Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Polecenie
Rozważamy przejścia elektronu pomiędzy wybranymi poziomami energetycznymi A, B, C, D w pewnym atomie. Elektron może przechodzić z poziomu A do poziomu B, z poziomu B do poziomu C oraz z poziomu C do poziomu D. Ponadto możliwe jest bezpośrednie przejście elektronu z poziomu A do poziomu D (zobacz rys. obok). Długości fal fotonów emitowanych podczas tych przejść oznaczymy odpowiednio: λAB, λBC, λCD, λAD.
Wyprowadź wzór pozwalający wyznaczyć – tylko na podstawie danych wielkości: λAB, λBC, λCD – długość fali λAD fotonu emitowanego przy przejściu elektronu bezpośrednio z poziomu A do poziomu D.

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Krok 1. Zasada zachowania energii: ∆EAD = ∆EAB + ∆EBC + ∆ECD, czyli EAD = EAB + EBC + ECD.
Krok 2. Wzory Plancka na energie fotonów i związek c = λf:
EAB = hc/λAB, EBC = hc/λBC, ECD = hc/λCD, EAD = hc/λAD
Krok 3. Podstawienie:
hc/λAD = hc/λAB + hc/λBC + hc/λCD
1/λAD = 1/λAB + 1/λBC + 1/λCD
Wzór końcowy:
λAD = (λAB·λBC·λCD)/(λBC·λCD + λAB·λCD + λAB·λBC)
Lub równoważnie: 1/λAD = 1/λAB + 1/λBC + 1/λCD
prawidłowe wyprowadzenie wzoru pozwalającego na wyznaczenie λAD tylko na podstawie danych długości fal oraz prawidłowa postać końcowego wzoru (bez błędu w przekształceniach).
zapisanie zasady zachowania energii wiążącej energie emitowanych fotonów oraz zapisanie wzoru Plancka na energię emitowanego fotonu łącznie z wykorzystaniem związku pomiędzy częstotliwością i długością fali fotonu.
zapisanie zasady zachowania energii wiążącej energie emitowanych fotonów (wystarczy zapis: ∆EAD = ∆EAB + ∆EBC + ∆ECD lub EAD = EAB + EBC + ECD).
Ocena według schematu punktowania CKE, zwykle w 15–30 s
Dowiedz się, ile punktów naprawdę zdobywasz. Zrób zdjęcie kartki albo wklej odpowiedź: Maturownik+ porówna ją ze schematem punktowania, policzy punkty i wytłumaczy, gdzie i dlaczego je tracisz.