Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Polecenie
Usłyszysz dwukrotnie trzy teksty. Z podanych odpowiedzi wybierz właściwą, zgodną z treścią nagrania.
Transkrypcja nagrania:
Tekst 1.
Przed koncertami i spektaklami zrителей proszą odłączyć telefony komórkowe. Ale w sali zawsze u kogoś dzwoni telefon. Czy to Cię nie przeszkadza? – kieruję pytanie do pianisty Denisa Maceawa.
− Takie rzeczy zdarzają się w każdej sali świata. Wyobraź sobie: sala siedzi zaczarowana, całkowicie pochłonięta muzyką, i nagle u kogoś dzwoni telefon komórkowy. Wielu to irytuje i wyprowadza z równowagi. Radzę sobie na różne sposoby w takich sytuacjach. Kiedyś podczas wykonywania "Appassionaty" Beethovena usłyszałem w sali melodię dzwonka telefonicznego. Wtedy po prostu się uśmiechnąłem i zaimprowizowałem: wplotłem w muzykę temat tego dzwonka telefonicznego. Pokazałem mu! W sali rozległy się aprobatywne oklaski. Słuchacze słusznie ocenili mój musical żart. To mnie ucieszyło. Chociaż trzeba zanotować, że ostatnio do sal koncertowych przychodzi nowy słuchacz. Czasami nie wie, jak się zachować, nie potrafi odłączyć się od swoich problemów, dlatego do takich wpadek należy podchodzić ze zrozumieniem.
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Tekst 2.
Mówią, że należy codziennie przejść dziesięć tysięcy kroków, aby czuć się zdowym, być w dobrej formie. Wiele osób liczy swoje kroki za pomocą opasek fitness lub aplikacji mobilnych. Wszyscy myślą, że z tego korzystają głównie młodzież, ale być może ludzie w dojrzałym wieku też to robią. Oni też liczą swoje kroki.
Amerykańscy naukowcy przeprowadzili badania z udziałem siedemnastu tysięcy starszych kobiet i odkryli, że wcale nie muszą one robić dziesięciu tysięcy kroków dziennie. Naukowcy udowodnili, że wskaźnik śmiertelności znacznie spada, jeśli przejść pięć tysięcy kroków dziennie. Można i więcej, ale po siedmiu i pół tysiąca dodatkowo każdy krok nie wpływa na długość życia.
Te wnioski dotyczą starszych kobiet. Ile kroków muszą robić dziennie młode osoby, naukowcy jeszcze nie ustalili.
Tekst 3.
W Antarktydie na rosyjskiej stacji "Postęp" pracuje Lew Sinkin, były inżynier technologii informatycznej w fabryce mebli.
− Lewie, jak się zdecydowałeś na takie zmiany? Czy praca w IT ci tak się znudziła, czy gonisz za dużymi pieniędzmi?
− Wręcz przeciwnie, miałem doskonałą pracę i pensję jak każdy informatyk. Profil mojej pracy się nie zmienił. Moja pozycja to specjalista od informatyki na stacji "Postęp". Wszystko zaczęło się od ogłoszenia w Internecie, że potrzebny jest administrator systemu. Miejsce pracy – Antarktyda. Szczerze mówiąc, od dawna chciałem wiedzieć, czy będę mógł żyć i pracować w izolacji, jak będę znosić ekstremalne temperatury i brak światła i tlenu. Pomyślałem, że to szansa dla mnie i wysłałem swoje CV do Naukowo-badawczego Instytutu Arktyki i Antarktydy. Zaprosili mnie na rozmowę. A potem wszystko się potoczyło…
− Antarktyda… Brzmi romantycznie. A w rzeczywistości?
− Jeśli chodzi o pracę na stacji, niczym się nie różni od pracy informatyka w jakimkolwiek innym miejscu: serwery, stacje robocze, routery i cały ten komputerowy sprzęt. Ale możliwość zobaczenia prawie w zasięgu wyciągniętej ręki tłumu pingwinów idących w twoim kierunku albo foki, która nie zwraca na ciebie uwagi, gdy się z nią fotografujesz, przekroczyła moje oczekiwania. Nawet zorza polarna wydaje się czymś zwyczajnym na tym miejscu.
− Jak spędzacie wolny czas?
− Badamy okolicę, chodzimy na ryby, oglądamy filmy, czytamy. Nawiasem mówiąc, jest tu dobra biblioteka. Krótko mówiąc, każdy znajduje sobie zajęcie do gustu. Aby utrzymać formę, jest sala gimnastyczna. Żałuję, że nie zabrałem ze sobą rakietki i siatki do tenisa stołowego, przydałyby się również hantle. Na szczęście kolegowie z pracy mi pomagają, pożyczają mi swoje. Każdy z nas ma swój laptop i gry na każdy gust.
− Czy planujesz wrócić do Kirowa po Antarktydzе?
− Być może. Miasto mi jest bliskie. Otwartym pozostaje tylko pytanie, gdzie kontynuować karierę... Pomimo trudnych warunków życia na polarnej stacji i nienormowanego dnia roboczego, praca daje mi możliwość nauczenia się czegoś nowego. Ale oprócz Antarktydy na świecie jest wiele miejsc, które jeszcze nie widziałem. Może pójdę w podróż, a może otworzę swoją firmę, zbuduję dom. Pomyślę.
W zadaniach 1.1. i 1.2. zakreśl jedną z liter: A, B albo C.
1.1. Оценивая реакцию Дениса Мацуева на звук мобильника во время одного из его выступлений, можно сделать вывод, что пианист
A. относится безразлично к происходящему в зале.
B. является раздражительным человеком.
C. обладает хорошим чувством юмора.
1.2. Какое из предложений является фактом, а не субъективным мнением?
A. Пять тысяч – такое количество шагов вполне достаточно делать ежедневно тем пожилым женщинам, которые хотят жить дольше.
B. Мобильным приложением, считающим шаги, чаще пользуются молодые люди, чем пожилые.
C. Для поддержания физической формы молодым людям нужно проходить десять тысяч шагов в день.
W zadaniach 1.3.–1.6. zakreśl jedną z liter: A, B, C albo D.
Tekst 3. (do zadań 1.3.–1.6.)
1.3. Лев Синкин отправился в Антарктиду, так как
A. его привлекла высокая заработная плата.
B. он мечтал заняться научной деятельностью.
C. он решил испытать себя в трудных условиях.
D. ему не нравилось предыдущее место работы.
1.4. Самое большое впечатление в Антарктиде на Льва произвело
A. состояние оборудования.
B. расположение станции.
C. поведение животных.
D. северное сияние.
1.5. На станции «Прогресс» Лев одалживает у коллег
A. художественную литературу.
B. спортивный инвентарь.
C. рыболовные снасти.
D. компьютерные игры.
1.6. Отвечая на последний вопрос, Синкин
A. жалуется на график работы.
B. выражает тоску по своим близким.
C. хвалит жизнь на полярной станции.
D. делится своими мыслями о будущем.
1.1. C
1.2. A
1.3. C
1.4. C
1.5. B
1.6. D
poprawna odpowiedź.
odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.
Ocena według schematu punktowania CKE, zwykle w 15–30 s
Dowiedz się, ile punktów naprawdę zdobywasz. Zrób zdjęcie kartki albo wklej odpowiedź: Maturownik+ porówna ją ze schematem punktowania, policzy punkty i wytłumaczy, gdzie i dlaczego je tracisz.