Zadanie 10, matura maj 2018, język rosyjski podstawowy
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Polecenie
10 punktówPrzeprowadziłeś(-aś) wywiad z podróżnikiem dla szkolnego radia. W e-mailu do kolegi z Rosji:
• wyjaśnij, na czym polegały Twoje przygotowania do tej rozmowy
• opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu
• napisz, która z odpowiedzi udzielonych przez podróżnika była dla Ciebie zaskoczeniem
• poinformuj, jaki upominek dał Ci podróżnik i jak zamierzasz tę rzecz wykorzystać.
Rozwiń swoją wypowiedź w każdym z czterech podpunktów, pamiętając, że jej długość powinna wynosić od 80 do 130 słów (nie licząc słów w zdaniach, które są podane). Oceniane są: umiejętność pełnego przekazania informacji (4 punkty), spójność i logika wypowiedzi (2 punkty), bogactwo językowe (2 punkty) oraz poprawność językowa (2 punkty).
Podpisz się jako XYZ.
Привет, Миша!
Как у тебя дела? У меня всё отлично. Представляешь, недавно для школьного радио мне удалось взять интервью у путешественника!
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Podpunkt 1. Wyjaśnij, na czym polegały Twoje przygotowania do tej rozmowy.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający wyjaśnia, na czym polegały jego przygotowania do wywiadu z podróżnikiem, np. Я почитал о нём в Интернете. („odniósł się”)
Akceptowana jest również komunikatywna odpowiedź, w której zdający opisuje różnorodne czynności życia codziennego pod warunkiem, że z kontekstu wynika, że chodzi o przygotowanie do wywiadu z podróżnikiem, np. Я слушал музыку, которую любит мой гость. („odniósł się”), ALE Я слушал музыку. („nie odniósł się”).
Uznaje się czynności, których piszący nie wykonuje osobiście, pod warunkiem że z pracy jasno wynika, że czynności te dotyczą piszącego lub piszący jest w nie w jakiś sposób zaangażowany, np. Друг научил меня пользоваться диктофоном. („odniósł się”), ALE Мой друг умеет пользоваться диктофоном. („nie odniósł się”).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odniósł się do tego podpunktu polecenia.
Podpunkt 2. Opisz osobę, która udzieliła Ci wywiadu.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający charakteryzuje podróżnika poprzez np.: podanie jego danych, np. wieku, narodowości, wykształcenia, zawodu (Этому мужчине около сорока лет.) LUB aspekt fizyczny: wygląd zewnętrzny (У него короткие волосы. / Он пришёл с букетом цветов в руках.), wyraz twarzy (Иван Петрович всё время улыбался.), ubiór (Он был в джинсах и футболке.) LUB cechy charakteru (Это весёлый и остроумный человек.) LUB sposób bycia i zachowania (Он ведёт себя очень свободно и непринуждённо.) LUB zainteresowania, uzdolnienia, osiągnięcia (Он написал много книг.) LUB swoją ocenę jego osoby – co lubimy w osobie, czego nie akceptujemy (Мне нравится, что он говорит то, что думает.).
Nie akceptuje się odpowiedzi, w których zdający nie odnosi się do opisu podróżnika.
Podpunkt 3. Napisz, która z odpowiedzi udzielonych przez podróżnika była dla Ciebie zaskoczeniem.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odnosi się do jednej (lub kilku) odpowiedzi podróżnika, która zaskoczyła zdającego, np. Меня удивили слова путешественника о том, что он путешествует босиком. („odniósł się”) / Меня удивил ответ путешественника на мой последний вопрос. („odniósł się”)
Zdający nie musi używać w swojej wypowiedzi takich wyrazów, jak np.: Меня удивило, что…, Я был удивлён тому, что…, Меня удивил его ответ…, ale z kontekstu musi wynikać, że ta odpowiedź zaskoczyła piszącego, została przez niego w jakiś sposób wyróżniona, np. Во время интервью оказалось, что Виктор боится пауков. / Представляешь, он сказал, что был на острове Сахалин!
Wypowiedź nie może być uznana za rozwiniętą, jeżeli zdający nie pisze o swoim zaskoczeniu (1) i/lub nie wskazuje, że informacja pochodzi od podróżnika (2):
– wypowiedź, w której zdający przytacza odpowiedź podróżnika, ale z kontekstu nie wynika, że ta odpowiedź zaskoczyła zdającego, jest kwalifikowana na poziom niższy, np. Путешественник сказал мне, что всегда путешествует один. (O>N); Антон сказал, что любит по утрам есть овсяную кашу. (R>O);
– wypowiedź, w której zdający informuje o swoim zaskoczeniu dotyczącym życia podróżnika, ale z kontekstu nie wynika, że dowiedział się tego z odpowiedzi udzielonej przez podróżnika, jest kwalifikowana na poziom niższy, np. Меня удивило, что путешественник не любит рано вставать. (O>N).
Informacja o tym, że odpowiedzi udzielił podróżnik (2), oraz o tym, że piszący był zaskoczony tą odpowiedzią (1), są elementami polecenia i nie rozwijają wypowiedzi zdającego.
Wyrażanie opinii i/lub emocji przez zdającego na temat odpowiedzi podróżnika może być elementem rozwijającym wypowiedź pod warunkiem, że jest informacja o tym, że odpowiedź zaskoczyła zdającego, np. Представляешь, он сказал, что любит спать до полудня. Вот это да!
Nie akceptuje się odpowiedzi, w których zdający nie odnosi się do odpowiedzi udzielonej przez podróżnika.
Podpunkt 4. Poinformuj, jaki upominek dał Ci podróżnik i jak zamierzasz tę rzecz wykorzystać.
Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający odniósł się do co najmniej jednej części polecenia, np. wspomina o upominku, który dał piszącemu podróżnik (Путешественник дал мне сувенир.) LUB informuje o tym, jak zamierza tę rzecz wykorzystać (Я поставлю его подарок на своём письменном столе.).
Ten podpunkt polecenia jest dwuczłonowy. Aby odpowiedź zdającego mogła być uznana za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do jego obydwu członów (upominku i informacji o zamiarach zdającego na temat wykorzystania tego upominku) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy.
Nie akceptuje się odpowiedzi, w której zdający nie odniósł się do żadnej części tego podpunktu polecenia.
(O – odniósł się, R – odniósł się i rozwinął, N – nie odniósł się.)
Schemat punktowania
Wypowiedź jest oceniana w czterech kryteriach: treść (0–4 pkt), spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt), zakres środków językowych (0–2 pkt), poprawność środków językowych (0–2 pkt).
Treść (0–4 pkt). W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający odniósł się w swojej wypowiedzi, a następnie, ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym stopniu.
odniósł się do 4 podpunktów i rozwinął 4 albo 3 z nich
odniósł się do 4 podpunktów i rozwinął 2 z nich albo odniósł się do 3 podpunktów i rozwinął 3 albo 2 z nich
odniósł się do 4 podpunktów i rozwinął 1 albo żaden, odniósł się do 3 podpunktów i rozwinął 1 albo odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął
odniósł się do 3 podpunktów i nie rozwinął żadnego, odniósł się do 2 podpunktów i rozwinął 1 albo żaden albo odniósł się do 1 podpunktu i go rozwinął
odniósł się do 1 podpunktu i go nie rozwinął albo nie odniósł się do żadnego podpunktu
Zdający odniósł się do podpunktu, jeśli realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu (także z jedną dodatkową, komunikatywną informacją). Zdający rozwinął podpunkt, jeśli odniósł się do niego w sposób bardziej szczegółowy: w realizacji można wyodrębnić przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia albo jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia. W podpunkcie dwuczłonowym rozwinięcie wymaga odniesienia się do obydwu członów i przedstawienia przynajmniej jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy.
Spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt)
wypowiedź jest w całości lub w znacznej większości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu
wypowiedź zawiera usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań oraz/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z trudnych do powiązania w całość fragmentów
Zakres środków językowych (0–2 pkt)
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są głównie środki językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; w wypowiedzi użyte są wyłącznie najprostsze środki językowe
Poprawność środków językowych (0–2 pkt)
brak błędów; nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające komunikację
liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację; bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
liczne błędy często zakłócające komunikację; bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
Uwagi dodatkowe
Wypowiedź jest oceniana na 0 pkt we wszystkich kryteriach, jeżeli jest w całości nieczytelna, całkowicie niezgodna z poleceniem albo niekomunikatywna dla odbiorcy.
Jeżeli za treść przyznano 0 pkt, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się również 0 pkt. Jeżeli za treść przyznano 1 pkt, w pozostałych kryteriach można przyznać maksymalnie po 1 pkt.
Jeżeli wypowiedź zawiera 60 słów lub mniej, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści; w pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.