Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Polecenie
Uczniowie zamierzali wyznaczyć gęstość ρ pewnej cieczy. Mieli do dyspozycji piasek, szklane naczynie ze skalą objętości, mniejszy pojemnik (zobacz rys. 1.) oraz wagę. Masę mniejszego pustego pojemnika oznaczymy jako mp. Do szklanego naczynia uczniowie wlali badaną ciecz o objętości V0, a do pojemnika wsypali porcję piasku. Następnie pojemnik umieścili w naczyniu z cieczą tak, aby pływał (zobacz rys. 2.). W kolejnych etapach doświadczenia uczniowie dosypywali do pojemnika piasek, a pojemnik wciąż pływał. Całkowita masa piasku mx w pojemniku była znana, ponieważ uczniowie za każdym razem ważyli porcję dosypywanego piasku. Po dosypaniu piasku uczniowie odczytywali na skali objętość V, jaką zajmuje ciecz razem z zanurzoną częścią pojemnika z piaskiem. Objętość Vz zanurzonej części mniejszego pojemnika uczniowie wyznaczali po odjęciu objętości cieczy V0 od objętości V.
Wyniki pomiarów przeprowadzonych podczas doświadczenia przedstawiono na poniższym wykresie. Zaznaczono punkty pomiarowe (mx, Vz) oraz niepewności ∆Vz. Pomiary masy piasku mx przyjęto za dokładne.
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Uczniowie uznali, że zależność między objętością Vz zanurzonej części pojemnika z piaskiem a masą piasku mx w tym pojemniku jest liniowa, czyli że opisuje ją wyrażenie: Vz = A·mx + B dla pewnych współczynników A i B
Zadanie 6.1.
a) Na wykresie zamieszczonym w opisie zadania 6. narysuj prostą najlepiej dopasowaną do danych eksperymentalnych przedstawionych na tym wykresie.
b) Na podstawie wykresu prostej wyznacz objętość zanurzonej części pojemnika, gdyby pływał i nie było w nim piasku.
c) Na podstawie danych odczytanych z wykresu prostej oblicz współczynnik A.
a) Prosta najlepiej dopasowana do danych eksperymentalnych.
b) Vz(0) ≈ 150 cm³. Wartość powinna mieścić się w przedziale od ok. 115 cm³ do ok. 175 cm³.
c) A = ∆Vz/∆mx = (575 cm³ − 325 cm³)/(360 g − 150 g) ≈ 1,19 cm³/g ≈ 1,2 cm³/g. Wartość powinna mieścić się w przedziale od 1,05 cm³/g do 1,3 cm³/g.
a) 1 pkt – prawidłowe narysowanie prostej najlepiej dopasowanej do danych eksperymentalnych.
b) 1 pkt – prawidłowe wyznaczenie objętości (wraz z jednostką) zanurzonej części pustego pojemnika, wynikające z przecięcia narysowanej prostej z osią rzędnych oraz mieszczące się w przedziale od ok. 115 cm³ do ok. 175 cm³.
c) 1 pkt – prawidłowe obliczenie wartości współczynnika A (wraz z jednostką) na podstawie danych odczytanych z wykresu narysowanej prostej. Obliczona wartość współczynnika A powinna mieścić się w przedziale od 1,05 cm³/g do 1,3 cm³/g.
Współczynnik A oblicza się jako tangens kąta nachylenia prostej.
Ocena według schematu punktowania CKE, zwykle w 15–30 s
Dowiedz się, ile punktów naprawdę zdobywasz. Zrób zdjęcie kartki albo wklej odpowiedź: Maturownik+ porówna ją ze schematem punktowania, policzy punkty i wytłumaczy, gdzie i dlaczego je tracisz.