Zadanie 6.1, matura maj 2024, wiedza o społeczeństwie rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
O polityce władz francuskich
[Francja] odróżnia tylko dwie zbiorowości – własnych obywateli od cudzoziemców. Dewiza „Wolność, Równość, Braterstwo” nakazuje, aby w życiu publicznym […] obywatele traktowani byli w ten sam sposób niezależnie od ich kultury etnicznej, regionalnej czy od religii, którą wyznają. We Francji istnieje zakaz odnotowywania w oficjalnych statystykach, raportach i dokumentach przynależności obywateli do jakichkolwiek kategorii etnicznych. Z punktu widzenia prawa francuskiego, mniejszości etniczne lub narodowe nie istnieją, nie są w żaden sposób wyodrębnionymi podmiotami, zatem państwo nie może prowadzić wobec nich osobnej polityki. Francuzi przyjmują […] definicję narodu [– definicję, z której wynika, że] jedynymi przedstawicielami innych narodów we Francji są przebywający w tym państwie cudzoziemcy. […] Celem polityki […] nie jest […] [zaprzestanie przez obywateli z mniejszościowych grup etnicznych własnych] praktyk kulturowych […], czy rezygnacja z transmisji wiedzy i kompetencji w tym zakresie swym dzieciom. Akcentowana jest konieczność postępowania zgodnie z prawem francuskim, przyjęcia wartości Republiki […].
J. Kubera, Polskie organizacje imigranckie we Francji – raport z badania przedstawicieli instytucji, Warszawa 2019, s. 7–9.
Polecenie
1 punktSformułuj argument i kontrargument do tezy: Polityka władz francuskich ma charakter asymilacyjny.
Argument –
Kontrargument –
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Przykładowa odpowiedź
Argument –
Typ 1.: Z punktu widzenia prawa francuskiego mniejszości etniczne lub narodowe nie istnieją, a zatem państwo nie może prowadzić wobec nich żadnej osobnej polityki, a więc także akcji afirmatywnej, pomocy w zachowaniu kultury mniejszościowej.
Typ 2.: W życiu publicznym obywatele traktowani są tak samo, co jednak oznacza uprzywilejowanie etnicznych Francuzów – to ich język jest językiem urzędowym, naucza się przedmiotów wyłącznie w tym języku (choć dopuszczalne jest nauczanie języka regionalnego, np. bretońskiego, jako dodatkowego).
Typ 3.: Akcentowana jest konieczność przyjęcia wartości Republiki, a więc wartości wytworzonych przez etnicznych Francuzów – ta konieczność akulturacji innych grup etnicznych bez polityki wobec mniejszości narodowych oznaczać może asymilację.
Kontrargument –
Typ 1.: Celem polityki Francji nie jest doprowadzenie do zaprzestania przez mniejszościowe grupy etniczne własnych praktyk kulturowych, czy rezygnacja z transmisji wiedzy i kompetencji w tym zakresie swym dzieciom.
Typ 2.: W życiu prywatnym obywatele Francji niebędący etnicznymi Francuzami mogą kultywować tradycje swojej mniejszościowej grupy etnicznej.
Schemat punktowania
sformułowanie poprawnego argumentu i poprawnego kontrargumentu.
inna odpowiedź lub brak odpowiedzi.