Polska, podobnie jak inne kraje europejskie, od wielu lat przechodzi niekorzystne zmiany demograficzne. Ich wyrazem są starzenie się społeczeństwa i niska liczba urodzeń, co prowadzi do spadku liczby ludności w naszym państwie.

Zmniejszająca się liczba osób w wieku produkcyjnym ma kilka przyczyn. Wcześniej w znacznym stopniu spowodowana wyjazdami za pracą poza granice kraju (zwłaszcza po przystąpieniu Polski do UE), a obecnie – zmianą modelu rodziny (kobiety rodzą coraz mniej dzieci) oraz ze względu na większe znaczenie uzyskania odpowiedniej edukacji umożliwiającej podążanie wybraną ścieżką kariery zawodowej.

Skutkiem tego populacja nie podlega odnawianiu się w stopniu wystarczającym, a co za tym idzie – zwiększa się procentowy udział w społeczeństwie osób w wieku poprodukcyjnym. Powoduje to większe obciążenie i koszty systemów opieki społecznej i zdrowotnej.

Wyraźny spadek ludności składającej się na grupę osób w wieku produkcyjnym może skutkować zmniejszeniem produktywności gospodarki, choćby ze względu na problem braku pracowników. Większa liczba osób w wieku poprodukcyjnym oznacza też ciągły wzrost kosztów świadczeń emerytalnych, co w przyszłości może prowadzić do wzrostu obciążeń podatkowych osób pracujących.