Wypracowanie, matura poprawkowa sierpień 2023, język polski podstawowy

35 pktwypracowanietrudne (szac.)Sierpień (poprawkowy) 2023

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Zadanie

Polecenie

Wybierz jeden z poniższych tematów i napisz wypracowanie.

  • W wypracowaniu rozważ problem podany w temacie. Przedstaw również swoje zdanie i je uzasadnij.
  • W rozważaniach przedstaw argumenty, odwołując się do utworów literackich oraz do wybranych kontekstów (np. historycznoliterackiego, literackiego, biograficznego, kulturowego, religijnego, mitologicznego, biblijnego, historycznego, filozoficznego, egzystencjalnego, politycznego, społecznego).
  • Jednym z utworów literackich musi być lektura obowiązkowa, wybrana spośród lektur wymienionych na stronach 3 i 4 tego arkusza egzaminacyjnego.
  • Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów.

Temat 1

Autentyczność i udawanie w relacjach międzyludzkich.

W pracy odwołaj się do

  • wybranej lektury obowiązkowej – utworu epickiego albo dramatycznego
  • innego utworu literackiego – może to być również utwór poetycki
  • wybranych kontekstów.

Temat 2

Wolność – dar, ale również odpowiedzialność.

W pracy odwołaj się do

  • wybranej lektury obowiązkowej – utworu epickiego albo dramatycznego
  • innego utworu literackiego – może to być również utwór poetycki
  • wybranych kontekstów.
Lista lektur z arkusza71 pozycji

Lista lektur obowiązkowych w roku szkolnym 2022/2023 i 2023/2024 (zgodna z wymaganiami egzaminacyjnymi)

Poziom podstawowy

Ponadto z zakresu szkoły podstawowej

Poziom rozszerzony

  • Starożytność
  • Odyseja (fragmenty)
  • Arystoteles, Poetyka, Retoryka (fragmenty)
  • Platon, Państwo (fragmenty)
  • św. Augustyn, Wyznania (fragmenty)
  • św. Tomasz z Akwinu, Summa teologiczna (fragmenty)
  • Michel de Montaigne, Próby (fragmenty)
  • Renesans
  • Hamlet
  • Juliusz Słowacki, Lilla Weneda
  • Romantyzm
  • Nie-Boska Komedia
  • realistyczna lub naturalistyczna powieść europejska (Honoré de Balzac, Ojciec Goriot lub Charles Dickens, Klub Pickwicka, lub Mikołaj Gogol, Martwe dusze, lub Gustaw Flaubert, Pani Bovary)
  • Stanisław Wyspiański, Noc listopadowa
  • Dwudziestolecie międzywojenne
  • Proces (fragmenty)
  • Literatura po 1945 r.
  • Mistrz i Małgorzata
  • Szewcy
  • Bruno Schulz, wybrane opowiadania z tomu Sklepy cynamonowe
  • Mała Apokalipsa
  • Sławomir Mrożek, wybrane opowiadania
Inne lektury obowiązkowe (zgodne z podstawą programową), do których również można się odwołać

Poziom podstawowy

Ponadto z zakresu szkoły podstawowej

Poziom rozszerzony

  • Arystofanes, Chmury
  • Wergiliusz, Eneida (fragmenty)
  • François Rabelais, Gargantua i Pantagruel (fragmenty)
  • Treny (jako cykl poetycki)
  • Jorge Luis Borges, wybrane opowiadanie
  • Antygona w Nowym Jorku

Tytuły w kolorze prowadzą do stron lektur ze ściągą i zadaniami CKE.

Zanim zaczniesz pisaćOpcjonalnie

Jak zbudować wypracowanie

Wypracowanie to wypowiedź argumentacyjna: stawiasz tezę, bronisz jej dwoma utworami i kontekstami, kończysz wnioskiem. Co najmniej 300 wyrazów.

  1. Przeczytaj temat i podkreśl, o co pyta

    Temat ma problem (np. źródło nadziei) i warunki (lektura obowiązkowa, inny utwór, konteksty). Zapisz problem własnymi słowami jako pytanie. Praca nie na temat dostaje 0 punktów w całości.

  2. Wybierz dwa utwory

    Jeden musi być lekturą obowiązkową z listy w arkuszu, drugi to dowolny utwór literacki, także wiersz. Bierz te, które znasz na pewno: błąd kardynalny w lekturze obowiązkowej zeruje całą pracę.

  3. Postaw tezę

    Jedno lub dwa zdania, które odpowiadają na pytanie z tematu. Każdy akapit ma potem tej tezy bronić.

  4. Zaplanuj argumenty

    Wystarczą dwa argumenty, po jednym na utwór. Schemat akapitu: twierdzenie, przykład z utworu (konkretna scena, decyzja bohatera), wniosek łączący przykład z tezą. Samo streszczenie nie jest argumentem.

  5. Dobierz dwa konteksty

    Kontekst to wiedza spoza omawianego utworu, która pogłębia argument: historyczny, biograficzny, filozoficzny, biblijny, inny tekst kultury. Ma coś wyjaśniać, nie tylko zostać wspomniany.

  6. Ułóż kompozycję

    Wstęp z tezą, rozwinięcie z osobnym akapitem na każdy argument, zakończenie z wnioskiem, który wraca do tematu. Zostaw kwadrans na przeczytanie pracy i policzenie wyrazów.

Czego unikać

  • streszczania utworów zamiast argumentowania
  • pisania w punktach albo w formie planu (0 punktów za całość)
  • pracy krótszej niż 300 wyrazów: wtedy liczą się tylko dwa pierwsze kryteria
  • kontekstu wymienionego jednym zdaniem, bez związku z argumentem

Za co są punkty

35 punktów: warunki formalne 1, kompetencje literackie i kulturowe 16, kompozycja 7, język 11. Prawie połowa punktów jest za to, jak używasz utworów i kontekstów.

Korepetytor

Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.

Wypróbuj za darmo

5 rozmów · bez karty · Zaloguj się

Sprawdź się

Jak poszło?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Co musi być w pracy na dany temat

Temat 1Autentyczność i udawanie w relacjach międzyludzkich.

2.Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu, jeżeli w pracy zdający omówił:

a)autentyczność w relacjach międzyludzkich

albob)udawanie w relacjach międzyludzkich

orazc)praca zawiera opinię albo uzasadnienie.

3.Zgodnie z poleceniem zdający powinien w pracy rozważyć problem autentyczności i udawania w relacjach międzyludzkich. Jeżeli w całej pracy zdający omawia wyłącznie problem autentyczności w relacjach międzyludzkich albo wyłącznie problem udawania w relacjach międzyludzkich, wówczas:

a)jeden utwór literacki – można uznać za wykorzystany w pełni funkcjonalnie

b)drugi utwór literacki – można uznać za wykorzystany co najwyżej częściowo funkcjonalnie.

4.Lektura obowiązkowa – dowolna lektura obowiązkowa, wybrana spośród lektur wymienionych na stronach 3 i 4 arkusza, ilustrująca zagadnienie sformułowane w temacie.

Jak CKE rozumie pojęcia z tematu

a)autentyczność – szczerość, prawdziwość, naturalność

b)udawanie – fałszywość, pozorność, sztuczność, naśladowanie kogoś

c)relacje międzyludzkie – związek zachodzący między ludźmi, postaciami literackimi (a w przypadku kontekstów – również np. filmowymi) lub grupami społecznymi.

Temat 2Wolność – dar, ale również odpowiedzialność.

2.Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu, jeżeli w pracy zdający omówił:

a)wolność jako dar

albob)wolność jako odpowiedzialność

orazc)praca zawiera opinię albo uzasadnienie.

3.Zgodnie z poleceniem zdający powinien w pracy rozważyć problem wolności jako daru, ale również jako odpowiedzialności. Jeżeli w całej pracy zdający omawia wyłącznie problem wolności jako daru albo wyłącznie problem wolności jako odpowiedzialności, wówczas:

a)jeden utwór literacki – można uznać za wykorzystany w pełni funkcjonalnie

b)drugi utwór literacki – można uznać za wykorzystany co najwyżej częściowo funkcjonalnie.

4.Lektura obowiązkowa – dowolna lektura obowiązkowa, wybrana spośród lektur wymienionych na stronach 3 i 4 arkusza, ilustrująca zagadnienie sformułowane w temacie.

Jak CKE rozumie pojęcia z tematu

a)wolność, np.

niezależność państwa

niezależność osobista, możliwość podejmowania decyzji zgodnie z własną wolą, możliwość nieskrępowanego działania

życie poza więzieniem, przebywanie poza zamknięciem

gwarantowane przez państwo prawo obywatela lub obywateli do swobodnego decydowania w zakresie jakiegoś obszaru życia

b)dar – dobro, które ma dla kogoś szczególną wartość o charakterze niematerialnym

c)odpowiedzialność, np.

obowiązek moralny lub prawny odpowiadania za swoje lub czyjeś czyny i ponoszenia za nie konsekwencji

przyjęcie na siebie obowiązku zadbania o kogoś lub o coś, wykonania czegoś.

Kryteria oceniania: 35 pkt

1. Spełnienie formalnych warunków polecenia1 pktNa 1 pkt: w wypracowaniu nie występuje błąd kardynalny ORAZ w wypracowaniu jest odwołanie do lektury obowiązkowej wybranej z listy lektur zamieszczonej w arkuszu egzaminacyjnym ORAZ wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu ORAZ wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną.
Spełnienie formalnych warunków polecenia
PunktyZa co
1 pktw wypracowaniu nie występuje błąd kardynalny ORAZ w wypracowaniu jest odwołanie do lektury obowiązkowej wybranej z listy lektur zamieszczonej w arkuszu egzaminacyjnym ORAZ wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu ORAZ wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną.
0 pktwypracowanie nie spełnia któregokolwiek z warunków określonych w kategorii „1 pkt” ALBO wypowiedź jest napisana w formie planu albo w punktach.

Uwaga: jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.

2. Kompetencje literackie i kulturowe16 pktNa 16 pkt: Dwa utwory wykorzystane w pełni funkcjonalnie. bogata argumentacja; funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów; wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
Kompetencje literackie i kulturowe
PunktyZa co
Dwa utwory wykorzystane w pełni funkcjonalnie
16 pktbogata argumentacja; funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów; wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
15 pktzadowalająca argumentacja; co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
14 pktzadowalająca argumentacja; w pracy kontekst/konteksty wykorzystano częściowo funkcjonalnie.
13 pktpowierzchowna argumentacja; w pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
Jeden utwór wykorzystany w pełni funkcjonalnie, a drugi – częściowo funkcjonalnie
12 pktbogata argumentacja; funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów; wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
11 pktzadowalająca argumentacja; co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
10 pktpowierzchowna argumentacja; w pracy kontekst/konteksty wykorzystano częściowo funkcjonalnie.
9 pktpowierzchowna argumentacja; w pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
Dwa utwory wykorzystane częściowo funkcjonalnie ALBO tylko jeden utwór wykorzystany w pełni funkcjonalnie, a drugi – niefunkcjonalnie
8 pkttrafna argumentacja; funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów; praca zawiera fragmenty erudycyjne.
7 pktzadowalająca argumentacja; co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
6 pktpowierzchowna argumentacja; w pracy kontekst/konteksty wykorzystano częściowo funkcjonalnie.
5 pktpowierzchowna argumentacja; w pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
Tylko jeden utwór wykorzystany częściowo funkcjonalnie
4 pkttrafna argumentacja; funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów.
3 pktzadowalająca argumentacja; co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
2 pktpowierzchowna argumentacja; w pracy kontekst/konteksty wykorzystano częściowo funkcjonalnie.
1 pktpowierzchowna argumentacja; w pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
0 pktżaden utwór nie został wykorzystany przynajmniej w części funkcjonalnie.

Błędy rzeczowe: za każdy błąd rzeczowy należy odjąć 1 pkt od ogólnej liczby punktów przyznanych za KLiK (od 0 do 16; bez punktów ujemnych).

Uwaga: jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w kryterium Kompetencje literackie i kulturowe, tj. liczba punktów po odjęciu punktów za błędy rzeczowe (jeżeli wystąpiły w pracy), wynosi 0 pkt, wówczas w pozostałych kryteriach (Kompozycja wypowiedzi oraz Język wypowiedzi) przyznaje się 0 pkt.

3. Kompozycja wypowiedzi7 pktstruktura wypowiedzi 3 pkt · spójność wypowiedzi 3 pkt · styl wypowiedzi 1 pkt
3a Struktura wypowiedzi
3a. Struktura wypowiedzi
PunktyZa co
Elementy treściowe wypowiedzi w całości lub w przeważającej części pracy są zorganizowane problemowo
3 pkt (A)podział wypowiedzi poprawny zarówno w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie), jak i w zakresie struktury akapitów; sposób podziału tekstu pomaga w zrozumieniu tez zdającego. Dopuszczalna 1 usterka.
2 pkt (B)
  • usterki w podziale tekstu w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
  • albow zakresie struktury akapitów.
1 pkt (C)
  • usterki w podziale tekstu w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
  • orazw zakresie struktury akapitów.
W pracy podjęta jest próba organizacji elementów treściowych wypowiedzi problemowo; elementy treściowe wypowiedzi zorganizowane w pracy częściowo problemowo, częściowo wyłącznie pod względem formalnym; elementy treściowe wypowiedzi w całości lub w przeważającej części pracy zorganizowane wyłącznie pod względem formalnym, np. wg kolejno omawianych tekstów literackich
2 pkt (D)podział wypowiedzi poprawny zarówno w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie), jak i w zakresie struktury akapitów; sposób podziału tekstu pomaga w zrozumieniu tez zdającego. Dopuszczalna 1 usterka.
1 pkt (E)
  • usterki w podziale tekstu w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
  • albow zakresie struktury akapitów.
0 pkt (F)
  • usterki w podziale tekstu w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
  • orazw zakresie struktury akapitów.
0 pkt (G)elementy treściowe wypowiedzi niezorganizowane; wypowiedź stanowi zbiór w znacznej mierze niezależnych elementów.
3b Spójność wypowiedzi
3b. Spójność wypowiedzi
PunktyZa co
3 pktwypowiedź jest w całości spójna lub występują w niej nie więcej niż 2 zaburzenia w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
2 pktw wypowiedzi występuje 3–5 zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
1 pkt
  • w wypowiedzi występuje 6–8 zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi;
  • lubwstęp pracy jest treściowo niespójny z częścią zasadniczą pracy ALBO z zakończeniem pracy;
  • albozakończenie pracy jest treściowo niespójne z wstępem ALBO częścią zasadniczą pracy.
0 pkt
  • w wypowiedzi występuje 9 lub więcej zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi;
  • lubwstęp pracy jest treściowo niespójny z częścią zasadniczą pracy ORAZ z zakończeniem pracy;
  • albozakończenie pracy jest treściowo niespójne z wstępem ORAZ częścią zasadniczą pracy.
3c Styl wypowiedzi
3c. Styl wypowiedzi
PunktyZa co
1 pktstyl w całości lub w przeważającej części stosowny, tj. adekwatny do odmiany pisanej języka oraz do sytuacji komunikacyjnej (jednorodny albo funkcjonalnie niejednorodny).
0 pktwypracowanie nie spełnia warunków określonych w kategorii „1 pkt”.
4. Język wypowiedzi11 pktzakres i poprawność środków językowych 7 pkt · poprawność ortograficzna 2 pkt · poprawność interpunkcyjna 2 pkt
4a Zakres i poprawność środków językowych
Zakres środków językowychnie więcej niż 5 błędów6–8 błędów9–11 błędów12–14 błędów15–17 błędów18–21 błędów22–25 błędów26 lub więcej błędów
Szeroki zakres środków językowychzróżnicowana składnia, zróżnicowana leksyka, w tym np. bogata frazeologia, precyzyjne słownictwo, umożliwiających pełną i swobodną realizację tematu76543210
Zadowalający zakres środków językowychskładnia i leksyka stosowne/odpowiednie do realizacji tematu65432100
Wąski zakres środków językowychskładnia i leksyka proste/ograniczone, utrudniające realizację tematu54321000

Przykładowo: za wypowiedź, w której zakres środków językowych wykorzystanych przez zdającego jest zadowalający i w której znajdują się 4 błędy językowe, egzaminator przyzna 6 pkt w tym kryterium.

4b Poprawność ortograficzna
4b. Poprawność ortograficzna
PunktyZa co
2 pktpraca jest bezbłędna albo zawiera nie więcej niż 1 błąd ortograficzny. W przypadku zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się (z dysleksją lub dysortografią): praca jest bezbłędna albo zawiera nie więcej niż 4 błędy ortograficzne.
1 pktpraca zawiera 2–4 błędy ortograficzne. W przypadku zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się (z dysleksją lub dysortografią): praca zawiera nie więcej niż 5–8 błędów ortograficznych.
0 pktpraca zawiera 5 lub więcej błędów ortograficznych. W przypadku zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się (z dysleksją lub dysortografią): praca zawiera 9 lub więcej błędów ortograficznych.
4c Poprawność interpunkcyjna
4c. Poprawność interpunkcyjna
PunktyZa co
2 pktpraca jest bezbłędna albo zawiera nie więcej niż 8 błędów interpunkcyjnych. W przypadku zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się: praca jest bezbłędna albo zawiera nie więcej niż 15 błędów interpunkcyjnych.
1 pktpraca zawiera 9–16 błędów interpunkcyjnych. W przypadku zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się: praca zawiera 16–30 błędów interpunkcyjnych.
0 pktpraca zawiera 17 lub więcej błędów interpunkcyjnych. W przypadku zdających ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się: praca zawiera 31 lub więcej błędów interpunkcyjnych.

Zasady ogólne CKE

Ogólne zasady oceniania wypracowania

1.Zdający może zrealizować temat w wybranej przez siebie formie wypowiedzi, np.: rozprawka, szkic krytyczny, przemówienie, list otwarty, artykuł, esej, pod warunkiem że będzie to wypowiedź argumentacyjna.

2.W wypracowaniu powinny znaleźć się co najmniej dwa argumenty. Przywołanie utworu literackiego w formie streszczenia nie stanowi argumentu.

3.W wypracowaniu nie jest wymagane omawianie utworów literackich ani w porządku chronologicznym, ani w porządku przedstawionym w temacie, tj. lektura obowiązkowa, inny utwór literacki, konteksty. Zdający powinien zrealizować temat zgodnie z przyjętą przez siebie koncepcją.

4.Funkcjonalność wykorzystania w wypracowaniu utworu literackiego nie oznacza konieczności omówienia przez zdającego wszystkich elementów fabuły, sensów utworu istotnych (z punktu widzenia egzaminatora) ze względu na zagadnienie sformułowane w temacie. Zadaniem egzaminatora jest ocena stworzonej przez zdającego pracy pisemnej. Egzaminator nie może kierować się własnym wyobrażeniem, jak inaczej/lepiej można by taką pracę napisać. W ocenie należy uwzględnić to, co w pracy jest, a nie to, co – zdaniem egzaminatora – mogłoby/powinno w niej być.

5.Losy postaci literackiej są uogólnieniem ludzkiego doświadczenia. Dlatego jeżeli problem sformułowany w temacie odnosi się do człowieka, to za trafne uznaje się odwołanie przez zdającego w wypracowaniu również do postaci literackich, które nie są ludźmi. Ta sama zasada dotyczy również tekstów kultury.

6.Zdający musi w wypracowaniu wykorzystać dwa konteksty, ale nie musi odwoływać się do dwóch różnych typów kontekstów, np. jeden kontekst jest filozoficzny, drugi – historyczny; mogą być to dwa konteksty z tej samej kategorii.

7.Jeżeli zdający przywoła w wypracowaniu lekturę obowiązkową jako kontekst i popełni błąd kardynalny, to praca zostanie oceniona na 0 punktów.

8.Jeżeli wypowiedź jest w całości nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni ją na 0 punktów.

9.Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp), egzaminator przyzna 0 punktów w każdym kryterium.

10.Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 300 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach: Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje literackie i kulturowe. W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów.

11.Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone z podręcznika lub innego źródła, w tym internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z języka polskiego, w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony. Oznacza to, że zdający nie zdaje egzaminu i nie może przystąpić do egzaminu w terminie poprawkowym w sierpniu (może przystąpić do egzaminu w kolejnych latach jego przeprowadzania).

12.Jeżeli wypowiedź zawiera fragmenty przepisane z zadania (polecenia, tekstu) zawartego w cz. 1. lub w cz. 2. arkusza egzaminacyjnego bez interpretacji tych fragmentów / komentarza do tych fragmentów, wówczas za wypracowanie zdający otrzyma 0 pkt. Całość pracy tego zdającego nie jest unieważniana.

13.Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za styl i język lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.

Utwory literackie, w tym lektury

1.Za utwór literacki w wypracowaniu nie uznaje się: komiksu, powieści obrazkowej, mangi, scenariusza filmowego, gry komputerowej. Te teksty kultury mogą zostać wykorzystane w wypracowaniu jako kontekst.

2.Ani jako utworów literackich, ani jako kontekstów nie traktuje się utworów literackich i tekstów piosenek obcojęzycznych, które nie zostały przetłumaczone na język polski.

3.Za lekturę obowiązkową uznaje się odwołanie przez zdającego do każdej księgi biblijnej. Biblia jest utworem literackim, którego znajomość nie obowiązuje w całości, dlatego żaden błąd rzeczowy w odniesieniu do Biblii nie jest błędem kardynalnym.

4.Zbiory mitów inne niż Mitologia Jana Parandowskiego nie są uznawane za lekturę obowiązkową – mogą stanowić np. kontekst.

Język, ortografia i interpunkcja

1.Wszystkie wyrazy napisane przez zdającego składają się na sumę wyrazów w wypracowaniu. Jeżeli zdający napisze rozdzielnie wyraz, który powinien napisać łącznie, to liczymy go jako dwa wyrazy. Liczbę wyrażoną cyframi traktujemy jako jeden wyraz.

2.Jeżeli zdający nadaje tytuły lub śródtytuły pracy lub jej poszczególnym częściom, to bierze się je pod uwagę przy ocenie pracy, np. przy ocenie spójności. Tytuły i śródtytuły wlicza się do ogólnej liczby wyrazów.

3.Nie są błędami językowymi powtórzenia wyrazów pojawiających się w temacie, np.: autentyczność, udawanie, wolność, dar, odpowiedzialność.

4.Poprawne są różne wersje pisowni następujących tytułów utworów literackich:

„Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” albo „Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią”, albo „Dialog Mistrza Polikarpa ze Śmiercią”, albo „Dialog mistrza Polikarpa ze Śmiercią”

„Boska Komedia” albo „Boska komedia”

„Nie-Boska Komedia” albo „Nie-Boska komedia”

„Mała Apokalipsa” albo „Mała apokalipsa”.

„Rozdzióbią nas kruki, wrony…” albo „Rozdziobią nas kruki, wrony…”

„Inny świat” albo „Inny Świat”

„Rok 1984” albo „1984”

„Górą „Edek” ” albo „Górą Edek”.

Zdający musi jednak konsekwentnie stosować w wypracowaniu wybraną wersję zapisywania danego tytułu.

5.Jeżeli zdający nie stosuje w wypracowaniu cudzysłowu w zapisie tytułów utworów literackich, to pominięcie cudzysłowu traktuje się jako błąd interpunkcyjny. Jeżeli zdający w swojej pracy konsekwentnie stosuje błędną interpunkcję w zapisie tytułu tego samego utworu literackiego, to egzaminator policzy ten błąd tylko raz.

Wyjaśnienia do kryteriów oceniania

1. Spełnienie formalnych warunków polecenia (maksymalnie 1 punkt)

Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy:

• nie występuje w nim błąd kardynalny

• w wypracowaniu zdający odwołał się do lektury obowiązkowej wybranej z listy lektur zamieszczonej w arkuszu egzaminacyjnym

• wypowiedź w co najmniej jednym fragmencie dotyczy problemu wskazanego w poleceniu

• napisane wypracowanie jest w jakiejkolwiek części wypowiedzią argumentacyjną.

Wyjaśnienia (kryterium 1. – SFWP)

1. Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o:

1) nieznajomości treści lektury obowiązkowej, do której odwołuje się zdający, w zakresie:

a) fabuły, w tym głównych wątków utworu;

b) losów głównych bohaterów, w tym np. łączenie biografii różnych bohaterów;

LUB

2) całkowicie nieuprawnionej interpretacji lektury obowiązkowej będącej falsyfikacją danego tekstu.

2. W przypadku lektur obowiązkowych błąd kardynalny może dotyczyć wyłącznie lektur obowiązkowych wskazanych w podstawie programowej jako lektury do omówienia w całości (nie we fragmentach).

3. W wypracowaniu zdający musi odwołać się do lektury obowiązkowej – w zależności od tematu – wskazanej w poleceniu albo wybranej z listy lektur zamieszczonej w arkuszu egzaminacyjnym. Odwołanie się zdającego do lektury obowiązkowej oznacza, że co najmniej jedno zdanie o tej lekturze ma charakter analityczny, a nie tylko informacyjny.

a) Przykład zdania analitycznego: W Lalce to w Zasławku można zobaczyć świetnie funkcjonujące gospodarstwo Prezesowej, która realizowała pozytywistyczne idee pracy organicznej i pracy u podstaw.

b) Przykład zdania informacyjnego: W swojej pozytywistycznej powieści pt. Lalka Bolesław Prus ukazuje obraz Warszawy.

Za zdania informacyjne uznaje się również sformułowania będące wyłącznie przepisanymi fragmentami polecenia lub parafrazą polecenia.

4. Jeśli jedyna lektura obowiązkowa jest przywołana lakonicznie, bardziej w kontekście / w nawiązaniu do innego utworu literackiego, który zdający szerzej omawia w wypracowaniu, wówczas przywołanie tej lektury traktowane jest jako spełnienie formalnych warunków zadania, ale oceniając KLiK, nie uwzględnia się tej lektury jako kontekst.

5. „Problem wskazany w poleceniu” obejmuje:

a) zakres merytoryczny zagadnienia, którego omówienie jest wymagane, ORAZ

b) opinię zdającego wraz z uzasadnieniem.

6. Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu, jeżeli obejmuje co najmniej jeden aspekt zakresu merytorycznego ORAZ opinię albo uzasadnienie.

7. Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną, jeżeli zawiera co najmniej jeden akapit argumentacyjny.

2. Kompetencje literackie i kulturowe (maksymalnie 16 punktów)

Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy w wypracowaniu zdający:

• wykorzystał znajomość – odpowiednio – wskazanej w poleceniu lub wybranej lektury obowiązkowej oraz innego utworu literackiego w sposób funkcjonalny

• funkcjonalnie wykorzystał konteksty, np.: historycznoliteracki, teoretycznoliteracki, literacki, biograficzny, kulturowy, mitologiczny, biblijny, religijny, historyczny, filozoficzny, egzystencjalny, polityczny, społeczny, które pogłębiają i rozwijają rozważany problem

• przedstawił bogatą argumentację, świadczącą o jego erudycji

• wykazał się wiedzą i umiejętnościami z zakresu kształcenia literackiego i kulturowego oraz kształcenia językowego

• nie popełnił błędów rzeczowych zarówno w odniesieniu do przywołanych tekstów literackich oraz kontekstów, jak i terminologii historycznoliterackiej oraz/lub teoretycznoliterackiej.

Wyjaśnienia (kryterium 2. – KLiK)

1. Poprzez wykorzystanie utworu rozumie się wykorzystanie znajomości jego treści oraz odczytanych sensów.

2. Zdający powinien funkcjonalnie wykorzystać w wypracowaniu znajomość dwóch utworów wskazanych w poleceniu, tzn. lektury obowiązkowej ORAZ innego utworu literackiego. Funkcjonalne wykorzystanie znajomości tekstu oznacza przywołanie w wypracowaniu:

1) takich elementów fabuły, np. wydarzeń, bohaterów, wątków

2) sensów utworów,

które istotnie wspierają tok rozumowania zdającego, albo dobrze ilustrują to, o czym zdający pisze.

Funkcjonalność wykorzystania znajomości tekstów ocenia się w odniesieniu do tematu pracy. Jeżeli w części zasadniczej pracy w charakterze argumentów/przykładów wykorzystane są elementy fabuły lub sensy utworów, które nie są spójne np. ze stanowiskiem zdającego wyrażonym we wstępie do pracy – wówczas uwzględnia się tę niespójność w ocenie spójności.

3. Utwór literacki nie jest wykorzystany funkcjonalnie, jeżeli zdający wyłącznie streszcza ten utwór lub wybrane jego wątki, ale nie wyciąga żadnego wniosku, nie formułuje żadnej refleksji związanej ze streszczonym utworem.

4. Jeżeli zdający w wypracowaniu napisze więcej niż o dwóch utworach literackich (np. o dwóch lekturach obowiązkowych i o dwóch innych tekstach literackich), o różnym stopniu funkcjonalności, do oceny stopnia realizacji kryterium bierze się pod uwagę dwa utwory wykorzystane w sposób najbardziej funkcjonalny, z których jeden musi być lekturą obowiązkową. Pozostałe utwory mogą być traktowane jako kontekst literacki.

5. Argumentacja to udowodnienie tezy/opinii/stanowiska przedstawionego przez zdającego za pomocą argumentów.

Bogata argumentacja – to argumentacja rzeczowa, pogłębiona, poparta trafnymi przykładami i szeroka/wieloaspektowa, uwzględniająca konteksty, stanowiąca – jako całość – wnikliwą analizę problemu sformułowanego w poleceniu; zawiera elementy refleksji / głębszego namysłu nad problemem. W sytuacji, gdy znajomość utworów literackich została wykorzystana częściowo funkcjonalnie, mówimy o argumentacji trafnej.

Zadowalająca argumentacja – to argumentacja rzeczowa, pogłębiona, poparta trafnymi przykładami.

Powierzchowna argumentacja – to argumentacja oparta na uogólnieniach, niewnikająca w istotę rzeczy, poprzestająca na pobieżnych obserwacjach, mało dokładna, czasami niepoparta przykładami; również argumentacja, w której zdający podejmuje próbę zbudowania argumentu, dobierając jedynie środki językowe typowe dla struktur argumentacyjnych, np. Moim pierwszym argumentem jest...

6. Kontekst należy rozumieć jako odniesienie się przez zdającego w pracy do np.:

1) innego utworu literackiego niż wskazany w poleceniu

2) historii literatury

3) teorii literatury

4) charakteru epoki

5) biografii autora

6) filmu, spektaklu teatralnego

7) utworu muzycznego, dzieła plastycznego

8) mitologii

9) Biblii

10) religii

11) historii

12) filozofii

13) kwestii politycznych

14) kwestii społecznych,

wybrane przez zdającego w sposób celowy, przydatne do osadzenia omawianego utworu w szerszej perspektywie i pogłębionego odczytania sensów utworu literackiego, do którego zdający odwołuje się w wypracowaniu. Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu polega na trafnym jego doborze ze względu na rozważany problem; kontekst pogłębia i rozwija omawiane zagadnienie. Pogłębienie i omówienie danego zagadnienia poprzez konteksty nie oznacza konieczności dogłębnej analizy samych kontekstów jako takich; w szczególności nie może prowadzić do dygresji stosowanej niefunkcjonalnie.

7. Kontekst wykorzystany częściowo funkcjonalnie to odniesienie wyłącznie na poziomie przywołania, np. informacji, wydarzenia; kontekst jest poprawny, ale ogranicza się tylko do funkcji informacyjnej, nie pogłębia i nie rozwija omawianego zagadnienia.

8. Kontekst poprzez odniesienie się przez zdającego do innego utworu literackiego niż wskazany w poleceniu nie jest wykorzystany funkcjonalnie, jeżeli zdający wyłącznie streszcza ten utwór lub wybrane jego wątki, ale nie wyciąga żadnego wniosku, nie formułuje żadnej refleksji związanej ze streszczonym utworem.

9. Erudycję należy rozumieć jako wiedzę przedmiotową zdającego, w tym wiedzę i umiejętność wykorzystania kontekstów, kodów kulturowych, terminologii, znajomości kultury, w tym literatury i sztuki. Wypowiedź świadcząca o erudycji zdającego to wypracowanie, w którym zdający, rozważając problem sformułowany w poleceniu, funkcjonalnie wykorzystał wiedzę przedmiotową.

10. W ocenie poziomu argumentacji wypowiedzi nie uwzględnia się fragmentów wypowiedzi zawierających błędy rzeczowe.

11. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:

• nieznajomości wskazanej w poleceniu lektury obowiązkowej (zamieszczonej w arkuszu egzaminacyjnym), do której odwołuje się zdający, w zakresie innym niż w przypadku błędu kardynalnego, tj. np. błąd w nazwisku autora, w przypisaniu autorstwa, w nazwisku/imieniu bohatera (dopuszczalne błędy w zapisie, nieprowadzące do trudności w identyfikacji bohatera lub autora, np. *Russeau albo *Rouseau zamiast Rousseau – błędny zapis to błąd ortograficzny), dotyczący losów bohaterów drugoplanowych bądź wątków innych niż główne

• nieznajomości utworu literackiego lub tekstu kultury, do którego odwołuje się zdający, innego niż lektura obowiązkowa lub utwór literacki wskazany w poleceniu (każdy błąd merytoryczny)

• nieuprawnionej interpretacji fragmentu lub fragmentów / części utworu literackiego, w tym poetyckiego, do którego odwołuje się zdający, będącej częściową lub całkowitą falsyfikacją danego utworu

• nieznajomości zagadnień z zakresu teorii i historii literatury bądź języka, np. stosowanie pojęć typowych dla epiki w odniesieniu do liryki (np. *narrator wiersza; *wiersz „Ocalony” Różewicza opowiada). Nie są błędem rzeczowym sformułowania takie jak np. utwór pokazuje, wiersz ukazuje

• braku wiedzy dotyczącej wybranego przez zdającego kontekstu, np. błędne przywołanie pojęć lub faktów historycznych.

Jako błąd rzeczowy traktujemy również niepoprawne przywołanie cytatu z utworu literackiego, oznaczone cudzysłowem.

12. Dokładnie ten sam błąd rzeczowy (np. konsekwentne stosowanie błędnego imienia bohatera, którego da się w jednoznaczny sposób zidentyfikować, a fakty opisane w wypracowaniu świadczą o znajomości lektury) powtórzony kilkakrotnie jest liczony jako jeden błąd.

13. Jeżeli dane sformułowanie stosowane/uznawane jest w nauczaniu zwyczajowo za „termin” (np. apokalipsa spełniona), ale nie jest terminem w rozumieniu encyklopedycznym oraz/lub nie jest wymienione w podstawie programowej, to błędu w takim sformułowaniu (np. *apokalipsa przepowiadana) nie traktuje się jako błędu rzeczowego, a jako błąd językowy.

3. Kompozycja wypowiedzi: struktura, spójność i styl (maksymalnie 7 punktów)

Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy:

1. w zakresie struktury wypowiedzi:

• kompozycja wypowiedzi jest funkcjonalna, tzn. czy układ i sposób przedstawienia treści pomaga w zrozumieniu wypowiedzi

• podział wypowiedzi – zarówno w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie), jak i w zakresie struktury akapitów – jest poprawny i funkcjonalny

2. w zakresie spójności wypowiedzi:

• wypowiedź jest spójna, tzn. złożona z elementów, które tworzą logiczną i uporządkowaną całość

• w wypowiedzi spójność jest zachowana zarówno wewnątrz zdań, jak również między zdaniami i akapitami

• w wypowiedzi użyte zostały odpowiednie środki językowe, np. wskaźniki zespolenia tekstu, struktury metatekstowe, leksykalne wykładniki spójności, które ułatwiają śledzenie toku rozumowania autora

3. w zakresie stylu wypowiedzi:

• styl wypowiedzi jest stosowny, tzn. czy zdający konsekwentnie posługuje się jednym, wybranym stylem, a jeżeli miesza różne style w wypowiedzi – to czy jest to uzasadnione (czy czemuś to służy, jest funkcjonalne) oraz czy zdający nie napisał wypowiedzi, stosując słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego w odmianie mówionej.

3a. Struktura wypowiedzi

Wyjaśnienia (kryterium 3a – Struktura wypowiedzi)

1. Elementy treściowe wypowiedzi to – najogólniej rzecz ujmując – „bloki”, na które podzielone jest wypracowanie (w najprostszej formie: wstęp – część zasadnicza (rozwinięcie) – zakończenie, ale „część zasadnicza” zazwyczaj jest dzielona na kolejne „bloki”, tj. akapity).

1) Elementy treściowe wypowiedzi są zorganizowane problemowo (w toku problemowym), jeżeli każdy z „bloków” w części zasadniczej wypracowania omawia np. jeden aspekt tematu. Omawiając wybrany aspekt, zdający przywołuje argumentację i przykłady z różnych tekstów literackich / kontekstów; czynnikiem organizującym dany „blok” jest właśnie problem („ponadtekstowo”, „międzytekstowo”), a nie dany tekst literacki.

2) Możliwa jest sytuacja, w której zorganizowanie problemowe „pokrywa się” ze zorganizowaniem według kolejno omawianych tekstów literackich, jeżeli w pracy widoczny jest zamysł kompozycyjny wskazujący na tematyczne ustrukturyzowanie wypowiedzi, np. kolejny tekst literacki stanowi przykład umożliwiający np. uszczegółowienie wcześniej omawianego zagadnienia.

3) Elementy treściowe wypowiedzi są zorganizowane wyłącznie pod względem formalnym (w toku liniowym), jeżeli każdy z „bloków” w części zasadniczej wypracowania dotyczy innego tekstu literackiego / kontekstu, a jedynym identyfikowalnym czynnikiem organizującym taki układ jest po prostu omawianie w następujących po sobie „blokach” zagadnień dotyczących kolejnych tekstów / kontekstów; tekst jest zorganizowany wg tekstów „jeden po drugim” (np. zmiana kolejności akapitów nie wpływa na strukturę tekstu).

2. Ocena podziału wypowiedzi w skali ogólnej wymaga rozważenia proporcji i funkcjonalności zasadniczych „bloków” pracy, tj. wstępu – części zasadniczej – zakończenia. Usterki w podziale wypowiedzi w skali ogólnej mogą wynikać z np. nieproporcjonalnie i niefunkcjonalnie długiego wstępu, ze zbyt krótkiego (lakonicznego) zakończenia lub z braku jednego z tych „bloków”.

3. Ocena podziału wypowiedzi na akapity wymaga rozważenia, czy logika wywodu została odzwierciedlona w podziale na graficznie wyodrębnione i funkcjonalne akapity. Usterki w podziale wypowiedzi na akapity mogą wynikać np. z faktu, że w pracy występują wyodrębnione graficznie akapity, które nie stanowią zwartej myślowo całości, albo występują akapity, które powinny zostać podzielone na mniejsze bloki, ponieważ taki akapit zawiera kilka wątków (każdy z takich wątków stanowi sam w sobie zwartą myślowo całość).

4. W ocenie struktury wypowiedzi nie uwzględnia się niezrealizowania przez zdającego któregoś z elementów tematu, np. nieodwołania się w ogóle do jednego z tekstów wskazanych w temacie jako obowiązkowy.

3b. Spójność wypowiedzi

Wyjaśnienia (kryterium 3b – Spójność wypowiedzi)

1. Wypowiedź jest spójna, jeżeli elementy, które ją tworzą, stanowią logiczną i uporządkowaną całość.

2. Wywód jest uporządkowany, jeśli każdy kolejny akapit wynika z poprzedniego, a np. przestawienie akapitów zaburzyłoby tok rozumowania przyjęty przez zdającego.

3. Zaburzenia w spójności mogą wynikać m.in. z:

a) błędów logicznych, w tym ze zbyt daleko idących uogólnień, nieuzasadnionych wniosków (np. wnioski w zakończeniu pracy nie wynikają z przeprowadzonego rozumowania), sprzecznych stwierdzeń

b) odstępstw od podporządkowania wywodu myśli przewodniej, np. wypracowanie zawiera niefunkcjonalne fragmenty stanowiące niezwiązane z tematem wątki poboczne

c) zredagowaniu wstępu lub rozwinięcia, lub zakończenia, lub akapitu, które nie pasują logicznie do pozostałej części wypracowania, nie łączą się logicznie z poprzedzającą je częścią / poprzedzającym je akapitem

d) rozwijania jednocześnie więcej niż jednego wątku („zazębiania” się wątków)

e) pomijania pośrednich ogniw rozumowania, tzw. skróty myślowe

f) wprowadzenie treści nieistotnych, zbędnych dla pracy, bez związku / pozostających w wątpliwym związku z tematem/wywodem

g) wprowadzania dygresji stosowanych niefunkcjonalnie

h) przerywania toku myślenia zbędnymi zdaniami.

4. Błędy w spójności wewnątrz akapitów oznaczają np. nielogiczne połączenia zdań w akapicie oraz brak zastosowania w nim wskaźników zespolenia.

5. Błędy w spójności między akapitami oznaczają nielogiczne powiązanie danego akapitu z poprzednim lub poprzednimi akapitami oraz brak zastosowania wskaźników zespolenia między akapitami.

6. Błąd w składni prowadzący do błędu w spójności jest traktowany zarówno jako błąd językowy, jak i błąd w spójności.

3c. Styl wypowiedzi

Wyjaśnienia (kryterium 3c – Styl wypowiedzi)

1. Styl wypowiedzi – co do zasady – powinien być: jasny, prosty (nie: zawiły, pretensjonalny), zwięzły, jednolity. Dodatkowo może być żywy, obrazowy.

2. Wypracowanie powinno być napisane stylem stosownym do sytuacji komunikacyjnej, jaką jest egzamin maturalny, co oznacza, że nie należy redagować go, stosując słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego w odmianie mówionej. Styl uznaje się za stosowny w przeważającej części, jeżeli jest stosowany w orientacyjnie 2/3 pracy. Styl jest niestosowny do sytuacji komunikacyjnej, jeżeli orientacyjnie ok. 2/3 wypracowania zredagowane jest przy użyciu struktur językowych charakterystycznych dla stylu potocznego w odmianie mówionej.

3. Styl wypracowania jest jednorodny, jeśli zdający konsekwentnie posługuje się jednym, wybranym stylem, odpowiednim dla treści i formy wypowiedzi, lub miesza różne style w wypowiedzi, ale jest to uzasadnione i celowe.

4. Indywidualne upodobania stylistyczne egzaminatora nie mogą wpływać na ocenę stylu pracy zdającego.

4. Język wypowiedzi (maksymalnie 11 punktów)

Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał:

1. w odniesieniu do zakresu i poprawności środków językowych:

• czy zdający poprawnie użył w wypowiedzi różnych rodzajów zdań i bogatej leksyki (np. frazeologizmów, wyrazów rzadziej używanych w języku polskim), czy też ograniczył się do najprostszych środków językowych

• czy środki językowe, których użył zdający, pozwalają mu zrealizować temat w sposób swobodny i precyzyjny, czy też pobieżny, sprawiający trudność w zrozumieniu tekstu

• ile błędów językowych, w tym błędów stylistycznych, zdający popełnił w pracy

2. w odniesieniu do poprawności ortograficznej:

• ile błędów ortograficznych zdający popełnił w pracy

3. w odniesieniu do poprawności interpunkcyjnej:

• ile błędów interpunkcyjnych zdający popełnił w pracy.

4a. Zakres i poprawność środków językowych

Oceniając język wypowiedzi, egzaminator najpierw oceni zakres użytych środków językowych, a następnie – ich poprawność. Ostateczną liczbę punktów ustali na podstawie oceny obu tych aspektów wypowiedzi, zgodnie z poniższą tabelą.

Wyjaśnienia (kryterium 4a – Zakres i poprawność środków językowych)

1. Nie każde nieprecyzyjne sformułowanie jest niepoprawne językowo (stanowi błąd językowy); może być przejawem nieporadności językowej. Błędem jest nieporadność językowa będąca oczywistym nieuzasadnionym naruszeniem obowiązującej normy językowej.

2. Indywidualne upodobania językowe egzaminatora nie mogą wpływać na ocenę poprawności środków językowych w pracy zdającego.

3. W wypracowaniu występuje zróżnicowana składnia, jeżeli w pracy zdający wykorzystał poprawnie co najmniej 4 różne struktury składniowe, np.: zdanie pojedyncze, zdanie złożone, zdanie wielokrotnie złożone, równoważnik zdania, imiesłowowy równoważnik zdania, strona bierna, paralelizm składniowy, poprawne wprowadzanie cytatu, zdanie pytające, zdanie wtrącone.

4. W wypracowaniu występuje zróżnicowana leksyka, jeżeli w pracy zdający np. stosuje wyrazy/wyrażenia synonimiczne, stosuje bogatą frazeologię, używa precyzyjnego słownictwa, w tym np. terminologii.

5. W ocenie zróżnicowania leksyki nie uwzględnia się nieuzasadnionych powtórzeń wyrazów, zwrotów. Nieuzasadnione powtórzenia są uwzględniane w liczbie błędów językowych.

Komentarz. Błąd kardynalny (0 pkt za SFWP, a następnie za wszystkie kryteria) to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości treści lektury obowiązkowej w zakresie fabuły i losów głównych bohaterów, lub całkowicie nieuprawnionym interpretacja będąca falsyfikacją tekstu. Odwołanie się do lektury oznacza co najmniej jedno zdanie analityczne (nie tylko informacyjne ani przepisanie polecenia). Funkcjonalne wykorzystanie tekstu wymaga przywołania elementów fabuły, bohaterów, wątków istotnie wspierających tok rozumowania; streszczenie bez wniosku to niewykorzystanie funkcjonalne. Powtórzony dokładnie ten sam błąd ortograficzny lub językowy liczy się jako jeden błąd.

Umiejętności w zadaniu

Pliki cookies

Zapisujemy na Twoim urządzeniu to, bez czego serwis nie działa, np. zalogowanie. Plików analitycznych użyjemy tylko za Twoją zgodą. Szczegóły w polityce prywatności.