Zadanie 3.2, matura dodatkowa 2020, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Sześciokątna hantla do ćwiczeń gimnastycznych (zobacz rysunek obok) ma masę m = 2 kg i jest wykonana z jednorodnego materiału. Na rysunku linią przerywaną oznaczono oś symetrii hantli przy jej obrocie o kąt 60°.
PowiększDodatkowe informacje do zadań 3.1.–3.2.
Tę hantlę położono na desce w sposób pokazany na rysunku 1. Następnie powoli podnoszono górny koniec deski (zobacz rysunek 2.). Kąt nachylenia deski do poziomu oznaczymy jako α. Zauważono, że dopiero przy nachyleniu deski pod kątem większym niż α1 = 40° hantla zaczęła się z niej zsuwać (zobacz rysunek 3.).
PowiększPolecenie
2 punktya) Wyprowadź wzór opisujący zależność wartości T siły tarcia statycznego od kąta α, dla 0° < α < 40° (gdy siła tarcia statycznego nie osiągnęła jeszcze wartości maksymalnej).1 punkt
b) Wykaż, że podczas podnoszenia deski, gdy hantla się nie przesuwała, wartość siły tarcia statycznego rosła.1 punkt
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
a)
Przykładowe rozwiązanie: dla kąta α takiego, że 0° < α < 40°, siła tarcia statycznego nie osiąga jeszcze wartości maksymalnej (więc nie możemy zastosować wzoru na maksymalną wartość tej siły) i cały czas równoważy siłę wypadkową z siły grawitacji i reakcji (równą składowej ciężaru wzdłuż równi):
b) Przykładowa odpowiedź
Sposób 1. (powołanie się na wzór)
Ponieważ wyrażenie jest monotonicznie rosnące w przedziale 0° < α < 90°, to z tego wynika, że siła tarcia statycznego rośnie, gdy kąt α rośnie w przedziale 0° < α < 40°.
Sposób 2. (uzasadnienie słowne)
Tarcie statyczne równoważy składową siły ciężkości w kierunku deski. Ponieważ składowa ta rośnie wraz ze wzrostem kąta nachylenia do podłoża, to i tarcie statyczne rośnie.
Schemat punktowania
a) (0–1)
prawidłowe wyznaczenie zależności T(α).
brak spełnienia powyższych kryteriów.
b) (0–1)
poprawne uzasadnienie.
brak spełnienia powyższego kryterium.