Zadanie 11.1, matura maj 2022, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
W zamkniętym pojemniku znajduje się gaz, który jest mieszaniną wodoru i helu. Gaz ten pobudzono do świecenia, a następnie zarejestrowano jego widmo emisyjne. Na rysunku poniżej przedstawiono zarejestrowane w zakresie długości fal światła widzialnego linie widmowe helu oraz wodoru. Na osi pod widmem oznaczono długość fali elektromagnetycznej.
PowiększWiadomo, że atom wodoru emituje światło widzialne podczas przeskoków elektronu z poziomów energetycznych 3, 4, 5 i 6 na poziom energetyczny 2.
W zadaniach 11.1.–11.2. pomiń odrzut atomu przy emisji/absorpcji fotonu.
Polecenie
3 punktyNa rysunku przedstawiającym widmo zidentyfikuj jedną z linii widmowych, która pochodzi od wodoru. Zapisz niezbędne obliczenia, które pozwalają zidentyfikować tę linię. Postaw znak X na zidentyfikowanej linii.
Przyjmij do obliczeń:
h ≈ 6,626 ⋅ 10−34 J ⋅ s (stała Plancka),
c ≈ 2,998 ⋅ 108 m/s (wartość prędkości światła w próżni),
e ≈ 1,602 ⋅ 10−19 C (ładunek elektryczny elementarny),
E1 ≈ −13,61 eV (energia stanu podstawowego atomu wodoru).
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Jedna z linii wodoru: λ32 ≈ 656 nm (przejście 3 → 2) albo λ42 ≈ 486 nm (4 → 2) albo λ52 ≈ 434 nm (5 → 2) albo λ62 ≈ 410 nm (6 → 2), z zaznaczeniem znakiem X linii widmowej przy tej długości fali.
Przykładowe rozwiązanie (przejście 3 → 2):
Z zasady zachowania energii: E3 − E2 = Efot
Ze wzorów na energię elektronu w atomie wodoru, wzoru Plancka i związku c = λ32f32: , czyli
Analogicznie dla pozostałych przejść: .
Schemat punktowania
poprawna metoda obliczenia długości fali fotonu emitowanego podczas przejścia oraz podanie poprawnego wyniku liczbowego oraz zaznaczenie odpowiadającej linii widmowej na rysunku.
zastosowanie zasady zachowania energii układu atom–foton dla przejścia oraz zastosowanie wzorów na energie elektronu w atomie wodoru dla rozważanych stanów, oraz zastosowanie wzoru Plancka na energię fotonu oraz wyrażenie częstotliwości fotonu poprzez długość fali, oraz podstawienie wszystkich wartości liczbowych stałych, np. zapisy (lub zapisy równoważne):
LUB
– poprawna metoda wyprowadzenia wzoru pozwalającego obliczyć długość fali fotonu emitowanego podczas przejścia oraz zapisanie tego wzoru w postaci równania, w którym po lewej stronie jest tylko długość fali, np.
LUB
– obliczenie energii fotonu emitowanego podczas przejścia (wystarczy w eV) oraz zastosowanie wzoru Plancka na energię fotonu (wystarczy wzór z częstotliwością), np. zapis:
zastosowanie zasady zachowania energii układu atom–foton dla procesu przejścia elektronu z poziomu energetycznego na poziom n = 2 oraz zastosowanie wzorów na energie elektronu w atomie wodoru dla rozważanych stanów, np. zapisy: E3 − E2 = Efot oraz oraz
LUB
– zastosowanie zasady zachowania energii układu atom–foton dla procesu przejścia elektronu z poziomu energetycznego na poziom n = 2 oraz zastosowanie wzoru Plancka na energię fotonu oraz wyrażenie częstotliwości fotonu poprzez długość fali, np. zapis:
brak spełnienia powyższych kryteriów.
Komentarz. Uczen musi wybrac jedno z czterech mozliwych przejsc (3→2, 4→2, 5→2 lub 6→2) i obliczyc odpowiadajaca mu dlugosc fali. Obliczenia moga byc wykonane kilkoma rownorzednymi sposobami. Wynik musi mieszczac sie w rozsadnym przedziale dla wybranego przejscia.