Informacja do zadań 11.–12.
W temperaturze rozpuszczono w wodzie kwas HX. Równowagę w otrzymanym roztworze ilustruje równanie:
Procentowy udział drobin znajdujących się w wodnym roztworze kwasu HX o temperaturze (bez uwzględnienia wody oraz jonów pochodzących z autodysocjacji wody) przedstawiono na diagramie kołowym: cząsteczki stanowią 54% wszystkich drobin, a jony i po 23%.
Informacja do zadań 12.1.–12.2.
Do wodnego roztworu kwasu HX dodano niewielką ilość wodnego roztworu mocnego kwasu. Temperatura roztworu nie uległa zmianie.
Oceń, czy zmieni się (wzrośnie, zmaleje), czy nie ulegnie zmianie wartość stopnia dysocjacji kwasu HX, jeśli do jego wodnego roztworu doda się niewielką ilość mocnego kwasu. Odpowiedź uzasadnij.
Ocena: stopień dysocjacji zmaleje.
Uzasadnienie, np.: Dodatek mocnego kwasu powoduje wzrost stężenia jonów , co skutkuje przesunięciem równowagi dysocjacji kwasu HX w lewo.
ALBO: Maleje wydajność dysocjacji kwasu HX.
ALBO: Zgodnie z regułą przekory wzrośnie stężenie cząsteczek niezdysocjowanych kwasu HX.
ALBO: Nastąpi cofnięcie procesu dysocjacji kwasu HX, a więc wzrośnie stężenie cząsteczek HX.
1 p. – za poprawną ocenę i poprawne uzasadnienie odwołujące się do zmiany stężenia równowagowego kwasu HX.
0 p. – za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.
Uwaga: uzasadnienie, w którym zdający stwierdza, że im większe jest stężenie kwasu, tym mniejszy jest stopień dysocjacji, jest błędne.
Porównujesz swoje rozwiązanie z kluczem? Maturownik+ oceni je analizą AI, policzy punkty wg schematu i zapisze Twoje błędy w kompendium.
Policz na kartce jak na maturze, odsłoń klucz i porównaj. Potem odhacz, żeby wiedzieć, co masz już za sobą.
ZrobioneOdhaczanie zapisuje się na Twoim koncie, więc wymaga darmowego konta. Zajmuje chwilę i wracasz do tego samego zadania.
Policz na kartce jak na maturze, odsłoń klucz i porównaj. Potem odhacz, żeby wiedzieć, co masz już za sobą.
ZrobioneOdhaczanie zapisuje się na Twoim koncie, więc wymaga darmowego konta. Zajmuje chwilę i wracasz do tego samego zadania.