Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Wypowiedź 2.

Dla jednych wolontariat to potrzeba duszy, dla drugich – niemożliwość przejścia obok cudzego горя, trzeci widzą w tym swoją misję i, pokonując wewnętrzny strach, starają się wypełnić swój obowiązek do końca. Stałem się wolontariuszem przypadkiem. Pewnego razu do mojego gabinetu weszła dziewczyna. Zaszczepiłem jej psa, a ona zapytała, czy nie chciałbym wziąć udziału w projekcie charytatywnym i opowiedziała mi o "Mobilnym obozie weterynarzy". To organizacja, której wolontariusze pomagają zwierzętom poszkodowanym w klęskach żywiołowych, udzielają pomocy weterynaryjnej w regionach, gdzie jest ona niedostępna. Postanowiłem spróbować. W tym roku pracowałem razem z innymi wolontariuszami w strefie poważnych powodzi. Patrolowaliśmy strefę katastrofy na łodziach w poszukiwaniu zwierząt. Poszkodowanych braliśmy na pokład i przewoziliśmy w bezpieczne miejsce. Rannym i chorym zwierzętom udzielaliśmy pierwszej pomocy. Cieszę się, że jako weterynarz mogę przynosić korzyści ludziom i zwierzętom.

Wypowiedź 3.

Zaczyłam angażować się w wolontariat w szkole: wpłacałam pieniądze do fundacji, jeździłam do domów dziecka i schronisk dla zwierząt. Wśród dobrych uczynków była również pomoc dla starszej sąsiadki, której dzieci wyjechały za granicę. Kobieta nie miała możliwości się z nimi komunikować i za nimi tęskniła. Dałam jej mój stary laptop i nauczyłam się korzystać z Internetu. Sąsiadka była szczęśliwa. Wtedy pomyślałam, że starszych ludzi, którzy się boją komputera, jest prawdopodobnie wielu. Zaproponowałam dyrektorowi domu opieki nauczać jego podopiecznych korzystać z komputera. Przyjął moją propozycję z entuzjazmem, a my uruchomiliśmy projekt, który pozwala starszym ludziom utrzymywać kontakt z przyjaciółmi i rodziną.

Wypowiedź 4.

Na pierwsze spotkanie wolontariuszy przyszedłem tylko po to, aby wesprzeć swoją dziewczynę, która bała się iść sama. Ale koordynator projektu szczegółowo opowiedział, co robią wolontariusze, i od razu zaproponował zadania, w tym dla mnie. Z zawodu jestem księgowym, a tutaj trzeba było pomalować ścianę w dziecięcym szpitalu, aby małym pacjentom było przyjemnie. Nigdy tego wcześniej nie robiłem, ale odważnie wziąłem się do pracy. Na ścianach pojawiły się wesoła postaci z ulubionych baśni dla dzieci. Wyszło wspaniale! Nawet nie podejrzewałem, że umiem tak rysować. A moja dziewczyna powiedziała, że mam prawdziwy dar artysty. Myślę, że dobro pomaga nam robić prawdziwe cuda.

A. Moje dobro jest mi pomocne w mojej profesji.

B. Moja inicjatywa dała początek nowemu projektowi.

C. Ja i mój przyjaciel otwieramy szkołę dla wolontariuszy.

D. Dobroczynność pozwoliła mi odkryć mój talent.

E. Dzięki podopiecznym fundacji udało mi się pokonać swój strach.