Zadanie 31.2, matura maj 2023, matematyka podstawowa
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Właściciel pewnej apteki przeanalizował dane dotyczące liczby obsługiwanych klientów z 30 kolejnych dni. Przyjmijmy, że liczbę L obsługiwanych klientów n-tego dnia opisuje funkcja
L(n) = −n2 + 22n + 279
gdzie n jest liczbą naturalną spełniającą warunki n ≥ 1 i n ≤ 30.
Polecenie
2 punktyKtórego dnia analizowanego okresu w aptece obsłużono największą liczbę klientów? Oblicz liczbę klientów obsłużonych tego dnia. Zapisz obliczenia.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Sposób I
Wykresem funkcji L(n) = −n2 + 22n + 279, gdzie n jest liczbą naturalną z przedziału [1, 30], jest zbiór punktów leżących na paraboli o ramionach skierowanych w dół. Przekształcamy wzór funkcji L do postaci kanonicznej:
L(n) = −n2 + 22n + 279 = −[n2 − 22n] + 279 = −[(n − 11)2 − 112] + 279 = −(n − 11)2 + 121 + 279 = −(n − 11)2 + 400
Z postaci kanonicznej odczytujemy współrzędne wierzchołka paraboli: W = (11, 400).
Interpretujemy otrzymane wartości: największą liczbę klientów obsłużono jedenastego dnia badanego okresu i było to 400 osób.
Sposób II
Wykresem funkcji L(n) = −n2 + 22n + 279, gdzie n jest liczbą naturalną z przedziału [1, 30], jest zbiór punktów leżących na paraboli o ramionach skierowanych w dół. Jej największa wartość jest drugą współrzędną wierzchołka paraboli W = (p, q). Stąd
,
q = L(p) = −112 + 22 ⋅ 11 + 279 = 400
Największą liczbę klientów obsłużono jedenastego dnia badanego okresu i było to 400 osób.
Sposób III
Wykorzystamy następującą własność funkcji kwadratowej L(x) = −x2 + 22x + 279. Jeśli L(k1) = L(k2), to liczba jest pierwszą współrzędną wierzchołka paraboli będącej wykresem funkcji L. Jeśli ponadto współczynnik przy x2 jest liczbą ujemną, to liczba jest największą wartością funkcji L.
Wykonujemy obliczenia – szukamy argumentów, dla których funkcja przyjmuje tę samą wartość:
L(9) = 396
L(10) = 399
L(11) = 400
L(12) = 399
Zauważamy, że L(10) = L(12). Ponieważ
oraz
więc funkcja L przyjmuje wartość największą równą 400 dla argumentu 11. To oznacza, że największą liczbę klientów obsłużono jedenastego dnia badanego okresu i było to 400 osób.
Schemat punktowania
poprawna metoda rozwiązania zadania oraz poprawne wyniki: 11 i 400.
wyznaczenie postaci kanonicznej funkcji L: L(n) = −(n − 11)2 + 400
– obliczenie, którego dnia analizowanego okresu w aptece obsłużono największą liczbę klientów lub obliczenie największej liczby klientów: 11 lub 400,
ALBO
– obliczenie pierwszej współrzędnej p wierzchołka paraboli z własności L(k1) = L(k2), gdzie k1, k2 są różnymi liczbami takimi, że ∣p − k1∣ = ∣p − k2∣: .
albo
rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.
Uwagi:
1. Jeżeli zdający błędnie oblicza pierwszą współrzędną wierzchołka paraboli, i konsekwentnie do popełnionego błędu oblicza drugą współrzędną, to może otrzymać 1 punkt za całe rozwiązanie (o ile ta pierwsza współrzędna jest liczbą należącą do dziedziny).
2. Jeżeli zdający nie zapisze, że 11 należy do dziedziny funkcji L, to może otrzymać 2 punkty za całe rozwiązanie.
3. Jeżeli zdający oblicza największą wartość funkcji L, korzystając z rachunku różniczkowego, i nie zapisze przedziałów monotoniczności funkcji, to może otrzymać 2 punkty za całe rozwiązanie (gdy wyznaczy pochodną funkcji L(x) określoną dla , obliczy miejsce zerowe pochodnej funkcji L(x) i wartość funkcji L w tym punkcie).
4. Jeżeli zdający oblicza L(11) = 400 i L(11 − k) = L(11 + k), gdzie k ≠ 0, i wskaże wartość największą, to może otrzymać 2 punkty za całe rozwiązanie.
5. Jeżeli zdający zapisze tylko L(11) = 400, to otrzymuje 1 punkt.
Uwagi ogólne:
1. Akceptowane są wszystkie rozwiązania merytorycznie poprawne i spełniające warunki zadania.
2. Jeżeli zdający poprawnie rozwiąże zadanie i otrzyma poprawny wynik, lecz w końcowym zapisie przekształca ten wynik i popełnia przy tym błąd, to może uzyskać maksymalną liczbę punktów.
3. Jeżeli zdający popełni błędy rachunkowe, które na żadnym etapie rozwiązania nie upraszczają i nie zmieniają danego zagadnienia, lecz stosuje poprawną metodę i konsekwentnie do popełnionych błędów rachunkowych rozwiązuje zadanie, to może otrzymać co najwyżej (n − 1) punktów (gdzie n jest maksymalną możliwą do uzyskania liczbą punktów za dane zadanie).
Komentarz. Jeżeli zdający błędnie oblicza pierwszą współrzędną wierzchołka paraboli, i konsekwentnie do popełnionego błędu oblicza drugą współrzędną, to może otrzymać 1 punkt za całe rozwiązanie (o ile pierwsza współrzędna jest liczbą należącą do dziedziny). Jeżeli zdający nie zapisze, że 11 należy do dziedziny funkcji L, to może otrzymać 2 punkty za całe rozwiązanie.