Zadanie 11.3, matura czerwiec 2020, fizyka rozszerzona

2 pktobliczeniowetrudne 34%Czerwiec 2020

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Zadanie

Wspólne informacje do wiązki zadań

Badano próbkę zawierającą jądra pewnego izotopu ulegające samorzutnej przemianie beta minus. Detektor cząstek beta minus (elektronów) rejestrował promieniowanie pochodzące z tej próbki w ciągu kolejnych pięciu dni. Detektor włączał się każdego dnia zawsze o tej samej porze i rejestrował promieniowanie przez 5 minut. Wyniki pomiarów z kolejnych dni – po odjęciu zliczeń pochodzących od innych źródeł – przedstawiono w tabeli poniżej.

Dzień1.2.3.4.5.
Liczba zliczeń1 3741 3461 3721 3601 358

Pole powierzchni, na jaką padały cząstki beta minus zliczane przez detektor, stanowi 1/16 pola sfery o środku w miejscu źródła cząstek i promieniu równym odległości detektora od źródła promieniowania. Załóż sferycznie symetryczny rozkład emitowanego promieniowania oraz brak pochłaniania promieniowania przez ośrodek pomiędzy źródłem a detektorem. Przyjmij, że wszystkie cząstki padające na powierzchnię detektora były zliczane.

Polecenie

2 punkty

Średnią aktywność promieniotwórczą A próbki w czasie Δt określimy jako stosunek ΔN liczby jąder, które uległy przemianie w czasie Δt, do tego czasu. Jednostką aktywności jest 1 Bq (bekerel), przy czym 1 Bq=1 rozpad1 s1\ \mathrm{Bq} = \frac{1\ \text{rozpad}}{1\ \mathrm{s}}.

Oblicz średnią aktywność promieniotwórczą badanej próbki w czasie 5 minut – podczas działania detektora w pierwszym dniu. Wynik podaj w bekerelach.

Korepetytor

Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.

Wypróbuj za darmo

5 rozmów · bez karty · Zaloguj się

Sprawdź się

Jak poszło?

Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie

Odpowiedź z klucza CKE

As ≈ 73,3 Bq

Przykładowe rozwiązanie (CKE): jednemu rozpadowi beta minus jądra towarzyszy emisja jednego elektronu, zatem liczba cząstek emitowanych ze źródła (we wszystkie strony) odpowiada liczbie jąder, które uległy rozpadowi. Obliczymy liczbę jąder, które uległy rozpadowi pierwszego dnia w ciągu pięciu minut (z uwzględnieniem sferycznie symetrycznego rozkładu promieniowania):

ΔN = 16 ⋅ 1 374 = 21 984 rozpadów

Obliczymy średnią aktywność w czasie 5 minut podczas działania detektora w pierwszym dniu:

As=ΔNΔt=21 984 rozpadoˊw5⋅60 s≈73,3 BqA_s = \frac{\Delta N}{\Delta t} = \frac{21\,984\ \text{rozpadów}}{5 \cdot 60\ \mathrm{s}} \approx 73{,}3\ \mathrm{Bq}

Schemat punktowania

2 pkt

poprawna metoda obliczenia aktywności źródła w czasie działania detektora pierwszego dnia oraz prawidłowy wynik liczbowy podany w bekerelach.

1 pkt

powiązanie liczby emitowanych cząstek z liczbą rozpadów jąder atomowych oraz prawidłowe obliczenie liczby cząstek emitowanych przez źródło (lub liczby rozpadów) w czasie 5 minut działania detektora w pierwszym dniu

LUB

– obliczenie aktywności źródła w czasie 5 minut działania detektora pierwszego dnia, z pominięciem czynnika mnożącego 16

LUB

– poprawne obliczenie (z uwzględnieniem czynnika 16) aktywności źródła dla innego dnia albo dla całkowitego czasu działania detektora w ciągu 5 dni (np. obliczenie średniej arytmetycznej z aktywności).

0 pkt

brak spełnienia powyższych kryteriów.

Umiejętności w zadaniu

Pliki cookies

Zapisujemy na Twoim urządzeniu to, bez czego serwis nie działa, np. zalogowanie. Plików analitycznych użyjemy tylko za Twoją zgodą. Szczegóły w polityce prywatności.