Zadanie 10, matura maj 2021, język niemiecki podstawowy

10 pktotwarteśrednie 47%Maj 2021

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Zadanie

Polecenie

10 punktów

Twoja rodzina przeprowadza się do nowego mieszkania. W e-mailu do kolegi z Niemiec:

• napisz, dlaczego się przeprowadzacie

• opisz pamiątkę z dzieciństwa znalezioną podczas pakowania

• napisz, jakie emocje wywołała w Tobie ta pamiątka

• napisz, którego z mebli nie chcesz zabrać do nowego mieszkania i dlaczego.

Rozwiń swoją wypowiedź w każdym z czterech podpunktów, pamiętając, że jej długość powinna wynosić od 80 do 130 słów (nie licząc słów w zdaniu, które jest podane). Oceniane są: umiejętność pełnego przekazania informacji (4 punkty), spójność i logika wypowiedzi (2 punkty), bogactwo językowe (2 punkty) oraz poprawność językowa (2 punkty).

Podpisz się jako XYZ.

Hallo Markus,

nächste Woche ziehen wir in eine neue Wohnung um.

Korepetytor

Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.

Wypróbuj za darmo

5 rozmów · bez karty · Zaloguj się

Sprawdź się

Jak poszło?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Odpowiedź z klucza CKE

Podpunkt 1. Napisz, dlaczego się przeprowadzacie.

Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający wskazuje powód, dla którego on / jego rodzina przeprowadza się do nowego mieszkania (Wir tun das (Wir ziehen um), denn die neue Wohnung ist günstig gelegen; meine Schule, Geschäfte sind in der Nähe und mein Vater hat nur fünf Minuten zu Fuß zu seinem Arbeitsplatz.). Przez powód przeprowadzki rozumie się: okoliczności, które wpłynęły na taką decyzję (Der Vater hat eine sehr günstige/interessante Arbeitsstelle bekommen und sich sofort für den Umzug entschieden.) LUB preferencje piszącego lub członków jego rodziny (Wir ziehen um, weil meine Mutter die Lage des neuen Hauses toll findet.) LUB zalety nowego mieszkania / miejsca zamieszkania (Wir ziehen um, denn die neue Wohnung ist größer als die jetzige. / Unser neues Haus liegt in einer schönen Gegend.) LUB niedogodności obecnego mieszkania (Wir ziehen um, denn die alte Wohnung hat eine schlechte Lage. / Die jetzige Wohnung ist sehr teuer.).

W pracy nie musi pojawić się spójnik denn, weil, deshalb/deswegen/darum, ale z kontekstu musi wynikać powód zmiany mieszkania (Wir möchten umziehen. Meine Eltern halten die neue Wohnung für schön und gut gelegen, d.h. ruhig und nahe dem Zentrum. – odniósł się i rozwinął). Spójnik jest wymagany, gdy z kontekstu nie wynika powód (Wir ziehen um. In dem Haus wohnen acht Familien. – nie odniósł się; Wir ziehen um, weil in dem Haus acht Familien wohnen. – odniósł się).

Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający informuje jedynie o poszukiwaniu nowego mieszkania (Wir haben lange nach der Wohnung gesucht.) albo pisze, że zamierza kupić/wynająć nowe mieszkanie (Wir möchten die Wohnung kaufen/mieten.).

Przykłady: nie odniósł się – Wir waren zu Besuch bei unserem Onkel und da haben wir eine Wohnung gesehen. / In unserer kleinen Wohnung gibt es einen großen Garten. (O→N, zaburzenie komunikacji) / Die neue Wohnung gefällt mir nicht.; odniósł się – Wir möchten in die neue Wohnung umziehen, denn die Miete dort ist viel niedriger. / Unsere Nachbarn sind laut. / In unserem alten Haus gibt es keinen Lift.; odniósł się i rozwinął – Wir ziehen um, weil unsere Bekannten uns über das günstige Angebot informiert haben: eine tolle Wohnung; gut gelegen, hell und preiswert. / Die Oma ist gestorben und wir haben ihre Wohnung geerbt. Sie ist größer, hat vier Zimmer und zwei Toiletten. / Unser Haus liegt leider direkt zur lauten Straße, wo es viel Verkehr gibt. Auch LKWs fahren oft. Ich hoffe, in dem neuen Haus ist es anders.

Podpunkt 2. Opisz pamiątkę z dzieciństwa znalezioną podczas pakowania.

Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający wymienia i opisuje swoją pamiątkę (z dzieciństwa), którą znalazł podczas pakowania (Beim Packen habe ich meine alte Puppe gefunden.). Za opis pamiątki uznaje się określenia odnoszące się do takich aspektów, jak: rodzaj (Im Schrank habe ich mein Spielzeug aus der Kindheit gefunden: ein Auto.), wiek (Meine Puppe ist 15 Jahre alt.), wielkość (Meine Briefmarkensammlung ist ganz groß.), pochodzenie (Diese Legosteine habe ich von meinem Onkel bekommen.), kolorystyka (Mein Teddybär ist gelb.), materiał (Die Katzenfigur ist aus Porzellan.). Jeżeli zdający skupia się wyłącznie na jednym aspekcie, realizacja jest kwalifikowana maksymalnie jako „odniósł się” (Mein erstes Kleid war rot, gelb und blau.).

Akceptuje się też odpowiedzi, w których zdający porównuje pamiątkę z innymi przedmiotami (Das alte Handy ist nicht so modern wie mein Smartphone.) LUB opisuje ją przez czynności, które wskazują na jej wygląd/cechę (Mit meinem alten Handy konnte ich nicht fotografieren, aber der Akku hielt eine Woche.). Nie jest wymagane użycie wyrażeń „z dzieciństwa”, „pamiątka z dzieciństwa” (nie stanowią one rozwinięcia). Rozwinięciem są okoliczności znalezienia pamiątki lub opinia o niej, pod warunkiem że zdający opisuje znalezioną pamiątkę (Die alte Uhr, die ich fand, gefällt mir sehr: Die Ziffern sind groß und schwarz. – odniósł się i rozwinął, ALE Die Uhr gefällt mir sehr. – nie odniósł się). Liczebniki i wyrażenia ilościowe nie są kolejnym odniesieniem (In dem Album gibt es ca. 1000 Briefmarken. – odniósł się).

Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający podaje tylko imię nadane pamiątce bez wyjaśnienia, co to jest (Ich habe meine Alma gefunden.), albo informuje jedynie, że znalazł pamiątkę z dzieciństwa (Ich habe das Andenken aus meiner Kindheit gefunden.).

Przykłady: nie odniósł się – Unter dem Bett war Lola. Ich habe mich gefreut. / Ich habe auch viele Sachen gefunden, die mich an die Kindheit erinnerten. / Als Kind hatte ich ein Auto. Schade, dass mein Bruder es verloren hat.; odniósł się – Ich fand die Puppe, sie hat nur ein Auge. / Ich habe ein Buch gefunden, das ich von meiner Tante bekommen habe. / Bei dem Packen fand ich mein Tagebuch. Ich finde es toll.; odniósł się i rozwinął – Beim Packen fand ich meinen Teddybären. Er ist braun, hat eine grüne Hose und blaue Augen. / Beim Sortieren habe ich zufällig mein Buch über Affen gefunden, das ich immer gelesen habe, als ich klein war. Dieses Buch habe ich in München gekauft. / Ich fand das Album mit meinen Fotos aus der Kindheit. Auf einigen Fotos bin ich mit meinen Großeltern, deshalb sind sie für mich sehr wichtig.

Podpunkt 3. Napisz, jakie emocje wywołała w Tobie ta pamiątka.

Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający opisuje pozytywne/negatywne emocje, jakie wywołała w nim znaleziona pamiątka: wyraża radość, wzruszenie (Ich habe mich gefreut, als ich dieses Buch gefunden habe. / Als ich diesen Brief an den Nikolaus fand, war ich sehr gerührt.) LUB rozczarowanie (Leider sieht dieses Maskottchen anders aus. Es war beige, jetzt ist es grau geworden.) LUB opisuje swoje zachowanie świadczące o przeżywanych emocjach (… weinte ich vor Freude / … lachte ich laut.).

Akceptuje się też odpowiedzi, w których zdający wyraża emocje przymiotnikami oceniającymi (Ich habe ein Heft mit schlechten Noten gefunden. Das war schrecklich!) LUB przez porównania (Als ich diesen Teddybären gefunden habe, habe ich mich wie ein Kind im Kindergarten gefühlt.) LUB stosuje czas teraźniejszy (Ich bin sehr glücklich, dass ich diese Sache gefunden habe. Sie erinnert mich an meine Kindheit.). Sama opinia nie jest realizacją podpunktu, ale rozwija wypowiedź, gdy zdający wyraża emocje (Ich habe ein Maskottchen gefunden. Es war für mich sehr wichtig. – nie odniósł się; Ich habe ein Maskottchen gefunden. Ich war froh darüber. Es war für mich sehr wichtig. – odniósł się).

Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający informuje jedynie, że znalazł pamiątkę, bez wyrażania emocji (Gestern habe ich mein Maskottchen gefunden.), wyraża emocje związane z innym przedmiotem (Meine Mutter hat mir ein neues Smartphone gekauft. Das freut mich sehr.) albo pisze o emocjach innych osób (Als ich meine erste Mütze fand, weinte meine Mutter.).

Przykłady: nie odniósł się – Ich bin immer sehr emotionell. / Mein Vater war sehr glücklich, dass ich das Buch gefunden habe. / Ich habe mein Foto gefunden. Ich war damals 5 Jahre alt.; odniósł się – Als ich die Sache fand, wurde ich traurig. / Ich habe meine Kette gefunden. Ich fühlte mich fantastisch! / Ich bin glücklich, weil das alte Handy noch funktioniert.; odniósł się i rozwinął – Als ich diesen Liebesbrief gefunden habe, hat mir der Kopf wehgetan. Ich habe mich an meine Freundin erinnert und geweint. / Ich bin sehr glücklich. Meine schönste Porzellanfigur, die ich in der Schule bekommen habe, habe ich wiedergefunden. Das ist fantastisch!

Podpunkt 4. Napisz, którego z mebli nie chcesz zabrać do nowego mieszkania i dlaczego.

Podpunkt jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź była uznana za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do obydwu członów (którego mebla zdający nie chce zabrać oraz dlaczego) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy (Ich nehme den Sessel nicht in die neue Wohnung mit, denn er ist zu klein und deshalb nicht mehr bequem. – odniósł się i rozwinął). Minimalne nawiązanie tylko do jednego członu (Ich nehme den Sessel nicht in die neue Wohnung mit. / Ich hatte immer mein Lieblingsmöbel, aber es gefällt mir nicht mehr.) albo rozbudowanie tylko jednego członu bez realizacji drugiego (In die neue Wohnung nehme ich den kleinen Nachtschrank nicht mit, der jetzt im Schlafzimmer neben meinem Bett steht. / Ich nehme das Möbel nicht mit, denn es ist zu groß und die Farbe gefällt mir nicht mehr.) oznacza „odniósł się”.

Wyjaśniając, dlaczego nie chce zabrać mebla, zdający może np. negatywnie ocenić mebel (Ich finde den Stuhl unbequem.), stwierdzić, że nie pasuje do nowego mieszkania (Der schwarze Tisch passt nicht zu meinem neuen Zimmer, dazu ist er zu groß.), wskazać brak miejsca (Mein neues Zimmer ist leider zu klein für den großen Tisch.) albo zamiar przekazania mebla innej osobie (Den Schrank möchte ich meinem Nachbarn abgeben.). Spójnik denn, weil, deshalb/deswegen/darum jest wymagany, gdy z kontekstu nie wynika jednoznacznie powód (Ich nehme den blauen Tisch nicht in die neue Wohnung mit, denn er ist aus Plastik und die blaue Farbe passt nicht zu neuen Möbeln. – odniósł się i rozwinął, ALE Ich nehme den Tisch nicht in die neue Wohnung mit. Er ist blau. – odniósł się, zrealizował tylko pierwszą część).

Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odnosi się do żadnej części tego podpunktu (Ich weiß nicht, was ich nicht mitnehmen soll und warum.).

Przykłady: nie odniósł się – Ich brauche keine neuen Möbel. / Ich will keine Möbel mitnehmen, aber ich muss. / Ich nehme es nicht mit.; odniósł się – In die neue Wohnung möchte ich meinen Kleiderschrank nicht mitnehmen. / Ich nehme aus meinem Zimmer alle Möbel ohne die Kommode mit, denn sie ist kaputt. / Das Möbel nehme ich nicht mit, denn es ist zu alt.; odniósł się i rozwinął – Was soll ich in die neue Wohnung mitnehmen? Meinen Schreibtisch nehme ich sicherlich nicht mit. Er ist alt und zu klein. / In der neuen Wohnung brauche ich keinen Sofatisch. Ich möchte mehr Platz haben. Außerdem gefällt mir seine Farbe nicht.

Przykłady zaczerpnięto z prac zdających (zasady oceniania CKE).

Schemat punktowania

Wypowiedź jest oceniana w czterech kryteriach: treść (0–4 pkt), spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt), zakres środków językowych (0–2 pkt), poprawność środków językowych (0–2 pkt).

Treść (0–4 pkt). W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów z polecenia zdający odniósł się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym stopniu.

4 pkt

odniósł się do 4 podpunktów i rozwinął 4 albo 3 z nich

3 pkt

odniósł się do 4 podpunktów i rozwinął 2 z nich albo odniósł się do 3 podpunktów i rozwinął 3 albo 2 z nich

2 pkt

odniósł się do 4 podpunktów i rozwinął 1 albo żaden, odniósł się do 3 podpunktów i rozwinął 1 albo odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął

1 pkt

odniósł się do 3 podpunktów i nie rozwinął żadnego, odniósł się do 2 podpunktów i rozwinął 1 albo żaden albo odniósł się do 1 podpunktu i go rozwinął

0 pkt

odniósł się do 1 podpunktu i go nie rozwinął albo nie odniósł się do żadnego podpunktu

Zdający nie odniósł się do podpunktu, jeśli go nie realizuje albo realizuje go w sposób niekomunikatywny. Zdający odniósł się do podpunktu, jeśli realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu (także gdy rozbudowuje minimalną realizację o jedną dodatkową, komunikatywną informację). Zdający rozwinął podpunkt, jeśli odniósł się do niego w sposób bardziej szczegółowy: w realizacji można wyodrębnić przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia albo jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia. W podpunkcie dwuczłonowym: minimalne nawiązanie do jednego lub obu członów albo rozbudowanie tylko jednego członu bez realizacji drugiego oznacza odniesienie się; rozwinięcie wymaga odniesienia się do obydwu członów i przedstawienia przynajmniej jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy.

Spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt)

2 pkt

wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu

1 pkt

wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań oraz/lub całego tekstu

0 pkt

wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z trudnych do powiązania w całość fragmentów

Zakres środków językowych (0–2 pkt)

2 pkt

zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań

1 pkt

ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki językowe o wysokim stopniu pospolitości

0 pkt

bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie najprostsze środki językowe

Poprawność środków językowych (0–2 pkt)

2 pkt

brak błędów; nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające komunikację

1 pkt

liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację; bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji

0 pkt

liczne błędy często zakłócające komunikację; bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

Uwagi dodatkowe

Wypowiedź jest oceniana na 0 pkt we wszystkich kryteriach, jeżeli jest w całości nieczytelna, całkowicie niezgodna z poleceniem albo niekomunikatywna dla odbiorcy (np. w całości napisana fonetycznie).

Praca zawierająca fragmenty odtworzone z podręcznika, arkusza egzaminacyjnego lub innego źródła albo przepisane od innego zdającego jest uznawana za niesamodzielną.

Jeżeli za treść przyznano 0 pkt, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się również 0 pkt. Jeżeli za treść przyznano 1 pkt, w pozostałych kryteriach można przyznać maksymalnie po 1 pkt.

Jeżeli wypowiedź zawiera 60 wyrazów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści; w pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.

Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za zakres środków językowych oraz za poprawność środków językowych lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.

Umiejętności w zadaniu

Pliki cookies

Zapisujemy na Twoim urządzeniu to, bez czego serwis nie działa, np. zalogowanie. Plików analitycznych użyjemy tylko za Twoją zgodą. Szczegóły w polityce prywatności.