Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Tekst 2

W jednej z dzielnic Moskwy postawiono "inteligentne" światło. W przeciwieństwie do większości swoich elektrycznych kolegów regulujących ruch, ma dodatkową możliwość. Wielu ludziom nie wystarczy standardowy czas, aby przejść ulicę. Specjalnie dla nich do światła dodano urządzenie, za pomocą którego można wydłużyć czas przejścia. Wystarczy przyłożyć do czytnika na świetle społeczną kartę moskwianina. Wydawałoby się, nieźle wymyślone. Ale nie jest tak prosto. Osoby, którym trudno poruszać się niezależnie, będą musiały wykonać dodatkowe czynności. Trudno wyciągnąć kartę społeczną z portfela podczas deszczu lub mrozu. Poza tym osoby starsze, w tym emeryci, zazwyczaj boją się wszelkich nowinek. Jestem pewien, że kierowcy również nie będą zadowoleni, jeśli w godzinach szczytu będą musieli dłużej stać w korkach. Myślę, że pomysł nie został dobrze przemyślany.

Tekst 3

Olga Plankiewicz – trener personalny klubu fitness "Mango".

− Olga, pracujesz jako trener od 17 lat. Jak weszłaś do zawodu?

− To było dawno. Wtedy właśnie skończyłam instytut jako inżynier-termoenergeta. Praca inżyniera mnie specjalnie nie pociągała, ale zajmowałam się choreografią. Kiedyś mój chłopak żartem zaproponował mi pracować jako instruktor aerobiki. Tak wpadłam do jednego z najlepszych ośrodków sportowych. Pracowałam, spodobało mi się, a moi uczniowie nawet brali udział w zawodach. Jednak aby zostać naprawdę specjalistą, musiałam się jeszcze wiele nauczyć. Postanowiłam wstąpić do Primorskiego Centrum Aerobiki. Do tego potrzebne były pieniądze, i musiałam sprzedać kilka pierścionków podarowanych przez mamę. Nie żartuję. Kompletnie nie miałam pieniędzy i oddałam złote rzeczy do biżuterii. Tak zaczęła się moja studencka życie. Później, po przeprowadzce do Moskwy, uczyłam się w Moskiewskiej Wyższej Szkole Fitness, przeszłam szkolenie w zakresie fitness rehabilitacyjnego.

− Jak zwykle wygląda twój dzień?

− Rano przygotowuję śniadanie, robię ćwiczenia. Potem jadę do klubu fitness "Mango" i pracuję do około szóstej wieczorem. Przez cały dzień staram się sama potrenować. Wieczorem przygotowuję coś smacznego, w czym mój mąż zawsze mi pomaga. Jest doskonałym kuchiarzem i lubi stać przy kuchni tak samo jak ja. Po kolacji mąż czyta gazety lub przeglądają coś w Internecie, a ja idę biegać do parku. Lubię aktywny styl życia.

− Stąd więc zainteresowanie wspinaczką sportową?

− Wspinaczka sportowa to osobna historia. Kiedyś byłam świadkiem testowania ściany do wspinaczki. Budowali ją u nas w klubie fitness. Facet wspinał się po ścianie do góry. Patrzyłam na niego jak zahipnotyzowana. Potem podeszłam do trenera wspinaczki i poprosiłam go, aby mnie szkolił. Moje pragnienie zdobycia nowych umiejętności, opanowania tego sportu było tak ogromne, że nie mógł mi odmówić. Na szczęście nigdy się nie bałam wysokości. Poza tym okazało się, że mam doskonałą koordynację ruchów. Myślę, że to dzięki fitness. Oczywiście wtedy wcale nie myślałam o zdobywaniu górskich szczytów. Teraz mogę się pochwalić, że już spokojnie wspiniam się po skałach. Zawsze starałam się rozszerzać swoje umiejętności i uczyć się tego, czego nigdy wcześniej nie umiałam. To mnie pchnęło do wspinaczki. Jak wspaniale: na początku nic mi się nie udaje, ale raz za razem twoje ciało słucha cię coraz lepiej i lepiej.

− Czy wspinaczka sportowa pomaga ci w pracy trenerskiej?

− Oczywiście. Uczy mnie cierpliwości, wytrwałości, uczy mnie kontrolować swoje emocje. Ludzie często myślą, że praca trenera fitness to przyjemne zajęcie: skoki w rytm muzyki, kontakt z odnośnymi ludźmi, wysportowane ciało i uśmiech na twarzy. Ale to tylko wygląd zewnętrzny. W rzeczywistości fitness to ciągłe fizyczne zmęczenie z codziennymi treningami z klientami, konieczność znalezienia podejścia do różnych ludzi, którzy czasami przychodzą do klubu fitness zmęczeni, rozdrażnieni i źli. I oczywiście kontuzje, z którymi spotykam się jako trener fitness. Ale mimo wszystko moja praca przynosi mi ogromną satysfakcję. Kiedy widzę osiągnięcia swoich klientów, się raduję. Ono w tym jest i moja część sukcesu.

W zadaniach 1.1. i 1.2. zakreśl jedną z liter: A, B albo C.

Tekst 1.

1.1. Które zdanie jest faktem, a nie subiektywną opinią?

A. Jeśli w restauracji grała głośna muzyka, goście wybierają szkodliwe jedzenie.

B. Człowiek czuje przyjemność z jedzenia, gdy je w całkowitej ciszy.

C. Muzyka klasyczna przyczynia się do zamawiania drogich dań.

Tekst 2.

1.2. Z tego tekstu można wyciągnąć wniosek, że

A. kierowcom spodobała się idea pomocy pieszym.

B. autor wątpi w pożyteczność innowacji na przejściach.

C. "inteligentne" światło ma zmniejszać korki na drogach Moskwy.

W zadaniach 1.3.–1.6. zakreśl jedną z liter: A, B, C albo D.

Tekst 3. (do zadań 1.3.–1.6.)

1.3. Pieniądze na naukę w Primorskim Centrum Aerobiki Olga

A. zarobiła w szkole tańca.

B. wygrała w zawodach.

C. pożyczyła od swojego chłopaka.

D. otrzymała ze sprzedaży biżuterii.

1.4. Zwykle wieczorem Olga razem z mężem

A. spaceruje w parku.

B. trenuje.

C. przygotowuje kolację.

D. czyta.

1.5. Olga postanowiła zajmować się wspinaczką sportową, ponieważ chciała

A. pokonać swój strach.

B. nauczyć się czegoś nowego.

C. przygotować się do podróży w góry.

D. popracować nad swoją koordynacją.

1.6. Odpowiadając na ostatnie pytanie, Olga

A. zachęca do uprawiania fitness.

B. chwali się osiągnięciami swoich klientów.

C. zapoznaje z planami rozwoju klubu fitness.

D. przedstawia zalety i wady swojej pracy.