Zadanie 12, matura maj 2025, język hiszpański podstawowy
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Polecenie
12 punktówWraz z grupą kolegów zorganizowaliście wystawę dotyczącą Waszej szkoły. W e-mailu do kolegi z Hiszpanii:
• wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa
• opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie
• napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki sposób został on przez Was rozwiązany
• przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.
Napisz swoją wypowiedź w języku hiszpańskim. Podpisz się jako XYZ.
Rozwiń swoją wypowiedź w każdym z czterech podpunktów, tak aby osoba nieznająca polecenia w języku polskim uzyskała wszystkie wskazane w nim informacje. Pamiętaj, że długość wypowiedzi powinna wynosić od 100 do 150 wyrazów (nie licząc wyrazów podanych na początku wypowiedzi). Oceniane są: umiejętność pełnego przekazania informacji (5 punktów), spójność i logika wypowiedzi (2 punkty), zakres środków językowych (3 punkty) oraz poprawność środków językowych (2 punkty).
Hola, Sergio:
¿Qué tal? Mis compañeros y yo hemos organizado una exposición dedicada a nuestra escuela.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Zadanie otwarte (wypowiedź pisemna, e-mail), nie ma jednej poprawnej odpowiedzi. Warunki uznania realizacji poszczególnych podpunktów polecenia według zasad oceniania CKE:
1. Wyjaśnij, z jakiej okazji została zorganizowana ta wystawa.
• Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia konkretną okazję do zorganizowania wystawy, np.: jubileusz szkoły (Nuestro instituto celebraba su 10.o aniversario. – „odniósł się”); święto patrona szkoły (La hemos organizado en honor a Miguel de Cervantes porque nuestra escuela lleva su nombre. – „odniósł się”); promowanie szkoły (Se acercaba el Día de Puertas Abiertas y queríamos presentar nuestro instituto a los futuros alumnos y sus padres. – „odniósł się i rozwinął”); wizyta gości (La hemos organizado con ocasión de la visita de los exalumnos de nuestro instituto. – „odniósł się”); święta kalendarzowe (La organizamos porque era el Día del Profesor. – „odniósł się”); udział szkoły w wydarzeniach edukacyjnych/kulturalnych/społecznych (Era un día muy especial: en nuestra escuela tenía lugar la final del Torneo de Juegos de Mesa. – „odniósł się i rozwinął”).
• Akceptowane są wypowiedzi podające powód/przyczynę/cel zorganizowania wystawy, np. La organizamos porque nos lo había pedido el director de la escuela. („odniósł się”) / Queríamos recaudar dinero para comprar camisetas para nuestro equipo deportivo. („odniósł się i rozwinął”).
• Jeżeli wystawa, o której wspomina zdający, nie dotyczy szkoły, nie obniża to punktacji za treść, ale może obniżyć punktację za spójność i logikę.
• Sam tytuł lub temat wystawy nie jest realizacją podpunktu, chyba że wyraźnie informuje o okazji, np. La hemos titulado “Nuestra escuela”. („nie odniósł się”), ALE La hemos titulado “20 años de nuestra escuela”. („odniósł się”).
• Jeżeli z kontekstu nie wynika jednoznacznie, dlaczego wystawę zorganizowano, realizacja jest kwalifikowana na poziom niższy, np. Cuando ordenábamos la biblioteca escolar, encontramos muchos objetos antiguos relacionados con la historia de nuestro instituto. (R→O), ALE … Por eso decidimos organizar la exposición. („odniósł się i rozwinął”).
Przykłady: „nie odniósł się” – Lo hicimos por primera vez. / Presentamos nuestra escuela.; „odniósł się” – Así queríamos celebrar el fin de curso escolar. / La organizamos para presentar nuestros éxitos artísticos.; „odniósł się i rozwinął” – Así queríamos celebrar el fin de curso escolar y recordar los momentos más importantes de la vida escolar. / La organizamos para presentar nuestros éxitos artísticos de la última década.
2. Opisz materiały, które zaprezentowaliście na tej wystawie.
• Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający podaje przynajmniej jedną cechę eksponatów zaprezentowanych na wystawie, np.: ich wygląd (wielkość, kolorystyka, materiał), np. Decidimos exponer una serie de fotos en blanco y negro. („odniósł się”); zastosowanie/przeznaczenie, np. Presentamos diferentes estuches para guardar plumas. („odniósł się”); pochodzenie (historia, autorzy/twórcy, czas/okoliczności powstania), np. Mostramos uniformes que llevaban los alumnos de nuestra escuela en los años 1918 – 1939. („odniósł się”) / Los visitantes pudieron ver cuadros de uno de los pintores más famosos de nuestro país, nuestro exalumno. („odniósł się i rozwinął”).
• Akceptuje się opis tylko jednego eksponatu (En la exposición presentamos la primera crónica de nuestra escuela. Era grande, de papel amarillo. – „odniósł się i rozwinął”), opis za pomocą przymiotników oceniających (bonito, precioso, original, interesante, excepcional, fantástico), np. Las medallas que presentamos en la exposición eran preciosas. („odniósł się”), oraz opis bez podania nazwy materiałów, np. Decidimos mostrar cosas que nos habían regalado antiguos alumnos de nuestro instituto. Algunas eran muy originales. („odniósł się i rozwinął”).
• Samo nazwanie eksponatów, bez informacji je charakteryzujących, nie jest opisem, np. En la exposición mostramos copas, medallas, fotos y uniformes. („nie odniósł się”). Gdy zdający podaje listę eksponatów i opisuje każdy z nich lub jeden z nich, każdy opis jest kolejnym odniesieniem, np. En la exposición pudimos ver medallas, cuadernos y fotos en blanco y negro de las aulas en los años 20. / En la exposición pudimos ver medallas de oro, cuadernos antiguos y fotos en blanco y negro. („odniósł się i rozwinął”).
• Nie jest realizacją podpunktu stosunek zdającego do materiałów (me gustaron, me impresionaron) ani lokalizacja eksponatów; mogą one rozwijać wypowiedź, gdy zdający opisuje przynajmniej jeden eksponat, np. Me gustaron mucho las plumas. („nie odniósł się”), ALE Las plumas eran de metal, de color negro. Me gustaron mucho. („odniósł się i rozwinął”); Al lado de la ventana había un cuadro. („nie odniósł się”), ALE Al lado de la ventana había un cuadro precioso pintado por nuestro profesor. („odniósł się i rozwinął”).
Przykłady: „nie odniósł się” – En la exposición había muchas cosas. / En el rincón de la sala pusimos una escultura.; „odniósł się” – En la exposición presentamos muchas cosas interesantes, entre ellas, el balón de Jan Kowalski, nuestro exalumno. / En el rincón de la sala pusimos una escultura de madera.; „odniósł się i rozwinął” – En la exposición presentamos muchas cosas interesantes, entre ellas, un balón con el autógrafo de Jan Kowalski, nuestro exalumno. / En el rincón de la sala pusimos una escultura de madera que representaba un libro abierto.
3. Napisz, jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy i w jaki sposób został on przez Was rozwiązany.
• Podpunkt dwuczłonowy. Aby odpowiedź mogła być uznana za rozwiniętą, wymagane jest odniesienie się do obydwu członów (jaki problem pojawił się podczas przygotowywania wystawy oraz w jaki sposób go rozwiązano) i przedstawienie jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy, np. No teníamos documentos sobre la historia de nuestra escuela. Entonces pedimos ayuda a uno de nuestros profesores. („odniósł się i rozwinął”).
• Jeżeli zdający w minimalnym stopniu nawiązał tylko do jednego członu (np. Resultó que la sala era demasiado pequeña para presentar todos los objetos. ALBO Teníamos muchos problemas con la preparación de la exposición. Por eso decidimos cambiar la fecha de su inauguración.) albo rozbudował tylko jeden człon, a drugiego nie zrealizował (np. Teníamos tanto material interesante sobre nuestro instituto que no podíamos exponerlo todo por falta de espacio. Y no sabíamos qué elegir. ALBO Cada vez que teníamos algún problema, pedíamos ayuda a nuestros profesores o nuestros padres. Ellos nos daban consejos muy útiles y colaboraban con nosotros.), uznaje się, że odniósł się do podpunktu.
• Zdający nie musi użyć rzeczownika problema, ale z kontekstu musi wynikać, że pisze o problemie, który pojawił się podczas przygotowywania wystawy, np. Estábamos preparando unas flores para decorar la sala de la exposición cuando se nos acabó el papel de color. („odniósł się”).
• Realizacja jest kwalifikowana maksymalnie na poziom „odniósł się”, jeśli: z kontekstu jednoznacznie wynika, że problem pojawił się w innym momencie niż podczas przygotowań (w trakcie lub po wystawie), np. Uno de los visitantes rompió un florero de cristal y tuvimos que comprar uno nuevo. („odniósł się”), ALE Alguien rompió un florero de cristal y tuvimos que comprar uno nuevo. („odniósł się i rozwinął”); zdający odnosi się ogólnikowo do jednego lub obu członów, np. Tuvimos un gran problema, pero lo solucionamos rápidamente. / Tuvimos un gran problema con el vídeo, pero lo solucionamos rápidamente. / Tuvimos un gran problema, pero pedimos ayuda al profesor de Historia y él nos prestó su ordenador. („odniósł się”), ALE Tuvimos un gran problema con el vídeo, pero pedimos ayuda al profesor de Historia. („odniósł się i rozwinął”).
• Samo poinformowanie, że był problem i że go rozwiązano (bez doprecyzowania), nie jest realizacją podpunktu, np. Durante los preparativos de la exposición tuvimos un problema, pero conseguimos resolverlo. („nie odniósł się”).
Przykłady: „nie odniósł się” – Cada día aparecía otro problema. / Todos participaron en los preparativos de la exposición.; „odniósł się” – Se nos estropeó el ordenador, pero lo arreglamos. / Todos participaron en los preparativos de la exposición, pero nadie sabía qué hacer porque no había jefe.; „odniósł się i rozwinął” – Se nos estropeó el ordenador, pero lo arreglamos con ayuda del padre de uno de nuestros compañeros. / … pero nadie sabía qué hacer porque no había jefe. Finalmente, me eligieron a mí.
4. Przedstaw reakcję osób zwiedzających wystawę.
• Należy uznać każdą komunikatywną odpowiedź, w której zdający przedstawia reakcję osób zwiedzających wystawę (podczas oglądania lub po obejrzeniu), odnosząc się np. do: opinii zwiedzających (La gente decía que la exposición era muy interesante. – „odniósł się”); emocji zwiedzających (El público estaba encantado. – „odniósł się”); zachowania zwiedzających (Algunas personas se reían y hacían comentarios en voz alta. – „odniósł się i rozwinął”).
• Akceptuje się reakcję zwiedzających na warunki wystawy (miejsce, dostępność itp.), np. Muchos visitantes se quejaban de la sala de la exposición. Según ellos, era demasiado pequeña y oscura. („odniósł się i rozwinął”), reakcję tylko jednego zwiedzającego (np. rodzica, nauczyciela) albo reakcję zdającego i/lub kolegów współorganizujących wystawę.
• Wspomnienie wyłącznie o spodziewanej reakcji zwiedzających jest kwalifikowane na poziom niższy; może rozwijać wypowiedź, gdy zdający informuje o rzeczywistych reakcjach, np. Estábamos seguros de que la exposición les gustaría a todos. (O→N), ALE … pero en realidad, los alumnos se aburrían y los profesores nos dijeron que era poco original. („odniósł się i rozwinął”).
• Opis wystawy nie jest realizacją podpunktu, np. La exposición era muy variada. („nie odniósł się”), ALE Todos los que vieron nuestra exposición decían que era muy variada. („odniósł się”).
Przykłady: „nie odniósł się” – La exposición fue en el salón de actos de nuestra escuela. / Ese día llovió mucho, por eso poca gente fue a ver nuestra exposición.; „odniósł się” – Según mis amigos, la exposición era muy interesante. / La mayoría de los visitantes se divertía viendo las fotos.; „odniósł się i rozwinął” – Según mis amigos, la exposición era muy interesante. Leyeron con emoción las biografías de algunos exalumnos. / La mayoría de los visitantes dijo que nuestra exposición estaba bien organizada. En la red aparecieron muchos comentarios positivos.
Zasady ogólne oceniania treści (wg CKE): realizację podpunktów ocenia się w całej wypowiedzi, a ten sam fragment tekstu nie może być uznany za realizację dwóch różnych podpunktów. Wyrazy/wyrażenia synonimiczne, wzajemnie wykluczające się albo równorzędne to jedno odniesienie. Pospolite modyfikatory (muy, poco, bastante, mucho), zaimki oraz nazwy własne (chyba że w wyraźny sposób wnoszą dodatkowe informacje) nie są kolejnym odniesieniem. Odpowiadanie na podpunkty jak na pytania, bez precyzyjnego przekazania wymaganych informacji, obniża punktację za treść i może obniżyć punktację za spójność. Realizacja ze znacznie zaburzoną komunikacją jest kwalifikowana na poziom niższy. Odpowiedzi wymijające są dopuszczalne, jeśli spełniają warunki polecenia; nie akceptuje się odpowiedzi nienaturalnych. Kluczowy fragment napisany po polsku oznacza realizację niekomunikatywną; fragment po polsku, który nie jest kluczowy, nie jest brany pod uwagę.
Schemat punktowania
Wypowiedź jest oceniana w czterech kryteriach: treść (0–5 pkt), spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt), zakres środków językowych (0–3 pkt), poprawność środków językowych (0–2 pkt).
Treść (0–5 pkt)
W ocenie treści bierze się najpierw pod uwagę, do ilu podpunktów polecenia zdający się odniósł w swojej wypowiedzi, a następnie ile z tych podpunktów rozwinął w zadowalającym stopniu. Za wypowiedź przyznaje się od 0 do 5 punktów, zgodnie z poniższą tabelą.
| Do ilu podpunktów zdający się odniósł? / Ile podpunktów rozwinął? | 4 | 3 | 2 | 1 | 0 |
| 4 | 5 pkt | 4 pkt | 3 pkt | 2 pkt | 2 pkt |
| 3 | | 3 pkt | 3 pkt | 2 pkt | 1 pkt |
| 2 | | | 2 pkt | 1 pkt | 1 pkt |
| 1 | | | | 1 pkt | 0 pkt |
| 0 | | | | | 0 pkt |
Przykładowo: za wypowiedź, w której zdający odniósł się do 2 podpunktów i oba rozwinął, przyznaje się 2 punkty.
Zdający nie odniósł się do podpunktu, jeśli go nie realizuje lub realizuje go w sposób niekomunikatywny. Zdający odniósł się do podpunktu, jeśli realizuje go w sposób komunikatywny, ale w minimalnym stopniu (jedno odniesienie) albo rozbudowuje minimalną realizację o dodatkową, komunikatywną informację (dwa odniesienia). Zdający rozwinął podpunkt, jeśli w jego realizacji można wyodrębnić przynajmniej trzy komunikatywne, minimalne odniesienia albo jedno lub dwa bardziej rozbudowane, komunikatywne odniesienia. W podpunkcie dwuczłonowym rozwinięcie wymaga odniesienia się do obydwu członów i przedstawienia przynajmniej jednego z nich w sposób bardziej szczegółowy.
Spójność i logika wypowiedzi (0–2 pkt)
W ocenie spójności i logiki wypowiedzi bierze się pod uwagę, czy i w jakim stopniu wypowiedź jest klarowna, funkcjonuje jako całość dzięki jasnym powiązaniom (np. leksykalnym, gramatycznym) wewnątrz zdań oraz między zdaniami lub akapitami i nie zawiera fragmentów, które są sprzeczne z ogólnie przyjętymi zasadami rozumowania.
wypowiedź jest w całości spójna i logiczna zarówno na poziomie poszczególnych zdań, jak i całego tekstu LUB w wypowiedzi występują sporadyczne usterki w spójności i/lub logice
wypowiedź zawiera dość liczne usterki w spójności/logice na poziomie poszczególnych zdań i/lub całego tekstu
wypowiedź jest w znacznej mierze niespójna/nielogiczna; zbudowana jest z fragmentów trudnych do powiązania w całość
Jeśli w pracy występuje dłuższy fragment tekstu (np. 1–2 zdania), który jest niejasny/niekomunikatywny, przyznaje się 1 punkt. Jeśli takich fragmentów jest więcej lub są one dłuższe, przyznaje się 0 punktów.
Zakres środków językowych (0–3 pkt)
W ocenie zakresu środków językowych bierze się pod uwagę zróżnicowanie środków leksykalnych oraz struktur gramatycznych użytych w wypowiedzi.
szeroki zakres środków językowych; liczne precyzyjne sformułowania
zadowalający zakres środków językowych; oprócz środków językowych o wysokim stopniu pospolitości w wypowiedzi występuje kilka precyzyjnych sformułowań
ograniczony zakres środków językowych; głównie środki językowe o wysokim stopniu pospolitości
bardzo ograniczony zakres środków językowych; wyłącznie najprostsze środki językowe ALBO zakres środków językowych uniemożliwiający zdającemu zrealizowanie polecenia
Praca może otrzymać liczbę punktów wskazaną w tabeli, jeśli spełnia wszystkie wymogi określone dla danej kategorii punktowej. Jeśli spełnia je tylko częściowo, jest kwalifikowana na poziom niższy (np. szeroki zakres leksyki, ale zadowalający zakres struktur gramatycznych – 2 punkty).
Poprawność środków językowych (0–2 pkt)
W ocenie poprawności środków językowych bierze się pod uwagę błędy gramatyczne, leksykalne i ortograficzne oraz ich wpływ na komunikatywność wypowiedzi.
brak błędów ALBO nieliczne błędy niezakłócające komunikacji lub sporadycznie zakłócające komunikację
liczne błędy niezakłócające komunikacji lub czasami zakłócające komunikację ALBO bardzo liczne błędy niezakłócające komunikacji
liczne błędy często zakłócające komunikację ALBO bardzo liczne błędy czasami lub często zakłócające komunikację
Uwagi dodatkowe
Wypowiedź jest oceniana na 0 punktów w każdym kryterium, jeżeli jest nieczytelna, całkowicie niezgodna z poleceniem, niekomunikatywna dla odbiorcy albo odtworzona z podręcznika lub innego źródła.
Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 80 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryterium treści. W pozostałych kryteriach przyznaje się 0 punktów.
Jeżeli za wypowiedź przyznano 0 punktów w kryterium treści, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się również 0 punktów.
Jeżeli za wypowiedź przyznano 1 punkt w kryterium treści, we wszystkich pozostałych kryteriach można również przyznać maksymalnie po 1 punkcie.