Zadanie 21, matura maj 2021, chemia rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Na wykresie przedstawiono zależność rozpuszczalności w wodzie dwóch soli – K2CrO4 i Pb(NO3)2 – od temperatury.
PowiększNa podstawie: W. Mizerski, Tablice chemiczne, Warszawa 1997.
Polecenie
Do 100 gramów nasyconego roztworu azotanu(V) ołowiu(II) o temperaturze 32 °C dodano 100 gramów nasyconego roztworu chromianu(VI) potasu o temperaturze 32 °C. W wyniku przemiany zilustrowanej poniższym równaniem wytrącił się osad.
Pb2+ + CrO42− → PbCrO4
Oblicz masę otrzymanego osadu. Wskaż substancję użytą w nadmiarze – podaj jej wzór lub nazwę. Przyjmij, że opisana przemiana przebiegła z wydajnością równą 100%. Masy molowe są równe: MK₂CrO₄ = 194 g ⋅ mol−1, MPb(NO₃)₂ = 331 g ⋅ mol−1, MPbCrO₄ = 323 g ⋅ mol−1.
Masa osadu:
W nadmiarze użyto
Korepetytor AI
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
3 rozmowy · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Odpowiedz i oceń, jak poszło. Klucz odsłoń dopiero, gdy masz swoją odpowiedź.
Zanim porównasz z kluczem
Jak poszło Ci z tym zadaniem?
Zaloguj się, żeby zapisać ocenę i wrócić do zadania później.
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanieKlucz i punktacja
Odpowiedź z klucza CKE
Rozpuszczalność obu soli w temperaturze 32 °C (z wykresu): 67 g na 100 g wody, więc w 100 g każdego roztworu nasyconego znajduje się: 167 g roztworu – 67 g substancji, 100 g roztworu – x g substancji, stąd x = 40,12 g soli.
Liczby moli substratów: nPb(NO₃)₂ = 40,12/331 = 0,1212 mol, nK₂CrO₄ = 40,12/194 = 0,2068 mol.
Ponieważ stosunek molowy substratów w reakcji wynosi 1 : 1, w nadmiarze jest K2CrO4, a ilość osadu wyznacza Pb(NO3)2:
mPbCrO₄ = 0,1212 mol ⋅ 323 g ⋅ mol−1 = 39,15 g.
Masa osadu: 39,15 g. W nadmiarze użyto K2CrO4 ALBO chromianu(VI) potasu.
Schemat punktowania
zastosowanie poprawnej metody uwzględniającej wskazanie substancji użytej w nadmiarze, poprawne wykonanie obliczeń i podanie wyniku w gramach.
zastosowanie poprawnej metody, ale:
– popełnienie błędów rachunkowych prowadzących do błędnego wyniku liczbowego
LUB
– popełnienie błędów przy odczytywaniu rozpuszczalności
LUB
– niepodanie wyniku w gramach lub podanie go z błędną jednostką
LUB
– wskazanie w odpowiedzi niewłaściwej substancji przy jej poprawnej identyfikacji w obliczeniach.
zastosowanie błędnej metody obliczenia albo brak rozwiązania.
Uwaga: należy zwrócić uwagę na zależność wyniku liczbowego od przyjętych zaokrągleń. Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej poprawnej metody i poprawnych obliczeń.