Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Informacja do zadań 11.1.–11.3.
Badano próbkę zawierającą jądra pewnego izotopu ulegające samorzutnej przemianie beta minus. Detektor cząstek beta minus (elektronów) rejestrował promieniowanie pochodzące z tej próbki w ciągu kolejnych pięciu dni. Detektor włączał się każdego dnia zawsze o tej samej porze i rejestrował promieniowanie przez 5 minut. Wyniki pomiarów z kolejnych dni – po odjęciu zliczeń pochodzących od innych źródeł – przedstawiono w tabeli poniżej.
| Dzień | 1. | 2. | 3. | 4. |
|---|
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
| ------- | ----- | ----- | ----- | ----- | ----- |
| Liczba zliczeń | 1 374 | 1 346 | 1 372 | 1 360 | 1 358 |
Pole powierzchni, na jaką padały cząstki beta minus zliczane przez detektor, stanowi 1/16 pola sfery o środku w miejscu źródła cząstek i promieniu równym odległości detektora od źródła promieniowania. Załóż sferycznie symetryczny rozkład emitowanego promieniowania oraz brak pochłaniania promieniowania przez ośrodek pomiędzy źródłem a detektorem. Przyjmij, że wszystkie cząstki padające na powierzchnię detektora były zliczane.
Polecenie
Oceń prawdziwość każdego dokończenia poniższego zdania. Zaznacz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
W wyniku emisji cząstki beta minus przez jądro atomowe zawsze
1. maleje liczba neutronów w jądrze atomowym.
2. zmniejsza się liczba masowa jądra atomowego.
3. zwiększa się liczba protonów w jądrze atomowym.
1. P
2. F
3. P
poprawna odpowiedź.
brak spełnienia powyższego kryterium.
Ocena według schematu punktowania CKE, zwykle w 15–30 s
Dowiedz się, ile punktów naprawdę zdobywasz. Zrób zdjęcie kartki albo wklej odpowiedź: Maturownik+ porówna ją ze schematem punktowania, policzy punkty i wytłumaczy, gdzie i dlaczego je tracisz.