Mieszanie dwóch roztworów tej samej substancji

m1 cp1 + m2 cp2 = (m1 + m2) cp3

Liczba drobin z liczby moli

N = n NA, gdzie NA = 6,02 1023\,mol-1

W = ilość otrzymanailość teoretyczna 100\%

K = 2 c01 -, a gdy < 5\%: K 2 c0

pH = - [H+], pOH = - [OH-], pH + pOH = 14

Gdy iloczyn stężeń jonów (z potęgami) przekroczy Ks.

H = Htw(produktów) - Htw(substratów)

H = E(wiązań zrywanych) - E(wiązań tworzonych)

CnH2n+1COOH albo CmH2mO2, gdzie m to liczba wszystkich atomów węgla

Stężenie procentowe $c_p = \dfrac{m_s}{m_r} \cdot 100\%$ m_r = m_s + m_rozp. Masa roztworu, nie masa wody.
Stężenie molowe $c_m = \dfrac{n}{V}$ w $\dfrac{mol}{dm^3}$ Objętość w dm³: 250 cm³ to 0,25 dm³.
Przeliczenie stężenia procentowego na molowe $c_m = \dfrac{c_p \cdot d}{M \cdot 100\%}$ Gęstość w g/dm³ (1,2 g/cm³ = 1200 g/dm³), inaczej wynik wychodzi 1000 razy za mały.
Gęstość roztworu $d = \dfrac{m}{V}$ Pozwala przejść od objętości roztworu do jego masy.
Stężenie procentowe roztworu nasyconego z rozpuszczalności R $c_p = \dfrac{R}{R + 100\,g} \cdot 100\%$ Rozpuszczalność to gramy substancji na 100 g WODY, nie roztworu.
Mieszanie dwóch roztworów tej samej substancjim₁c_p1 + m₂c_p2 = (m₁ + m₂)c_p3Rozcieńczanie wodą to ten sam wzór z c_p2 = 0.
Rozcieńczanie roztworu o znanym stężeniu molowymc₁V₁ = c₂V₂Liczba moli substancji się nie zmienia, zmienia się tylko objętość.

Liczba moli z masy $n = \dfrac{m}{M}$
Liczba moli gazu w warunkach normalnych $n = \dfrac{V}{22{,}4\,dm^3/mol}$ Tylko warunki normalne (0°C, 1013 hPa). W innych warunkach równanie Clapeyrona.
Liczba drobin z liczby moliN = n ⋅ N_A, gdzie N_A = 6,02 ⋅ 10²³ mol⁻¹
Równanie ClapeyronapV = nRTTemperatura w kelwinach. Przy p w hPa i V w dm³: $R = 83{,}14\,\dfrac{hPa \cdot dm^3}{mol \cdot K}$ .
Średnia masa atomowa pierwiastka z izotopów $\bar{A} = \dfrac{A_1 \cdot \%_1 + A_2 \cdot \%_2}{100\%}$
Liczba neutronów w jądrzeN = A − ZA to liczba masowa, Z liczba atomowa (protonów).
Wydajność reakcji $W = \dfrac{\text{ilość otrzymana}}{\text{ilość teoretyczna}} \cdot 100\%$ Ilość teoretyczną licz z substratu użytego w niedomiarze.
Masa izotopu promieniotwórczego po czasie t $m = m_0 \cdot \left(\dfrac{1}{2}\right)^{t/T_{1/2}}$ Po każdym okresie półtrwania zostaje połowa.

Stała równowagi reakcji aA + bB ⇌ cC + dD $K = \dfrac{[C]^c [D]^d}{[A]^a [B]^b}$ Stężenia W STANIE RÓWNOWAGI. Substancji stałych i wody jako rozpuszczalnika nie wpisujesz.
Stopień dysocjacji $\alpha = \dfrac{c_{zdysocjowane}}{c_0} \cdot 100\%$
Prawo rozcieńczeń Ostwalda $K = \dfrac{\alpha^2 c_0}{1 - \alpha}$ , a gdy α < 5%: K ≈ α²c₀Uproszczenie wolno stosować, gdy $\dfrac{c_0}{K} \geq 400$ .
Stężenie jonów H⁺ w roztworze słabego kwasu $[H^+] \approx \sqrt{K_a \cdot c_0}$ Analogicznie dla słabej zasady: $[OH^-] \approx \sqrt{K_b \cdot c_0}$ .
pH i pOHpH = −log[H⁺], pOH = −log[OH⁻], pH + pOH = 14pH + pOH = 14 obowiązuje w 25°C.
Iloczyn jonowy wodyK_w = [H⁺][OH⁻] = 10⁻¹⁴ (25°C)
Związek stałych sprzężonej pary kwas i zasadaK_a ⋅ K_b = K_wIm mocniejszy kwas, tym słabsza sprzężona z nim zasada.
Iloczyn rozpuszczalności soli A_xB_yK_s = [A]^x[B]^y = (xs)^x(ys)^yDla AgCl: K_s = s², dla Ag₂CrO₄: K_s = 4s³.
Kiedy wytrąci się osad?Gdy iloczyn stężeń jonów (z potęgami) przekroczy K_s.Pamiętaj o rozcieńczeniu po zmieszaniu dwóch roztworów, zanim policzysz iloczyn.

Równanie kinetycznev = k[A]^a[B]^bWykładniki z doświadczenia; dla reakcji elementarnej równe współczynnikom.
Reguła van ’t Hoffa $\dfrac{v_2}{v_1} = \gamma^{\dfrac{T_2 - T_1}{10}}$ Współczynnik temperaturowy γ zwykle wynosi od 2 do 4.
Średnia szybkość reakcji $v = \dfrac{\Delta c}{\Delta t}$ Dla substratu bierzesz ubytek stężenia, więc wartość dodatnią.

Siła elektromotoryczna ogniwaSEM = E_katody − E_anodyKatoda ma wyższy potencjał. W ogniwie anoda jest ujemna, w elektrolizerze dodatnia.
Prawo Faradaya (masa produktu elektrolizy) $m = \dfrac{M \cdot I \cdot t}{z \cdot F}$ , $F = 96500\,\dfrac{C}{mol}$ Czas w sekundach, z to liczba elektronów na jeden jon albo cząsteczkę.
Ładunek przepływający przez elektrolizerQ = I ⋅ t
Entalpia reakcji z entalpii tworzenia $\Delta H = \sum \Delta H_{tw}(\text{produktów}) - \sum \Delta H_{tw}(\text{substratów})$ Entalpia tworzenia pierwiastka w stanie podstawowym to zero. Mnóż przez współczynniki.
Entalpia reakcji z energii wiązań $\Delta H = \sum E(\text{wiązań zrywanych}) - \sum E(\text{wiązań tworzonych})$ Odwrotna kolejność niż przy entalpiach tworzenia.
Znak ΔH reakcji egzotermicznej i endotermicznejEgzotermiczna: ΔH < 0. Endotermiczna: ΔH > 0.

Wzór ogólny alkanówC_nH_2n+2
Wzór ogólny alkenów i cykloalkanówC_nH_2nTen sam wzór, więc alken i cykloalkan o tym samym n są izomerami.
Wzór ogólny alkinów (i alkadienów)C_nH_2n−2
Wzór ogólny alkoholi monohydroksylowych nasyconychC_nH_2n+1OH
Wzór ogólny aldehydów i ketonów nasyconychC_nH_2nO
Wzór ogólny nasyconych kwasów monokarboksylowychC_nH_2n+1COOH albo C_mH_2mO₂, gdzie m to liczba wszystkich atomów węglaEstry nasycone mają ten sam wzór sumaryczny C_mH_2mO₂, więc są izomerami kwasów.
Liczba stopni nienasycenia (wiązań π i pierścieni) $\dfrac{2C + 2 + N - H - X}{2}$ X to fluorowce; tlen nie zmienia wyniku. Benzen ma 4.