Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Dziś rozmawiamy z przewodniczącą Berlińskich Przedsiębiorstw Transportu. Pani Nikutta, co ta nagroda oznacza dla Berlińskich Przedsiębiorstw Transportu?

Kobieta: To wspaniałe wyróżnienie dla Berlina. Jury doceniło wysoki standard dostępności dla osób niepełnosprawnych w publicznym transporcie Berlina i cieszymy się z tego. Liczby to dowodzą: Już teraz 98 stacji metra jest dostępnych bez schodów. Autobusy są wolne od barier od końca 2009 roku. Nasza cała flota tramwajów jest wyposażona w niskopoziomowe wagony. W nadchodzących latach nawet promy przez Sprewę, Dahmę i Wannsee będą bardziej przyjazne dla środowiska i wolne od barier. Będą oferować więcej miejsca dla wózków inwalidzkich i rowerów niż dotychczas. Ciągle się rozwijamy.

Mężczyzna: Czy ułatwienia dla osób niepełnosprawnych są drogie?

Kobieta: Dostępność dla osób niepełnosprawnych to dla nas bardzo ważny temat. To oczywiście kosztuje pieniądze. Za montaż windy w istniejącej już stacji metra trzeba zapłacić aż do miliona euro. To jeszcze nie wszystko: Potem muszą być pieniądze na serwis wind. Musimy uważać, aby koszty nie rosły, jak się już zdarzyło w przypadku autobusów.

Mężczyzna: Czy możesz nam to wyjaśnić bardziej szczegółowo?

Kobieta: Przed kilkoma laty wprowadziliśmy w autobusach nową technologię wjazdu i wyjazdu. Pojazdy się obniżają. Ale miało to też wady: Podejrzewamy, że zużywa się więcej paliwa, co podnosi nasze koszty. Jednocześnie naturalnie rośnie też obciążenie środowiska przez spaliny.

Mężczyzna: Co robią Berlińskie Przedsiębiorstwa Transportu dla zawodowej integracji osób niepełnosprawnych?

Kobieta: U nas osoby niepełnosprawne szukające pracy mogą otrzymać dobre szkolenie i pracę. Aktualnie około 11 procent wszystkich naszych pracowników to osoby o różnych stopniach niepełnosprawności. W wielu przypadkach dostosowujemy stanowiska pracy do niepełnosprawności naszych pracowników. Czasami potrzeba na przykład więcej miejsca lub więcej światła. Harmonogramy pracy pracowników niepełnosprawnych i bez niepełnosprawności się jednak nie różnią. Tutaj obowiązują takie same warunki dla wszystkich. W ostatnich latach wśród naszych praktykantów był użytkownik wózka inwalidzkiego, osoba głucha i niewidomy młody mężczyzna. Wszyscy trzej ukończyli u nas szkolenie na stanowisko pomocnika handlowca. W przyszłym roku będziemy również organizować specjalne szkolenia na temat integracji w miejscu pracy dla naszych pracowników bez niepełnosprawności.

Mężczyzna: Pani Nikutta, dziękujemy za rozmowę.

nach: www.berliner-behindertenzeitung.de

3.1. Warum bekam Berlin 2013 den europäischen Preis für barrierefreie Städte?

A. Wegen seines komplexen Plans.

B. Wegen seiner innovativen Dienstleistungen.

C. Wegen der Verwendung von Informationstechnologie.

D. Wegen der weitgehenden Barrierefreiheit des öffentlichen Verkehrssystems.

3.2. Welche Investition wird in Berlin geplant?

A. Barrierefreie Busse.

B. Stufenlose U-Bahnhöfe.

C. Straßenbahnen mit Niederflurwagen.

D. Fähren mit mehr Platz für Rollstühle.

3.3. Welche Kosten erwähnt Frau Nikutta im Zusammenhang mit den Aufzügen in Bahnhöfen?

A. Man muss die Energiekosten beachten.

B. Man muss an die Servicekosten denken.

C. Man muss die Umweltbelastung berücksichtigen.

D. Man muss in die Entwicklung einer neuen Technologie investieren.

3.4. Was machen die Berliner Verkehrsbetriebe für Menschen mit Behinderung?

A. Sie modifizieren die Dienstpläne für sie.

B. Sie organisieren spezielle Schulungen für sie.

C. Sie gestalten bei Bedarf ihren Arbeitsplatz um.

D. Sie suchen Arbeit in Berliner Industriebetrieben für sie.

3.5. Worüber wird im Interview gesprochen?

A. Über die berufliche Karriere einer behinderten Person.

B. Über finanzielle Probleme vieler behinderter Menschen.

C. Über behindertengerechte Angebote eines Verkehrsbetriebs.

D. Über die Kritik behinderter Menschen am öffentlichen Nahverkehr.