Zadanie 12, matura maj 2026, język włoski podstawowy

12 pktotwarteśrednie (szac.)Maj 2026

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Zadanie

Polecenie

12 punktów

Podczas zagranicznej wycieczki szkolnej odłączyłeś/odłączyłaś się od grupy. Potrzebna Ci była pomoc. W e-mailu do kolegi z Włoch:

• poinformuj, co się stało, że odłączyłeś/odłączyłaś się od grupy

• napisz, jak zareagowałeś/zareagowałaś w tej sytuacji

• opisz osobę, która udzieliła Ci pomocy

• wyjaśnij, na czym polegała pomoc tej osoby.

Napisz swoją wypowiedź w języku włoskim. Podpisz się jako XYZ.

Rozwiń swoją wypowiedź w każdym z czterech podpunktów, tak aby osoba nieznająca polecenia w języku polskim uzyskała wszystkie wskazane w nim informacje. Pamiętaj, że długość wypowiedzi powinna wynosić od 100 do 150 wyrazów (nie licząc wyrazów podanych na początku wypowiedzi). Oceniane są: umiejętność pełnego przekazania informacji (5 punktów), spójność i logika wypowiedzi (2 punkty), zakres środków językowych (3 punkty) oraz poprawność środków językowych (2 punkty).

Caro Fabio,

come va? Sai che cosa mi è successo durante la gita scolastica a Verona? Ho perso il mio gruppo!

Korepetytor

Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.

Wypróbuj za darmo

5 rozmów · bez karty · Zaloguj się

Sprawdź się

Jak poszło?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Odpowiedź z klucza CKE

Zadanie otwarte (wypowiedź pisemna, e-mail). CKE nie podaje wzorcowej wypowiedzi; poniżej warunki uznania realizacji podpunktów z zasad oceniania.

1. Co się stało, że odłączyłeś/odłączyłaś się od grupy (V.3, VII.3). Należy uznać każdą komunikatywną wypowiedź, w której zdający informuje, co sprawiło, że podczas zagranicznej wycieczki odłączył się od grupy, np. nieuwaga (Non stavo guardando la nostra guida e tutti sono andati via. / Mi sono distratto e i miei amici non c’erano più. – „odniósł się”; Loro sono andati a sinistra e io per sbaglio ho girato a destra. – „odniósł się i rozwinął”), zmęczenie (Camminavo lentamente perché ero molto stanco, e ho perso il mio gruppo. – „odniósł się”; Mi facevano male le gambe, allora mi sono seduto sulla panchina per un po’ e sono rimasto solo. – „odniósł się i rozwinął”), tłok lub ruch uliczny (È successo perché c’era tantissima gente. / Mi sono perso tra la folla. – „odniósł się”; Non ho fatto in tempo ad attraversare la strada al semaforo verde con gli altri ragazzi. – „odniósł się i rozwinął”), zachowanie innych osób (Il mio gruppo non mi ha aspettato. – „odniósł się”; Quando stavamo entrando nel museo, l’impiegato mi ha fermato e ha controllato a lungo il mio biglietto, mentre il mio gruppo è andato avanti. – „odniósł się i rozwinął”). Powtórzone ze wstępu Ho perso il mio gruppo nie jest elementem realizacji. Akceptuje się celowe oddalenie się od grupy (Volevo comprarmi un souvenir e così mi sono perso. – „odniósł się”; Ho visto un vestito in vetrina e sono entrata in quel negozio, ma non avevo chiesto il permesso alla professoressa. – „odniósł się i rozwinął”) oraz wydarzenie w podróży za granicę lub w drodze powrotnej (Ho lasciato il passaporto al controllo di sicurezza e sono dovuto tornare per prenderlo, e la mia classe è sparita. – „odniósł się i rozwinął”). Jeśli z kontekstu nie wynika powód odłączenia się, realizacja jest kwalifikowana na poziom niższy (Mi sono sentito male. – O→N; Mi sono sentito male, avevo mal di testa e avevo freddo. – R→O, ALE Mi sono perso perché mi sono sentito male. – „odniósł się”). Informacja, że zdający nie mógł odnaleźć grupy (Non avevo la mappa della città. / Non conoscevo la zona in cui mi trovavo.), może rozwijać wypowiedź podającą, co się stało (Ho sbagliato strada e non avevo la mappa della città, così non sapevo se il museo era lontano. / Non sono sceso in tempo dall’autobus e purtroppo non conoscevo la zona in cui mi trovavo. – „odniósł się i rozwinął”).

Przykłady: nie odniósł się – Faceva caldo. / La gita era noiosa.; odniósł się – Faceva caldo, mi sono fermato e così ho perso il mio gruppo. / Non avevo voglia di andare al museo e allora mi sono allontanato dal gruppo.; odniósł się i rozwinął – Faceva caldo, mi sono fermato all’ombra di un albero, ma il mio gruppo non mi ha aspettato. / La gita era noiosa, quindi sono andato al bar a prendere un caffè. In quel momento il mio gruppo è andato via.

2. Jak zareagowałeś/zareagowałaś w tej sytuacji (V.2, V.7). Należy uznać każdą komunikatywną wypowiedź, w której zdający przedstawia swoją reakcję na odłączenie się od grupy: uczucia/emocje (Mi sono spaventato. – „odniósł się”) albo działania (Ho chiesto ai passanti per strada se avevano visto il mio gruppo. – „odniósł się i rozwinął”). Reakcja innych osób kwalifikuje się na poziom niższy (Quando il professore ha visto che io non c’ero, si è arrabbiato e mi ha subito telefonato. – R→O). Akceptuje się, z kwalifikacją na poziom niższy, informację wyłącznie o tym, co należałoby zrobić w takiej sytuacji (In una situazione simile bisogna restare calmi, fermarsi e chiamare la polizia. – R→O), oraz reakcję na inną sytuację ściśle związaną z okolicznościami odłączenia się ([Ho lasciato il mio gruppo perché ho notato un ladro che derubava una donna.] Ero contento quando la polizia l’ha preso. – O→N); mogą one rozwijać wypowiedź o reakcji na odłączenie się (So che in una situazione simile bisogna chiedere aiuto a qualcuno, ma ero così stressato che ho dimenticato tutte le regole. / … Ho subito smesso di preoccuparmi che il mio gruppo era lontano e ho cominciato a gridare. Ero contento quando la polizia ha preso il ladro. – „odniósł się i rozwinął”). Nie akceptuje się reakcji na sytuację niezwiązaną z odłączeniem się od grupy (Ero contento perché il primo giorno andavamo a vedere la casa di Giulietta. – „nie odniósł się”).

Przykłady: nie odniósł się – I miei compagni ridevano di me. (O→N) / Secondo me la gita era bella.; odniósł się – Ho cominciato a cercare aiuto. / Mi sono seduta e ho pianto.; odniósł się i rozwinął – Ho chiamato la mia migliore amica e le ho spiegato dove mi trovavo. / Ero spaventato, non sapevo cosa fare, ma poi mi sono ricordato che era importante non stressarsi.

3. Opis osoby, która udzieliła Ci pomocy (V.1). Należy uznać każdą komunikatywną wypowiedź, która pozwala zidentyfikować osobę udzielającą pomocy, np. przez opis: a) wyglądu fizycznego (La donna che mi ha aiutato aveva gli occhi verdi ed era bassa. / Quella donna aveva i capelli corti. – „odniósł się”, ALE Quella donna aveva i capelli. – „nie odniósł się”), b) ubioru (La ragazza che mi ha dato una mano portava una camicia bianca a fiori. – „odniósł się i rozwinął”; Il ragazzo portava scarpe sportive. – „odniósł się”, ALE Il ragazzo portava scarpe. – „nie odniósł się”), c) wyróżniających przedmiotów/akcesoriów (Il signore al quale ho chiesto aiuto portava un cappello grande e nero. – „odniósł się i rozwinął”), d) wieku (Era una donna giovane, aveva circa 25 anni. – „odniósł się”), e) cech charakteru (Il ragazzo che mi ha aiutato era simpatico e allegro. – „odniósł się”), f) wykonywanych czynności, zachowania, g) towarzyszących osób/zwierząt, h) miejsca, w którym była ta osoba – w przypadkach f)–h) najwyżej „odniósł się” (Mi sono avvicinato a una donna che stava leggendo una rivista di moda molto interessante. / Mi ha aiutato una donna con un piccolo cane di razza. / Mi ha aiutato un signore che si trovava accanto a un piccolo negozio di souvenir.). Nie są realizacją: zawód, narodowość/pochodzenie, zwroty określające stosunek piszącego do tej osoby ((non) mi è piaciuto/a, (non) mi piaceva); mogą one rozwijać wypowiedź, jeśli zdający odniósł się do co najmniej jednego z elementów a)–h) (Mi ha aiutato un poliziotto. – „nie odniósł się”, ALE Mi ha aiutato un poliziotto giovane e simpatico. – „odniósł się i rozwinął”; Ho chiesto aiuto a un ragazzo che mi piaceva. – „nie odniósł się”, ALE Ho chiesto aiuto a un ragazzo che indossava una giacca elegante e che mi piaceva. – „odniósł się i rozwinął”). Określenia donna, uomo, ragazzo/ragazza, bambino/bambina nie są opisem osoby.

Przykłady: nie odniósł się – Mi ha aiutato un barista che mi è subito piaciuto. / Mi ha aiutato un ragazzo. Era italiano.; odniósł się – Mi ha aiutato un barista con il grembiule. / Il ragazzo era alto.; odniósł się i rozwinął – Mi ha aiutato un barista con il grembiule bianco. / Il ragazzo era alto, sembrava simpatico perché sorrideva.

4. Na czym polegała pomoc tej osoby (V.2, VII.3). Należy uznać każdą komunikatywną wypowiedź, w której zdający przedstawia przynajmniej jedną czynność, którą wykonała napotkana osoba, aby mu pomóc, np. wyjaśnienie, jak dołączyć do grupy / dotrzeć do celu (Il passante mi ha detto di prendere l’autobus 54 e di scendere alla seconda fermata. – „odniósł się”; Il poliziotto mi ha consigliato di andare dritto, girare a destra e proprio lì c’era il monumento di Dante Alighieri. – „odniósł się i rozwinął”), odprowadzenie do wskazanego miejsca (La donna mi ha subito accompagnato al museo dove ho incontrato tutta la mia classe. – „odniósł się i rozwinął”), umożliwienie kontaktu z uczestnikiem wycieczki (Quando ho detto alla signora che il mio cellulare non funzionava, lei ha telefonato con il suo telefonino al mio amico. – „odniósł się i rozwinął”), wsparcie emocjonalne (La signora anziana mi ha calmato. – „odniósł się”). Akceptuje się pomoc kolegi / nauczyciela / opiekuna grupy (Uno dei compagni mi ha telefonato per dirmi che mi stavano aspettando davanti al museo. – „odniósł się i rozwinął”). Nie akceptuje się informacji, że zdający otrzymał pomoc, bez wskazania, na czym polegała (Questo signore mi ha aiutato molto.), opisu, jak zdający poradził sobie sam (Ho deciso di prendere la metro e di scendere vicino alla biblioteca. Tutti mi aspettavano là.), ani sytuacji, w której pomocy nie uzyskał (Ho chiesto a un passante come arrivare al centro, ma lui era straniero e non mi ha capito.).

Przykłady: nie odniósł się – Ho chiesto alla signora come arrivare all’Arena. / La ragazza alla quale mi sono rivolto ha detto: “Mi dispiace ma non so aiutarti”.; odniósł się – La signora mi ha spiegato come arrivare all’Arena. / La ragazza alla quale mi sono rivolto ha detto: “Ho visto un gruppo polacco là”.; odniósł się i rozwinął – La signora mi ha indicato sulla piantina dove ci trovavamo e mi ha spiegato come arrivare all’Arena. / La ragazza alla quale mi sono rivolto ha detto: “Attraversa la strada, ho visto un gruppo polacco là”.

Schemat punktowania

Wypowiedź jest oceniana w czterech kryteriach: treść (0–5 pkt), spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt), zakres środków językowych (0–3 pkt), poprawność środków językowych (0–2 pkt).

Treść (0–5 pkt)

W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający się odniósł w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.

| Do ilu podpunktów zdający się odniósł? / Ile podpunktów rozwinął? | 4 | 3 | 2 | 1 | 0 |

| 4 | 5 pkt | 4 pkt | 3 pkt | 2 pkt | 2 pkt |

| 3 | | 3 pkt | 3 pkt | 2 pkt | 1 pkt |

| 2 | | | 2 pkt | 1 pkt | 1 pkt |

| 1 | | | | 1 pkt | 0 pkt |

| 0 | | | | | 0 pkt |

Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął, przyznaje się 2 punkty.

Zdający nie odniósł się do podpunktu, jeśli go nie realizuje albo realizuje go w sposób niekomunikatywny. Zdający odniósł się do podpunktu, jeśli realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu, albo rozbudowuje minimalną realizację o dodatkową, komunikatywną informację. Zdający rozwinął podpunkt, jeśli w jego realizacji można wyodrębnić przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia albo jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia.

W przypadku podpunktów polecenia, które składają się z dwóch członów: jeśli zdający w minimalnym stopniu nawiązał do jednego członu, a drugiego nie zrealizował, albo nawiązał do obydwu członów w minimalnym stopniu, albo rozbudował wypowiedź tylko w zakresie jednego członu, a drugiego nie zrealizował, należy uznać, że odniósł się do danego podpunktu; jeśli odniósł się do obydwu członów i przynajmniej jeden z nich przedstawił w sposób bardziej szczegółowy, należy uznać, że rozwinął wypowiedź.

Spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt)

W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.

2 pkt

wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki w spójności i/lub logice

1 pkt

wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań i/lub całego tekstu

0 pkt

wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z fragmentów trudnych do powiązania w całość

Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.

Zakres środków językowych (0–3 pkt)

W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.

3 pkt

szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania

2 pkt

zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań

1 pkt

ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim stopniu pospolitości

0 pkt

bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki językowe ALBO zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia

Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana na poziom niższy, np. praca, która charakteryzuje się szerokim zakresem leksyki, ale zadowalającym zakresem struktur gramatycznych, otrzymuje 2 punkty.

Poprawność środków językowych (0–2 pkt)

W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne, leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.

2 pkt

brak błędów ALBO nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające komunikację

1 pkt

liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację ALBO bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji

0 pkt

liczne błędy często zakłócające komunikację ALBO bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację

Uwagi dodatkowe

Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest nieczytelna, całkowicie niezgodna z poleceniem, niekomunikatywna dla odbiorcy albo odtworzona z podręcznika lub innego źródła.

Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów.

Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się również 0 punktów.

Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.

Umiejętności w zadaniu

Pliki cookies

Zapisujemy na Twoim urządzeniu to, bez czego serwis nie działa, np. zalogowanie. Plików analitycznych użyjemy tylko za Twoją zgodą. Szczegóły w polityce prywatności.