Zalety (dwie) – Typ 1.: Taka forma umożliwia samodzielne kształtowania warunków pracy. Typ 2.: Taka forma umożliwia zaoszczędzenie czasu, np. potrzebnego na dojazdy do miejsca pracy. Typ 3.: Podnosi się komfort pracy pracownika, co w istotny sposób może przełożyć się na proces zaspokajania jego potrzeb. Typ 4.: Skoro pracownik zyskuje czas, może poświęcić go na kształtowanie więzi/relacji rodzinnych. Wady (dwie) – Typ 1.: Taka forma umożliwia sprzyja osamotnieniu pracowników. Typ 2.: Taka forma osłabia więzi grupowe między pracownikami, w tym więzi zaufania oraz osłabia zdolność kolektywnego działania. Typ 3.: Taka forma powoduje konieczność jednoczesnego, często niezwykle uciążliwego, łączenia ról społecznych (powstanie zjawiska "ciągłego bycia w pracy"). Typ 4.: Pomieszanie przestrzeni i czasu poświęconego na życie rodzinne i zawodowe może powodować chaos i frustrację i tym samym negatywnie odbijać się zarówno na życiu rodzinnym/prywatnym, jak i zawodowym.