Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Polecenie
Na rysunku poniżej zaznacz punkt Z, w którym wypadkowy wektor indukcji pola magnetycznego wynosi zero. Oblicz odległość x tego punktu od przewodnika, w którym płynie prąd o natężeniu I1 = 1 A.
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
x = 20 cm
Punkt Z leży na prostej łączącej przewodniki, po lewej stronie przewodnika z prądem I1. Warunek wyzerowania pola: B1(Z) = B2(Z), czyli μ0I1/(2πd1) = μ0I2/(2πd2), gdzie d1 i d2 to odległości od przewodników. Stąd I1/I2 = d1/d2, czyli 1/3 = d1/d2. Ponieważ d1 + d2 = d = 40 cm, otrzymujemy d1 = 10 cm i d2 = 30 cm, ale punkt Z leży poza odcinkiem łączącym przewodniki. Jeśli Z jest po lewej stronie I1, to d2 - d1 = d, czyli d1 = d2/3. Stąd d2 = 3d1 i d2 - d1 = d, zatem 2d1 = d, czyli d1 = d/2 = 20 cm.
prawidłowa metoda wyznaczenia odległości x oraz prawidłowy wynik liczbowy z jednostką, łącznie z zaznaczeniem punktu Z po lewej stronie I1.
prawidłowe wykonanie kroku 1.a. oraz kroku 1.b. oraz doprowadzenie do wyrażenia wiążącego odległości od punktu Z do przewodnika I1 oraz I2.
skorzystanie z warunku B1(Z) = B2(Z) łącznie z identyfikacją, że punkt Z leży na prostej, po lewej stronie odcinka łączącego przewodniki, lub wykorzystanie wzoru B = μ0I/(2πr) do obliczenia wartości B1 i B2 łącznie z prawidłową identyfikacją danych.
Punkt zerowania pola leży na linii łączącej przewodniki, ale poza odcinkiem (po stronie słabszego pola). Używamy warunku równości wartości pól i przeciwnych zwrotów (bo prądy płyną w przeciwnych kierunkach).
Ocena według schematu punktowania CKE, zwykle w 15–30 s
Dowiedz się, ile punktów naprawdę zdobywasz. Zrób zdjęcie kartki albo wklej odpowiedź: Maturownik+ porówna ją ze schematem punktowania, policzy punkty i wytłumaczy, gdzie i dlaczego je tracisz.