Zadanie 10, matura dodatkowa 2020, język niemiecki rozszerzony

13 pktotwarteśrednie (szac.)Dodatkowa 2020

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Zadanie

Polecenie

13 punktów

Wypowiedz się na jeden z poniższych tematów. Wypowiedź powinna zawierać od 200 do 250 słów i spełniać wszystkie wymogi typowe dla formy wskazanej w poleceniu. Zaznacz temat wybrany przez Ciebie, zakreślając jego numer.

1. Coraz więcej młodych ludzi przemieszcza się po mieście na hulajnogach. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz dobre i złe strony tego zjawiska.

2. Byłeś(-aś) współorganizatorem Dnia Niemieckiego w Twojej szkole. W artykule do szkolnej gazety internetowej:

• zrelacjonuj najciekawszy według Ciebie punkt programu Dnia Niemieckiego

• przedstaw opinie uczestników Dnia Niemieckiego.

Korepetytor

Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.

Wypróbuj za darmo

5 rozmów · bez karty · Zaloguj się

Sprawdź się

Jak poszło?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Odpowiedź z klucza CKE

Dodatkowe uwagi dotyczące oceny elementów treści

ROZPRAWKA

Temat: Coraz więcej młodych ludzi przemieszcza się po mieście na hulajnogach. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz dobre i złe strony tego zjawiska.

Rozprawka to wypowiedź, w której zdający rozważa zagadnienie podane w poleceniu, przedstawiając argumenty, wspierając je dodatkowymi wyjaśnieniami oraz/lub przykładami. Autor rozprawki „za i przeciw” powinien przedstawić argumenty za i przeciw, odpowiednio sygnalizując przyjęty schemat w tezie wspartej adekwatnymi argumentami i właściwym zakończeniem.

Dobrze napisana rozprawka:

- omawia zagadnienie w sposób przejrzysty i logiczny; wszystkie jej części (wstęp, rozwinięcie, zakończenie) są podporządkowane jednej myśli głównej

- zawiera jasno sformułowaną tezę, odpowiednią do formy rozprawki

- charakteryzuje się stylem formalnym.

Teza

1. Aby teza rozprawki była uznana za zgodną z tematem, wymagane jest odniesienie się do (faktu) przemieszczania się młodych ludzi po mieście na hulajnogach oraz zaznaczenie, że w pracy będą rozpatrywane pozytywne i negatywne strony tego zjawiska (wymaga tego ten typ rozprawki), np. Coraz więcej młodych ludzi przemieszcza się po mieście na hulajnogach. Takie zjawisko ma zarówno wady jak i zalety.

2. Opisanie problemu, który jest tematem rozprawki, np. stwierdzenie, że młodzi ludzie przemieszczają się po mieście na hulajnogach, nie jest tezą.

3. Teza musi zapowiadać oczekiwaną strukturę rozprawki, wskazywać, że prezentowane będą wady i zalety. Na przykład: Wielu młodych ludzi przemieszcza się po mieście na hulajnogach. Jest dużo plusów takiego zjawiska, ale trzeba przyznać, że minusów jest równie dużo.

4. Jeśli teza jest pytaniem, które nie zapowiada struktury rozprawki, np. Czy to dobry pomysł?, uznaje się ją za odbiegającą od tematu.

5. Fakt, że teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki, jest poważną usterką w zakresie zgodności z tematem. Jeśli teza nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki ORAZ jest niezgodna z treścią rozwinięcia, jest kwalifikowana na poziom 0 (np. rozprawka „za i przeciw” z jednostronną tezą oraz dwustronną argumentacją).

6. Użycie zwrotów typu: Moim zdaniem, Według mnie nie wpływa na obniżenie jakości tezy w rozprawce „za i przeciw”, jeśli zdający wskazuje w tezie na wady i zalety danego zjawiska.

7. Rozpatrując zgodność tezy z treścią pracy bierze się pod uwagę jej zgodność z rozwinięciem wypracowania.

8. Jeżeli zdający nadaje tytuł rozprawce, nie bierze się go pod uwagę, oceniając pracę.

Przykładowa tezaOcena
Immer mehr junge Menschen fahren in der Stadt E-Scooter/Roller/Elektroroller. Das hat sowohl positive als auch negative Seiten.Teza zgodna z tematem, zapowiada oczekiwaną strukturę rozprawki.
Es ist gut, dass immer mehr junge Menschen Roller in der Stadt benutzen. Das hat sicher viele Vorteile, aber mit Nachteilen muss auch gerechnet werden.Teza zgodna z tematem, zapowiada oczekiwaną strukturę rozprawki.
Es ist sehr günstig, Roller in der Stadt zu fahren.Teza niezgodna z tematem.
Die Benutzung der Roller in der Stadt durch immer mehr junge Menschen kann positive Folgen haben.Teza niepoprawna (teza jednostronna).
Junge Menschen möchten Roller in der Stadt fahren. Das ist eine gute Idee.Teza odbiegająca od tematu (nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki).
Rollerfahren in der Stadt ist für die Jugend von heute sehr wichtig. Sie können sich das Leben ohne Roller nicht vorstellen.Brak tezy.
Ist es gut oder schlecht, dass junge Menschen Roller in der Stadt benutzen?Teza odbiegająca od tematu (nie zapowiada oczekiwanej struktury rozprawki).

Elementy tematu

1. Elementami są: (1) dobre i (2) złe strony przemieszczania się po mieście na hulajnogach coraz większej liczby młodych ludzi.

2. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego słowa (np. Roller laufen zamiast Roller fahren), które jest kluczowe dla pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja poszczególnych części pracy jest kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

Zgodność z tematem

„Główka” tematu: Coraz więcej młodych ludzi przemieszcza się po mieście na hulajnogach. Napisz rozprawkę, w której przedstawisz

Elementy tematu: dobre i złe strony tego zjawiska

1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:

- ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)

- ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.

- zasady wypożyczania hulajnogi elektrycznej

- popularność jazdy na hulajnodze po mieście wśród młodzieży.

Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.

2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:

- luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami tematu (X, Y), np.

- udział w wycieczkach z wykorzystaniem hulajnogi (poza miastem)

- przedstawienie innych pomysłów związanych z wykorzystaniem hulajnogi, niż tylko do jazdy po mieście, np. hulajnoga w sporcie i rekreacji.

Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A.

3. Fragmenty wypracowania nie na temat:

- w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.

- oferta związana z hulajnogami na rynku (również w sklepach internetowych)

- relacja z wyścigów z wykorzystaniem hulajnogi.

Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków językowych.

4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika, uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).

5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego słowa, które jest kluczowe dla pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany fragment pracy uznaje się za element rozwinięcia albo element wstępu/zakończenia. Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią wstępu/zakończenia.

7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja oceniana jest na 0.

Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi

1. Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy, bierze się pod uwagę zgodność tej części pracy z rozwinięciem wypracowania.

2. Jeśli w rozwinięciu zdający podaje pozytywne i negatywne strony, a w podsumowaniu pisze, zgodnie z przedstawioną argumentacją, że jest więcej pozytywnych stron / negatywnych stron, takie zakończenie jest akceptowane jako zgodne z treścią i tematem.

Przykłady schematycznego zakończenia rozprawkiPrzykłady zakończenia luźno związanego z tematem
Einerseits hat das Rollerfahren (E-Scooter-Fahren) in der Stadt viele Vorteile, andererseits gibt es verschiedene Probleme dabei.Zusammenfassend kann man sagen, dass die Benutzung der Roller (E-Scooter) sehr vorteilhaft ist. Junge Menschen fahren gern Roller (E-Scooter).
Alles in allem gibt es sowohl Vorteile als auch Nachteile bei der Benutzung der Roller in der Stadt durch immer mehr junge Menschen.Ich hoffe, dass ich alle Vorteile dieser Idee beschrieben habe.

ARTYKUŁ PUBLICYSTYCZNY

Temat: Byłeś(-aś) współorganizatorem Dnia Niemieckiego w Twojej szkole. W artykule do szkolnej gazety internetowej:

- zrelacjonuj najciekawszy według Ciebie punkt programu Dnia Niemieckiego

- przedstaw opinie uczestników Dnia Niemieckiego.

W artykule publicystycznym zdający wyraża swoje stanowisko wobec problemu/zjawiska społecznego wskazanego w poleceniu. Celem artykułu jest rzeczowe przedstawienie omawianej kwestii. Artykuł może zawierać elementy opisu, sprawozdania, recenzji, komentarze odautorskie, ocenę faktów, elementy opinii oraz może również podejmować próbę kształtowania opinii czytelników.

Dobrze napisany artykuł:

- ma tytuł przyciągający uwagę czytelnika

- zawiera wstęp, w którym autor stara się zachęcić czytelnika do przeczytania tekstu, np. przywołując fakt lub anegdotę, sygnalizując temat artykułu w formie pytania, używając barwnego języka

- może zawierać pytania zachęcające czytelnika do dalszych rozważań na temat poruszany w tekście.

Wstęp

1. Aby wstęp był uznany za zgodny z tematem, zdający powinien odnieść się np. do Dnia Niemieckiego organizowanego w szkole/szkołach (np. jego roli), imprez popularyzujących obszar niemieckojęzyczny, do kraju niemieckojęzycznego / krajów niemieckojęzycznych (ogólnie lub do jakiejś ciekawostki itp.).

2. Powinien wprowadzać ciekawie w temat, może, ale nie musi odnosić się bezpośrednio do Dnia Niemieckiego zorganizowanego w szkole zdającego; relacja najciekawszego punktu programu Dnia Niemieckiego oraz przedstawienie opinii uczestników Dnia Niemieckiego to elementy wymagane w rozwinięciu (nie muszą pojawić się we wstępie).

Elementy tematu

Elementami są: (1) relacja najciekawszego punktu programu Dnia Niemieckiego, (2) przedstawienie opinii uczestników Dnia Niemieckiego.

(1.) relacja najciekawszego punktu programu Dnia Niemieckiego

Akceptowane jest opisanie jakiegokolwiek punktu programu Dnia Niemieckiego (otwarcia obchodów Dnia Niemieckiego itd.) w odniesieniu np. do:

- miejsca prowadzenia Dnia Niemieckiego, np. na boisku, w sali gimnastycznej, w wynajętym kinie

- sposobu prowadzenia Dnia Niemieckiego, np. przedstawień teatralnych, koncertów, warsztatów plastycznych, prezentacji kulinarnych, quizów, konkursów

- użytych środków wyrazu, np. wykorzystanie haseł, statystyk, zdjęć, zaangażowanie znanych ludzi

- czasu przeprowadzenia Dnia Niemieckiego

(2.) przedstawienie opinii uczestników Dnia Niemieckiego

Zdający przedstawiając opinie uczestników, może odnieść się do:

- (liczby) przygotowanych przedstawień, potraw itd.

- organizatorów, moderatorów itd.

- wpływu Dnia Niemieckiego na świadomość uczestników (poszerzenie wiedzy dot. obszaru niemieckojęzycznego, popularyzacja kraju niemieckojęzycznego / krajów niemieckojęzycznych itd.).

Zgodność z tematem

„Główka” tematu: Byłeś(-aś) współorganizatorem Dnia Niemieckiego w Twojej szkole. W artykule do szkolnej gazety internetowej:

Element 1.: zrelacjonuj najciekawszy według Ciebie punkt programu Dnia Niemieckiego

Element 2.: przedstaw opinie uczestników Dnia Niemieckiego.

1. Fragmenty wypracowania zgodne z tematem:

- ściśle związane z „główką” i elementami tematu (A, B)

- ściśle związane z „główką”, ale niezwiązane z elementami tematu (C, D), np.

- opisanie dotychczasowego sposobu przeprowadzania Dnia Niemieckiego w szkole przez młodzież (nienawiązujące do opinii uczestników Dnia Niemieckiego)

- przedstawienie problemów związanych z organizacją Dnia Niemieckiego w szkole (nienawiązujące do opinii uczestników Dnia Niemieckiego).

Fragmenty C, D nie są uznawane za realizację pierwszego i drugiego elementu tematu.

2. Fragmenty wypracowania odbiegające od tematu:

- luźno związane z „główką” oraz przedstawiające argumenty niezwiązane z elementami tematu (X, Y), np.

- odniesienie się do inicjatyw szkolnych dotyczących kultury (bez wskazywania na Dzień Niemiecki)

- proponowanie uczniom uczestnictwa w imprezach niezwiązanych z Dniem Niemieckim

- analiza zachowań/postaw organizatorów/uczestników imprez szkolnych.

Takie fragmenty są zaznaczone w pracy zdającego nawiasami kwadratowymi. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A.

3. Fragmenty wypracowania nie na temat:

- w żaden sposób nienawiązujące do „główki” tematu, np.

- odniesienie się do osiągnięć szkoły (z wyłączeniem Dnia Niemieckiego)

- opis ulubionego filmu niemieckiego

- opis modelu nowoczesnej szkoły.

Takie fragmenty są otaczane „chmurką”. Jeśli występują w pracy, jest ona kwalifikowana na poziom 1 lub 0 zgodnie z punktem 5. w Tabeli A. Fragmenty te nie są uwzględniane w liczbie słów ani brane pod uwagę w ocenie zakresu i poprawności środków językowych.

4. Jeżeli w wypracowaniu występuje fragment (1–2 zdania), który mógłby zostać uznany za odbiegający od tematu lub nie na temat, ale w pracy pełni funkcję logicznego łącznika, uznaje się go za fragment zgodny z tematem (C, D).

5. Jeśli zdający konsekwentnie używa niewłaściwego słowa, które jest kluczowe dla pracy, ale argumenty pasują do tematu, taka realizacja danej części pracy jest kwalifikowana na poziom niższy (maksymalnie poziom 1).

6. Jeśli zdający realizuje jeden z elementów tematu we wstępie lub zakończeniu, to dany fragment pracy uznaje się za część rozwinięcia albo część wstępu/zakończenia. Ten sam fragment pracy nie może być realizacją elementu tematu oraz częścią wstępu/zakończenia.

7. W uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest wydzielenie wstępu/zakończenia z dłuższego fragmentu i uznanie tego za dwie oddzielne części, ale wtedy segmentacja oceniana jest na 0.

Podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi

Rozpatrując zgodność zakończenia z treścią pracy bierze się pod uwagę zgodność tej części pracy z rozwinięciem wypracowania.

Schemat punktowania

Każda wypowiedź jest oceniana przez egzaminatora w następujących kryteriach: zgodność z poleceniem (0–5 pkt), spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt), zakres środków językowych (0–3 pkt), poprawność środków językowych (0–3 pkt).

ZGODNOŚĆ Z POLECENIEM

W ocenie zgodności z poleceniem bierze się pod uwagę liczbę zrealizowanych w wypowiedzi zdającego elementów treści (Tabela A) oraz elementów formy (Tabela B). Następnie przyznaje się punkty w kryterium zgodności z poleceniem zgodnie z tabelą C.

Tabela A. Zgodność z poleceniem: elementy treści

| Elementy treści | Forma | 2 | 1 | 0 |

| 1. wstęp: właściwe i adekwatne do tematu rozpoczęcie wypowiedzi | R* | teza zgodna z tematem ORAZ treścią wypowiedzi (teza „zapowiada” zawartość treściową oraz typ rozprawki) | teza nie jest w pełni poprawna, np. jest zgodna z tematem ALBO z treścią wypowiedzi; odbiegająca od tematu LUB treści wypowiedzi | brak tezy; teza niezgodna z tematem ORAZ treścią wypowiedzi; teza nieczytelna, niejasna, trudna do wskazania; wstęp niekomunikatywny |

| | A* | wprowadzenie zgodne z tematem ORAZ np. ciekawe, oryginalne, zachęcające do czytania, w ciekawej formie (np. pytanie, cytat) | wprowadzenie nie jest w pełni poprawne, np. wprowadzenie zgodne z tematem, ale schematyczne ALBO bardziej typowe dla innego typu tekstu (np. rozprawki) ALBO ciekawe, oryginalne, ale odbiegające od tematu | brak wprowadzenia; wprowadzenie niezgodne z tematem, niejasne, nieczytelne, trudne do wskazania; wprowadzenie niekomunikatywne |

| | L* | wstęp zgodny z tematem i treścią wypowiedzi ORAZ wskazujący cel/powód pisania listu | wstęp nie jest w pełni poprawny, np. nie określa celu ALBO określa cel/powód pisania listu, ale odbiega od tematu ALBO cel nie jest określony jasno ALBO wstęp nie jest zgodny z treścią listu (np. zapowiada poparcie, a opisuje argumenty przeciwne) | brak wstępu; wstęp niezgodny z tematem, niejasny, nieczytelny, trudny do wskazania; wstęp niekomunikatywny |

| 2. pierwszy element tematu; 3. drugi element tematu | R, A, L | wieloaspektowa ORAZ/LUB pogłębiona realizacja elementu (np. wsparta przykładami, szczegółowo omówiona) | powierzchowna realizacja elementu, wypowiedzi brak głębi, np. zdający podaje tylko „listę” argumentów/cech/określeń, żadnego nie rozwijając/uzasadniając | brak wypowiedzi LUB wypowiedź nie jest komunikatywna LUB wypowiedź nie jest związana z tematem / nie realizuje elementu; wypowiedź bardzo pobieżnie dotykająca tematu, np. zdający podaje tylko jeden argument/cechę/określenie, nie rozwijając go |

| 4. podsumowanie: właściwe i adekwatne do tematu zakończenie wypowiedzi | R, A, L | zakończenie zgodne z tematem oraz treścią wypowiedzi; jeżeli zdający powtarza wstęp – czyni to innymi słowami | zakończenie nie jest w pełni poprawne, np. jest zgodne z tematem ALBO treścią wypowiedzi; odbiega trochę od tematu LUB treści wypowiedzi; zdający stosuje zakończenie schematyczne (sztampowe) LUB powtarza wstęp praktycznie tymi samymi słowami | brak zakończenia LUB zakończenie nie jest komunikatywne LUB zakończenie jest jedynie luźno związane z tematem oraz treścią wypowiedzi (też jeśli nie jest zgodne) |

| 5. fragmenty odbiegające od tematu i/lub nie na temat | R, A, L | wypowiedź nie zawiera fragmentów odbiegających od tematu i/lub nie na temat | wypowiedź zawiera dłuższy fragment / nieliczne krótkie fragmenty odbiegające od tematu i/lub nie na temat | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

* R – rozprawka; A – artykuł; L – list formalny

Tabela B. Zgodność z poleceniem: elementy formy

| Elementy formy | Forma | 1 | 0 |

| 1. elementy charakterystyczne dla formy | R | teza jest poprawnie umiejscowiona w wypowiedzi | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| | A | wypowiedź jest zatytułowana | |

| | L | wypowiedź zawiera odpowiedni zwrot rozpoczynający i kończący | |

| 2. kompozycja | R, A, L | wypowiedź cechuje widoczny zamysł kompozycyjny wyrażający się w funkcjonalnie uzasadnionych proporcjach wstępu, rozwinięcia i zakończenia | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| 3. segmentacja | R, A, L | tekst jest uporządkowany; układ graficzny pracy (podział na akapity) jest konsekwentny | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

| 4. długość pracy | R, A, L | długość pracy mieści się w granicach 180–280 słów | wypowiedź nie spełnia warunków określonych dla poziomu 1. |

Uwaga: jedna usterka jest wystarczająca, żeby zakwalifikować pracę na 0 punktów w danym podkryterium.

Ostateczną liczbę punktów za zgodność z poleceniem ustala się na podstawie oceny elementów treści i elementów formy, zgodnie z Tabelą C.

Tabela C

| Elementy treści | Elementy formy 4–3 | Elementy formy 2–1 | Elementy formy 0 |

| 10–9 | 5 pkt | 4 pkt | 3 pkt |

| 8–7 | 4 pkt | 3 pkt | 2 pkt |

| 6–5 | 3 pkt | 2 pkt | 1 pkt |

| 4–3 | 2 pkt | 1 pkt | 0 pkt |

| 2–1 | 1 pkt | 0 pkt | 0 pkt |

| 0 | 0 pkt | 0 pkt | 0 pkt |

Na przykład za wypowiedź, w której elementy treści oceniono na 5 punktów, a elementy formy oceniono na 2 punkty, za zgodność z poleceniem przyznaje się 2 punkty.

SPÓJNOŚĆ I LOGIKA WYPOWIEDZI

2 pkt

wypowiedź zawiera najwyżej 2 usterki w spójności ORAZ/LUB logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu

1 pkt

wypowiedź zawiera od 3 do 5 usterek w spójności ORAZ/LUB logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu

0 pkt

wypowiedź zawiera 6 lub więcej usterek w spójności ORAZ/LUB logice na poziomie zdania i/lub akapitu i/lub całego tekstu

Jeśli w pracy występuje dłuższy niekomunikatywny fragment pracy (np. dłuższe zdanie lub 2–3 krótkie zdania), przyznaje się 1 punkt; jeśli takich fragmentów jest więcej, przyznaje się 0 punktów.

W ocenie spójności bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu tekst funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami/akapitami tekstu.

W ocenie logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu wypowiedź jest klarowna (np. czy nie jest jedynie zbiorem przypadkowo zebranych myśli, czy wnioski wynikają logicznie z przesłanek).

Dodatkowe uwagi dotyczące spójności

1. Zaburzenie spójności i/lub logiki może wynikać na przykład z:

- braku połączenia między częściami tekstu; odwoływanie się do czegoś, co nie jest wcześniej wspomniane

- nieuzasadnionego użycia czasowników w różnych czasach gramatycznych („przeskakiwania” z jednego czasu gramatycznego na inny), np. Am Morgen ging ich mit drei Hunden spazieren. Wir möchten in den Wald gehen.

- błędów językowych i/lub ortograficznych, które powodują, że odbiorca gubi się, czytając tekst

- poważnych zakłóceń komunikacji w tekście w wyniku błędów językowych

- braku logiki w tekście, np. przytoczenia argumentu, który jest sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

2. Brak podziału na akapity nie prowadzi automatycznie do obniżenia punktacji za spójność i logikę wypowiedzi.

3. Jeżeli w pracy nie są zaznaczone żadne błędy w spójności/logice, należy przyznać 2 punkty w tym kryterium.

4. Jako usterki w spójności/logice egzaminator oznacza te fragmenty, w których gubi się, czytając tekst. Błędy językowe i ortograficzne mogą powodować zaburzenie spójności i logiki, ale wiele zależy od kontekstu wypowiedzi. Ten sam błąd może w mniejszym lub większym stopniu zaburzać zrozumienie tekstu.

5. Błędy logiczne mogą często wynikać z niewystarczającego kontekstu w treści pracy lub braku kluczowego elementu do uzasadnienia stwierdzenia, które samo w sobie jest sprzeczne z zasadami logiki.

6. Słowa napisane po polsku lub w języku innym niż język egzaminu egzaminator zaznacza jako błędy w spójności, jeśli w znacznym stopniu utrudniają zrozumienie komunikatu. Jeśli komunikacja nie jest zaburzona, podkreśla je jedynie jako błędy językowe.

7. Jeśli praca (lub jej obszerne fragmenty) jest w znacznej większości niespójna/niekomunikatywna/niezrozumiała dla odbiorcy, egzaminator może zaznaczyć całość pracy (lub dany fragment) „pionową falą” na marginesie i nie podkreślać poszczególnych zaburzeń. Jednocześnie w takiej pracy oznacza się błędy językowe.

ZAKRES ŚRODKÓW JĘZYKOWYCH

W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie i precyzję środków leksykalno-gramatycznych użytych w wypowiedzi.

3 pkt

szeroki zakres środków językowych; w pracy występują dość liczne fragmenty charakteryzujące się naturalnością i różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych

2 pkt

zadowalający zakres środków językowych; w pracy występuje kilka fragmentów charakteryzujących się naturalnością i różnorodnością frazeologiczną oraz precyzją użytych środków językowych, jednak w większości użyte są struktury o wysokim stopniu pospolitości

1 pkt

ograniczony zakres środków językowych; w pracy użyte są głównie struktury o wysokim stopniu pospolitości

0 pkt

bardzo ograniczony zakres środków językowych; w pracy użyte są wyłącznie struktury o wysokim stopniu pospolitości

Jeżeli w wypowiedzi występują rażące/liczne uchybienia w stosowności i/lub jednolitości stylu, wówczas liczbę punktów przyznanych za zakres środków językowych można obniżyć o 1 punkt (maksymalnie do zera).

Przez „naturalność” rozumie się charakterystyczny dla danego języka sposób wyrażania znaczeń, natomiast przez „precyzyjne sformułowania” rozumie się wyrażanie myśli z wykorzystaniem słownictwa swoistego dla tematu i unikanie słów oraz struktur o wysokim stopniu pospolitości, takich jak miły, interesujący, fajny.

Przez „stosowność” stylu rozumie się dostosowanie przez zdającego środków językowych do wybranej formy wypowiedzi, celowość zastosowanych konstrukcji składniowych i jednostek leksykalnych. Styl niestosowny to np. styl zbyt metaforyczny lub zbyt bliski stylowi potocznemu w odmianie mówionej. Przez „jednolitość” stylu rozumie się konsekwentne posługiwanie się jednym, wybranym stylem. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne (tzn. czemuś służy). Styl uznaje się za niejednolity, jeżeli zdający miesza bez uzasadnienia różne style wypowiedzi, np. w tekście rozprawki występują fragmenty nazbyt potoczne, z wtrętami ze stylu urzędowego.

Za zbyt nieformalny język i/lub personalne rozważanie problemu w rozprawce, zwłaszcza typu „za i przeciw”, egzaminator odejmuje punkty w zakresie środków językowych (uchybienia w stylu).

POPRAWNOŚĆ ŚRODKÓW JĘZYKOWYCH

W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne, leksykalne, ortograficzne i interpunkcyjne. Punkty przyznaje się zgodnie z poniższą tabelą.

| Poprawność językowa (leksykalno-gramatyczna) | Poprawność zapisu (ortograficzna, interpunkcyjna): nieliczne błędy zapisu | Poprawność zapisu: liczne LUB bardzo liczne błędy zapisu |

| nieliczne błędy językowe | 3 pkt | 2 pkt |

| liczne błędy językowe | 2 pkt | 1 pkt |

| bardzo liczne błędy językowe | 1 pkt | 0 pkt |

1. W przypadku wątpliwości w sytuacjach granicznych o zakwalifikowaniu pracy do niższej lub wyższej kategorii punktowej decyduje „waga” błędów oraz ich wpływ na komunikację.

2. Błędy interpunkcyjne traktowane są jako mniej istotne niż błędy ortograficzne.

3. W wypowiedziach zdających ze stwierdzoną dysleksją w przypadku bardzo licznych błędów językowych, które nie zakłócają komunikacji lub sporadycznie zakłócają komunikację, przyznaje się 1 punkt. Jeżeli błędy językowe są bardzo liczne i często zakłócają komunikację, przyznaje się 0 punktów.

UWAGI DODATKOWE

1. Wypowiedź nie podlega ocenie (egzaminator przyznaje 0 punktów we wszystkich kryteriach), jeżeli jest:

- w całości nieczytelna (pod pracą zapisuje się „praca w całości nieczytelna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB

- całkowicie niezgodna z poleceniem (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie niezgodna z poleceniem”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium) LUB

- niekomunikatywna dla odbiorcy, np. w całości napisana fonetycznie (pod pracą zapisuje się „praca całkowicie niekomunikatywna”, a na karcie odpowiedzi zaznacza się 0 punktów w każdym kryterium).

2. Praca, która zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym internetowego, lub przepisane od innego zdającego, jest uznawana za niesamodzielną.

3. Jeżeli praca zawiera fragmenty na zupełnie inny temat, wyuczone na pamięć lub całkowicie nienawiązujące do polecenia, a jednocześnie zaburzające spójność i logikę tekstu, są one otaczane kołem i nie są brane pod uwagę przy liczeniu wyrazów, ocenie zakresu środków językowych i poprawności środków językowych.

4. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 160 słów, przyznaje się 0 punktów za zakres i poprawność środków językowych.

5. Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się również 0 punktów.

6. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp), przyznaje się 0 punktów w każdym kryterium.

7. Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.

8. Słowa zapisane przy użyciu skrótów ‘textspeak’, np. gn8 (Gute Nacht) AWS (Auf Wiedersehen), GUK (Gruß und Kuss) należy oznaczyć jako błędy ortograficzne.

9. W ocenie poprawności środków językowych w wypowiedziach zdających ze stwierdzoną dysleksją nie bierze się pod uwagę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych. Błąd ortograficzny zmieniający znaczenie wyrazu w pracy zdającego z opinią o dysleksji to błąd językowy. Jest on brany pod uwagę w ocenie poprawności językowej. Zasady te obowiązują również w ocenie prac zdających z dysgrafią, dysortografią, afazją, z zaburzeniami komunikacji językowej, mózgowym porażeniem dziecięcym, a także prac zdających, którzy korzystali z pomocy nauczyciela wspomagającego oraz prac pisanych na komputerze.

10. W przypadku obniżenia punktacji w zakresie środków językowych za usterki stylistyczne, pod pracą zapisuje się „rażące uchybienia w stylu” i wskazuje rodzaj usterki. Samo użycie form skróconych nie jest traktowane jako rażące uchybienie.

11. Zdający może używać oryginalnej pisowni w obcojęzycznych nazwach geograficznych, nazwach obiektów sportowych, gazet, zespołów muzycznych, programów telewizyjnych, tytułach, pod warunkiem że podaje wyjaśnienie w języku egzaminu, tak aby informacja była komunikatywna dla odbiorcy. Z tekstu musi wynikać, że jest mowa o gazecie, filmie, grupie muzycznej itd. lub musi wystąpić określenie gazeta, film, band, np. der Film „M jak miłość”, das Buch „Świat Dysku”. Jeżeli zdający podaje nazwę w języku innym niż zdawany i nie podaje objaśnienia, całe wyrażenie jest podkreślane linią prostą i traktowane jako jeden błąd językowy, np. Ich lese Nowe Horyzonty – 1 błąd językowy. Oprócz tego całe wyrażenie podkreślane jest linią falistą i traktowane jako błąd w spójności. Jeśli użycie tej nazwy jest kluczowe dla realizacji polecenia, ta informacja nie jest uwzględniana w ocenie treści.

12. Praca w brudnopisie jest sprawdzana, jeżeli słowo Brudnopis przekreślono i obok zostało napisane Czystopis.

13. Jeżeli zdający umieścił w pracy napis ciąg dalszy w brudnopisie i zakreślił, która część jest czystopisem, to ta część podlega ocenie.

Uwagi dotyczące zasad liczenia słów w wypowiedziach zdających

1. Liczone są słowa oddzielone spacją. Przez słowo rozumie się jeden element oddzielony od innych przez biały obszar/spację, np. zu Hause (2 słowa), für die Arbeit (3 słowa), 10 stycznia 2012 (3 słowa), 1780 (1 słowo), dreihundertsiebenundzwanzig (1 słowo).

2. Formy skrócone (geht’s, gibt’s itd.) liczone są jako jedno słowo.

3. Jako jeden wyraz liczone są:

- słowa łączone dywizem, np. Rock-Hits, Wegwerf-Gesellschaft

- oznaczenia, symbole literowe, bez względu na liczbę liter, np. SMS/sms

- adres mailowy lub internetowy oraz numer telefonu.

4. Cyfry rzymskie traktuje się jak pozostałe cyfry i liczby, np. XX (1 słowo), Wilhelm II. (2 słowa).

5. Adres i podpis nie są liczone w liście.

6. Nie uznaje się i nie uwzględnia w liczbie słów symboli graficznych używanych w Internecie (np. „buźki”).

7. Uwzględnia się w liczbie słów wyrazy w języku innym niż język egzaminu, np. Ich lese Nowe Horyzonty – 4 słowa.

Komentarz. Teza musi zapowiadać strukturę wypowiedzi. W rozprawce teza jednostronna lub niepowiadająca struktury za i przeciw obniża ocenę. W artykule wstęp powinien być ciekawy i zaangażujący. Fragmenty odbiegające od tematu (zaznaczane w nawiasach) lub nie na temat (w chmurce) obniżają zgodność z poleceniem. Nieodpowiedni styl (zbyt potoczny w rozprawce, zbyt nieformalny) powoduje obniżenie zakresu środków. Mieszanie stylów bez uzasadnienia obniża jednolitość wypowiedzi.

Umiejętności w zadaniu

Pliki cookies

Zapisujemy na Twoim urządzeniu to, bez czego serwis nie działa, np. zalogowanie. Plików analitycznych użyjemy tylko za Twoją zgodą. Szczegóły w polityce prywatności.