Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

– Bierz, z Anglii przybyli, widzisz, napisane: "Made in London". Pierwszy dzień sprzedaję, tobie pierwszej sprzedaję, pewnie smaczne! (...)

Zasadniczo angielski produkt wyglądał dziwnie i nie miał zapachu. Decydując, że makaron zawsze jest makaron i w braku mięsa i ketchupu wszyscy są podobni, wrzuciłam zawartość paczki do garnka...

– Lampoczka, – rozległo się z przedpokoju, – jesteś w domu?

– W domu, w domu! – krzyknęłam i wyszłam na hol.

Kirjuszka cicho stawiał buty w szafce na buty. Źle się to zowiększa. Miły komodzik służy w naszej rodzinie jako papierek lakmusowy. Zwykle Kircze wpada do przedpokoju, rzuca kurtkę na krzesło i rozprasza trampki w różne strony. A dziś, cichy, starannie wkładał buty na kształtki.

– No, – rozkazałam, – mów, o co chodzi? Zbiliśmy szybę? Pokłóciłeś się z przyjacielem?

Kirjuszka westchnął i zaczął mnie informować. Poprzednia nauczycielka muzyki wcale nie marudzała do dzieci. Stała przy tablicy i nucąc swoje: do-re-mi-fa... A uczniowie szkolni w międzyczasie (...) czytali detektywów, przygotowywali lekcje. Jedynym warunkiem była całkowita cisza. (...) Hojną ręką wszystkim wydawała piątki, mówiąc: "Dobry chłopak, cicho siedzisz, nie papiesz". Ale w październiku miła babcia zachorowała, a na jej miejsce przeszła nowa nauczycielka. Od razu rozkazała завести notniki muzyczne i zaczęła wzywaćdo tablicy, rzucając dwójkami. Dziś powiedziała:

– Posłuchaj no, Romanow! Po pierwsze, przyjedź matka, a po drugie, rozkaż sobie na jutro wykonać test.

Kirjuszka wziął cienką broszurę i zelazniał. Ponad dwieście pytań! Czym się różni kantata od oratoria? (...) Wymień wszystkie dzieła Strawinskiego...

– Nigdy nie odpowiem na ten test! Postawi "dwa" za półrocze.

– Nie płacz, – rozkazałam. – Po kolacji pomogę ci odpowiedzieć na wszystkie pytania, a do szkoły pójdę, załatwię twoją niedolę. (...)

– Lampuszeczka, – szepnął Kirjuszka, – kochana, uratuj mnie.

– No już, – zaśmiałam się, – chodź obiadować, pochlebiaczu!

Na kuchence wrzał garnuszek. O, czort, całkiem zapomniałam o makaronach, mam nadzieję, że nie zamieniły się w szmatki. Szybko zacząłam cedzić wodę do cedzaka i za sekundę zrozumiałam: coś nie tak. Z garnuszka lała się mętna, pienista ciecz ze słabym zapachem kolońskiej... Wreszcie pokazało się puste dno! Makaron po prostu zniknął! Białe muszelki, smaczny produkt z Anglii, makaron najwyższej jakości... Czy naprawdę rozpuściły się bez śladu? W zdumieniu patrzyłem w cedzak.

– Ty to gotowałaś? – spytał Kirka, pokazując pustą paczkę. I roześmiał się głośno.

– Bardzo śmieszne, – oburzyłam się, – makaron rozpuścił się, bo zabawiłam się rozmową z tobą!

– Ale nie, – dalej się śmiał Kirka. – Mydło zawsze rozpuszcza się w wodzie! Patrz, tu jest napisane.

I wskazał palcem na paczkę. Patrzyłem w milczeniu na litery łacińskie.

– Lampuszeczka, – zainteresował się Kirka, – znasz angielski?

– No, w takim zakresie szkoły średniej, czytam ze słownikiem.

– Rozumiesz, słuchaj tłumaczenia. Wysokiej jakości mydło dla dzieci. W postaci fascynujących muszelek, nie powoduje alergii. Rozpuszcza się natychmiast, nie pozostawia osadu na wannie.

Kirka zajrzał do garnka.

– Wszystko jak obiecywali: rozpuściło się bez śladu, garnek czysty!

– Totalna hańba! – wróciłem do siebie. – Sprzedawca mi doradzał (...), nie miałem powodu wątpić w jego słowa.

– A trzeba było! On, pewnie, angielski zna w granicach programu szkolnego, – weselił się Kirka. – Jedno nie rozumiem, do niego nikt się nie wrócił i nie wywalił w twarz?

Wzdychałem:

– Chyba byłem pierwszym kupcem.

http://bookz.ru/book.php?id=50124&n=20&p_count=25&g=detect&f=manikur-_555&b_name=%CC%E0%ED%E8%EA%FE%F0%

6.1. Po przybyciu do domu bohaterka zaczęła

A. szukać przepisu.

B. gotować obiad.

C. sprzątać kuchnię.

D. karmić zwierzęta.

6.2. Kirka wrócił ze szkoły przygnębiony, ponieważ

A. go wyrzucono z lekcji muzyki.

B. pokłócił się z bliskim przyjacielem.

C. dostał zbyt wiele do zrobienia w domu.

D. zgubił całkiem nowe trampki.

6.3. Tekst można zatytułować

A. "O gustach się nie dyskutuje".

B. "Myjcie ręce przed jedzeniem".

C. "Ufaj, ale sprawdzaj".

D. "Łatwo powiedzieć – trudno zrobić".

Tekst 2.

JEDZ I BĄ SZCZĘŚLIWY!

25 października obchodzony jest Światowy Dzień Makaronu. Miesiąc wybrany nie bez powodu – dokładnie w nim urodził się słynny miłośnik tego dania – Krzysztof Kolumb. Słowo "pasta" pochodzi z greckiego "makaria" – szczęście. Włosi uważają ją za panaceę na wszystkie dolegliwości i jedzą ją, aby nie zachorować! Potrafią codziennie przygotowywać pastę i nigdy się nie powtórzyć w przepisie!

W Rosji też chętnie jedzą makaron. W Dniu Miasta, który odbył się we wrześniu, wielu mieszkańców i gości Moskwy spróbowało tradycyjnych włoskich dań. Wszystkich gości Alei Romansów – pierwszej ulicy gastronomicznej stolicy – czekała smaczna niespodzianka: kelnerzy proponowali bezpłatne угощение od szefa kuchni słynnej włoskiej restauracji Assaggiatore. Rekomendowali spróbować prawdziwego hitu lokalu – pastę z sosem limoncello.

Klasyczny włoski przepis na produkcję makaronu pozwala na użycie mąki tylko z twardych odmian pszenicy. Każdy kucharz potwierdzi, że taki makaron bogaty w białka i witaminy. Dzięki witaminie B pasta ma pozytywny wpływ na nastrój i pomaga radzić sobie ze stresem. Witamina E jest pożyteczna dla skóry, a węglowodany złożone zmniejszają ryzyko chorób sercowych.

Wg http://www.kvartal41.ru/blog/allieia-romanov-v-dien-ghoroda-prazdnik-pasty-udalsia

6.4. Pracownicy restauracji Assaggiatore угощali przechodniów pastą w związku z

A. rocznicą Krzysztofa Kolumba.

B. świętem rosyjskiej stolicy.

C. festiwalem kultury włoskiej.

D. otwarciem sieci restauracji w Moskwie.

6.5. W ostatnim akapicie tekstu autor

A. przedstawia przepis przygotowania dania.

B. poznaje zalety produktu.

C. rekomenduje kursy kulinarne.

D. zapraszamy pracę kucharza.