Zadanie 12, matura maj 2026, język hiszpański podstawowy
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Polecenie
12 punktówPodczas zagranicznej wycieczki szkolnej odłączyłeś/odłączyłaś się od grupy.
Potrzebna była Ci pomoc. W e-mailu do kolegi z Hiszpanii:
• poinformuj, co się stało, że odłączyłeś/odłączyłaś się od grupy
• napisz, jak zareagowałeś/zareagowałaś w tej sytuacji
• opisz osobę, która udzieliła Ci pomocy
• wyjaśnij, na czym polegała pomoc tej osoby.
Napisz swoją wypowiedź w języku hiszpańskim. Podpisz się jako XYZ.
Rozwiń swoją wypowiedź w każdym z czterech podpunktów, tak aby osoba nieznająca polecenia w języku polskim uzyskała wszystkie wskazane w nim informacje. Pamiętaj, że długość wypowiedzi powinna wynosić od 100 do 150 wyrazów (nie licząc wyrazów podanych na początku wypowiedzi). Oceniane są: umiejętność pełnego przekazania informacji (5 punktów), spójność i logika wypowiedzi (2 punkty), zakres środków językowych (3 punkty) oraz poprawność środków językowych (2 punkty).
Hola, Sergio:
¿Qué tal? ¿Sabes qué me ocurrió durante mi viaje escolar al extranjero?
¡Perdí a mi grupo!
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Zadanie otwarte (wypowiedź pisemna, e-mail), nie ma jednej poprawnej odpowiedzi. Warunki uznania realizacji poszczególnych podpunktów polecenia według zasad oceniania CKE:
1. Poinformuj, co się stało, że odłączyłeś/odłączyłaś się od grupy.
• Należy uznać każdą komunikatywną wypowiedź, w której zdający informuje, co sprawiło, że podczas zagranicznej wycieczki szkolnej odłączył się od grupy. Zdający może opisać wydarzenie lub sytuację spowodowane np. przez: nieuwagę (Miré hacia otro lado y los perdí de vista. – „odniósł się”); zmęczenie (Iba mucho más despacio que mis compañeros porque me dolían los pies. De repente, me di cuenta de que mi grupo ya no estaba. – „odniósł się i rozwinął”); tłok na ulicy, duży ruch (Me perdí cuando cruzábamos una calle muy ancha con mucho tráfico. – „odniósł się i rozwinął”); zachowanie innych osób (Cuando entrábamos en el museo, un empleado me detuvo para comprobar mi carnet de estudiante. ¡El grupo y el guía no me esperaron! – „odniósł się i rozwinął”).
• Wyrażenie powtórzone ze wstępu perdí a mi grupo nie jest elementem realizacji podpunktu.
• Akceptuje się wskazanie chęci celowego oddalenia się od grupy, np. Quería comprarme un helado y por eso me perdí. („odniósł się”) / Vi unos zapatos en el escaparate y entré en la tienda. La verdad es que no había pedido permiso al profesor. („odniósł się i rozwinął”), oraz wydarzenie w czasie podróży za granicę lub w drodze powrotnej, np. Había olvidado mi pasaporte en el puesto de control de seguridad en el aeropuerto y tuve que volver para recogerlo. Mis compañeros no me esperaron y así me perdí. („odniósł się i rozwinął”).
• Jeżeli z kontekstu nie wynika jednoznacznie, co było powodem odłączenia się od grupy, realizacja jest kwalifikowana na poziom niższy, np. Me dio un mareo. (O→N), ALE No pude seguir al grupo porque me dio un mareo. („odniósł się”).
• Informacja, że zdający nie mógł odnaleźć grupy (No podía encontrarlos porque no tenía el plano de la ciudad.), może rozwijać wypowiedź, gdy zdający informuje, co się stało, np. Me perdí porque me equivoqué de camino y como no tenía el plano de la ciudad, no podía encontrar a mi grupo. („odniósł się i rozwinął”).
Przykłady: „nie odniósł się” – Hacía mucho calor. / La excursión a la Casa Batlló fue muy aburrida.; „odniósł się” – Hacía mucho calor. Por eso me paré y así perdí a mi grupo. / No tenía ganas de ver la Casa Batlló, por eso me alejé del grupo.; „odniósł się i rozwinął” – Hacía mucho calor. Por eso me paré debajo de un árbol y así perdí a mi grupo. / No tenía ganas de ver la Casa Batlló, por eso me alejé del grupo y fui a tomar un café.
2. Napisz, jak zareagowałeś/zareagowałaś w tej sytuacji.
• Należy uznać każdą komunikatywną wypowiedź, w której zdający przedstawia swoją reakcję na odłączenie się od grupy: uczucia/emocje (Me asusté. – „odniósł się”) lub działania/czynności (Empecé a preguntar a la gente en la calle si habían visto a mi grupo. – „odniósł się i rozwinął”).
• Reakcja innych osób jest kwalifikowana na poziom niższy, np. Cuando el profesor se dio cuenta de que me había perdido, se puso muy nervioso y trató de llamarme por teléfono. (R→O).
• Akceptuje się, z kwalifikacją na poziom niższy, informację wyłącznie o tym, co należałoby zrobić w takiej sytuacji (Cuando te pierdes, debes mantener la calma, mirar dónde estás y pedir ayuda a un policía. – R→O), albo o reakcji na inną sytuację ściśle związaną z okolicznościami odłączenia się od grupy ([Me alejé del grupo porque había perdido el teléfono y fui a buscarlo.] No sabes cuánto me alegré cuando por fin lo encontré. – O→N). Mogą one rozwijać wypowiedź, gdy zdający informuje, jak zareagował na odłączenie się od grupy, np. Sé que cuando te pierdes, debes mantener la calma y pedir ayuda a un policía, pero en aquel momento me puse tan nervioso que no sabía qué hacer. („odniósł się i rozwinął”).
• Nie jest akceptowana reakcja na sytuację niezwiązaną z okolicznościami odłączenia się od grupy, np. Me alegré mucho cuando nos dijeron que el primer día íbamos a visitar el Museo del Louvre.
Przykłady: „nie odniósł się” – Mis compañeros se burlaron de mí. (O→N) / Creo que la excursión fue muy interesante.; „odniósł się” – Decidí buscar ayuda. / Me senté y empecé a llorar.; „odniósł się i rozwinął” – Llamé a mi mejor amiga y le dije dónde estaba. / Al principio, no sabía qué hacer, pero pronto pensé que no debía alejarme de aquel lugar.
3. Opisz osobę, która udzieliła Ci pomocy.
• Należy uznać każdą komunikatywną wypowiedź, która pozwala na identyfikację osoby udzielającej pomocy. Opis może dotyczyć np.: a) wyglądu fizycznego (Me acerqué a una mujer baja, de ojos azules. / Pedí ayuda a una chica de pelo largo y rizado. – „odniósł się”, ALE Pedí ayuda a una chica que tenía pelo. – „nie odniósł się”); b) ubioru (La chica a la que pedí ayuda llevaba un vestido largo y blanco. – „odniósł się i rozwinął”; Me ayudó una chica que llevaba unos zapatos de tacón rojos. – „odniósł się”, ALE Me ayudó una chica que llevaba zapatos. – „nie odniósł się”); c) przedmiotów/akcesoriów wyróżniających tę osobę (El hombre al que pedí ayuda llevaba un gran sombrero de paja. – „odniósł się i rozwinął”); d) wieku (Me ayudó una mujer joven, de unos 30 años. – „odniósł się”); e) cech charakteru (Pedí ayuda a una chica que parecía muy alegre y simpática. – „odniósł się”); f) wykonywanych czynności, zachowania – maksymalnie „odniósł się” (Me acerqué a una mujer que estaba leyendo una revista de moda muy interesante.); g) towarzyszących osób/zwierząt – maksymalnie „odniósł się” (Me ayudó una mujer con un perro grande, todo negro, solo con una pequeña mancha blanca en la cola.); h) miejsca, w którym znajdowała się ta osoba – maksymalnie „odniósł się” (Me ayudó un hombre que estaba al lado de una pequeña tienda de recuerdos.).
• Nie są realizacją podpunktu informacje o zawodzie, narodowości/pochodzeniu ani zwroty określające stosunek piszącego do tej osoby ((no) me gustó mucho/poco, me cayó bien/mal); mogą rozwijać wypowiedź, gdy zdający odniósł się do co najmniej jednego z elementów a)–h), np. Pedí ayuda a un policía. („nie odniósł się”), ALE Pedí ayuda a un policía joven y amable. („odniósł się i rozwinął”); Pedí ayuda a un hombre que me gustó mucho. („nie odniósł się”), ALE Pedí ayuda a un hombre que iba vestido con un traje muy elegante. Me gustó mucho su aspecto. („odniósł się i rozwinął”).
• Określenia hombre, mujer, niño, niña, chico, chica nie są opisem osoby.
Przykłady: „nie odniósł się” – Pedí ayuda a un vendedor que me gustó. / Me ayudó una mujer. Era una italiana.; „odniósł się” – Pedí ayuda a un vendedor que llevaba una gorra. / Me ayudó una mujer joven. Era una italiana.; „odniósł się i rozwinął” – Pedí ayuda a un vendedor que llevaba una gorra roja. / Me ayudó una mujer joven y amable. Era una italiana.
4. Wyjaśnij, na czym polegała pomoc tej osoby.
• Należy uznać każdą komunikatywną wypowiedź, w której zdający przedstawia przynajmniej jedną czynność, którą wykonała napotkana osoba, aby mu pomóc, np.: wyjaśnienie, jak dołączyć do grupy / dotrzeć do celu (El agente de tráfico me dijo que al final de la calle debía girar a la izquierda y que el palacio estaba justo detrás de la esquina. – „odniósł się i rozwinął”); odprowadzenie we wskazane miejsce (La mujer me acompañó hasta la Plaza Mayor donde me esperaban mis compañeros. – „odniósł się i rozwinął”); umożliwienie kontaktu z uczestnikiem wycieczki (Cuando le dije a la mujer que tenía el móvil descargado, ella misma llamó desde su teléfono a mi amigo. – „odniósł się i rozwinął”); wsparcie emocjonalne (La anciana me dijo: “Tranquilo, no llores”. – „odniósł się”).
• Akceptowana jest informacja o pomocy kolegi / nauczyciela / opiekuna grupy, np. Uno de mis compañeros me llamó y me dijo que me esperaban delante del hotel. („odniósł się i rozwinął”).
• Nie jest akceptowana wypowiedź, w której zdający: informuje, że otrzymał pomoc, nie precyzując, na czym polegała (Aquel señor me ayudó mucho. – „nie odniósł się”); informuje, jak poradził sobie bez pomocy innych (Decidí ir en metro y bajarme cerca de la biblioteca. Allí todos ya me estaban esperando. – „nie odniósł się”); z kontekstu wynika, że nie uzyskał pomocy (Pregunté a ese señor cómo llegar al centro, pero no me comprendió.).
Przykłady: „nie odniósł się” – Le pregunté al señor cómo llegar al Parque Güell. / La chica a la que me dirigí dijo: “Lo siento, pero no te puedo ayudar”.; „odniósł się” – El hombre me explicó cómo llegar al Parque Güell. / La chica a la que pedí ayuda dijo: “He visto a unos polacos allí”.; „odniósł się i rozwinął” – El hombre me enseñó en el plano dónde estábamos y me explicó cómo llegar al Parque Güell. / La chica a la que pedí ayuda dijo: “Corre, he visto a unos polacos allí, al otro lado de este edificio”.
Zasady ogólne oceniania treści (wg CKE): realizację podpunktów ocenia się w całej wypowiedzi, a ten sam fragment tekstu nie może być uznany za realizację dwóch różnych podpunktów. Wyrazy/wyrażenia synonimiczne, wzajemnie wykluczające się albo równorzędne to jedno odniesienie. Pospolite modyfikatory (muy, poco, bastante, mucho), zaimki oraz nazwy własne (chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje) nie są kolejnym odniesieniem. Odpowiadanie na podpunkty jak na pytania, bez precyzyjnego przekazania wymaganych informacji, obniża punktację za treść i może obniżyć punktację za spójność. Realizacja ze znacznie zaburzoną komunikacją jest kwalifikowana na poziom niższy. Odpowiedzi wymijające są dopuszczalne, jeśli spełniają warunki polecenia; nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych. Kluczowy fragment napisany po polsku oznacza realizację niekomunikatywną; fragment po polsku, który nie jest kluczowy, nie jest brany pod uwagę.
Schemat punktowania
Wypowiedź jest oceniana w czterech kryteriach: treść (0–5 pkt), spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt), zakres środków językowych (0–3 pkt), poprawność środków językowych (0–2 pkt).
Treść (0–5 pkt)
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający się odniósł w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
| Do ilu podpunktów zdający się odniósł? / Ile podpunktów rozwinął? | 4 | 3 | 2 | 1 | 0 |
| 4 | 5 pkt | 4 pkt | 3 pkt | 2 pkt | 2 pkt |
| 3 | | 3 pkt | 3 pkt | 2 pkt | 1 pkt |
| 2 | | | 2 pkt | 1 pkt | 1 pkt |
| 1 | | | | 1 pkt | 0 pkt |
| 0 | | | | | 0 pkt |
Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął, przyznaje się 2 punkty.
Zdający nie odniósł się do podpunktu, jeśli go nie realizuje lub realizuje go w sposób niekomunikatywny. Zdający odniósł się do podpunktu, jeśli realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu (jedno odniesienie) albo rozbudowuje minimalną realizację o dodatkową, komunikatywną informację (dwa odniesienia). Zdający rozwinął podpunkt, jeśli w jego realizacji można wyodrębnić przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia albo jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia. W podpunkcie dwuczłonowym rozwinięcie wymaga odniesienia się do obydwu członów i przedstawienia przynajmniej jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy.
Spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt)
W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.
wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki w spójności i/lub logice
wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań i/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z fragmentów trudnych do powiązania w całość
Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.
Zakres środków językowych (0–3 pkt)
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.
szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki językowe ALBO zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana na poziom niższy (np. szeroki zakres leksyki, ale zadowalający zakres struktur gramatycznych – 2 punkty).
Poprawność środków językowych (0–2 pkt)
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne, leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
brak błędów ALBO nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające komunikację
liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację ALBO bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
liczne błędy często zakłócające komunikację ALBO bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
Uwagi dodatkowe
Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest nieczytelna, całkowicie niezgodna z poleceniem, niekomunikatywna dla odbiorcy albo odtworzona z podręcznika lub innego źródła.
Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów.
Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.