Zadanie 2. (0–1)

Wymagania ogólne

Wymagania szczegółowe

I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie

zawartych w nich informacji.

Zdający:

1.1) odczytuje sens całego tekstu […] oraz

wydzielonych przez siebie fragmentów […];

1.2) […] odczytuje zawarte w odbieranych

tekstach informacje zarówno jawne, jak

i ukryte.

3.1.) analizuje i definiuje […] znaczenia

słów.

III. Tworzenie wypowiedzi.

Umiejętność z III etapu edukacyjnego

Zdający:

1.5) […] uzasadnia własne zdanie […].

Zasady oceniania

1 pkt – za rozstrzygnięcie wraz z poprawnym uzasadnieniem.

0 pkt – za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.

Uwaga.

Uzasadnienie zdającego powinno być zgodne z przyjętym w rozwiązaniu rozstrzygnięciem

i odnosić się do tekstu Tadeusza Pszczołowskiego.

Przykładowe odpowiedzi

•

Z tekstu Tadeusza Pszczołowskiego wynika, że przekonywanie jest rodzajem dialogu, bo

odbywa się przy udziale co najmniej dwóch osób, tj. osoby przekonującej

i przekonywanej. Obie w akcie komunikacji występują zarówno w roli nadawcy, jak

[[:3]]

Zasady oceniania rozwiązań zadań

i odbiorcy komunikatu. Osoba przekonująca przedstawia swoje argumenty, a osoba

przekonywana może z nimi polemizować.

•

Z tekstu T. Pszczołowskiego nie wynika, że przekonywanie to dialog. Za dialog uważamy

komunikację między dwiema najczęściej równorzędnymi osobami, autor wykazuje, iż

przekonywanie to działanie jednostronne, nie ma więc wymiany informacji, a jest jedynie

interpretacja przez jedną stronę racji drugiej.

•

Z tekstu Tadeusza Pszczołowskiego nie wynika, że przekonywanie to rodzaj dialogu.

Autor mówi o „wyrabianiu” odbiorcy komunikatu. Nie polega to na dyskusji, lecz na

przekazywaniu informacji, aby zmienić zdanie odbiorcy. Uczestnicy nie wymieniają

między sobą zdań – jedynie nadawca chce przekonać odbiorcę do pewnych racji. Nie

wywiązuje się między nimi dialog, a tym bardziej dyskusja.

Maksymalnie 1 pkt. Pełne zasady oceniania są w kluczu CKE powyżej.