Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

wojewoda wileński postanowiliśmy tę właśnie przysługę oddać Rzeczypospolitej. Ale że siła

drapieżników czyha na spadek i wszystkiego zagarnąć nie zdołamy, przeto chcemy, aby

choć część, i to nie lada jaka, dla nas przypadła. Jako krewni, mamy do tego prawo. Jeśli

zaś nie przemówiłem ci tym porównaniem do głowy i nie zdołałem w sedno utrafić, tedy

powiem inaczej. Rzeczpospolita to postaw czerwonego sukna1, za które ciągną Szwedzi,

Chmielnicki, Hiperborejczykowie, Tatarzy, elektor i kto żyw naokoło. A my z księciem

wojewodą wileńskim powiedzieliśmy sobie, że z tego sukna musi się i nam tyle zostać

w ręku, aby na płaszcz wystarczyło; dlatego nie tylko nie przeszkadzamy ciągnąć, ale i sami

ciągniemy. Niechaj Chmielnicki przy Ukrainie się ostaje, niech Szwedzi z Brandenburczykiem

o Prusy i wielkopolskie kraje się rozprawiają, niech Małopolskę bierze Rakoczy czy kto

bliższy. Litwa musi być dla księcia Janusza, a z jego córką – dla mnie!

Henryk Sienkiewicz, Potop, t. I, Warszawa 1977.

1 Postaw […] sukna – tu: kawałek tkaniny.

Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń odnoszących się do fragmentu Potopu

Henryka Sienkiewicza. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest

fałszywe.

1.

Wyszarpywanie poduszki spod głowy konającego jest metaforą

patriotycznej postawy tych, którzy chcą sprzeciwić się szwedzkim

najeźdźcom.

P

F

2.

Rozdzieranie czerwonego sukna to metafora dążeń magnatów

oraz zewnętrznych wrogów, którzy chcą wykorzystać sytuację

Rzeczypospolitej dla własnych korzyści.

P

F

13.

0–1

[[:16]]