Zadanie 10, matura maj 2025, język hiszpański rozszerzony

13 pktotwartełatwe 67%Maj 2025

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Zadanie

Polecenie

13 punktów

Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać od 200 do 250 wyrazów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie. Zakreśl jego numer.

1. Czy wskazane jest, aby zapytać osobę, której chcemy coś podarować (np. z okazji urodzin), o to, jaki prezent chciałaby dostać? Napisz rozprawkę, w której przedstawisz wady i zalety takiego rozwiązania.

2. Jesteś właśnie po lekturze artykułu, którego autor podważał zasadność uczenia się języków obcych w dobie powszechnie dostępnych programów elektronicznych służących do tłumaczenia tekstów (np. aplicación de traducción automática). Napisz list do redakcji, w którym wyjaśnisz, dlaczego nie zgadzasz się z autorem artykułu, oraz opiszesz sytuację, w której posłużenie się przez Ciebie translatorem stało się przyczyną nieporozumienia.

Korepetytor

Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.

Wypróbuj za darmo

5 rozmów · bez karty · Zaloguj się

Sprawdź się

Jak poszło?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Odpowiedź z klucza CKE

Zadanie otwarte (wypowiedź pisemna). Uszczegółowienia CKE dotyczące oceniania elementów treści i elementów formy:

ROZPRAWKA (temat 1)

Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu, przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami. Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym zakończeniem. Dobrze napisana rozprawka zawiera we wstępie zgodną z tematem, jasno sformułowaną tezę zapowiadającą oczekiwaną strukturę, w rozwinięciu omawia zagadnienie przejrzyście i logicznie (argumenty konsekwentnie wspierają tezę), zawiera podsumowanie zgodne z tezą i argumentacją oraz charakteryzuje się stylem formalnym.

Teza:

1. Wymagane jest odniesienie się do kwestii, czy powinno się zapytać osobę, której chcemy coś podarować, o to, co chciałaby otrzymać w prezencie, oraz stwierdzenie, że będą rozpatrywane wady i zalety takiego rozwiązania.

2. Teza musi zapowiadać strukturę rozprawki (wady i zalety), np. Preguntarle a la persona a la que queremos obsequiar qué regalo le gustaría recibir es una buena solución, pero también tiene sus desventajas.

3. Teza-pytanie, które nie zapowiada struktury rozprawki (np. ¿Es una buena idea preguntar a la persona que celebra su cumpleaños o el día de su santo qué regalo le gustaría recibir?), jest odbiegająca od tematu; wyjątek: pytanie jednoznacznie zapowiadające wady i zalety, np. ¿Cuáles son los aspectos positivos y negativos de preguntarle a un familiar o a un amigo nuestro qué desea recibir de regalo?

4. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia (jednostronna teza i dwustronna argumentacja), jest kwalifikowana na poziom 0.

5. Teza jest „nie w pełni zgodna z argumentacją przedstawioną w rozwinięciu”, jeśli zdający uwzględnia w tezie wady i zalety, a w rozwinięciu omawia tylko jedno z nich.

6. Zwroty typu En mi opinión…, A mi parecer… nie obniżają jakości tezy, jeśli zdający wskazuje w niej wady i zalety.

7. Opisanie problemu (np. że coraz częściej pytamy obdarowywanych, co chcieliby dostać) nie jest tezą.

8. Zgodność tezy z treścią ocenia się względem rozwinięcia.

9. Teza z niekomunikatywnymi kluczowymi elementami (np. relajo zamiast regalo) jest niezgodna z tematem.

10. Teza z zakłóconą komunikacją w kluczowych elementach – poziom niższy.

11. Dwie różne tezy – teza trudna do wskazania.

Przykłady (z prac absolwentów, z zachowanymi błędami): Preguntar a alguien qué quiere recibir por su cumpleaños o otra ocasión es buena idea, pero hay situaciones en los que esta pregunta puede resultar inoportuna. – teza zgodna z tematem, zapowiada strukturę; En mi opinión, no está mal preguntar a una persona qué regalo desea recibir, sobre todo cuando no conocemos sus gustos. – teza odbiegająca od tematu (jednostronna); No es fácil elegir regalo. En esta situación, algunos preguntan la persona que celebra, por ejemplo, sus cumpleaños qué quiere recibir. – brak tezy; Comprar regalos tiene sus ventajas, pero también sus desventajas. – teza niezgodna z tematem.

Elementy tematu: (1) wady i (2) zalety pytania osoby, której chcemy coś podarować, o to, co chciałaby otrzymać w prezencie; mogą być przedstawione z punktu widzenia osoby obdarowywanej lub obdarowującej.

(1) wady, np. brak elementu zaskoczenia; możliwość urażenia osoby obdarowywanej; niemożność spełnienia oczekiwań (np. prezent przekraczający możliwości finansowe); oczekiwania niezgodne z przekonaniami obdarowującego (np. prezent z materiałów nieekologicznych, szkodliwy dla zdrowia); trudności w nabyciu prezentu (np. mała dostępność);

(2) zalety, np. obopólne zadowolenie (brak rozczarowania); „trafienie” w gust i/lub oczekiwania; uniknięcie podarowania kolejnego identycznego prezentu lub rzeczy już posiadanej; ułatwienie poszukiwania prezentu (np. oszczędność czasu).

Akceptuje się wypowiedź o wadach i zaletach niepytania obdarowywanego („lustrzane odbicie” tematu).

Fragmenty zgodne z tematem, ale niebędące realizacją elementów (C, D): np. charakterystyka różnych rodzajów upominków/prezentów, rady dotyczące sposobów nabywania prezentów. Fragmenty odbiegające od tematu (X, Y): np. tradycje związane z wręczaniem prezentów (Walentynki, Mikołajki), prezenty jako przejaw konsumpcjonizmu. Fragmenty nie na temat: np. zasadność organizowania uroczystości (wesela, urodziny, imieniny) bez nawiązania do prezentów; wady i zalety sklepów stacjonarnych/internetowych bez nawiązania do prezentów. Tytułu rozprawki nie bierze się pod uwagę.

Podsumowanie: jeśli w rozwinięciu są wady i zalety, a w podsumowaniu zdający pisze, zgodnie z argumentacją, że jest więcej zalet/wad, zakończenie jest zgodne z treścią i tematem. Przykład schematycznego zakończenia: En conclusión, preguntar a alguien qué le gustaría recibir de regalo tiene tanto ventajas como desventajas. Przykład zakończenia znacznie odbiegającego od tematu: Mis argumentos demuestran que no es aconsejable regalar mascotas.

LIST FORMALNY (temat 2)

List formalny jest napisany w odpowiedzi na sytuację określoną w zadaniu; może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji. Dobrze napisany list formalny zawiera we wstępie określenie celu, omawia zagadnienie przejrzyście i logicznie oraz zawiera elementy typowe dla formy, w tym odpowiedni zwrot rozpoczynający i kończący.

Wstęp: musi zawierać cel/powód napisania listu zgodny z tematem (np. chęć podzielenia się wrażeniami/uwagami o przeczytanym artykule, sprzeciw wobec argumentów autora) i nawiązywać do treści artykułu (np. potrzeba lub brak potrzeby uczenia się języków obcych, dostępność narzędzi elektronicznych ułatwiających komunikację, niedoskonałości translatorów). Zdający nie musi odnosić się we wstępie do elementów tematu. Nie jest akceptowany wstęp, który w żaden sposób nie nawiązuje do zagadnienia z tematu.

Elementy tematu:

(1) uzasadnienie, dlaczego autor artykułu jest w błędzie, twierdząc, że w dobie translatorów znajomość języków obcych nie jest konieczna – np. możliwość prostej, szybkiej, spontanicznej rozmowy; rozumienie otoczenia w danym kraju (napisy ostrzegawcze, informacyjne, reklamy); lepsze poznanie mentalności mieszkańców; wady/niedoskonałości translatorów w powiązaniu z uczeniem się języków. Akceptuje się argumenty o negatywnym wpływie artykułu na motywację do nauki języków, jeśli zdający poda przynajmniej jeden argument uzasadniający potrzebę uczenia się języków. Opis własnych doświadczeń z nauką języków bez uzasadnienia, dlaczego ich znajomość jest ważna, albo samo stwierdzenie, że nauka jest potrzebna / autor się myli, bez uzasadnienia – poziom 0.

(2) opis sytuacji, w której posłużenie się przez piszącego translatorem stało się przyczyną nieporozumienia – konkretne negatywne doświadczenie, którego bezpośrednim skutkiem było nieporozumienie (pomyłka lub spór wynikłe z niewłaściwego zrozumienia np. wyrazu/wyrażenia). Opis negatywnego doświadczenia z translatorem bez nawiązania do nieporozumienia – maksymalnie poziom 1. Akceptuje się opis doświadczenia innej osoby.

Fragmenty zgodne z tematem, ale niebędące realizacją elementów (C, D): np. opinia o stylu i/lub sposobie ujęcia tematu przez autora artykułu, okoliczności zapoznania się z artykułem. Fragmenty odbiegające od tematu (X, Y): np. krytyka innego artykułu tego samego autora na temat niezwiązany z nauką języków i translatorami (np. czytelnictwo). Fragmenty nie na temat: np. biografia znanego dziennikarza. Jeśli cały ostatni akapit realizuje jeden z elementów, jest traktowany jako rozwinięcie (zdający pominął zakończenie).

Elementy charakterystyczne dla formy: list formalny musi zawierać odpowiedni zwrot rozpoczynający, np. Estimado señor / Estimada señora, i kończący, np. Atentamente / Saludos cordiales. Zwrot rozpoczynający typu Querido Director / Hola / Buenos días lub kończący typu Besos / Hasta luego – poziom 0.

Wspólne dla obu tematów: fragmenty nie na temat nie są liczone w liczbie wyrazów ani oceniane w zakresie i poprawności; fragment (1–2 zdania) pełniący funkcję logicznego łącznika uznaje się za zgodny z tematem; konsekwentne używanie niewłaściwego wyrazu/wyrażenia kluczowego – maksymalnie poziom 1 danej części; ten sam fragment nie może być jednocześnie realizacją elementu tematu i częścią wstępu/zakończenia; wydzielenie wstępu/zakończenia z dłuższego fragmentu jest dopuszczalne, ale wtedy segmentacja oceniana jest na 0; dłuższe niekomunikatywne fragmenty traktuje się jako odbiegające od tematu; zgodność zakończenia ocenia się względem rozwinięcia.

Schemat punktowania

Wypowiedź ocenia się w czterech kryteriach: zgodność z poleceniem (0–5 pkt), spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt), zakres środków językowych (0–3 pkt), poprawność środków językowych (0–3 pkt). Razem 0–13 pkt.

ZGODNOŚĆ Z POLECENIEM (0–5 pkt)

W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę elementy treści oraz elementy formy, które zostały zrealizowane w wypowiedzi, oraz jakość realizacji tych elementów.

Elementy treści. Realizację każdego z pięciu elementów treści ocenia się na skali 2–1–0 zgodnie z TABELĄ A.

TABELA A. Zgodność z poleceniem: elementy treści (R – rozprawka; L – list formalny)

| Elementy treści | Forma | 2 | 1 | 0 |

| 1. wstęp: właściwe i adekwatne do tematu rozpoczęcie wypowiedzi | R | teza jest jasna, zgodna z tematem ORAZ argumentacją przedstawioną w rozwinięciu | teza nie jest w pełni poprawna, np.: teza nie jest w pełni zgodna z tematem ALBO argumentacją przedstawioną w rozwinięciu; teza znacznie odbiega od tematu, ALE jest zgodna z argumentacją przedstawioną w rozwinięciu | brak tezy; teza zawiera poważne usterki, np.: teza jest niezgodna z tematem; teza znacznie odbiega od tematu ORAZ nie jest zgodna z argumentacją przedstawioną w rozwinięciu; teza niejasna, trudna do wskazania; wstęp niekomunikatywny |

| | L | wstęp zgodny z tematem i treścią wypowiedzi ORAZ wskazujący cel/powód pisania listu | wstęp nie jest w pełni poprawny, np.: nie określa celu; określa cel/powód pisania listu, ALE odbiega od tematu; cel nie jest określony jasno; wstęp nie jest zgodny z treścią listu (np. zapowiada poparcie, a opisuje argumenty przeciwne) | brak wstępu; wstęp niezgodny z tematem; wstęp niejasny; wstęp niekomunikatywny |

| 2. pierwszy element tematu; 3. drugi element tematu | R, L | wieloaspektowa ORAZ/LUB pogłębiona realizacja elementu (np. wsparta przykładami, szczegółowo omówiona) | powierzchowna realizacja elementu, wypowiedzi brak głębi, np.: zdający podaje tylko „listę” argumentów/cech/określeń, żadnego nie rozwijając/uzasadniając; zdający odnosi się do 1–2 aspektów i omawia je niezbyt szczegółowo | brak wypowiedzi; wypowiedź bardzo pobieżnie dotykająca tematu, np. zdający podaje tylko jeden argument/cechę/określenie, nie rozwijając go/jej; wypowiedź nie jest komunikatywna; wypowiedź nie jest związana z tematem / nie realizuje elementu |

| 4. podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi | R, L | zakończenie zgodne z tematem ORAZ treścią wypowiedzi; jeżeli zdający powtarza wstęp – czyni to innymi słowami | zakończenie nie jest w pełni zgodne z tematem ALBO treścią wypowiedzi; zakończenie znacznie odbiega od tematu, ALE jest zgodne z treścią wypowiedzi; zdający stosuje zakończenie schematyczne (sztampowe), np. ogranicza się do przeformułowania tezy; zdający powtarza wstęp w zasadzie tymi samymi słowami | brak zakończenia; zakończenie nie jest komunikatywne; zakończenie nie jest zgodne z tematem; zakończenie znacznie odbiega od tematu ORAZ nie jest zgodne z treścią wypowiedzi |

| 5. fragmenty odbiegające od tematu i/lub nie na temat | R, L | wypowiedź nie zawiera fragmentów odbiegających od tematu i/lub nie na temat | wypowiedź zawiera dłuższy fragment / nieliczne krótkie fragmenty odbiegające od tematu i/lub nie na temat | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

Uwaga do wiersza R: w pełni poprawna teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, może być zakwalifikowana maksymalnie na poziom 1.

Elementy formy. Realizację każdego z czterech elementów formy ocenia się na skali 1–0 zgodnie z TABELĄ B.

TABELA B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

| Elementy formy | Forma | 1 | 0 |

| 1. elementy charakterystyczne dla formy | R | teza jest umiejscowiona we wstępie | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| | L | wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający i odpowiedni zwrot kończący | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| 2. kompozycja | R, L | wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny, wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach wstępu, rozwinięcia i zakończenia | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| 3. segmentacja | R, L | tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na akapity) jest merytorycznie uzasadniony | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| 4. długość pracy | R, L | długość pracy mieści się w granicach 180–280 wyrazów | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 w danym podkryterium.

Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny elementów treści i elementów formy, zgodnie z TABELĄ C.

TABELA C

| Elementy treści | Elementy formy 4–3 | Elementy formy 2–1 | Elementy formy 0 |

| 10 | 5 pkt | 4 pkt | 3 pkt |

| 8–9 | 4 pkt | 3 pkt | 2 pkt |

| 6–7 | 3 pkt | 2 pkt | 1 pkt |

| 4–5 | 2 pkt | 1 pkt | 0 pkt |

| 2–3 | 1 pkt | 0 pkt | 0 pkt |

| 0–1 | 0 pkt | 0 pkt | 0 pkt |

Przykładowo: za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5, a elementy formy oceniono na 2, za zgodność z poleceniem przyznaje się 1 punkt.

SPÓJNOŚĆ I LOGIKA WYPOWIEDZI (0–2 pkt)

W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

2 pkt

wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

1 pkt

wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

0 pkt

wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB w logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu.

Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), który jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej, przyznaje się 0 punktów.

Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z: braku połączenia między częściami tekstu, np. odwoływania się do czegoś, co nie jest wcześniej wspomniane; nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny); błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują zakłócenie komunikacji; przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania (jeśli nie ma w pracy żadnego uzasadnienia/kontekstu tłumaczącego taką realizację). Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność i logikę. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać 2 punkty. Wyrazy napisane po polsku lub w innym języku niż język egzaminu zaznacza się jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu.

ZAKRES ŚRODKÓW JĘZYKOWYCH (0–3 pkt)

W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

3 pkt

szeroki zakres środków językowych; liczne fragmenty charakteryzujące się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych.

2 pkt

zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów charakteryzujących się naturalnością, różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim stopniu pospolitości.

1 pkt

ograniczony zakres środków językowych; głównie struktury o wysokim stopniu pospolitości.

0 pkt

bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie struktury o wysokim stopniu pospolitości ALBO zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia.

Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości stylu, to liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć o 1 punkt (maksymalnie do zera). Praca może otrzymać wskazaną liczbę punktów, jeśli spełnia wszystkie wymogi określone dla danej kategorii punktowej; jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana na poziom niższy (np. szeroki zakres leksyki, ale zadowalający zakres struktur gramatycznych – 2 punkty). „Szeroki zakres” to zróżnicowane środki leksykalno-gramatyczne na poziomie B2 (lub wyższym), umożliwiające swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia; „zadowalający” – środki na poziomie B2, umożliwiające w miarę swobodne i precyzyjne zrealizowanie polecenia; „ograniczony” – mało zróżnicowane środki, często poniżej poziomu B2, głównie proste; „bardzo ograniczony” – środki znacznie poniżej poziomu B2, jedynie proste. Do zakresu zalicza się środki użyte poprawnie lub z drobnymi błędami (np. ortograficznymi), jeśli zastosowano je odpowiednio do sytuacji komunikacyjnej, a kontekst jest jasny.

POPRAWNOŚĆ ŚRODKÓW JĘZYKOWYCH (0–3 pkt)

W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne, leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne.

| Poprawność językowa (leksykalno-gramatyczna) | nieliczne błędy zapisu | liczne LUB bardzo liczne błędy zapisu |

| nieliczne błędy językowe | 3 pkt | 2 pkt |

| liczne błędy językowe | 2 pkt | 1 pkt |

| bardzo liczne błędy językowe | 1 pkt | 0 pkt |

W razie wątpliwości w sytuacjach granicznych decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację. Błędy interpunkcyjne są traktowane jako mniej istotne niż błędy ortograficzne. W wypowiedziach zdających ze stwierdzoną dysleksją w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie ją zakłócają, przyznaje się 1 punkt; jeżeli są bardzo liczne i często zakłócają komunikację – 0 punktów. Bierze się pod uwagę orientacyjny stosunek liczby błędów do długości tekstu.

UWAGI DODATKOWE

1. Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest nieczytelna LUB całkowicie niezgodna z poleceniem/tematem LUB niekomunikatywna dla odbiorcy LUB odtworzona z podręcznika lub innego źródła.

2. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium zgodności z poleceniem; w pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów.

3. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium zgodności z poleceniem, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów.

4. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp), przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.

5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium zgodności z poleceniem, we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.

6. Zdającym z dostosowaniem warunków (np. dysleksja) nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych; błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu to błąd językowy.

7. Liczone są wyrazy oddzielone spacją, np. en casa (2 wyrazy), 10.01.2015 (1 wyraz), 10 de enero de 2015 (5 wyrazów); jako jeden wyraz liczy się wyrazy łączone dywizem, oznaczenia i symbole literowe, adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu. Adres i podpis nie są liczone w liście.

Komentarz. Teza rozprawki musi zapowiadać oczekiwaną strukturę (wady i zalety); jeśli teza nie zapowiada struktury, może być maksymalnie na poziomie 1. Pytanie jako teza jest akceptowane tylko wtedy, gdy jednoznacznie zapowiada rozpatrywanie wad i zalet. Dla listu – odpowiednie zwroty formalne są obowiązkowe; zwroty nieformalne (Querido Director, Besos) uniemożliwiają uzyskanie punktu za element charakterystyczny. Fragmenty nie na temat (owinięte w chmurki) nie są liczone w ilości wyrazów ani w ocenie zakresu i poprawności.

Umiejętności w zadaniu

Pliki cookies

Zapisujemy na Twoim urządzeniu to, bez czego serwis nie działa, np. zalogowanie. Plików analitycznych użyjemy tylko za Twoją zgodą. Szczegóły w polityce prywatności.