Zadanie 10.2, matura maj 2022, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Rozważamy napiętą strunę metalową, której oba końce są unieruchomione. Gdy struna jest pobudzona do drgań, to tworzą się na niej poprzeczne fale stojące.
Polecenie
4 punktyInformacja do zadania 10.2.
Wartość prędkości fali poprzecznej na napiętej strunie wyraża się wzorem:
przy czym
gdzie F jest wartością siły napinającej strunę, μ jest gęstością liniową rozciągniętej struny, m jest masą struny, L jest długością rozciągniętej struny.
Strunę o masie m i długości swobodnej L0 rozciągnięto siłą o wartości F1 do długości L1 = 1,01L0. Drugą, identyczną strunę o masie m i długości swobodnej L0 rozciągnięto siłą o wartości F2 do długości L2 = 1,03L0. Przyjmij, że siły napinające struny są wprost proporcjonalne do wydłużeń tych strun.
Oblicz iloraz , czyli stosunek częstotliwości najdłuższych fal stojących, które mogą powstać – odpowiednio – na strunach o długościach L2 i L1.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
(akceptowany każdy wynik, który po zaokrągleniu do dwóch cyfr znaczących jest równy 1,7)
Przykładowe rozwiązanie:
Dla najdłuższej fali stojącej , a v = λf, więc i
Ze wzoru na prędkość fali ():
Siły są proporcjonalne do wydłużeń: F1 = kΔL1, F2 = kΔL2, więc
Akceptowane jest też rozwiązanie z długością swobodną L0 w gęstości liniowej:
Schemat punktowania
poprawna metoda obliczenia ilorazu częstotliwości najdłuższych fal stojących, które mogą powstać odpowiednio na strunach o długościach L2 i L1, i podanie prawidłowego wyniku (podana wartość liczbowa powinna być taka, aby po zaokrągleniu do dwóch cyfr znaczących była równa 1,7).
poprawna metoda obliczenia ilorazu częstotliwości, tzn.: wykorzystanie związków dla obu strun między częstotliwością fali stojącej (o największej długości) a długością rozciągniętej struny i wartością prędkości fali poprzecznej na strunie oraz wykorzystanie informacji o prędkości fali poprzecznej na strunie oraz wykorzystanie informacji o proporcjonalności siły rozciągającej strunę do jej wydłużenia i doprowadzenie ilorazu częstotliwości do postaci równoważnej poniższym: LUB LUB
zapisanie/wykorzystanie dla obu strun związków między częstotliwością fali stojącej (o największej długości) a długością rozciągniętej struny i wartością prędkości fali poprzecznej na strunie oraz wykorzystanie informacji o prędkości fali poprzecznej na strunie i doprowadzenie ilorazu częstotliwości do postaci równoważnej poniższym: albo
LUB
– zapisanie/wykorzystanie dla obu strun związków między częstotliwością fali stojącej (o największej długości) a długością rozciągniętej struny i wartością prędkości fali poprzecznej na strunie oraz wykorzystanie informacji o prędkości fali poprzecznej na strunie i doprowadzenie ilorazu częstotliwości do postaci równoważnej:
LUB
– zapisanie/wykorzystanie dla obu strun związków między częstotliwością fali stojącej (o największej długości) a długością rozciągniętej struny i wartością prędkości fali poprzecznej na strunie oraz wykorzystanie informacji o proporcjonalności siły rozciągającej strunę do jej wydłużenia, np. zapisy (lub zapisy równoważne): oraz ((F1 = kΔL1 oraz F2 = kΔL2) albo )
zapisanie/wykorzystanie dla obu strun związków między częstotliwością fali stojącej (o największej długości) a długością rozciągniętej struny i wartością prędkości fali poprzecznej na strunie, np. zapisy (lub zapisy równoważne): ( oraz ) albo
LUB
– wykorzystanie informacji o proporcjonalności siły rozciągającej strunę do jej wydłużenia, np. zapisy (lub zapisy równoważne): (F1 = kΔL1 oraz F2 = kΔL2) albo
brak spełnienia powyższych kryteriów.
Uwagi dodatkowe:
1. Jeżeli zdający przyjmie długość struny swobodnej (a nie naprężonej) dla związku i konsekwentnie doprowadzi rozwiązanie do końca (poprawnie wykorzysta pozostałe związki bez błędów rachunkowych), to otrzyma co najwyżej 2 pkt.
2. Jeżeli zdający do obliczenia stosunku częstotliwości najdłuższych fal stojących wykorzysta stosunek częstotliwości wyższych (o tych samych numerach) składowych harmonicznych (który jest równy stosunkowi częstotliwości pierwszych składowych harmonicznych), to taką metodę rozwiązania należy uznać za równoważną.