Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Polecenie
Usłyszysz dwukrotnie wywiad z fotografem. Z podanych odpowiedzi wybierz właściwą, zgodną z treścią nagrania. Zakreśl jedną z liter: A, B, C albo D.
Transkrypcja nagrania:
Drodzy słuchacze radia! Przedstawiam wam zwycięzczynię międzynarodowego konkursu fotografii Milę Sołowjową.
– Mila, proszę pani, czy już w dzieciństwie marzyła pani zostać fotografem?
– W wieku ośmiu lat tata podarował mi aparat fotograficzny i powiedział: "Fotografuj!" Szybko nauczyłam się fotografować, ale w tamtych czasach wdrażano nam, że zawód powinien być poważny. A fotografia zawsze uważana była za hobby.
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
– Na instytut lotniczy. Chociaż brat mnie odradzał, myślał, że będę uczyć matematyki, jak mama. A jeszcze mówił, że z inżyniera ze mnie nie będzie. Ale lubię się uczyć, nie uczyć. Poza tym lubię trudności, jak zresztą wszyscy w mojej rodzinie. Generalnie, zdecydowałam się złożyć dokumenty na wydział ekonomiczny. Wszak w tamtych czasach zawód ekonomisty właśnie nabierał rozpędu. A mnie oczywiście chciało się po studiach być poszukiwaną i dobrze zarabiać, aby być niezależną. Dyplom otrzymałam świadomie, ucząc się dla siebie. Z przyjemnością studiowałam zarówno światową ekonomię, jak i wszystkie jej formy.
– A na koniec, czy edukacja ekonomiczna się pani przyda?
– Powiem tak: jako ekonomistka nie pracowałam ani jednego dnia. Ale dla serca fotografowałam codziennie po pracy, niezależnie od tego, czy pracowałam w Wydziale Mienia Miasta Moskwy, czy w firmie IT, czy w konsultingu mobilnym. Tak, pracować można wszędzie, dodatkowo, jeśli jeszcze dobrze płacą. Jeśli świetnie radzisz sobie ze swoimi obowiązkami, to cię raczej nie zwolnią. Sama zmieniałam miejsca pracy, jakoś nie mogłam znaleźć tego, co mi odpowiadało, choć zawsze wiedziałam, że tylko fotografia mi odpowiada. W końcu powiedziałam sobie: "Stop! Dość! Mam dość! Chcę robić to, co kocham!" Oczywiście był to krok w przepaść, bo wtedy nie miałam kontaktów ani z redakcjami, ani z wydawnictwami, które kupowałyby moje fotografie. Ale nie bałam się zacząć od zera. W tamtym momencie zrozumiałam, że moje hobby to główna rzecz, którą chcę robić w życiu: pracować z pełnym zaangażowaniem, zarabiając na życie.
– Ale jednocześnie pani znajduje siły, aby być wolontariuszką fundacji "Krok razem", która pomaga dzieciom z mózgowym porażeniem dziecięcym.
– Tak. To dzieci, u których uszkodzony jest system nerwowy. Dziecko może nie dysponować rękami, nogami i jednocześnie być geniuszem informatyki. Staram się zwrócić uwagę społeczeństwa na ten problem. Pracy dużo, nie ma kiedy odpoczywać. Moje fotografie chorych dzieci pokazuję na różnych wystawach i aukcjach charytatywnych, w tym za granicą. I ludzie je kupują. Uzyskane pieniądze przekazuję na konto fundacji na rehabilitację chorych dzieci.
– Co pani myśli, co gwarantuje sukces w działalności twórczej?
– Im więcej zajęć próbujesz w życiu, tym więcej doświadczenia zdobywasz do dalszych osiągnięć – to, moim zdaniem, jedyną drogę, aby stać się uznanym mistrzem. Wiecie, problem fotografów, którzy robią pierwsze kroki w zawodzie, polega na tym, że chcą otrzymać wszystko i od razu za wszelką cenę. Wielu z nich uważa, że wszystko im się należy. Korzystają z doświadczenia specjalistów, ale mają neskromne żądania dotyczące sławy, pieniędzy, uznania. A co sami mogą dać w zamian? Nic! Mają całkowicie nieuzasadnione, powiedziałabym nawet nieokiełznane pragnienia. Najpierw pokaż swój talent, umiejętności, a potem cierpliwie i skromnie czekaj – rezultat się pojawi.
– I wreszcie ostatnie pytanie: jaki jest sekret pani mistrzostwa?
– Skończyłam Międzynarodową Akademię Fotografii i kursy zawodowej fotografii w Nowym Jorku. Właśnie tam otrzymałam solidną wiedzę w głównych kierunkach sztuki fotografii. Ale najważniejsze – tam zrozumiałam, że sam talent do osiągnięcia sukcesu twórczego to za mało. Aby rozwinąć skrzydła i latać, trzeba nieustannie i pilnie się uczyć, doskonalić swoje rzemiosło, pracować nad techniką – krótko mówiąc, pracować nad sobą.
3.1. Мила поступила в авиационный институт, так как хотела
A. продолжать семейную традицию.
B. работать преподавателем экономики.
C. стать дипломированным авиаинженером.
D. обеспечить себе финансовую независимость.
3.2. Мила занялась профессиональной фотографией, потому что
A. её уволили с прежнего места работы.
B. она считала, что слишком мало зарабатывает.
C. она хотела, чтобы увлечение стало её работой.
D. ей предложили должность в редакции журнала.
3.3. В рамках благотворительной деятельности Мила
A. ищет специалистов по реабилитации детей.
B. ведёт в больницах занятия по фотографии.
C. оказывает финансовую поддержку фонду.
D. организует отдых детей за границей.
3.4. По мнению Милы, ошибкой начинающих фотографов является то, что они
A. бесцеремонно предъявляют большие требования.
B. часто проявляют необоснованную скромность.
C. отказываются брать деньги за свои работы.
D. пренебрегают советами профессионалов.
3.5. Отвечая на последний вопрос, Мила
A. предсказывает новые направления в фотографии.
B. убеждает в необходимости самосовершенствоваться.
C. подчёркивает решающее значение таланта в творчестве.
D. сравнивает работы отечественных и зарубежных фотографов.
3.1. D
3.2. C
3.3. C
3.4. A
3.5. B
poprawna odpowiedź na każde pytanie.
Ocena według schematu punktowania CKE, zwykle w 15–30 s
Dowiedz się, ile punktów naprawdę zdobywasz. Zrób zdjęcie kartki albo wklej odpowiedź: Maturownik+ porówna ją ze schematem punktowania, policzy punkty i wytłumaczy, gdzie i dlaczego je tracisz.