Rozpuszczalność obu soli w temperaturze 32 °C (z wykresu): 67 g na 100 g wody, więc w 100 g każdego roztworu nasyconego znajduje się: 167 g roztworu – 67 g substancji, 100 g roztworu – $x$ g substancji, stąd $x = 40{,}12$ g soli.

Liczby moli substratów: $n_{\ce{Pb(NO3)2}} = 40{,}12/331 = 0{,}1212$ mol, $n_{\ce{K2CrO4}} = 40{,}12/194 = 0{,}2068$ mol.

Ponieważ stosunek molowy substratów w reakcji wynosi 1 : 1, w nadmiarze jest $\ce{K2CrO4}$

$m_{\ce{PbCrO4}} = 0{,}1212\ \mathrm{mol} \cdot 323\ \mathrm{g \cdot mol^{-1}} = 39{,}15$

Masa osadu: 39,15 g. W nadmiarze użyto $\ce{K2CrO4}$ ALBO chromianu(VI) potasu.

2 pkt – zastosowanie poprawnej metody uwzględniającej wskazanie substancji użytej w nadmiarze, poprawne wykonanie obliczeń i podanie wyniku w gramach.

1 pkt – zastosowanie poprawnej metody, ale:

– popełnienie błędów rachunkowych prowadzących do błędnego wyniku liczbowego

LUB

– popełnienie błędów przy odczytywaniu rozpuszczalności

LUB

– niepodanie wyniku w gramach lub podanie go z błędną jednostką

LUB

– wskazanie w odpowiedzi niewłaściwej substancji przy jej poprawnej identyfikacji w obliczeniach.

0 pkt – zastosowanie błędnej metody obliczenia albo brak rozwiązania.

Uwaga: należy zwrócić uwagę na zależność wyniku liczbowego od przyjętych zaokrągleń. Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej poprawnej metody i poprawnych obliczeń.