W doświadczeniu 1. ustaloną masę gazu doskonałego poddano najpierw przemianie izochorycznej ze stanu X do stanu Y, a następnie – przemianie izobarycznej ze stanu Y do stanu Z. W doświadczeniu 2. ustaloną masę gazu doskonałego poddano najpierw przemianie izobarycznej ze stanu X do stanu W, a następnie – przemianie izochorycznej ze stanu W do stanu Z.

W obu doświadczeniach użyto tego samego gazu doskonałego o takiej samej masie. Na rysunkach 1. i 2. przedstawiono wykresy zależności ciśnienia p gazu od objętości V gazu w przemianach X→Y→Z oraz w przemianach X→W→Z. Osie na obu wykresach są wyskalowane tak samo.