Zadanie 32, matura czerwiec 2026, matematyka podstawowa

3 pktobliczeniowetrudne (szac.)Czerwiec 2026

Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Zadanie

Polecenie

3 punkty

Dany jest kwadrat ABCD o boku długości 4.

Rozważamy wszystkie trójkąty DEF spełniające jednocześnie następujące warunki:

• punkt E leży na boku AB kwadratu ABCD

• punkt F leży na boku BC kwadratu ABCD

• ∣CF∣=12⋅∣EB∣=x|CF|=\frac{1}{2}\cdot|EB|=x, gdzie x∈(0,2)x\in(0, 2) (zobacz rysunek).

Niech P(x) oznacza pole trójkąta DEF w zależności od długości x odcinka CF.

kwadrat ABCD o boku 4 z trójkątem DEF, punkt E na boku AB, punkt F na boku BC, oznaczone odcinki |CF| = x i |EB| = 2xPowiększ
kwadrat ABCD o boku 4 z trójkątem DEF, punkt E na boku AB, punkt F na boku BC, oznaczone odcinki |CF| = x i |EB| = 2x

Wyznacz wzór funkcji P zmiennej x, gdzie x∈(0,2)x\in(0, 2). Oblicz długość x odcinka CF, dla której pole trójkąta DEF jest najmniejsze. Zapisz obliczenia.

Pan Ignacy

Nauczyciel matematyki, który zna to zadanie i klucz CKE. Wybierz, od czego zaczynasz.

  • Rozbierze polecenie, zakreśli dane w treści i rozpisze plan na tablicy.

  • Utknięcie w połowie? Poprowadzi krok po kroku, bez podawania gotowca.

  • Zdjęcie kartki albo tekst: punkty jak w kluczu CKE i to, co poprawić.

Jak oceniasz to zadanie?

Zaznacz po porównaniu z kluczem. Ocena trafia do Mojej nauki.

Rozwiązanie

Odpowiedź i schemat punktowania z klucza CKE.

Sprawdź rozwiązanie CKEUkryj rozwiązanie

Odpowiedź z klucza CKE

P(x) = x2 − 2x + 8, x = 1

Z warunków zadania wynika, że

∣AD∣ = ∣DC∣ = 4

∣CF∣ = x

∣EB∣ = 2x

∣AE∣ = 4 − 2x

∣BF∣ = 4 − x

Wówczas pola trójkątów EBF, FCD, DAE w zależności od zmiennej x są równe:

PEBF=12⋅2x⋅(4−x)=4x−x2P_{EBF}=\frac{1}{2}\cdot 2x\cdot(4-x)=4x-x^2

PFCD=12⋅4⋅x=2xP_{FCD}=\frac{1}{2}\cdot 4\cdot x=2x

PDAE=12⋅4⋅(4−2x)=8−4xP_{DAE}=\frac{1}{2}\cdot 4\cdot(4-2x)=8-4x

Pole P trójkąta DEF jest różnicą pola kwadratu ABCD i sumy pól trójkątów EBF, FCD oraz DAE. Zatem:

P(x) = 42 − (4x − x2 + 2x + 8 − 4x)

P(x) = 16 − (−x2 + 2x + 8)

P(x) = x2 − 2x + 8

Wykresem funkcji P jest fragment paraboli skierowanej ramionami do góry. Obliczamy pierwszą współrzędną wierzchołka tej paraboli:

p=−(−2)2⋅1=1∈(0,2)p=\frac{-(-2)}{2\cdot 1}=1\in(0, 2)

Zatem funkcja P przyjmuje wartość najmniejszą dla argumentu 1.

Pole trójkąta DEF jest najmniejsze, gdy ∣CF∣ = 1.

Schemat punktowania

3 pkt

zastosowanie poprawnej metody i poprawne wyniki, np. P(x) = x2 − 2x + 8 oraz x = 1.

2 pkt

wyznaczenie poprawnego wzoru na pole trójkąta DEF w zależności od zmiennej x, np. P(x)=16−12⋅2x⋅(4−x)−12⋅4⋅x−12⋅4⋅(4−2x)P(x)=16-\frac{1}{2}\cdot 2x\cdot(4-x)-\frac{1}{2}\cdot 4\cdot x-\frac{1}{2}\cdot 4\cdot(4-2x).

1 pkt

zapisanie wzoru na pole trójkąta DEF w zależności od pól trójkątów EBF, FCD, DAE, np. PDEF = 42 − PEBF − PFCD − PDAE

– zapisanie pól co najmniej dwóch spośród trójkątów EBF, FCD, DAE w zależności od zmiennej x, np.:

PEBF=12⋅2x⋅(4−x)P_{EBF}=\frac{1}{2}\cdot 2x\cdot(4-x) oraz PFCD=12⋅4⋅xP_{FCD}=\frac{1}{2}\cdot 4\cdot x,

PFCD=12⋅4⋅xP_{FCD}=\frac{1}{2}\cdot 4\cdot x oraz PDAE=12⋅4⋅(4−2x)P_{DAE}=\frac{1}{2}\cdot 4\cdot(4-2x).

albo

0 pkt

rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.

Uwagi:

1. Jeżeli zdający zapisze jedynie, że szukaną wartością x jest liczba 1, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie.

2. Jeżeli zdający nie zapisze pola trójkąta DEF jako funkcji P zmiennej x, a jedynie obliczy wartości pola dla wybranych długości odcinka CF i na tej podstawie wskaże najmniejszą wartość pola, to za całe rozwiązanie otrzymuje 0 punktów, o ile nie nabył prawa do innej liczby punktów.

3. Jeżeli zdający stosuje rachunek różniczkowy i nie uzasadni, że w punkcie będącym miejscem zerowym pochodnej funkcji P jest najmniejsza wartość funkcji P, to może otrzymać co najwyżej 2 punkty za całe rozwiązanie.

Za poprawne uzasadnienie, że w punkcie będącym miejscem zerowym pochodnej funkcji P jest najmniejsza wartość funkcji P, można uznać sytuację, gdy zdający bada znak pochodnej (np. szkicuje wykres funkcji, która w ten sam sposób jak pochodna zmienia znak, i zaznacza na rysunku, np. znakami „+” i „-”, znak pochodnej), oraz:

– opisuje przedziały monotoniczności funkcji P (słownie lub graficznie – np. przy użyciu strzałek)

LUB

– zapisuje, że dla wyznaczonego miejsca zerowego pochodnej, funkcja P ma minimum lokalne i jest to jednocześnie jej najmniejsza wartość,

LUB

– zapisuje, że dla wyznaczonego miejsca zerowego pochodnej, funkcja P ma minimum lokalne i jest to jedyne ekstremum tej funkcji.

4. Jeżeli zdający nie zapisze, że 1 należy do dziedziny funkcji P, to może otrzymać 3 punkty za całe rozwiązanie.

Uwagi ogólne:

1. Akceptowane są wszystkie rozwiązania merytorycznie poprawne i spełniające warunki zadania.

2. Jeżeli zdający poprawnie rozwiąże zadanie i otrzyma poprawny wynik, lecz w końcowym zapisie przekształca ten wynik i popełnia przy tym błąd, to może uzyskać maksymalną liczbę punktów.

3. Jeżeli zdający popełni błędy rachunkowe, które na żadnym etapie rozwiązania nie upraszczają i nie zmieniają danego zagadnienia, lecz stosuje poprawną metodę i konsekwentnie do popełnionych błędów rachunkowych rozwiązuje zadanie, to może otrzymać co najwyżej (n − 1) punktów (gdzie n jest maksymalną możliwą do uzyskania liczbą punktów za dane zadanie).

Komentarz. Jeżeli zdający zapisze jedynie, że szukaną wartością x jest liczba 1, to otrzymuje 0 punktów za całe rozwiązanie. Jeżeli zdający nie zapisze pola trójkąta DEF jako funkcji P zmiennej x, a jedynie obliczy wartości pola dla wybranych długości odcinka CF i na tej podstawie wskaże najmniejszą wartość pola, to za całe rozwiązanie otrzymuje 0 punktów. Jeżeli zdający stosuje rachunek różniczkowy i nie uzasadni, że w punkcie będącym miejscem zerowym pochodnej funkcji P jest najmniejsza wartość funkcji P, to może otrzymać co najwyżej 2 punkty za całe rozwiązanie.

Umiejętności w zadaniu

Pliki cookies

Zapisujemy na Twoim urządzeniu to, bez czego serwis nie działa, np. zalogowanie. Plików analitycznych użyjemy tylko za Twoją zgodą. Szczegóły w polityce prywatności.