Zadanie 9.1, matura maj 2026, chemia rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Potencjały półogniw zależą od stężeń reagentów biorących udział w procesach elektrochemicznych. Jeżeli metal Me jest zanurzony w roztworze zawierającym jony tego metalu o ładunku n + i o stężeniu , to potencjał takiego półogniwa można obliczyć za pomocą równania Nernsta. Dla układu Men+ / Me w temperaturze 298 K to równanie ma postać:
gdzie E° jest potencjałem standardowym redukcji tego półogniwa.
Na podstawie: M.J. Sienko, R.A. Plane, Chemia. Podstawy i zastosowania, Warszawa 2002.
Polecenie
Zbudowano ogniwo galwaniczne, którego siła elektromotoryczna (SEM) w temperaturze 298 K była równa 1,084 V. Ogniwo składało się z półogniw zawierających metale zanurzone w roztworach swoich soli. Każdy roztwór miał objętość 500 cm3.
Anodą było półogniwo złożone z blaszki cynkowej, zanurzonej w roztworze chlorku cynku o stężeniu 1,0 mol ⋅ dm−3, a katodą – półogniwo, w którym blaszka z metalu Me była zanurzona w roztworze zawierającym jony Me2+.
Roztwór katodowy otrzymano w wyniku rozpuszczenia w wodzie równomolowej mieszaniny dwóch uwodnionych soli o łącznej masie 22,05 g. Jedną z nich był siarczan(VI) o wzorze MeSO4 ⋅ 5 H2O, a drugą – chlorek, którego wzór zapisano jako MeCl2 ⋅ x H2O, gdyż nie była znana liczba moli wody w jednym molu hydratu.
Zgodnie z równaniem Nernsta potencjał takiego półogniwa jest liniową funkcją logarytmu stężenia jonów w roztworze i dla opisanego układu Me2+ / Me ta zależność ma przebieg pokazany na poniższym wykresie.
PowiększWykonaj obliczenia i napisz wzór hydratu chlorku metalu użytego do sporządzenia roztworu katodowego w opisanym ogniwie. Do obliczenia stężenia kationów metalu Me2+ zastosuj wzór Nernsta. Użyj wartości mas molowych z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku.
Wzór hydratu:
Korepetytor AI
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
3 rozmowy · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Odpowiedz i oceń, jak poszło. Klucz odsłoń dopiero, gdy masz swoją odpowiedź.
Zanim porównasz z kluczem
Jak poszło Ci z tym zadaniem?
Zaloguj się, żeby zapisać ocenę i wrócić do zadania później.
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanieKlucz i punktacja
Odpowiedź z klucza CKE
Sposób 1.
Z wykresu wynika, że: EK° = 0,342 (V) - oznacza to, że metalem (Me) jest miedź (Cu).
SEM = EK − EA = 1,084 (V)
EA = −0,762 (V) (potencjał standardowy odczytany z tablic), EK = 0,322 (V)
Stężenie obliczone z równania Nernsta:
Liczba moli Cu2+ w roztworze: n = 0,210 ⋅ 0,500 = 0,105 (mol)
MCuCl₂ = 134,45 (g ⋅ mol−1), MCuSO₄ ⋅ 5 H₂O = 249,71 (g ⋅ mol−1)
x - liczba moli kationów Cu2+ pochodzących od chlorku miedzi(II)
y - liczba moli kationów Cu2+ pochodzących od siarczanu(VI) miedzi(II)
Z warunków zadania: x = y oraz x + y = 0,105, stąd x = y = 0,0525 (mol)
Masa CuCl2 ⋅ x H2O użytego do uzyskania roztworu katodowego: 22,05 − (0,0525 ⋅ 249,71) = 8,94 (g)
W tej porcji soli uwodnionej znajdowało się (0,0525 ⋅ 134,45) = 7,06 (g) soli bezwodnej (CuCl2).
W porcji, w której znajdowało się 0,0525 mol soli bezwodnej, masa wody była równa (8,95 − 7,06) = 1,88 (g).
Liczba moli wody w hydracie: nwody = 0,104 (mol)
nsoli : nwody = 0,0525 : 0,104 = 1 : 2
Wzór hydratu: CuCl2 ⋅ 2 H2O
Sposób 2.
Przyjmuję, że roztwór ma objętość 1 dm3, więc masa soli ms = 44,10 (g).
Z równania Nernsta stężenie jonów miedzi:
Liczby moli soli wynoszą: nCuSO₄ = 0,105 (mol) i nCuCl₂ = 0,105 (mol)
Masa hydratu CuSO4: 0,1050 ⋅ 249,71 = 26,22 (g)
Masa hydratu CuCl2: 44,10 − 26,22 = 17,88 (g)
Masa molowa hydratu CuCl2: M = 17,880 : 0,1050 = 170,29 (g ⋅ mol−1)
Masa molowa bezwodnego CuCl2: MCuCl₂ = 134,45 (g ⋅ mol−1), stąd masa wody w molu hydratu: mH₂O = 35,84 (g)
Liczba moli wody w hydracie: 35,84 : 18,02 ≈ 2 mol
Wzór hydratu: CuCl2 ⋅ 2 H2O
Sposób 3.
EA = EA° = −0,762 V, E° = 0,342 V
SEM = EK − EA = 1,084 V
EK = 0,322 V
log cCu²⁺ = −0,6779, to cCu²⁺ = 0,210 (mol ⋅ dm−3)
n = 0,210 ⋅ 0,5 = 0,105 (mol)
(mol)
MCuCl₂ ⋅ x H₂O = 134,45 + 18,02 ⋅ x (g ⋅ mol−1)
MCuSO₄ ⋅ 5 H₂O = 249,71 (g ⋅ mol−1)
x - liczba moli wody przypadającej na 1 mol chlorku miedzi(II) w hydracie
22,05 = 0,0525 (249,71 + 134,45 + 18,02 ⋅ x), więc x = 2, czyli CuCl2 ⋅ 2 H2O
Uwaga 1.: Zastosowanie w obliczeniach wartości masy molowej MH₂O = 18,00 g ⋅ mol−1 nie skutkuje utratą 1 punktu.
Uwaga 2.: Jeśli w obliczeniach zdający zastosował błędną wartość masy molowej, to za rozwiązanie zadania może otrzymać maksymalnie 2 punkty.
Uwaga 3.: Należy zwrócić uwagę na zależność wyniku liczbowego od przyjętych zaokrągleń. Za poprawny należy uznać każdy wynik będący konsekwencją zastosowanej poprawnej metody i poprawnych obliczeń.
Schemat punktowania
zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukanym wzorem hydratu oraz poprawne wykonanie obliczeń prowadzących do ustalenia poprawnego wzoru hydratu.
zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukanym wzorem hydratu oraz wykonanie obliczeń prowadzących do ustalenia wzoru hydratu, ale popełnienie jednej z usterek spośród:
• szacowanie wartości na podstawie wykresu zamieszczonego w informacji wprowadzającej
• użycie wartości mas molowych niespełniających warunku zadania, tj. poprawnych i innych niż wyrażone z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku
• popełnienie błędów rachunkowych
• brak zapisu wzoru hydratu.
zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukanym wzorem hydratu oraz wykonanie obliczeń prowadzących do ustalenia wzoru hydratu, ale popełnienie dwóch dowolnych usterek spośród:
• szacowanie wartości na podstawie wykresu zamieszczonego w informacji wprowadzającej
• użycie wartości mas molowych niespełniających warunku zadania, tj. poprawnych i innych niż wyrażone z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku
• popełnienie błędów rachunkowych
• brak zapisu wzoru hydratu
albo
poprawne obliczenie liczby moli kationów Me2+ pochodzących od chlorku metalu Me oraz liczby moli kationów Me2+ pochodzących od siarczanu(VI) metalu Me w roztworze katodowym oraz zastosowanie niepoprawnej metody rozwiązania dalszej części zadania albo brak dalszego rozwiązania.
zastosowanie poprawnej metody, tj. wykorzystanie związku między danymi w zadaniu a szukanym wzorem hydratu oraz wykonanie obliczeń prowadzących do ustalenia wzoru hydratu, ale popełnienie trzech dowolnych usterek spośród:
• szacowanie wartości na podstawie wykresu zamieszczonego w informacji wprowadzającej
• użycie wartości mas molowych niespełniających warunku zadania, tj. poprawnych i innych niż wyrażone z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku
• popełnienie błędów rachunkowych
• brak zapisu wzoru hydratu
albo
poprawne obliczenie wartości stężenia molowego kationów Me2+ w roztworze katodowym oraz zastosowanie niepoprawnej metody rozwiązania dalszej części zadania albo brak dalszego rozwiązania
albo
poprawne obliczenie wartości potencjału półogniwa pełniącego funkcję katody w warunkach zadania oraz dokonanie identyfikacji metalu, który pełni funkcję katody.
zastosowanie błędnej metody albo brak rozwiązania.