Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Polecenie
Zadanie 17. (0–35)
Wybierz jeden z poniższych tematów i napisz wypracowanie.
•
W wypracowaniu rozważ problem podany w temacie. Przedstaw również swoje zdanie
i je uzasadnij.
•
W rozważaniach przedstaw argumenty, odwołując się do utworów literackich
wskazanych w temacie oraz do wybranych kontekstów (np.: historycznoliterackiego,
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
literackiego, biograficznego, kulturowego, religijnego, mitologicznego, biblijnego,
historycznego, filozoficznego, egzystencjalnego, politycznego, społecznego).
•
Jednym z utworów literackich musi być lektura obowiązkowa wybrana spośród lektur
wymienionych na stronach 2. i 3. tego arkusza egzaminacyjnego.
•
Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów.
Temat 1.
Podróżowanie jako sposób na poznanie świata i samego siebie.
W pracy odwołaj się do:
•
wybranej lektury obowiązkowej
•
innego utworu literackiego
•
wybranych kontekstów.
Temat 2.
Miłość – inspiruje, ale czasem podcina skrzydła.
W pracy odwołaj się do:
•
wybranej lektury obowiązkowej
•
innego utworu literackiego
•
wybranych kontekstów.
[[:26]]
na temat nr …………
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:27]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:28]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:29]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:30]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:31]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:32]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:33]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:34]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:35]]
Miejsce dla
egzaminatora
Miejsce dla
egzaminatora
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
…………………………………………………………………....
…………………………………………………………………...
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
……………………………………………………………………
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
_______
[[:36]]
Tabele wypełnia egzaminator!
1.
Spełnienie formalnych
warunków polecenia
1
0
2.
Kompetencje
literackie
i kulturowe
0 – 1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 –
11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16
liczba błędów
rzeczowych
Ogółem
KLiK
3. Kompozycja wypowiedzi
3a
Struktura wypowiedzi
3
2
1
0
A
B
D
C
E
F
G
3b
Spójność wypowiedzi
3
2
1
0
liczba błędów w spójności
3c
Styl wypowiedzi
1
0
4. Język wypowiedzi
4a
Zakres
i poprawność
środków
językowych
7
6
5
4
3
2
1
0
1
A
1
B
2
A
1
C
2
B
3
A
1
D
2
C
3
B
1
E
2
D
3
C
1
F
2
E
3
D
1
G
2
F
3
E
1
H
2
G
2
H
3
F
3
G
3
H
liczba błędów
językowych
4b
Poprawność ortograficzna
2
1
0
liczba błędów
ortograficznych
4c
Poprawność interpunkcyjna
2
1
0
liczba błędów
interpunkcyjnych
Suma punktów
[[:37]]
(nie podlega ocenie)
Ocena według schematu punktowania CKE, zwykle w 15–30 s
Dowiedz się, ile punktów naprawdę zdobywasz. Zrób zdjęcie kartki albo wklej odpowiedź: Maturownik+ porówna ją ze schematem punktowania, policzy punkty i wytłumaczy, gdzie i dlaczego je tracisz.
Zadanie 17. (0–35)
Wybierz jeden z poniższych tematów i napisz wypracowanie.
•
W wypracowaniu rozważ problem podany w temacie. Przedstaw również swoje zdanie
i je uzasadnij.
•
W rozważaniach przedstaw argumenty, odwołując się do utworów literackich
wskazanych w temacie oraz do wybranych kontekstów (np.: historycznoliterackiego,
literackiego, biograficznego, kulturowego, religijnego, mitologicznego, biblijnego,
historycznego, filozoficznego, egzystencjalnego, politycznego, społecznego).
•
Jednym z utworów literackich musi być lektura obowiązkowa wybrana spośród lektur
wymienionych na stronach 2 i 3 tego arkusza egzaminacyjnego.
•
Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 wyrazów.
Temat 1.
Podróżowanie jako sposób na poznanie świata i samego siebie.
W pracy odwołaj się do:
•
wybranej lektury obowiązkowej
•
Maksymalnie 35 pkt. Pełne zasady oceniania są w kluczu CKE powyżej.
•
wybranych kontekstów.
Temat 2.
Miłość – inspiruje, ale czasem podcina skrzydła.
W pracy odwołaj się do:
•
wybranej lektury obowiązkowej
•
innego utworu literackiego
wybranych kontekstów.
[[:20]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
Za napisanie wypracowania zdający będzie mógł otrzymać maksymalnie 35 punktów.
Oceniając wypracowanie, egzaminatorzy będą przydzielali punkty w czterech kryteriach
głównych, tj.:
1. spełnienie formalnych warunków polecenia (od 0 do 1 pkt; ≈ 3%)
2. kompetencje literackie i kulturowe (od 0 do 16 pkt; ≈ 46%)
3. kompozycja wypowiedzi (od 0 do 7 pkt; = 20%)
4. język wypowiedzi (od 0 do 11 pkt; ≈ 31%).
W ramach 3. kryterium głównego, tj. „kompozycja wypowiedzi”, egzaminatorzy będą
przydzielali punkty w trzech kryteriach składowych, tj.:
3a. struktura wypowiedzi
3b. spójność wypowiedzi (tj. logika i uporządkowanie wypowiedzi)
3c. styl wypowiedzi.
W ramach 4. kryterium głównego, tj. „język wypowiedzi”, egzaminatorzy będą przydzielali
punkty w trzech kryteriach składowych, tj.:
4a. zakres i poprawność środków językowych
4b. poprawność ortograficzna
4c. poprawność interpunkcyjna.
Spełnienie formalnych
warunków polecenia
() [1 pkt]
Kompetencje
literackie i kulturowe
(KLiK) [16 pkt]
Kompozycja
wypowiedzi
(KW) [7 pkt]
Język
wypowiedzi
(JW) [11 pkt]
Struktura
wypowiedzi [3 pkt]
Spójność
wypowiedzi [3 pkt]
Styl
wypowiedzi [1 pkt]
Zakres i poprawność
środków językowych
[7 pkt]
Poprawność
ortograficzna [2 pkt]
Poprawność
interpunkcyjna
[2 pkt]
Kryteria oceniania
wypowiedzi pisemnej
[[:21]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
1. Spełnienie formalnych warunków polecenia (maksymalnie 1 punkt)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy:
•
nie występuje w nim błąd kardynalny
•
w wypracowaniu zdający odwołał się do lektury obowiązkowej wybranej z listy lektur
zamieszczonej w arkuszu egzaminacyjnym
•
wypowiedź w co najmniej jednym fragmencie dotyczy problemu wskazanego w poleceniu
•
napisane wypracowanie jest w jakiejkolwiek części wypowiedzią argumentacyjną.
•
W wypracowaniu nie występuje błąd kardynalny.
•
W wypracowaniu jest odwołanie do lektury obowiązkowej wybranej z listy lektur
zamieszczonej w arkuszu egzaminacyjnym.
•
Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego
w poleceniu.
•
Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną.
1 pkt
•
Wypracowanie nie spełnia któregokolwiek z warunków określonych w kategorii
„1 pkt”.
•
Wypowiedź jest napisana w formie planu albo w punktach.
0 pkt
Uwaga: jeżeli w kryterium Spełnienie formalnych warunków polecenia przyznano 0 pkt, we
wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.
Wyjaśnienia (kryterium 1. – )
1. Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o:
1) nieznajomości treści lektury obowiązkowej, do której odwołuje się zdający,
w zakresie:
a) fabuły, w tym głównych wątków utworu;
b) losów głównych bohaterów, w tym np. łączenie biografii różnych bohaterów;
LUB
2) całkowicie nieuprawnionej interpretacji lektury obowiązkowej będącej falsyfikacją
danego tekstu.
2. W przypadku lektur obowiązkowych błąd kardynalny może dotyczyć wyłącznie lektur
obowiązkowych wskazanych w podstawie programowej jako lektury do omówienia
w całości (nie we fragmentach).
3. W wypracowaniu zdający musi odwołać się do lektury obowiązkowej – w zależności od
tematu – wskazanej w poleceniu albo wybranej z listy lektur zamieszczonej w arkuszu
egzaminacyjnym. Odwołanie się zdającego do lektury obowiązkowej oznacza, że co
najmniej jedno zdanie o tej lekturze ma charakter analityczny, a nie tylko informacyjny.
a) Przykład zdania analitycznego: W Lalce to w Zasławku można zobaczyć świetnie
funkcjonujące gospodarstwo Prezesowej, która realizowała pozytywistyczne idee
pracy organicznej i pracy u podstaw.
b) Przykład zdania informacyjnego: W swojej pozytywistycznej powieści pt. Lalka
[[:22]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
Bolesław Prus ukazuje obraz Warszawy.
Za zdania informacyjne uznaje się również sformułowania będące wyłącznie
przepisanymi fragmentami polecenia lub parafrazą polecenia.
4. Jeśli jedyna lektura obowiązkowa jest przywołana lakonicznie, bardziej w kontekście / w
nawiązaniu do innego utworu literackiego, który zdający szerzej omawia
w wypracowaniu, wówczas przywołanie tej lektury traktowane jest jako spełnienie
formalnych warunków zadania, ale oceniając KLiK, nie uwzględnia się tej lektury jako
kontekst.
5. „Problem wskazany w poleceniu” obejmuje:
a) zakres merytoryczny zagadnienia, którego omówienie jest wymagane,
b) opinię zdającego wraz z uzasadnieniem.
6. Wypracowanie przynajmniej częściowo dotyczy problemu wskazanego w poleceniu,
jeżeli obejmuje co najmniej jeden aspekt zakresu merytorycznego opinię albo
uzasadnienie.
7. Wypracowanie przynajmniej częściowo jest wypowiedzią argumentacyjną, jeżeli zawiera
co najmniej jeden akapit argumentacyjny.
2. Kompetencje literackie i kulturowe (maksymalnie 16 punktów)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy
w wypracowaniu zdający:
•
wykorzystał znajomość – odpowiednio – wskazanej w poleceniu lub wybranej lektury
obowiązkowej oraz innego utworu literackiego w sposób funkcjonalny
•
funkcjonalnie wykorzystał konteksty, np.: historycznoliteracki, teoretycznoliteracki,
literacki, biograficzny, kulturowy, mitologiczny, biblijny, religijny, historyczny, filozoficzny,
egzystencjalny, polityczny, społeczny, które pogłębiają i rozwijają rozważany problem
•
przedstawił bogatą argumentację, świadczącą o jego erudycji
•
wykazał się wiedzą i umiejętnościami z zakresu kształcenia literackiego i kulturowego
oraz kształcenia językowego
•
nie popełnił błędów rzeczowych zarówno w odniesieniu do przywołanych tekstów
literackich oraz kontekstów, jak i terminologii historycznoliterackiej oraz/lub
teoretycznoliterackiej.
[[:23]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
Funkcjonalność
wykorzystania
utworów wskazanych
w poleceniu
(lektury obowiązkowej
oraz innego utworu
literackiego).
Poziom argumentacji wypowiedzi; erudycyjność wypowiedzi
Liczba
punktów
Błędy
rzeczowe
Dwa utwory
wykorzystane
w pełni
funkcjonalnie.
•
Bogata argumentacja.
•
Funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów.
•
Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
16 pkt
Za każdy błąd rzeczowy należy odjąć 1 pkt od ogólnej liczby punktów przyznanych za KLiK (od 0 do 16; bez
punktów ujemnych).
•
Zadowalająca argumentacja.
•
Co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
15 pkt
•
Zadowalająca argumentacja.
•
W pracy kontekst/konteksty wykorzystano częściowo
funkcjonalnie.
14 pkt
•
Powierzchowna argumentacja.
•
W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
13 pkt
Jeden utwór
wykorzystany
w pełni
funkcjonalnie,
a drugi –
częściowo
funkcjonalnie.
•
Bogata argumentacja.
•
Funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów.
•
Wypowiedź świadczy o erudycji zdającego.
12 pkt
•
Zadowalająca argumentacja.
•
Co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
11 pkt
•
Powierzchowna argumentacja.
•
W pracy kontekst/konteksty wykorzystano częściowo
funkcjonalnie.
10 pkt
•
Powierzchowna argumentacja.
•
W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
9 pkt
Dwa utwory
wykorzystane
częściowo
funkcjonalnie.
•
Trafna argumentacja.
•
Funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów.
•
Praca zawiera fragmenty erudycyjne.
8 pkt
•
Zadowalająca argumentacja.
•
Co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
7 pkt
•
Powierzchowna argumentacja.
•
W pracy kontekst/konteksty wykorzystano częściowo
funkcjonalnie.
6 pkt
•
Powierzchowna argumentacja.
•
W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
5 pkt
Tylko jeden utwór
wykorzystany
częściowo
w pełni
funkcjonalnie.
•
Trafna argumentacja.
•
Funkcjonalne wykorzystanie dwóch kontekstów.
4 pkt
•
Zadowalająca argumentacja.
•
Co najmniej jeden kontekst wykorzystany funkcjonalnie.
3 pkt
•
Powierzchowna argumentacja.
•
W pracy kontekst/konteksty wykorzystano częściowo
funkcjonalnie.
2 pkt
•
Powierzchowna argumentacja.
•
W pracy nie wykorzystano funkcjonalnie kontekstów.
1 pkt
Żaden utwór nie został wykorzystany przynajmniej w części funkcjonalnie.
0 pkt
Uwaga: jeżeli ostateczna liczba punktów przyznana w kryterium Kompetencje literackie
i kulturowe, tj. liczba punktów po odjęciu punktów za błędy rzeczowe (jeżeli wystąpiły w
pracy), wynosi 0 pkt, wówczas w pozostałych kryteriach (Kompozycja wypowiedzi oraz Język
wypowiedzi) przyznaje się 0 pkt.
[[:24]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
Wyjaśnienia (kryterium 2. – KLiK)
1. Poprzez wykorzystanie utworu rozumie się wykorzystanie znajomości jego treści oraz
odczytanych sensów.
2. Zdający powinien funkcjonalnie wykorzystać w wypracowaniu znajomość dwóch utworów
wskazanych w poleceniu, tzn. lektury obowiązkowej innego utworu literackiego.
Funkcjonalne wykorzystanie znajomości tekstu oznacza przywołanie w wypracowaniu:
1) takich elementów fabuły, np. wydarzeń, bohaterów, wątków
2) sensów utworów,
które istotnie wspierają tok rozumowania zdającego, albo dobrze ilustrują to, o czym
zdający pisze.
Funkcjonalność wykorzystania znajomości tekstów ocenia się w odniesieniu do tematu
pracy. Jeżeli w części zasadniczej pracy w charakterze argumentów/przykładów
wykorzystane są elementy fabuły lub sensy utworów, które nie są spójne np. ze
stanowiskiem zdającego wyrażonym we wstępie do pracy – wówczas uwzględnia się tę
niespójność w ocenie spójności.
3. Utwór literacki nie jest wykorzystany funkcjonalnie, jeżeli zdający wyłącznie streszcza ten
utwór lub wybrane jego wątki, ale nie wyciąga żadnego wniosku, nie formułuje żadnej
refleksji związanej ze streszczonym utworem.
4. Jeżeli zdający w wypracowaniu napisze więcej niż o dwóch utworach literackich (np.
o dwóch lekturach obowiązkowych i o dwóch innych tekstach literackich), o różnym
stopniu funkcjonalności, do oceny stopnia realizacji kryterium bierze się pod uwagę dwa
utwory wykorzystane w sposób najbardziej funkcjonalny, z których jeden musi być lekturą
obowiązkową. Pozostałe utwory mogą być traktowane jako kontekst literacki.
5. Argumentacja to udowodnienie tezy/opinii/stanowiska przedstawionego przez zdającego
za pomocą argumentów.
Bogata argumentacja – to argumentacja rzeczowa, pogłębiona, poparta trafnymi
przykładami i szeroka/wieloaspektowa, uwzględniająca konteksty, stanowiąca –
jako całość – wnikliwą analizę problemu sformułowanego w poleceniu; zawiera
elementy refleksji / głębszego namysłu nad problemem. W sytuacji, gdy znajomość
utworów literackich została wykorzystana częściowo funkcjonalnie, mówimy
o argumentacji trafnej.
Zadowalająca argumentacja – to argumentacja rzeczowa, pogłębiona, poparta
trafnymi przykładami.
Powierzchowna argumentacja – to argumentacja oparta na uogólnieniach,
niewnikająca w istotę rzeczy, poprzestająca na pobieżnych obserwacjach, mało
dokładna, czasami niepoparta przykładami; również argumentacja, w której zdający
podejmuje próbę zbudowania argumentu, dobierając jedynie środki językowe typowe
dla struktur argumentacyjnych, np. Moim pierwszym argumentem jest...
6. Kontekst należy rozumieć jako odniesienie się przez zdającego w pracy do np.:
1) innego utworu literackiego niż wskazany w poleceniu
2) historii literatury
3) teorii literatury
[[:25]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
4) charakteru epoki
5) biografii autora
6) filmu, spektaklu teatralnego
7) utworu muzycznego, dzieła plastycznego
8) mitologii
9) Biblii
10) religii
11) historii
12) filozofii
13) kwestii politycznych
14) kwestii społecznych,
wybrane przez zdającego w sposób celowy, przydatne do osadzenia omawianego utworu
w szerszej perspektywie i pogłębionego odczytania sensów utworu literackiego, do
którego zdający odwołuje się w wypracowaniu. Funkcjonalne wykorzystanie kontekstu
polega na trafnym jego doborze ze względu na rozważany problem; kontekst pogłębia i
rozwija omawiane zagadnienie. Pogłębienie i omówienie danego zagadnienia poprzez
konteksty nie oznacza konieczności dogłębnej analizy samych kontekstów jako takich; w
szczególności nie może prowadzić do dygresji stosowanej niefunkcjonalnie.
7. Kontekst wykorzystany częściowo funkcjonalnie to odniesienie wyłącznie na poziomie
przywołania, np. informacji, wydarzenia; kontekst jest poprawny, ale ogranicza się tylko
do funkcji informacyjnej, nie pogłębia i nie rozwija omawianego zagadnienia.
8. Kontekst poprzez odniesienie się przez zdającego do innego utworu literackiego niż
wskazany w poleceniu nie jest wykorzystany funkcjonalnie, jeżeli zdający wyłącznie
streszcza ten utwór lub wybrane jego wątki, ale nie wyciąga żadnego wniosku, nie
formułuje żadnej refleksji związanej ze streszczonym utworem.
9. Erudycję należy rozumieć jako wiedzę przedmiotową zdającego, w tym wiedzę
i umiejętność wykorzystania kontekstów, kodów kulturowych, terminologii, znajomości
kultury, w tym literatury i sztuki. Wypowiedź świadcząca o erudycji zdającego to
wypracowanie, w którym zdający, rozważając problem sformułowany w poleceniu,
funkcjonalnie wykorzystał wiedzę przedmiotową.
10. W ocenie poziomu argumentacji wypowiedzi nie uwzględnia się fragmentów wypowiedzi
zawierających błędy rzeczowe.
11. Błąd rzeczowy – to błąd świadczący o:
•
nieznajomości wskazanej w poleceniu lektury obowiązkowej (zamieszczonej
w arkuszu egzaminacyjnym), do której odwołuje się zdający, w zakresie innym niż
w przypadku błędu kardynalnego, tj. np. błąd w nazwisku autora, w przypisaniu
autorstwa, w nazwisku/imieniu bohatera (dopuszczalne błędy w zapisie,
nieprowadzące do trudności w identyfikacji bohatera lub autora, np. *Russeau albo
*Rouseau zamiast Rousseau – błędny zapis to błąd ortograficzny), dotyczący losów
bohaterów drugoplanowych bądź wątków innych niż główne
•
nieznajomości utworu literackiego lub tekstu kultury, do którego odwołuje się zdający,
innego niż lektura obowiązkowa lub utwór literacki wskazany w poleceniu (każdy błąd
[[:26]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
merytoryczny)
•
nieuprawnionej interpretacji fragmentu lub fragmentów / części utworu literackiego, w
tym poetyckiego, do którego odwołuje się zdający, będącej częściową lub całkowitą
falsyfikacją danego utworu
•
nieznajomości zagadnień z zakresu teorii i historii literatury bądź języka, np.
stosowanie pojęć typowych dla epiki w odniesieniu do liryki (np. *narrator wiersza;
*wiersz „Ocalony” Różewicza opowiada). Nie są błędem rzeczowym sformułowania
takie jak np. utwór pokazuje, wiersz ukazuje
•
braku wiedzy dotyczącej wybranego przez zdającego kontekstu, np. błędne
przywołanie pojęć lub faktów historycznych.
Jako błąd rzeczowy traktujemy również niepoprawne przywołanie cytatu z utworu
literackiego, oznaczone cudzysłowem.
12. Dokładnie ten sam błąd rzeczowy (np. konsekwentne stosowanie błędnego imienia
bohatera, którego da się w jednoznaczny sposób zidentyfikować, a fakty opisane
w wypracowaniu świadczą o znajomości lektury) powtórzony kilkakrotnie jest liczony jako
jeden błąd.
13. Jeżeli dane sformułowanie stosowane/uznawane jest w nauczaniu zwyczajowo za
„termin” (np. apokalipsa spełniona), ale nie jest terminem w rozumieniu
encyklopedycznym oraz/lub nie jest wymienione w podstawie programowej, to błędu
w takim sformułowaniu (np. *apokalipsa przepowiadana) nie traktuje się jako błędu
rzeczowego, a jako błąd językowy.
3. Kompozycja wypowiedzi: struktura, spójność i styl (maksymalnie 7 punktów)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał, czy:
1. w zakresie struktury wypowiedzi:
•
kompozycja wypowiedzi jest funkcjonalna, tzn. czy układ i sposób przedstawienia treści
pomaga w zrozumieniu wypowiedzi
•
podział wypowiedzi – zarówno w skali ogólnej (wstęp, część zasadnicza, zakończenie),
jak i w zakresie struktury akapitów – jest poprawny i funkcjonalny
2. w zakresie spójności wypowiedzi:
•
wypowiedź jest spójna, tzn. złożona z elementów, które tworzą logiczną i uporządkowaną
całość
•
w wypowiedzi spójność jest zachowana zarówno wewnątrz zdań, jak również między
zdaniami i akapitami
•
w wypowiedzi użyte zostały odpowiednie środki językowe, np. wskaźniki zespolenia
tekstu, struktury metatekstowe, leksykalne wykładniki spójności, które ułatwiają śledzenie
toku rozumowania autora
3. w zakresie stylu wypowiedzi:
•
styl wypowiedzi jest stosowny, tzn. czy zdający konsekwentnie posługuje się jednym,
wybranym stylem, a jeżeli miesza różne style w wypowiedzi – to czy jest to uzasadnione
(czy czemuś to służy, jest funkcjonalne) oraz czy zdający nie napisał wypowiedzi,
stosując słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego w odmianie mówionej.
[[:27]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
3a. Struktura wypowiedzi
Uporządkowanie
elementów treściowych
wypowiedzi
Podział wypowiedzi
Liczba
punktów
Elementy treściowe
wypowiedzi w całości lub
w przeważającej części
pracy są zorganizowane
problemowo.
Poprawny zarówno w skali ogólnej (wstęp,
część zasadnicza, zakończenie), jak
i w zakresie struktury akapitów; sposób
podziału tekstu pomaga w zrozumieniu tez
zdającego. Dopuszczalna 1 usterka.
3 pkt
A
Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej
(wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
w zakresie struktury akapitów.
2 pkt
B
Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej
(wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
w zakresie struktury akapitów.
1 pkt
C
•
W pracy podjęta jest
próba organizacji
elementów treściowych
wypowiedzi
problemowo.
•
Elementy treściowe
wypowiedzi
zorganizowane w pracy
częściowo problemowo,
częściowo wyłącznie
pod względem
formalnym.
•
Elementy treściowe
wypowiedzi w całości
lub w przeważającej
części pracy
zorganizowane
wyłącznie pod
względem formalnym,
np. wg kolejno
omawianych tekstów
literackich.
Poprawny zarówno w skali ogólnej (wstęp,
część zasadnicza, zakończenie), jak
i w zakresie struktury akapitów; sposób
podziału tekstu pomaga w zrozumieniu tez
zdającego. Dopuszczalna 1 usterka.
2 pkt
D
Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej
(wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
w zakresie struktury akapitów.
1 pkt
E
Usterki w podziale tekstu w skali ogólnej
(wstęp, część zasadnicza, zakończenie)
w zakresie struktury akapitów.
0 pkt
F
Elementy treściowe wypowiedzi niezorganizowane; wypowiedź stanowi
zbiór w znacznej mierze niezależnych elementów.
0 pkt
G
[[:28]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
Wyjaśnienia (kryterium 3a – Struktura wypowiedzi)
1. Elementy treściowe wypowiedzi to – najogólniej rzecz ujmując – „bloki”, na które
podzielone jest wypracowanie (w najprostszej formie: wstęp – część zasadnicza
(rozwinięcie) – zakończenie, ale „część zasadnicza” zazwyczaj jest dzielona na kolejne
„bloki”, tj. akapity).
1) Elementy treściowe wypowiedzi są zorganizowane problemowo (w toku
problemowym), jeżeli każdy z „bloków” w części zasadniczej wypracowania
omawia np. jeden aspekt tematu. Omawiając wybrany aspekt, zdający przywołuje
argumentację i przykłady z różnych tekstów literackich / kontekstów; czynnikiem
organizującym dany „blok” jest właśnie problem („ponadtekstowo”,
„międzytekstowo”), a nie dany tekst literacki.
2) Możliwa jest sytuacja, w której zorganizowanie problemowe „pokrywa się” ze
zorganizowaniem według kolejno omawianych tekstów literackich, jeżeli w pracy
widoczny jest zamysł kompozycyjny wskazujący na tematyczne ustrukturyzowanie
wypowiedzi, np. kolejny tekst literacki stanowi przykład umożliwiający np.
uszczegółowienie wcześniej omawianego zagadnienia.
3) Elementy treściowe wypowiedzi są zorganizowane wyłącznie pod względem
formalnym (w toku liniowym), jeżeli każdy z „bloków” w części zasadniczej
wypracowania dotyczy innego tekstu literackiego / kontekstu, a jedynym
identyfikowalnym czynnikiem organizującym taki układ jest po prostu omawianie
w następujących po sobie „blokach” zagadnień dotyczących kolejnych tekstów /
kontekstów; tekst jest zorganizowany wg tekstów „jeden po drugim” (np. zmiana
kolejności akapitów nie wpływa na strukturę tekstu).
2. Ocena podziału wypowiedzi w skali ogólnej wymaga rozważenia proporcji
i funkcjonalności zasadniczych „bloków” pracy, tj. wstępu – części zasadniczej –
zakończenia. Usterki w podziale wypowiedzi w skali ogólnej mogą wynikać z np.
nieproporcjonalnie i niefunkcjonalnie długiego wstępu, ze zbyt krótkiego (lakonicznego)
zakończenia lub z braku jednego z tych „bloków”.
3. Ocena podziału wypowiedzi na akapity wymaga rozważenia, czy logika wywodu
została odzwierciedlona w podziale na graficznie wyodrębnione i funkcjonalne akapity.
Usterki w podziale wypowiedzi na akapity mogą wynikać np. z faktu, że w pracy
występują wyodrębnione graficznie akapity, które nie stanowią zwartej myślowo
całości, albo występują akapity, które powinny zostać podzielone na mniejsze bloki,
ponieważ taki akapit zawiera kilka wątków (każdy z takich wątków stanowi sam
w sobie zwartą myślowo całość).
4. W ocenie struktury wypowiedzi nie uwzględnia się niezrealizowania przez zdającego
któregoś z elementów tematu, np. nieodwołania się w ogóle do jednego z tekstów
wskazanych w temacie jako obowiązkowy.
[[:29]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
3b. Spójność wypowiedzi
Wypowiedź jest w całości spójna lub występują w niej nie więcej niż 2 zaburzenia w
spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB
całej wypowiedzi.
3 pkt
W wypowiedzi występuje 3–5 zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu) na
poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
2 pkt
•
W wypowiedzi występuje 6–8 zaburzeń w spójności (tj. logice, uporządkowaniu)
na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
LUB
•
Wstęp pracy jest treściowo niespójny z częścią zasadniczą pracy
z zakończeniem pracy.
•
Zakończenie pracy jest treściowo niespójne z wstępem częścią
zasadniczą pracy.
1 pkt
•
W wypowiedzi występuje 9 lub więcej zaburzeń w spójności (tj. logice,
uporządkowaniu) na poziomie poszczególnych akapitów LUB całej wypowiedzi.
LUB
•
Wstęp pracy jest treściowo niespójny z częścią zasadniczą pracy
z zakończeniem pracy.
•
Zakończenie pracy jest treściowo niespójne z wstępem częścią
zasadniczą pracy.
0 pkt
Wyjaśnienia (kryterium 3b – Spójność wypowiedzi)
1. Wypowiedź jest spójna, jeżeli elementy, które ją tworzą, stanowią logiczną
i uporządkowaną całość.
2. Wywód jest uporządkowany, jeśli każdy kolejny akapit wynika z poprzedniego, a np.
przestawienie akapitów zaburzyłoby tok rozumowania przyjęty przez zdającego.
3. Zaburzenia w spójności mogą wynikać m.in. z:
a) błędów logicznych, w tym ze zbyt daleko idących uogólnień, nieuzasadnionych
wniosków (np. wnioski w zakończeniu pracy nie wynikają z przeprowadzonego
rozumowania), sprzecznych stwierdzeń
b) odstępstw od podporządkowania wywodu myśli przewodniej, np. wypracowanie
zawiera niefunkcjonalne fragmenty stanowiące niezwiązane z tematem wątki
poboczne
c) zredagowaniu wstępu lub rozwinięcia, lub zakończenia, lub akapitu, które nie
pasują logicznie do pozostałej części wypracowania, nie łączą się logicznie
z poprzedzającą je częścią / poprzedzającym je akapitem
d) rozwijania jednocześnie więcej niż jednego wątku („zazębiania” się wątków)
e) pomijania pośrednich ogniw rozumowania, tzw. skróty myślowe
f) wprowadzenie treści nieistotnych, zbędnych dla pracy, bez związku /
pozostających w wątpliwym związku z tematem/wywodem
g) wprowadzania dygresji stosowanych niefunkcjonalnie
h) przerywania toku myślenia zbędnymi zdaniami.
[[:30]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
4. Błędy w spójności wewnątrz akapitów oznaczają np. nielogiczne połączenia zdań
w akapicie oraz brak zastosowania w nim wskaźników zespolenia.
5. Błędy w spójności między akapitami oznaczają nielogiczne powiązanie danego akapitu
z poprzednim lub poprzednimi akapitami oraz brak zastosowania wskaźników
zespolenia między akapitami.
6. Błąd w składni prowadzący do błędu w spójności jest traktowany zarówno jako błąd
językowy, jak i błąd w spójności.
3c. Styl wypowiedzi
Styl w całości lub w przeważającej części stosowny, tj. adekwatny do odmiany
pisanej języka oraz do sytuacji komunikacyjnej (jednorodny albo funkcjonalnie
niejednorodny).
1 pkt
Wypracowanie nie spełnia warunków określonych w kategorii „1 pkt”.
0 pkt
Wyjaśnienia (kryterium 3c – Styl wypowiedzi)
1. Styl wypowiedzi – co do zasady – powinien być: jasny, prosty (nie: zawiły,
pretensjonalny), zwięzły, jednolity. Dodatkowo może być żywy, obrazowy.
2. Wypracowanie powinno być napisane stylem stosownym do sytuacji komunikacyjnej,
jaką jest egzamin maturalny, co oznacza, że nie należy redagować go, stosując
słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego w odmianie mówionej. Styl uznaje
się za stosowny w przeważającej części, jeżeli jest stosowany w orientacyjnie 2/3
pracy. Styl jest niestosowny do sytuacji komunikacyjnej, jeżeli orientacyjnie ok. 2/3
wypracowania zredagowane jest przy użyciu struktur językowych charakterystycznych
dla stylu potocznego w odmianie mówionej.
3. Styl wypracowania jest jednorodny, jeśli zdający konsekwentnie posługuje się jednym,
wybranym stylem, odpowiednim dla treści i formy wypowiedzi, lub miesza różne style
w wypowiedzi, ale jest to uzasadnione i celowe.
4. Indywidualne upodobania stylistyczne egzaminatora nie mogą wpływać na ocenę stylu
pracy zdającego.
[[:31]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
4. Język wypowiedzi (maksymalnie 11 punktów)
Sprawdzając wypracowanie zdającego w tym kryterium, egzaminator będzie oceniał:
1. w odniesieniu do zakresu i poprawności środków językowych:
•
czy zdający poprawnie użył w wypowiedzi różnych rodzajów zdań i bogatej leksyki (np.
frazeologizmów, wyrazów rzadziej używanych w języku polskim), czy też ograniczył się
do najprostszych środków językowych
•
czy środki językowe, których użył zdający, pozwalają mu zrealizować temat w sposób
swobodny i precyzyjny, czy też pobieżny, sprawiający trudność w zrozumieniu tekstu
•
ile błędów językowych, w tym błędów stylistycznych, zdający popełnił w pracy
2. w odniesieniu do poprawności ortograficznej:
•
ile błędów ortograficznych zdający popełnił w pracy
3. w odniesieniu do poprawności interpunkcyjnej:
•
ile błędów interpunkcyjnych zdający popełnił w pracy.
4a. Zakres i poprawność środków językowych
Oceniając język wypowiedzi, egzaminator najpierw oceni zakres użytych środków
językowych, a następnie – ich poprawność. Ostateczną liczbę punktów ustali na podstawie
oceny obu tych aspektów wypowiedzi, zgodnie z poniższą tabelą.
Poprawność środków
Zakres środków
Nie
więcej
niż 3
błędy
jęz.
4–5
błędów
jęz.
6–7
błędów
jęz.
8–9
błędów
jęz.
10–11
błędów
jęz.
12–14
błędów
jęz.
15–17
błędów
jęz.
18 lub
więcej
błędów
jęz.
A
B
C
D
E
F
G
H
1.
Szeroki zakres środków
językowych, tzn.
•
zróżnicowana
składnia,
•
zróżnicowana
leksyka, w tym np.
bogata frazeologia,
precyzyjne
słownictwo,
umożliwiających pełną
i swobodną realizację
tematu.
7 pkt
6 pkt
5 pkt
4 pkt
3 pkt
2 pkt
1 pkt
0 pkt
2.
Zadowalający zakres
środków językowych, tzn.
składnia i leksyka
stosowne/odpowiednie do
realizacji tematu.
6 pkt
5 pkt
4 pkt
3 pkt
2 pkt
1 pkt
0 pkt
0 pkt
3.
Wąski zakres środków
językowych, tzn. składnia
i leksyka
proste/ograniczone,
utrudniające realizację
tematu.
5 pkt
4 pkt
3 pkt
2 pkt
1 pkt
0 pkt
0 pkt
0 pkt
Przykładowo: za wypowiedź, w której zakres środków językowych wykorzystanych przez
zdającego jest zadowalający i w której znajdują się 4 błędy językowe, egzaminator przyzna
5 pkt w tym kryterium.
[[:32]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
Wyjaśnienia (kryterium 4a – Zakres i poprawność środków językowych)
1. Nie każde nieprecyzyjne sformułowanie jest niepoprawne językowo (stanowi błąd
językowy); może być przejawem nieporadności językowej. Błędem jest nieporadność
językowa będąca oczywistym nieuzasadnionym naruszeniem obowiązującej normy
językowej.
2. Indywidualne upodobania językowe egzaminatora nie mogą wpływać na ocenę
poprawności środków językowych w pracy zdającego.
3. W wypracowaniu występuje zróżnicowana składnia, jeżeli w pracy zdający wykorzystał
poprawnie co najmniej 4 różne struktury składniowe, np.: zdanie pojedyncze, zdanie
złożone, zdanie wielokrotnie złożone, równoważnik zdania, imiesłowowy równoważnik
zdania, strona bierna, paralelizm składniowy, poprawne wprowadzanie cytatu, zdanie
pytające, zdanie wtrącone.
4. W wypracowaniu występuje zróżnicowana leksyka, jeżeli w pracy zdający np. stosuje
wyrazy/wyrażenia synonimiczne, stosuje bogatą frazeologię, używa precyzyjnego
słownictwa, w tym np. terminologii.
5. W ocenie zróżnicowania leksyki nie uwzględnia się nieuzasadnionych powtórzeń
wyrazów, zwrotów. Nieuzasadnione powtórzenia są uwzględniane w liczbie błędów
językowych.
4b. Poprawność ortograficzna
Praca jest bezbłędna albo zawiera nie więcej niż 1 błąd ortograficzny.
2 pkt
Praca zawiera 2–3 błędy ortograficzne.
1 pkt
Praca zawiera 4 lub więcej błędów ortograficznych.
0 pkt
Uwaga: Ten sam wyraz zapisany niepoprawnie ortograficznie, powtórzony w wypracowaniu,
jest liczony jako jeden błąd ortograficzny.
4c. Poprawność interpunkcyjna
Praca jest bezbłędna albo zawiera nie więcej niż 4 błędy interpunkcyjne.
2 pkt
Praca zawiera 5–8 błędów interpunkcyjnych.
1 pkt
Praca zawiera 9 lub więcej błędów interpunkcyjnych.
0 pkt
[[:33]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
Uwagi
1. Jeżeli wypowiedź jest nieczytelna (w rozumieniu czytelności zapisu), egzaminator oceni
ją na 0 pkt.
2. Jeżeli wypowiedź nie zawiera w ogóle rozwinięcia (np. zdający napisał tylko wstęp),
egzaminator przyzna 0 pkt w każdym kryterium.
3. Jeżeli wypowiedź zawiera mniej niż 400 wyrazów, jest oceniana wyłącznie w kryteriach:
Spełnienie formalnych warunków polecenia oraz Kompetencje literackie i kulturowe.
W pozostałych kryteriach egzaminator przyzna 0 punktów.
4. Jeżeli wypowiedź jest napisana niesamodzielnie, np. zawiera fragmenty odtworzone
z podręcznika, zadania zawartego w arkuszu egzaminacyjnym lub innego źródła, w tym
internetowego, lub jest przepisana od innego zdającego, wówczas egzamin z języka
polskiego, w przypadku takiego zdającego, zostanie unieważniony.
5. Zabronione jest pisanie wypowiedzi obraźliwych, wulgarnych lub propagujących
postępowanie niezgodne z prawem. W przypadku takich wypowiedzi zostanie podjęta
indywidualna decyzja dotycząca danej pracy, np. nie zostaną przyznane punkty za styl
i język lub cała wypowiedź nie będzie podlegała ocenie.
[[:34]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
O NA Z JĘ
NA I Ń
Ą ZE
Poprawność ortograficzna
1. W ocenie poprawności ortograficznej wypracowania (na poziomie zdającego,
u którego stwierdzono dysleksję i dysortografię, egzaminator będzie uwzględniał
następujące błędy (tzn. liczył je jako błędy ortograficzne):
•
błędy w zapisie wyrazów z u – ó, ż – rz, h – ch
•
łamanie zasady pisania wielką literą na początku zdania.
2. W ocenie poprawności ortograficznej wypracowania zdającego, u którego
stwierdzono dysleksję i dysortografię, egzaminator nie będzie uwzględniał innych niż
wymienione w pkt 1. błędów w zapisie (tzn. nie będzie liczył ich jako błędy
ortograficzne), w tym:
•
dodawania, opuszczania, przestawiania liter, sylab lub całych wyrazów
•
mylenia liter
−
o podobnym kształcie (a – o, l – ł – t, n – r, m – n, u – w, e – ę, a – ą, i – j, u – y)
−
dużych i małych (z wyjątkiem początku zdania)
−
odpowiedników głosek zbliżonych fonetycznie (b – p, d – t, w – f, g – k, dz – c, sz
– s, i – y, ę – em – en, ą – om– on, ś – ź, ć – dź)
−
różniących się w położeniu w stosunku do osi pionowej (p – b, d – b) lub poziomej
(m – w, n – u, b – p, d – g, p – g)
•
ominięcia drobnych elementów graficznych, w tym
− oznaczania miękkości nad literami
− kropek (dż, ż, i, j)
− „ogonków” przy literach ą lub ę i kreski (wężyka) przy literach ó, t lub ł
•
błędów dotyczących podziału wyrazu
•
utraty dźwięczności (kóska zamiast kózka, proźba zamiast prośba)
•
błędów wynikających ze schematycznego stosowania zasad ortografii, np.
startóje bo startować
•
mylenia przedrostków z przyimkami, np.: pode szły; błędnego zapisywania
przyimków z rzeczownikami i przysłówkami, np.: wklasie, zachwilę, napewno
•
niewłaściwego zapisu spółgłosek miękkich, np.: rosinie zamiast rośnie,
skosiny zamiast skośny.
Wyrazy z błędami, których nie uwzględnia się w ocenie poprawności ortograficznej,
egzaminator podkreśli w wypracowaniu i nad każdym z nich zapisze literę D –
oznaczającą dysleksję.
Praca zawiera nie więcej niż 4 błędy ortograficzne.
2 pkt
Praca zawiera 5–6 błędów ortograficznych.
1 pkt
Praca zawiera 7 lub więcej błędów ortograficznych.
0 pkt
Uwaga: Ten sam wyraz zapisany niepoprawnie ortograficznie, powtórzony w wypracowaniu,
jest liczony jako jeden błąd ortograficzny.
[[:35]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
Przykładowe realizacje
Temat 1.
Podróżowanie jako sposób na poznanie świata i samego siebie.
W pracy odwołaj się do:
•
wybranej lektury obowiązkowej
•
innego utworu literackiego
•
wybranych kontekstów.
Realizacja 1.
Błędy
rzeczowe,
błędy
w kompozycji
Błędy językowe
(w tym
stylistyczne),
ortograficzne
i interpunkcyjne
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
Podróż jest wpisana w los człowieka. Jedni podróżują, aby
poczuć satysfakcję z życia, oderwać się od codziennych trosk,
przeżyć przygodę (podróżniczka Beata Pawlikowska), inni
wędrówkę czynią sensem swego istnienia i źródłem
niezwykłych przeżyć wewnętrznych (narrator „Podróży do
Ziemi Świętej z Neapolu” Juliusza Słowackiego), jeszcze inni
bywają do podróży zmuszeni, a w obcym miejscu czują się
zagubieni i, choć doceniają uroki otaczającego świata, to
tęsknota za domem czyni ich nieszczęśliwymi (podmiot
liryczny sonetu „Pielgrzym” Adama Mickiewicza). Jednak
niezależnie od celów i sposobów podróżowania każda podróż
jest źródłem cennej wiedzy o świecie i sobie samym.
Gdy zwiedzamy świat, poznajemy nowe miejsca, możemy
się nimi zachwycić, ale też z dala od rodzimych stron
odkrywamy siebie, swoje emocje, potrzeby. Potrafimy też
z dystansu trafnie ocenić własne życie. Takie doświadczenia
stały się udziałem bohatera „Lalki” – Stanisława Wokulskiego.
Gdy wyjechał w interesach do Paryża, nie tylko poznał
niezwykłych ludzi (w tym odkrywcę – Geista) i doznał nowych
ekscytujących wrażeń, np. podczas lotu balonem czy wizyty
u magnetyzera, ale przede wszystkim zastanowił się nad
samym sobą i zrozumiał, że stał się ofiarą literatury
romantycznej, która ukształtowała jego osobowość. Chociaż
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:36]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
uświadomił sobie, że Izabela jest dla niego nieosiągalna, to nie
wyzwolił się spod zgubnego uczucia. Nawet wtedy, gdy
poznawał francuską metropolię, spacerował po jej ulicach, to
wypatrywał znajomej postaci kobiety, którą kochał. Od myśli
o niej potrafił uciec tylko czasami. Wtedy doceniał piękno
Paryża, który uważał za wzór rozwoju cywilizacyjnego.
Warto wspomnieć, że nie tylko miasta rozwinięte
cywilizacyjnie mają poznawczą moc, ale też natura. Kate,
bohaterka powieści Wiliama Whartona pt. „Niezawinione
śmierci”, podczas wspinaczki na Olimp nie tylko zachwyciła się
pięknem potężnej góry, ale przede wszystkim poznała swoje
możliwości fizyczne i uświadomiła sobie, że nie można się zbyt
łatwo poddawać i rezygnować z ambitnych celów. Na szczycie
góry zrozumiała też, jak bardzo kocha swego towarzysza
podróży – Berta.
Przytoczone przykłady dowodzą, że niezależnie od tego,
czy podróżujemy samotnie, czy w towarzystwie bliskiej osoby,
czy do centrum cywilizacyjnego, czy na łono natury – każda
podróż jest źródłem cennych refleksji i czyni człowieka
bogatszym o wiedzę o sobie i świecie.
Niektórzy ludzie czynią podróżowanie sposobem na życie
i chcą ciągle być w drodze, nieustannie czegoś doświadczać,
coś poznawać. Takich bohaterów, dla których celem jest sama
droga, którzy nie odczuwają potrzeby zakorzeniania
i przebywania w bezpiecznym domu, ukazała Olga Tokarczuk
w powieści „Bieguni”. Dla nich świat jest niczym labirynt, a oni
nieustannie się w nim poruszają, by odkrywać swoje myśli czy
emocje, by zrozumieć sens swej życiowej wędrówki. Jeden
z bohaterów utworu, aby poznać samego siebie, planuje
ruszyć śladami bohatera mitologicznego – Odyseusza.
My także, czytając „Odyseję” Homera, możemy podążyć
tropem mitologicznego bohatera. Król Itaki przez 10 lat był
w drodze, przeżył niezwykłe przygody, poznał wspaniałe
krainy, zawędrował nawet do Hadesu, a gdy znalazł się
między Scyllą a Charybdą, zrozumiał, że w życiu czasem
trzeba wybierać mniejsze zło.
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
jęz.
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:37]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
Podróż Odysa była także wyprawą w głąb siebie, dała mu
możliwość poznania swoich emocji, słabości i pozwoliła odkryć
to, co naprawdę wartościowe. Choć u boku czarodziejki Kirke
na niczym mu nie zbywało, to odrzucił wszelkie dobra, gdyż
zrozumiał, że pragnie jedynie powrotu do ojczyzny i bliskich,
gdyż miłość jest najważniejsza.
Losy wszystkich przedstawionych bohaterów związane
były z podróżą, która pozwoliła im poznać uroki
i niebezpieczeństwa świata, zdobyć nowe doświadczenia
i zastanowić się nad sobą, swoim życiem i jego wartościami.
Ich wędrówki symbolicznie odzwierciedlają dolę każdego
człowieka i wpisują się w popularny od starożytności motyw
homo viator, który zakłada, że każdy człowiek w swej życiowej
wędrówce poznaje otaczającą go rzeczywistość i wiecznie
czegoś się uczy o świecie i sobie samym. [582 wyrazy]
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
1.
Spełnienie formalnych
warunków polecenia
1
0
Uzasadnienie oceny
Wypracowanie w całości spełnia formalne warunki polecenia:
•
nie zawiera błędu kardynalnego
•
znajduje się w nim odwołanie do lektury obowiązkowej (Lalki Bolesława Prusa) oraz do
innych utworów literackich
•
w całości dotyczy problemu wskazanego w poleceniu
•
jest wypowiedzią argumentacyjną.
2.
Kompetencje
literackie
i kulturowe
0 – 1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 –
11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16
liczba błędów
rzeczowych
Ogółem
KLiK
0
16
Uzasadnienie oceny
W wypracowaniu wykorzystano w pełni funkcjonalnie trzy utwory literackie oraz kontekst:
literacki i kulturowy. Argumentacja jest bogata. Zdający wykazuje się wiedzą przedmiotową
i kontekstową, co świadczy o jego erudycji.
3. Kompozycja wypowiedzi
3a
Struktura wypowiedzi
3
2
1
0
A
B
D
C
E
F
G
[[:38]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
Uzasadnienie oceny
Elementy treściowe zostały w całej pracy zorganizowane problemowo; podział wypowiedzi
poprawny zarówno w skali ogólnej, jak i w zakresie struktury akapitów; zamysł kompozycyjny
zrealizowany w sposób wyrazisty i konsekwentny.
3b
Spójność wypowiedzi
3
2
1
0
0
liczba błędów w spójności
Uzasadnienie oceny
Wywód w całości uporządkowany i spójny.
3c
Styl wypowiedzi
1
0
Uzasadnienie oceny
Styl adekwatny do sytuacji komunikacyjnej, jednorodny.
4. Język wypowiedzi
4a
Zakres
i poprawność
środków
językowych
7
6
5
4
3
2
1
0
1
1
A
1
B
2
A
1
C
2
B
3
A
1
D
2
C
3
B
1
E
2
D
3
C
1
F
2
E
3
D
1
G
2
F
3
E
1
H
2
G
2
H
3
F
3
G
3
H
liczba błędów
językowych
Uzasadnienie oceny
Szeroki zakres środków językowych (zróżnicowana składnia, leksyka) umożliwiających pełną
i swobodną realizację tematu; 1 dopuszczalny błąd językowy.
0
4b
Poprawność ortograficzna
2
1
0
0
liczba błędów
ortograficznych
4c
Poprawność interpunkcyjna
2
1
0
0
liczba błędów
interpunkcyjnych
Suma punktów
35
[[:39]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
Realizacja 2.
Błędy
rzeczowe,
błędy
w kompozycji
Błędy językowe
(w tym
stylistyczne),
ortograficzne
i interpunkcyjne
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
Historia ludzkości to historia wielkich i małych wędrówek.
Na ich różnorodny charakter wskazują już synonimy słowa
podróż: wyprawa, turystyka, eskapada, włóczęga, migracja,
tułaczka, pielgrzymka… Analiza słownictwa dowodzi, że
zarówno przyczyny, jak i kierunki czy cele podróży bywają
różne.
Czy jednak każda podróż jest podróżowaniem? Nie.
Podróżowanie to nie tylko przemieszczanie się w przestrzeni.
Chodzi w nim bardziej nie o dotarcie do celu, ale o dążenie do
niego. Czyli o podróżowaniu mówimy wtedy, gdy podróż sama
w sobie staje się celem, gdy poznaniu świata towarzyszą
przeżycia wewnętrzne, gdy w kontakcie z nim człowiek się
rozwija i zmienia, gdy poznaje siebie.
Artystycznym świadectwem takiego myślenia o znaczeniu
podróży jest literatura. To w niej odnajdujemy różne realizacje
toposu homo viator (człowieka wędrującego) –
przedstawiającego życie ludzkie jako ciągłą podróż, która
wzbogaca człowieka o nowe doświadczenia i nadaje im sens.
Archetypowym wzorcem homo viator stał się Odyseusz –
bohater „Odysei” Homera. Podstawę fabuły eposu stanowi
długa, dziesięcioletnia wędrówka Odysa wracającego po
zwycięskiej wojnie z Troją do rodzinnej Itaki. Bohater odwiedza
kolejno fantastyczne krainy: Lotofagów, cyklopów, nimfy
Kalipso czy czarodziejki Kirke. Przeżywa niezwykłe przygody,
mierzy się z niebezpieczeństwami. Wędrówka staje się
sprawdzianem jego charakteru. Musi wykazywać się
opanowaniem, inteligencją i sprytem. Ale podróż zmienia też
Odyseusza. Na jej początku jest pewny siebie, wręcz
zarozumiały. Pokonawszy niebezpiecznego Polifema, ujawnia
mu swoje prawdziwe imię, czym naraża się na gniew
Posejdona. Z czasem Odys staje się coraz bardziej nieufny i
jednocześnie mądrzejszy. Unika zagrożeń, zastanawia się nad
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:40]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
każdą decyzją, która musi podjąć. Ważnym etapem podróży
bohatera staje się zejście do Hadesu, gdzie spotyka swoją
matkę, towarzyszy broni spod Troi i wróżbitę Tyrezjasza. To
doświadczenie pozwala mu nie tylko dojrzeć konsekwencje
swoich czynów, dokonać rozrachunku z przeszłością, poznać
swój los, ale i lepiej poznać samego siebie.
Przygody bohatera „Odysei” można odczytywać w sposób
symboliczny. To archetypy ludzkiego doświadczenia.
Wędrówka króla Itaki – odczytywana w perspektywie
egzystencjalnej – staje się symbolem rozwoju człowieka, jego
dojrzewania pod wpływem doświadczeń.
Najpełniej motyw homo viator rozwinął się w literaturze
romantycznej. Dowodem na to jest cała galeria postaci, które
określane są mianem pielgrzymów (np. w „Sonetach
krymskich” Adama Mickiewicza czy w „Hymnie” Juliusza
Słowackiego), tułaczy czy wędrowców.
Właśnie wędrowiec (co zostało zasygnalizowane w tytule
II aktu dramatu) zaprezentowany został w „Kordianie” Juliusza
Słowackiego. Bohater, wokół losów którego został
skonstruowany dramat, to „człowiek serca”, typowa postać
swego czasu: wrażliwy samotnik, zagubiony, ulegający
nastrojowi, pełen wahań i wątpliwości, cierpiący na „chorobę
wieku”… Po nieudanej samobójczej próbie (akt I) wyrusza
w podróż – szlakiem modnych romantycznych wędrówek – po
Europie (akt II). Odwiedza Londyn, Włochy, Watykan. Tak
określa cel swojej wędrówki: „Obym sam się ocenił, skoro
świat ocenię”. I zgodnie z tymi oczekiwaniami podróżowanie
umożliwia mu nie tylko poznanie (i ocenę) świata, ale
i samopoznanie, odkrycie własnej tożsamości oraz sensu
swego losu.
Jaka ocena świata wyłania się z jego obserwacji? Czego
dowiaduje się Kordian z rozmowy z Dozorcą w James Parku
w Londynie, z Wiolettą i z Papieżem? Że pieniądz jest siłą
napędową świata, a rzeczywistość pozbawiona jest ideałów
i wartości. Dzięki tej podróży otrzymuje gorzką lekcję
materializmu. Plusem z kolei jest to, że w czasie podróży
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:41]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
bohater dojrzewa. Na szczycie Mont Blanc, na tle wspaniałego
krajobrazu, wygłasza wielki światopoglądowy monolog.
Wreszcie odnalazł cel swojego działania! Stała się nim idea
„obalania tronów”, walka z monarchistyczną tyranią, potrzeba
pobudzenia ludów Europy do tej walki. Idea poświęcenia się
dla sprawy narodowej.
Warto tu zauważyć, że w procesie dojrzewania Kordiana
ważną rolę odgrywa przestrzeń. Bohater dokonuje swojego
odkrycia na górze, z dala od zgiełku świata i ludzi, blisko
Nieba. To właśnie wierzchołki gór – podobnie jak morze czy
pustynia – wyjątkowo zajmowały świadomość romantyczną.
Nieskończona, otwarta przestrzeń paradoksalnie kierowała
romantyków w głąb – do wnętrza indywidualnej świadomości
i tożsamości. Wiązała się z niezwykłymi doświadczeniami
i przeżyciami bohaterów, prowokowała ich do refleksji
egzystencjalnych.
Na podróż można także popatrzeć z perspektywy
metafizycznej. Przykład stanowi dzieło Dantego „Boska
Komedia”. W tym alegorycznym poemacie o skomplikowanej
strukturze i symbolice zaprezentowane zostały trzy
przestrzenie zaświatów: Piekło, Czyściec, Raj. Motywem
łączącym obrazy świata zmarłych jest motyw wędrówki.
Narrator-Dante wyrusza w drogę, przez którą „nie szedł nigdy
żaden żywy”.
Symboliczny jest jej kierunek: od poznania ludzkich
grzechów (Piekło), przez oczyszczenie się z nich i pokutę
(Czyściec), do stanu wiecznego szczęścia (Niebo). Po piekle
i czyśćcu oprowadza bohatera rzymski poeta Wergiliusz, po
raju – młodzieńcza miłość poety – Beatrycze, a po świetlistym
Empireum – święty Bernard z Clairvaux.
Kierowanie się bohatera w górę można interpretować –
zgodnie z filozofią i kulturą średniowiecza – jako drogę
człowieka ku Bogu, który jest sensem ludzkiego istnienia. Aby
ten cel osiągnąć, człowiek musi się wewnętrznie doskonalić,
czyli wziąć udział w swoistej podróży.
Podróżowanie może mieć duże znaczenie. Poznawanie
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
jęz.
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:42]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
_________
_________
_________
105
106
107
świata może wpływać na człowieka. Budować go i rozwijać,
jeśli zechce on tylko swoim podróżom nadać głębszy sens.
[770 wyrazów]
_________
_________
_________
1.
Spełnienie formalnych
warunków polecenia
1
0
Uzasadnienie oceny
Wypracowanie w całości spełnia formalne warunki polecenia:
•
nie zawiera błędu kardynalnego
•
znajduje się w nim odwołanie do lektury obowiązkowej (Kordiana Juliusza Słowackiego,
Boskiej Komedii Dantego) oraz do innych utworów literackich.
•
w całości dotyczy problemu wskazanego w poleceniu
•
jest wypowiedzią argumentacyjną.
2.
Kompetencje
literackie
i kulturowe
0 – 1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 –
11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16
liczba błędów
rzeczowych
Ogółem
KLiK
0
16
Uzasadnienie oceny
W wypracowaniu wykorzystano w pełni funkcjonalnie trzy utwory literackie oraz kontekst:
literacki i kulturowy. Argumentacja jest bogata. Zdający wykazuje się wiedzą przedmiotową
i kontekstową, co świadczy o jego erudycji.
3. Kompozycja wypowiedzi
3a
Struktura wypowiedzi
3
2
1
0
A
B
D
C
E
F
G
Uzasadnienie oceny
Elementy treściowe zostały w całej pracy zorganizowane problemowo; podział wypowiedzi
poprawny zarówno w skali ogólnej, jak i w zakresie struktury akapitów; zamysł kompozycyjny
zrealizowany w sposób wyrazisty i konsekwentny.
3b
Spójność wypowiedzi
3
2
1
0
0
liczba błędów w spójności
Uzasadnienie oceny
Wywód w całości uporządkowany i spójny.
3c
Styl wypowiedzi
1
0
Uzasadnienie oceny
Styl adekwatny do sytuacji komunikacyjnej, jednorodny.
[[:43]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
4. Język wypowiedzi
4a
Zakres
i poprawność
środków
językowych
7
6
5
4
3
2
1
0
1
1
A
1
B
2
A
1
C
2
B
3
A
1
D
2
C
3
B
1
E
2
D
3
C
1
F
2
E
3
D
1
G
2
F
3
E
1
H
2
G
2
H
3
F
3
G
3
H
liczba błędów
językowych
Uzasadnienie oceny
Szeroki zakres środków językowych (zróżnicowana składnia, leksyka) umożliwiających pełną
i swobodną realizację tematu; 1 dopuszczalny błąd językowy.
0
4b
Poprawność ortograficzna
2
1
0
0
liczba błędów
ortograficznych
4c
Poprawność interpunkcyjna
2
1
0
0
liczba błędów
interpunkcyjnych
Suma punktów
35
[[:44]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
Temat 2.
Miłość – inspiruje, ale czasem podcina skrzydła.
W pracy odwołaj się do:
•
wybranej lektury obowiązkowej
•
innego utworu literackiego
wybranych kontekstów.
Realizacja 1.
Błędy
rzeczowe,
błędy
w kompozycji
Błędy językowe
(w tym
stylistyczne),
ortograficzne
i interpunkcyjne
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
„Świat bez miłości byłaby martwym światem” – te słowa
Alberta Camusa oddają siłę miłości, która ma ogromną
i inspirującą moc. Widać to bardzo dobrze na przykładzie
artystów tworzących swoje największe dzieła zarówno pod
wpływem miłości szczęśliwej, jak i nieszczęśliwej. Warto tu
wspomnieć o malarzach, którzy portretowali swoje żony i dzieci
(Jan Matejko czy Stanisław Wyspiański) czy tych artystach,
którzy pod wpływem utraty bliskich stworzyli największe dzieła
(Jan Kochanowski – autor trenów czy Adam Mickiewicz tworzący
utwory powstałe pod wpływem niespełnionej miłości do Maryli
Wereszczakówny). Jednak nie trzeba być artystą, aby poczuć
inspirującą siłę miłości. Moim zdaniem inspiruje ona także
zwykłych śmiertelników, motywuje ich do czynu, sprawia, że
rosną im skrzydła. Ona też niekiedy te skrzydła im podcina,
zwłaszcza wtedy, gdy wiąże się z negatywnymi skutkami.
Zakochani są gotowi przenosić góry, zmieniać świat.
Niestety, często pod wpływem zazdrości wpadają w rozpacz,
apatię i niemoc. Takie stany przeżywał Artur – bohater dramatu
Sławomira Mrożka pt. „Tango”. Jego romantyczne uczucie do Ali
wyzwoliło w nim chęć działania i dokonania zmiany w domu
Stomila. Chciał powrotu do wartości, wprowadzenia tradycji,
pragnął, by babcia pobłogosławiła jego związek i dążył do
uroczystego ślubu. Miłość zainspirowała go do buntu i walki
o lepszy świat, dała mu poczucie siły, wyjątkowości i władzy,
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:45]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
jednak zdrada ukochanej zniszczyła w nim te wszystkie
niezwykłe emocje, podcięła mu skrzydła. Stracił siłę do walki
i Edkowi łatwo go było pokonać. Miłość pobudziła Artura do
działania, ale złe emocje z nią związane doprowadziły go do
upadku.
Głębokie uczucie do drugiej osoby, inspirujące i niszczące
jednocześnie, triumfowało nawet w tak straszliwych warunkach
jak sowiecki obóz pracy, czemu daje wyraz Gustaw Herling-
Grudziński w „Innym świecie”, kiedy przybliża historię Jegorowa.
Gdy wokół ludzie trafiali do trupiarni, gdy walczyli o przeżycie
niszczeni przez głód, choroby i katorżniczą pracę, to właśnie
miłość inspirowała lekarza obozowego do walki o ukochaną
Jewgieniję Fiodorowną, która już w więzieniu została jego żoną.
Załatwił jej lżejszą pracę i, choć był już wolny, przyjechał za nią
do Jercewa. Razem pracowali i byli szczęśliwi. Niestety,
Jewgienija zakochała się w innym i przy nim przeżywała swoje
„zmartwychwstanie”, uskrzydlenie, a Jegorow cierpiał. Można
powiedzieć, że utracił swoje człowieczeństwo, ponieważ, chcąc
rozdzielić kochanków, przyczynił się do wysłania rywala do
innego obozu. Nie potrafił pogodzić się ze stratą ukochanej.
Utracił sens życia, nie przychodził już do obozu, by zajmować się
chorymi.
Zarówno losy Artura, jak i Jegorowa są dowodem na to, że
miłość uskrzydla zawsze, nawet w nieludzkich warunkach, ale
niekiedy podcina skrzydła i czyni ludzi słabymi, nieszczęśliwymi.
Tak się dzieje wtedy, gdy osoby ukochane okażą się niegodne
miłości, gdy dopuszczą się zdrady, jak Ala czy Jewgienjia.
Podobnie postąpiła też Izabela Łęcka z „Lalki” Bolesława Prusa,
o której uczucie próżno walczył Stanisław Wokulski, dla której
zdobył ogromny majątek. Zdradzony, najpierw popadł w stan
depresyjny, potem zaś zniknął bez śladu.
Miłość motywuje do wielkich czynów, inspiruje artystów, daje
siłę, aby przenosić góry. Bywa jednak, że prowadzi do dramatów,
zabiera wolę życia. Czy więc warto kochać? Zdecydowanie tak,
bo, parafrazując słowa z „Listu do Koryntian”, podkreślę, że
gdyby ktoś posiadał wszelką wiedzę, i wszelką [możliwą] wiarę,
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
jęz.
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:46]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
_________
_________
tak iżby góry przenosił. a miłości by nie miał, byłby niczym. [512
wyrazów]
_________
1.
Spełnienie formalnych
warunków polecenia
1
0
Uzasadnienie oceny
Wypracowanie w całości spełnia formalne warunki polecenia:
•
nie zawiera błędu kardynalnego
•
znajduje się w nim odwołanie do trzech utworów literackich, z których każdy jest lekturą
obowiązkową (Tango Sławomira Mrożka, Inny świat Gustawa Herlinga-Grudzińskiego,
Lalka Bolesława Prusa).
•
w całości dotyczy problemu wskazanego w poleceniu
•
jest wypowiedzią argumentacyjną.
2.
Kompetencje
literackie
i kulturowe
0 – 1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 –
11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16
liczba błędów
rzeczowych
Ogółem
KLiK
0
16
Uzasadnienie oceny
W wypracowaniu wykorzystano w pełni funkcjonalnie trzy utwory literackie oraz kontekst:
literacki, kulturowy, biblijny. Argumentacja jest bogata. Zdający wykazuje się wiedzą
przedmiotową i kontekstową, co świadczy o jego erudycji.
3. Kompozycja wypowiedzi
3a
Struktura wypowiedzi
3
2
1
0
A
B
D
C
E
F
G
Uzasadnienie oceny
Elementy treściowe zostały w całej pracy zorganizowane problemowo; podział wypowiedzi
poprawny zarówno w skali ogólnej, jak i w zakresie struktury akapitów; zamysł kompozycyjny
zrealizowany w sposób wyrazisty i konsekwentny.
3b
Spójność wypowiedzi
3
2
1
0
0
liczba błędów w spójności
Uzasadnienie oceny
Wywód w całości uporządkowany i spójny.
3c
Styl wypowiedzi
1
0
Uzasadnienie oceny
Styl adekwatny do sytuacji komunikacyjnej, jednorodny.
[[:47]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
4. Język wypowiedzi
4a
Zakres
i poprawność
środków
językowych
7
6
5
4
3
2
1
0
1
1
A
1
B
2
A
1
C
2
B
3
A
1
D
2
C
3
B
1
E
2
D
3
C
1
F
2
E
3
D
1
G
2
F
3
E
1
H
2
G
2
H
3
F
3
G
3
H
liczba błędów
językowych
Uzasadnienie oceny
Szeroki zakres środków językowych (zróżnicowana składnia, leksyka) umożliwiających pełną
i swobodną realizację tematu; 1 dopuszczalny błąd językowy.
0
4b
Poprawność ortograficzna
2
1
0
0
liczba błędów
ortograficznych
4c
Poprawność interpunkcyjna
2
1
0
0
liczba błędów
interpunkcyjnych
Suma punktów
35
[[:48]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
Realizacja 2.
Błędy
rzeczowe,
błędy
w kompozycji
Błędy językowe
(w tym
stylistyczne),
ortograficzne
i interpunkcyjne
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
Miłość to jedna z najważniejszych wartości w życiu
człowieka. Każdy człowiek odczuwa potrzebę miłości. To
właśnie miłość może być źródłem skrajności doświadczanych
przez ludzi, którzy nienawidzą i kochają, dostają skrzydeł
i upadają, są zdolni do kreowania rzeczywistości, ale
i pogrążają się w marazmie i melancholii, widzą świat przez
różowe okulary, ale i tracą sens życia. Świadectwem takiego
oblicza miłości jest literatura i wykreowani przez nią
bohaterowie. To oni i ich losy są najlepszym przykładem
pozwalającym czytelnikowi poznać naturę miłości.
Takim bohaterem jest Stanisław Wokulski – człowiek
pozytywizmu, czasu rozumu, wiedzy i nauki. Bolesław Prus
przedstawił go w swojej powieści, którą można uznać za
swoiste studium człowieka zakochanego. Miłość w „Lalce”
została ukazana wieloaspektowo i różnorodnie. Na plan
pierwszy wybija się właśnie Wokulski, którego uczucie ma
wyraźnie i silnie zindywidualizowany charakter
o romantycznym rodowodzie. Miłość innych bohaterów, ich
przelotne romanse i miłostki – z różnych pobudek i dla rożnych
celów – są doskonałym lustrem, w którym może przeglądać się
Stanisław Wokulski. Czyni tak, bardzo często jest krytyczny
wobec innych i samego siebie, ale nie zawsze potrafi z tego
wyciągnąć wnioski.
Miłość do Izabeli pojawiła się w życiu Wokulskiego
niespodziewanie. Zobaczył ją i zakochał się od pierwszego
wejrzenia. To wszystko! Już! Szybko uświadomił sobie, że zbyt
wiele ich dzieli, aby mógł zdobyć jej względy. Nie wiedział
jeszcze, że człowiek zakochany może przenosić góry, że
miłość inspiruje. Okoliczności związane z wojną rosyjsko-
turecką i dawne znajomości z Rosji spowodowały, że
Wokulski, niejednokrotnie stawiając na szali własne życie,
wzbogacił się w dwójnasób. A przecież nie musiał. Posiadał
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
jęz.
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:49]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
niewielki kapitał, który mógł wystarczyć na dostatnie życie.
Jednak założył sobie, że jak zdobędzie wielki majątek, to
będzie mógł oficjalnie starać się o rękę arystokratki. Tak oto
miłość zainspirowała Wokulskiego do działań wykraczających
poza rozsądek i rozum dojrzałego i wykształconego człowieka.
Szybko okazało się, że same pieniądze nie wystarczą. Nie
zraziło to jednak Wokulskiego. Kierowany ślepą miłością
podejmował różne działania, których celem było zbliżenie się
do Izabeli. Wierzył, że mu się uda. I rzeczywiście, otrzymał
w końcu przyrzeczenie Izabeli, której poglądy na miłość
w ogóle i na miłość Wokulskiego do niej były zgoła odmienne
od wyobrażeń bohatera. Wiarołomstwo tak idealizowanej
ukochanej doprowadziło do zerwania zaręczyn. Ta sama
miłość, która była inspiracją dla jego dotychczasowych działań,
teraz podcięła mu skrzydła, stracił chęć do życia, nie widział w
nim żadnego celu ani sensu. Próbował popełnić samobójstwo,
sprzedał sklep, rozwiązał spółkę, zakończył w Warszawie
interesy finansowe... Ostatecznie Prus nie ujawnił w powieści
dalszych losów swego głównego bohatera. Pozostawił
czytelnikowi różne tropy i dał możliwość snucia różnych
domysłów.
Według mnie miłość pozostawiła w duszy Wokulskiego
bolesne piętno. Miała być źródłem szczęścia bohatera, a była
tylko złudną nadzieją, która doprowadziła do nieodwracalnego
dramatu życiowego. Nawet hipotetyczna praca u Geista czy
podróż do Chin nie mogą wykorzenić z pamięci bohatera tak
tragicznego doświadczenia ani myśleć o nim bez emocji. Taka
miłość to trucizna i brzemię dźwigane do końca życia.
Bohaterem, którego miłość również inspirowała do
działania, ale później odebrała chęć do życia, jest Jacek
Soplica. Ten romantyczny bohater utworu Adama Mickiewicza
„Pan Tadeusz” zakochał się na zabój w córce stolnika
Horeszki. Roił sobie, że jest przyjacielem Stolnika i że ten mu
nie odmówi ręki córki. Zakochany w Ewie ślepo służył
Stolnikowi. A ponieważ cieszył się sławą i uznaniem wśród
okolicznej szlachty, bez problemu spełniał wszystkie jego
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
jęz.
_________
_________
_________
_________
jęz.
_________
_________
_________
_________
[[:50]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
zlecenia związane z politycznymi ambicjami. Liczył na to, że
Stolnik doceni jego poświecenie, oddanie i bezgraniczną
wierność. Nie brał sobie do serca tego, co wielu mu mówiło, że
stolnikowe progi są za wysokie na Jacka nogi. Był zakochany.
Rzeczywistość okazała się niebawem okrutna dla Soplicy.
Stolnik dał mu wyraźnie do zrozumienia, że to nie on, Jacek
Soplica, jest odpowiednim pretendentem do ręki Ewy.
Upokorzony i pozbawiony nadziei na spełnienie swej
bezgranicznej miłości do pięknej arystokratki Soplica popadł
w czarną rozpacz. Stracił sens i chęć do życia. Przestał
przewodzić okolicznej szlachcie, zaczął pić, ożenił się
z niekochaną przez siebie kobietą, którą unieszczęśliwił.
A kiedy podczas ataku Moskali na zamek Horeszki zabił
Stolnika, to przelała się czara goryczy. Świadkiem popełnionej
zbrodni był Gerwazy, stary służący Stolnika. Soplicę
okrzyknięto zdrajcą. Wyśmiewany przez innych, zabójca,
zdrajca ojczyzny… ucieka po kryjomu z Litwy, aby ostatecznie
zwyciężyć samego siebie, odpokutować popełnione grzechy
i poświęcić się dla dobra zniewolonego kraju. Zmienił
nazwisko, został księdzem, stał się tajnym emisariuszem.
W romantyczną kreację bohatera zostały wpisane dwie
miłości: do kobiety i do ojczyzny. Zgodnie ze światopoglądem
epoki – obie nieszczęśliwe i obie tragiczne. Ale to miłość do
ojczyzny stała się przyczynkiem do odkupienia win
popełnionych przez Jacka. Ksiądz Robak umiera, ale z wiarą,
że Tadeusz i Zosia węzłem małżeńskim złączą zwaśnione
rody, a ojczyznę niebawem wyzwoli Napoleon maszerujący na
Rosję.
Miłość to burzliwy, dramatyczny, a czasem tragiczny
w skutkach proces, który silnie wpływa na życie człowieka. To
miłość inspirowała wspomnianych bohaterów do działania,
ale... Byli skuteczni w swych postępowaniach, kiedy mieli
nadzieję, ale... Obaj doświadczyli destrukcyjnej siły miłości,
ale… Zakochani bohaterowie w konfrontacji z rzeczywistością
przegrywają, ale… Prawdziwa natura miłości okazuje więc się
nieprzewidywalna. [813]
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
_________
[[:51]]
Arkusz pokazowy z egzaminu maturalnego z języka polskiego
1.
Spełnienie formalnych
warunków polecenia
1
0
Uzasadnienie oceny
Wypracowanie w całości spełnia formalne warunki polecenia:
•
nie zawiera błędu kardynalnego
•
znajduje się w nim odwołanie do dwóch utworów literackich, z których każdy jest lekturą
obowiązkową (Lalka Bolesława Prusa i „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza).
•
w całości dotyczy problemu wskazanego w poleceniu
•
jest wypowiedzią argumentacyjną.
2.
Kompetencje
literackie
i kulturowe
0 – 1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 –
11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16
liczba błędów
rzeczowych
Ogółem
KLiK
0
15
Uzasadnienie oceny
W wypracowaniu wykorzystano w pełni funkcjonalnie dwa utwory literackie oraz kontekst
historycznoliteracki. Argumentacja jest zadowalająca
3. Kompozycja wypowiedzi
3a
Struktura wypowiedzi
3
2
1
0
A
B
D
C
E
F
G
Uzasadnienie oceny
Elementy treściowe zostały w całej pracy zorganizowane problemowo; podział wypowiedzi
poprawny zarówno w skali ogólnej, jak i w zakresie struktury akapitów; zamysł kompozycyjny
zrealizowany w sposób wyrazisty i konsekwentny.
3b
Spójność wypowiedzi
3
2
1
0
0
liczba błędów w spójności
Uzasadnienie oceny
Wywód w całości uporządkowany i spójny.
3c
Styl wypowiedzi
1
0
Uzasadnienie oceny
Styl adekwatny do sytuacji komunikacyjnej, jednorodny.
[[:52]]
Zasady oceniania rozwiązań zadań
4. Język wypowiedzi
4a
Zakres
i poprawność
środków
językowych
7
6
5
4
3
2
1
0
3
1
A
1
B
2
A
1
C
2
B
3
A
1
D
2
C
3
B
1
E
2
D
3
C
1
F
2
E
3
D
1
G
2
F
3
E
1
H
2
G
2
H
3
F
3
G
3
H
liczba błędów
językowych
Uzasadnienie oceny
Szeroki zakres środków językowych (zróżnicowana składnia, leksyka) umożliwiających pełną
i swobodną realizację tematu; 3 dopuszczalne błędy językowe.
0
4b
Poprawność ortograficzna
2
1
0
0
liczba błędów
ortograficznych
4c
Poprawność interpunkcyjna
2
1
0
0
liczba błędów
interpunkcyjnych
Suma punktów
34