Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Ogromne nieba suną z warkotem.

Ludzie w snach ciężkich jak w klatkach krzyczą.

Usta ściśnięte mamy, twarz wilczą,

czuwając w dzień, słuchając w noc.

Pod ziemią drążą strumyki – słychać –

krew tak nabiera w żyłach milczenia,

ciągną korzenie krew, z liści pada

rosa czerwona. I przestrzeń wzdycha.

22 VII 43 r.

Krzysztof Kamil Baczyński, Pokolenie, [w:] tegoż, Ten czas. Wiersze zebrane, Wrocław 1989.

Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń odnoszących się do fragmentu wiersza

Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo

F – jeśli jest fałszywe.

1.

W pierwszej z zacytowanych strof świat został ukazany na zasadzie

przeciwieństwa.

P

F

2.

Nagromadzenie przenośni w drugiej i trzeciej z zacytowanych strof

podkreśla grozę wojny.

P

F

3.

Porównania zastosowane w powyższym fragmencie wpływają

na plastyczność opisu.

P

F

[[:16]]

[[:15]]

Zasady oceniania rozwiązań zadań