Sposób 1.

W 100,00 g tlenku znajduje się 20,14 g tlenu oraz 79,86 g jodu.

$n_{\mathrm{O}} = \frac{20{,}14\ \mathrm{g}}{16{,}00\ \mathrm{g \cdot mol^{-1}}} = 1{,}26\ \mathrm{mol}$, $n_{\mathrm{I}} = \frac{79{,}86\ \mathrm{g}}{126{,}90\ \mathrm{g \cdot mol^{-1}}} = 0{,}63\ \mathrm{mol}$

Stosunek molowy jodu do tlenu jest równy 1 : 2.

Wzór empiryczny: $\ce{IO2}$

Wzór rzeczywisty: $\ce{I2O4}$

Sposób 2.

$\ce{I_{x}O_{y}}$

$\frac{16{,}00y}{126{,}90x + 16{,}00y} = 0{,}2014$

$16y = 25{,}5577x + 3{,}222y$

$12{,}7776y = 25{,}5577x$

$\frac{x}{y} = \frac{1}{2}$

Wzór empiryczny: $\ce{IO2}$

Wzór rzeczywisty: $\ce{I2O4}$

2 pkt - zastosowanie poprawnej metody, poprawne wykonanie obliczeń i ustalenie wzoru empirycznego oraz wzoru rzeczywistego tlenku.

1 pkt - zastosowanie poprawnej metody prowadzącej do ustalenia tylko wzoru empirycznego albo tylko wzoru rzeczywistego tlenku

ALBO

1 pkt - zastosowanie poprawnej metody, poprawne wykonanie obliczeń prowadzących do wyznaczenia stosunku molowego jodu do tlenu wyrażonego liczbami całkowitymi i brak ustalenia wzorów albo błędne ustalenie wzorów.

0 pkt - zastosowanie błędnej metody albo brak rozwiązania.