Zadanie 10, matura maj 2021, język niemiecki rozszerzony

13 pktotwarteśrednie 47%Maj 2021

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Zadanie

Polecenie

13 punktów

Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać od 200 do 250 słów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej w poleceniu. Zaznacz wybrany przez Ciebie temat, zakreślając jego numer.

1. W wielu firmach pracowników obowiązuje dress code. Napisz rozprawkę na ten temat, w której przedstawisz dobre i złe strony takich wymagań stawianych pracownikom.

2. W ramach dnia sąsiada Ty wraz z innymi kolegami zorganizowaliście akcję „pomoc dla seniorów”. Napisz do lokalnej gazety artykuł, w którym:

• zrelacjonujesz przebieg tej akcji

• przedstawisz opinie sąsiadów dotyczące skuteczności takiej akcji.

Korepetytor

Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.

Wypróbuj za darmo

5 rozmów · bez karty · Zaloguj się

Sprawdź się

Jak poszło?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Odpowiedź z klucza CKE

Dodatkowe uwagi dotyczące oceny elementów treści

ROZPRAWKA

Temat: W wielu firmach pracowników obowiązuje dress code. Napisz rozprawkę na ten temat, w której przedstawisz dobre i złe strony takich wymagań stawianych pracownikom.

Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu, przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami. Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym zakończeniem.

Dobrze napisana rozprawka:

- omawia zagadnienie w sposób przejrzysty i logiczny; wszystkie jej części (wstęp, rozwinięcie, zakończenie) są podporządkowane jednej myśli głównej

- zawiera jasno sformułowaną tezę, odpowiednią do formy rozprawki

- charakteryzuje się stylem formalnym.

Teza

1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się do obowiązku stosowania dress code’u przez pracowników w wielu firmach, oraz zaznaczenie, że w pracy będą rozpatrywane dobre i złe strony takich wymagań stawianych pracownikom, np. W wielu firmach pracowników obowiązuje dress code. Takie wymagania stawiane pracownikom mają (Takie zjawisko ma) zarówno dobre, jak i złe strony.

2. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że w wielu firmach pracowników obowiązuje dress code, nie jest tezą.

3. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane będą dobre i złe strony. Na przykład: Wielu pracowników zgadza się ze stawianym im wymaganiem dotyczącym dress code’u, jednak spora grupa zauważa złe strony takich wymagań.

4. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry pomysł?, uznaje się ją za odbiegającą od tematu.

5. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0 (np. rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).

6. Użycie zwrotów typu: moim zdaniem, według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego zjawiska.

7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy, bierze się pod uwagę jej zgodność z rozwinięciem wypracowania.

8. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

Przykładowa tezaOcena
In vielen Firmen gilt ein Dress-Code für alle Mitarbeiter. Diese Anforderungen haben (Dieses Vorgehen hat) sowohl positive als auch negative Seiten.Teza zgodna z tematem, zapowiada wymaganą strukturę rozprawki
Viele Mitarbeiter sind mit den Anforderungen hinsichtlich eines Dress-Codes einverstanden. Diese Regelung hat sowohl Vor- als auch Nachteile.Teza zgodna z tematem, zapowiada wymaganą strukturę rozprawki
Ein Dress-Code gilt in vielen Firmen für alle Mitarbeiter.Brak tezy (To jest stwierdzenie.)
Ist die Anwendung eines Dress-Codes wichtig? Er hat doch genauso viele Anhänger wie Gegner.Teza odbiegająca od tematu (brak odniesienia do obowiązku dress code’u)
Der Dress-Code gilt für alle Mitarbeiter in vielen Firmen. Die Mitarbeiter halten diese Anforderungen für eine schlechte Sache.Teza odbiegająca od tematu (zapowiada jednostronną argumentację)
Ein Dress-Code lässt sich in vielen Firmen leicht einführen.Brak tezy
Die Regeln des Dress-Codes bereiten vielen Menschen große Probleme.Teza niezgodna z tematem
In vielen Firmen gilt ein Dress-Code für alle Mitarbeiter. Warum ist das eine gute Entscheidung?Teza odbiegająca od tematu (zapowiada jednostronną argumentację)

Elementy tematu

Elementami są: (1) pozytywne strony stosowania dress code’u przez pracowników, (2) negatywne strony stosowania dress code’u przez pracowników.

Zgodność z tematem

„Główka” tematu: W wielu firmach pracowników obowiązuje dress code. Napisz rozprawkę na ten temat, w której przedstawisz

Elementy tematu: dobre i złe strony takich wymagań stawianych pracownikom

1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:

- ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)

- ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.

- okoliczności/przyczyny wprowadzenia w firmach dress code’u (bez odniesienia do dobrych i złych stron takich wymagań)

- rodzaje dress code’u

- wybór odpowiedniego dress code’u dla pracowników danej firmy

- regulamin dotyczący stosowania dress code’u w firmie.

Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.

2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:

- luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami tematu (X, Y), np.

- opis wygodnego ubrania (np. sportowego) do pracy (bez odniesienia do dress code’u)

- informacja o obowiązkach pracowników (bez odniesienia do dress code’u).

Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A.

3. Fragmenty wypracowania nie na temat:

- w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.

- opis zawodu projektanta mody

- znaczenie pracy w życiu człowieka

- opis pracy w korporacji (bez odniesienia do ubioru)

- charakterystyka pracownika korporacji (bez odniesienia do ubioru).

Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków językowych.

4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika, uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).

5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego słowa (np. Kleid zamiast Kleider), które jest kluczowe dla pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo część wstępu/zakończenia. Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią wstępu/zakończenia.

7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja oceniana jest na 0.

Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi

1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę zgodność tej części pracy z rozwinięciem wypracowania.

2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron / negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

Przykład schematycznego zakończenia rozprawki: Die Anwendung eines Dress-Codes für alle Mitarbeiter in der Firma ist sowohl mit positiven als auch negativen Seiten verbunden.

Uwagi dodatkowe: Jeśli rozprawka jest napisana w formie listu (posiada zwrot rozpoczynający i/lub kończący), segmentacja pracy jest kwalifikowana na poziom 0.

ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

Temat: W ramach dnia sąsiada Ty wraz z innymi kolegami zorganizowaliście akcję „pomoc dla seniorów”. Napisz do lokalnej gazety artykuł, w którym:

- zrelacjonujesz przebieg tej akcji

- przedstawisz opinie sąsiadów dotyczące skuteczności takiej akcji.

W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji, komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może również podejmować próbę kształtowania opinii czytelników.

Dobrze napisany artykuł:

- ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika

- zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu, np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania, używając barwnego języka

- może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat poruszany w tekście.

Wstęp

1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, może odnosić się do akcji/inicjatyw (charytatywnych) / do pomocy (charytatywnej) dla starszych ludzi / do znaczenia lub potrzeby organizowania różnego rodzaju akcji na rzecz starszych ludzi. We wstępie może pojawić się nazwa akcji „pomoc dla seniorów” lub zdający może zasygnalizować problemy, z jakimi borykają się starsi ludzie, nie odnosząc się do konkretnej akcji, np. Viele alte Leute können nicht allein gehen, nicht selber einkaufen oder überhaupt eine Einkaufstasche tragen.

2. Nie jest akceptowany wstęp, który nie nawiązuje w żaden sposób do problemu przedstawionego w temacie.

3. Zdający nie musi odnosić się we wstępie do przebiegu akcji lub przedstawiać opinii sąsiadów dotyczących skuteczności takiej akcji.

Przykłady wstępów zgodnych z tematem (2 pkt)Przykłady wstępów odbiegających od tematu lub niejasnych (1 pkt)
Habt ihr einmal einen alten Menschen getroffen, der allein wohnt? Ich nicht, bis ich eines Tages eine alte Frau besuchte. Nach diesem Besuch habe ich beschlossen, ihr einmal pro Woche beim Einkaufen zu helfen.Wir wollen, dass das Leben der alten Leute schön und sicher ist. Zu diesem Ziel werden verschiedene Aktionen organisiert. An einer von ihnen habe ich teilgenommen.
„Ich, 85, suche eine nette Aushilfskraft für kleine Arbeiten bei mir zu Hause!“, las ich auf dem Plakat, als ich an einem Wohnblock vorbeiging. „Warum nicht?“, dachte ich mir. Und so habe ich begonnen, der alten Frau zu helfen.Sollen die Menschen ihren alten Nachbarn helfen? Die Meinungen sind geteilt. Einige wollen sie unterstützen. Andere dagegen meinen, dass sie ins Altenheim ziehen sollten.

Elementy tematu

Elementami są: (1) relacja z przebiegu akcji, (2) przedstawienie opinii sąsiadów dotyczących skuteczności takiej akcji.

(1) relacja z przebiegu akcji

Wymagane jest, aby zdający zrelacjonował przebieg akcji, uwzględniając elementy takie jak, np.

- czas akcji (dzień, rozpoczęcie, zakończenie)

- miejsce akcji

- cel akcji

- program akcji

- organizatorzy akcji

- uczestnicy akcji

- czynności wykonane podczas akcji

- atmosfera panująca w czasie akcji.

Akceptowana jest relacja z przebiegu akcji w czasie teraźniejszym pod warunkiem, że z kontekstu jasno wynika, że akcja już się odbyła, a relacja przedstawiona jest w formie opowiadania, np. Diese Aktion war auf eine sehr interessante Art und Weise organisiert: In einem großen Raum sind viele Sitzplätze für unsere Nachbarn vorbereitet. An den Wänden hängen bunte Plakate zu dem Thema „Senioren“. Wir verteilen Broschüren an die Nachbarn. Es wird ein Film gezeigt.

(2) przedstawienie opinii sąsiadów dotyczących skuteczności takiej akcji

Aby uznać drugi element tematu za zrealizowany, wymagane jest zaprezentowanie opinii/stanowiska sąsiadów na temat skuteczności takiej akcji. Zdający może przedstawić: pozytywną, negatywną lub neutralną opinię.

Piszący powinien przedstawić opinie sąsiadów. Może to zrobić za pomocą takich sformułowań jak, np. ihrer Meinung nach …, ihrer Ansicht nach …, die Nachbarn meinen (denken), dass …, die Nachbarin / der Nachbar meint (denkt), dass …, sie glauben …, sie vertreten den Standpunkt, dass …, von ihrem Standpunkt aus …

Mniej bezpośrednim środkiem językowym, ale również akceptowanym w wyrażaniu opinii jest używanie trybu przypuszczającego, np. man könnte sagen, dass …, man könnte annehmen, dass … i wyrażeń takich jak: wahrscheinlich, ohne Zweifel …

Jeżeli zdający przedstawia własną opinię lub opinię innych osób (nie sąsiadów) dotyczącą akcji, to taka realizacja elementu jest kwalifikowana na poziom niższy.

Jeśli całość ostatniego akapitu jest realizacją drugiego elementu polecenia, ta część pracy jest traktowana jako rozwinięcie. Oznacza to, że zdający pominął zakończenie.

Zgodność z tematem

„Główka” tematu: W ramach dnia sąsiada Ty wraz z innymi kolegami zorganizowaliście akcję „pomoc dla seniorów”. Napisz do lokalnej gazety artykuł, w którym

Element 1.: zrelacjonujesz przebieg tej akcji

Element 2.: przedstawisz opinie sąsiadów dotyczące skuteczności takiej akcji.

1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:

- ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)

- ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.

- powody zorganizowania akcji „pomoc dla seniorów”

- opis czynności organizacyjnych poprzedzających tę akcję

- problemy związane z przygotowaniem tej akcji

- zalety/wady organizowania dnia sąsiada.

Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.

2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:

- luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami tematu (X, Y), np.

- opis charytatywnej akcji związanej z pomocą dla ludzi, ale w żaden sposób nie odnoszącej się do seniorów

- relacja z innej imprezy (nie w ramach dnia sąsiada) mającej na celu pomoc starszym ludziom

- sposoby rekrutacji młodych ludzi do niesienia pomocy seniorom.

Takie fragmenty są zaznaczane w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A.

3. Fragmenty wypracowania nie na temat:

- w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.

- relacja z innego rodzaju imprezy zorganizowanej np. przez urząd miasta dla starszych ludzi

- opis życia seniorów (w domach opieki)

- opis systemu opieki dla starszych ludzi.

Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków językowych.

4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika, uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).

5. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo część wstępu/zakończenia. Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią wstępu/zakończenia.

6. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest też wydzielenie wstępu/zakończenia z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja oceniana jest na 0.

Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi

Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy bierze się pod uwagę zgodność tej części pracy z rozwinięciem wypracowania.

Przykłady schematycznego zakończenia artykułu (1 pkt)Przykłady zakończenia luźno związanego z tematem artykułu (0 pkt)
Nachbarn sollen zumindest einmal pro Woche einem alten Menschen, der allein wohnt, zum Beispiel beim Einkaufen helfen.Wir können immer einem Menschen helfen, wenn wir nur wollen. Das Schlimmste ist, wenn man gleichgültig ist.
Wenn man einen alten Nachbarn hat, kann man ihn z.B. beim Einkaufen oder Spazierengehen unterstützen.Es hängt nur von uns selbst ab, ob wir jemandem helfen. Wir müssen überlegen, ob wir unserem Ego oder unserem Herzen folgen.

Elementy charakterystyczne dla formy

Nie są akceptowane jako tytuł typowe zwroty rozpoczynające listy, np. Hallo, Servus, Grüß dich, Liebe Freunde!

Schemat punktowania

Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach: zgodność z poleceniem (0–5 pkt), spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt), zakres środków językowych (0–3 pkt), poprawność środków językowych (0–3 pkt).

ZGODNOŚĆ Z POLECENIEM

W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę liczbę zrealizowanych w wypowiedzi zdającego elementów treści (Tabela A) oraz elementów formy (Tabela B). Następnie przyznaje się punkty w kryterium zgodności z poleceniem zgodnie z tabelą C.

Tabela A. Zgodność z poleceniem: elementy treści

| Elementy treści | Forma | 2 | 1 | 0 |

| 1. wstęp: właściwe i adekwatne do tematu rozpoczęcie wypowiedzi | R* | teza zgodna z tematem ORAZ treścią wypowiedzi (teza „zapowiada” zawartość treściową oraz typ rozprawki) | teza nie jest w pełni poprawna, np. jest zgodna z tematem ALBO z treścią wypowiedzi; odbiegająca od tematu LUB treści wypowiedzi | brak tezy; teza niezgodna z tematem ORAZ treścią wypowiedzi; teza nieczytelna, niejasna, trudna do wskazania; wstęp niekomunikatywny |

| | A* | wprowadzenie zgodne z tematem ORAZ np. ciekawe, oryginalne, zachęcające do czytania, w ciekawej formie (np. pytanie, cytat) | wprowadzenie nie jest w pełni poprawne, np. wprowadzenie zgodne z tematem, ale schematyczne ALBO bardziej typowe dla innego typu tekstu (np. rozprawki) ALBO ciekawe, oryginalne, ale odbiegające od tematu | brak wprowadzenia; wprowadzenie niezgodne z tematem, niejasne, nieczytelne, trudne do wskazania; wprowadzenie niekomunikatywne |

| | L* | wstęp zgodny z tematem i treścią wypowiedzi ORAZ wskazujący cel/powód pisania listu | wstęp nie jest w pełni poprawny, np. nie określa celu ALBO określa cel/powód pisania listu, ale odbiega od tematu ALBO cel nie jest określony jasno ALBO wstęp nie jest zgodny z treścią listu (np. zapowiada poparcie, a opisuje argumenty przeciwne) | brak wstępu; wstęp niezgodny z tematem, niejasny, nieczytelny, trudny do wskazania; wstęp niekomunikatywny |

| 2. pierwszy element tematu; 3. drugi element tematu | R, A, L | wieloaspektowa ORAZ/LUB pogłębiona realizacja elementu (np. wsparta przykładami, szczegółowo omówiona) | powierzchowna realizacja elementu, wypowiedzi brak głębi, np. zdający podaje tylko „listę” argumentów/cech/określeń, żadnego nie rozwijając/uzasadniając | brak wypowiedzi LUB wypowiedź nie jest komunikatywna LUB wypowiedź nie jest związana z tematem / nie realizuje elementu; wypowiedź bardzo pobieżnie dotykająca tematu, np. zdający podaje tylko jeden argument/cechę/określenie, nie rozwijając go |

| 4. podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi | R, A, L | zakończenie zgodne z tematem oraz treścią wypowiedzi; jeżeli zdający powtarza wstęp – czyni to innymi słowami | zakończenie nie jest w pełni poprawne, np. jest zgodne z tematem ALBO treścią wypowiedzi; odbiega trochę od tematu LUB treści wypowiedzi; zdający stosuje zakończenie schematyczne (sztampowe) LUB powtarza wstęp praktycznie tymi samymi słowami | brak zakończenia LUB zakończenie nie jest komunikatywne LUB zakończenie jest jedynie luźno związane z tematem oraz treścią wypowiedzi (też jeśli nie jest zgodne) |

| 5. fragmenty odbiegające od tematu i/lub nie na temat | R, A, L | wypowiedź nie zawiera fragmentów odbiegających od tematu i/lub nie na temat | wypowiedź zawiera dłuższy fragment / nieliczne krótkie fragmenty odbiegające od tematu i/lub nie na temat | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

* R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

Tabela B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

| Elementy formy | Forma | 1 | 0 |

| 1. elementy charakterystyczne dla formy | R | teza jest poprawnie umiejscowiona w wypowiedzi | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| | A | wypowiedź jest zatytułowana | |

| | L | wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający i kończący | |

| 2. kompozycja | R, A, L | wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach wstępu, rozwinięcia i zakończenia | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| 3. segmentacja | R, A, L | tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na akapity) jest konsekwentny | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| 4. długość pracy | R, A, L | długość pracy mieści się w granicach 180–280 słów | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym podkryterium.

Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny elementów treści i elementów formy, zgodnie z Tabelą C.

Tabela C

| Elementy treści | Elementy formy 4–3 | Elementy formy 2–1 | Elementy formy 0 |

| 10–9 | 5 pkt | 4 pkt | 3 pkt |

| 8–7 | 4 pkt | 3 pkt | 2 pkt |

| 6–5 | 3 pkt | 2 pkt | 1 pkt |

| 4–3 | 2 pkt | 1 pkt | 0 pkt |

| 2–1 | 1 pkt | 0 pkt | 0 pkt |

| 0 | 0 pkt | 0 pkt | 0 pkt |

Na przykład za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 2 punkty.

SPÓJNOŚĆ I LOGIKA WYPOWIEDZI

2 pkt

wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu

1 pkt

wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu

0 pkt

wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu

Jeśli w pracy występuje dłuższy niekomunikatywny fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej, przyznaje się 0 punktów.

W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami/akapitami tekstu.

W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych myśli, czy wnioski wynikają logicznie z przesłanek).

Dodatkowe uwagi dotyczące spójności

1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:

- braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest wcześniej wspomniane

- nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny), np. Wir haben den Senioren in der Nachbarschaft geholfen. Wir machen Einkäufe für sie. Sie waren damit zufrieden.

- błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się, czytając tekst

- poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych

- braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.

3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać 2 punkty w tym kryterium.

4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się, czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu.

5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy lub braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest sprzeczne z zasadami logiki.

6. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.

7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy.

ZAKRES ŚRODKÓW JĘZYKOWYCH

W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję środków leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.

3 pkt

szeroki zakres środków językowych; w pracy występują dość liczne fragmenty charakteryzujące się naturalnością i różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych

2 pkt

zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów charakteryzujących się naturalnością i różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim stopniu pospolitości

1 pkt

ograniczony zakres środków językowych; w pracy użyte są głównie struktury o wysokim stopniu pospolitości

0 pkt

bardzo ograniczony zakres środków językowych; w pracy użyte są wyłącznie struktury o wysokim stopniu pospolitości

Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości stylu, wówczas liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć o 1 punkt (maksymalnie do zera).

Zadowalający zakres środków językowych odnosi się do środków leksykalno-gramatycznych, ujętych w zakresie struktur w Aneksie do Informatora, których znajomości można oczekiwać od absolwenta szkoły ponadgimnazjalnej w roku szkolnym 2020/21 na poziomie B1+ (w skali ESOKJ).

Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń, natomiast przez „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie słów oraz struktur o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny.

Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity, jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

Za zbyt nieformalny język i/lub personalne rozważanie problemu w rozprawce, zwłaszcza typu „za i przeciw”, egzaminator odejmuje punkty w zakresie środków językowych (uchybienia w stylu).

POPRAWNOŚĆ ŚRODKÓW JĘZYKOWYCH

W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne, leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

| Poprawność językowa (leksykalno-gramatyczna) | Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna): nieliczne błędy zapisu | Poprawność zapisu: liczne LUB bardzo liczne błędy zapisu |

| nieliczne błędy językowe | 3 pkt | 2 pkt |

| liczne błędy językowe | 2 pkt | 1 pkt |

| bardzo liczne błędy językowe | 1 pkt | 0 pkt |

1. W przypadku wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy do niższej lub wyższej kategorii punktowej decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.

2. Błędy interpunkcyjne traktowane są jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.

3. W wypowiedziach zdających ze stwierdzoną dysleksją w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt. Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się 0 punktów.

Błędy ortograficzne zmieniające znaczenie wyrazu są traktowane jako błędy językowe i oznaczane poprzez podkreślenie wyrazu linią prostą.

UWAGI DODATKOWE

1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów we wszystkich kryteriach, jeżeli jest:

- w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB

- całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB

- niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium).

2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.

3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów i ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.

4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, przyznaje się 0 punktów za zakres i poprawność środków językowych.

5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów.

6. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp), przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.

7. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem, we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.

8. Wyrazy zapisane przy użyciu skrótów, np. gn8 (Gute Nacht), AWS (Auf Wiedersehen), GUK (Gruß und Kuss), należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.

9. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych (takie błędy nie są oznaczane w pracy zdającego). Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na komputerze.

10. W przypadku obniżenia punktacji w zakresie środków językowych za usterki stylistyczne, pod pracą zapisuje się „rażące uchybienia w stylu” i wskazuje rodzaj usterki. Samo użycie form skróconych nie jest traktowane jako rażące uchybienie.

11. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych, nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych, tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie, grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie Serie, Zeitschrift, np. die Serie „M jak miłość”, die Zeitschrift „Świat Dysku”. Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty. – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.

12. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.

13. Praca w brudnopisie jest sprawdzana, jeżeli słowo Brudnopis przekreślono i obok zostało napisane Czystopis.

14. Jeżeli zdający umieścił w pracy adnotację ciąg dalszy w brudnopisie i zakreślił, która część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających

1. Liczone są słowa oddzielone spacją. Przez słowo rozumie się jeden element oddzielony od innych przez biały obszar/spację, np. zu Hause (2 słowa), für die Arbeit (3 słowa), 10. Januar 2012 (3 słowa), 1780 (1 słowo), dreihundertsiebenundzwanzig (1 słowo).

2. Jako jeden wyraz liczone są:

- słowa łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft

- formy skrócone, np. geht’s, gibt’s

- oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms

- adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.

3. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 słowo), Wilhelm II. (2 słowa).

4. Adres i podpis nie są liczone w liście.

5. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych w Internecie (np. „buźki”).

6. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe Horyzonty. (4 słowa).

Komentarz. Rozprawka powinna zawierać jasno sformułowaną tezę zapowiadającą argumenty za i przeciw, formalne rozwinięcie z argumentami wspieranymi wyjaśnieniami/przykładami, oraz podsumowanie zgodne z treścią. Artykuł publicystyczny powinien zawierać tytuł, wstęp zaciągający uwagę, relację z akcji oraz opinię sąsiadów o skuteczności. Fragmenty nie na temat są zaznaczane nawiasami i mogą obniżyć ocenę. Elementy treści oceniane niezależnie od elementów formy.

Umiejętności w zadaniu

Pliki cookies

Zapisujemy na Twoim urządzeniu to, bez czego serwis nie działa, np. zalogowanie. Plików analitycznych użyjemy tylko za Twoją zgodą. Szczegóły w polityce prywatności.