Zadanie 9.1, matura dodatkowa 2020, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Dwa długie prostoliniowe przewodniki miedziane umieszczono równolegle do siebie w odległości d = 40 cm. W tych przewodnikach płyną – w przeciwnych kierunkach – prądy stałe o natężeniach odpowiednio I1 = 1 A oraz I2 = 3 A. Na rysunku 1. przedstawiono opisany układ w płaszczyźnie zawierającej oba przewodniki.
PowiększNa kolejnych rysunkach 2. oraz 3. (w zadaniach 9.1. i 9.2.) te same przewodniki przedstawiono tak, że są one prostopadłe do płaszczyzny rysunku, przy czym prąd o natężeniu I1 płynie za tę płaszczyznę.
Polecenie
2 punktyPunkt P leży na symetralnej odcinka łączącego przewodniki, w odległości 20 cm od tego odcinka (zobacz rysunek 2. poniżej).
Kreską przerywaną oznaczono linie pomocnicze.
PowiększNarysuj w punkcie P wektory indukcji magnetycznej , (pochodzące odpowiednio od przewodników, w których płyną prądy o natężeniach I1, I2) oraz wypadkowy wektor indukcji magnetycznej . Podpisz wszystkie trzy wektory symbolami użytymi w tym poleceniu i zachowaj odpowiednie proporcje pomiędzy ich wartościami.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Poprawne rozwiązanie (rysunek CKE):
- Punkt P jest jednakowo odległy od obu przewodników, a proste łączące P z przewodnikami są do siebie prostopadłe (linie pomocnicze).
- (od prądu I1 płynącego za płaszczyznę rysunku, linie pola zgodne z ruchem wskazówek zegara): zaczepiony w P, prostopadły do prostej łączącej P z przewodnikiem I1, czyli leży na linii pomocniczej łączącej P z przewodnikiem I2, zwrot w dół w prawo (w stronę przewodnika I2).
- (od prądu I2 płynącego przed płaszczyznę rysunku, linie pola przeciwne do ruchu wskazówek zegara): zaczepiony w P, leży na linii pomocniczej łączącej P z przewodnikiem I1, zwrot w dół w lewo (w stronę przewodnika I1).
- Ponieważ odległości są równe, a I2 = 3I1, to B2 = 3B1: wektor jest trzy razy dłuższy od .
- jest przekątną prostokąta zbudowanego na wektorach i (skierowany w dół, odchylony w lewo).
Schemat punktowania
prawidłowe wyznaczenie i opisanie wszystkich wektorów: , , .
prawidłowe wyznaczenie i opisanie obu wektorów indukcji magnetycznej oraz (prawidłowe kierunki, zwroty i wartości w stosunku 1:3)
LUB
– wyznaczenie obu wektorów indukcji magnetycznej oraz wzdłuż oznaczonych linii prostopadłych, ale z błędem (pomyleniem zwrotów lub bez zachowania proporcji) oraz konsekwentne (tzn. zgodne z narysowanymi wektorami) wyznaczenie wypadkowego wektora indukcji magnetycznej.
brak spełnienia powyższych kryteriów.
Komentarz. Punkt P na symetralnej odcinka wymaga użycia twierdzenia Pitagorasa dla wyznaczenia odległości do każdego przewodnika. Proporcje wartości pól są takie same jak proporcje natężeń prądów. Zwroty wektorów wyznacza reguła śruby prawoskrętnej.