$\ce{Mg ->[\ce{H+}] Mg^2+ ->[\ce{OH-}] Mg(OH)2 v}$

$\ce{Al ->[\ce{H+}] Al^3+ ->[\ce{OH-}] Al(OH)3 v ->[\ce{OH-}] [Al(OH)4]-}$, a pod działaniem $\ce{NH3(aq)}$ nie obserwuje się roztwarzania osadu $\ce{Al(OH)3}$

W kolbach oznaczonych numerami I, II i III umieszczono w przypadkowej kolejności próbki cynku, magnezu i glinu. W każdej kolbie była próbka innego metalu. Na te metale podziałano kwasem solnym.

W celu identyfikacji roztworów chlorków otrzymanych w kolbach I, II i III przeprowadzono dwa doświadczenia. W pierwszym z nich jako odczynnika użyto wodnego roztworu wodorotlenku sodu, a w drugim - wodnego roztworu amoniaku.

Podczas pierwszego doświadczenia próbki roztworów z kolb I, II i III umieszczono w probówkach oznaczonych tymi samymi numerami i do każdej z nich dodawano kroplami roztwór wodorotlenku sodu. We wszystkich probówkach zaobserwowano wytrącenie się białego osadu. Podczas dodawania kolejnych porcji odczynnika zaobserwowano roztworzenie się osadów w probówkach I i III, natomiast osad w probówce II pozostał niezmieniony.