Zadanie 10.4, matura czerwiec 2015, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Na początku XX wieku naukowcy przeprowadzali liczne eksperymenty z zastosowaniem wiązek naładowanych cząstek o wysokiej energii. Pierwszym źródłem takich cząstek były substancje promieniotwórcze. Wysyłają one m.in. cząstki alfa o energiach do 6 MeV, które wykorzystywane były w pierwszych sztucznych reakcjach jądrowych. Jednak źródła tego typu były bardzo drogie, nie dało się nimi łatwo sterować, a poza tym wytwarzane cząstki miały za niską energię do przeprowadzenia wielu doświadczeń. Naukowcy potrzebowali nowego sposobu uzyskiwania wysokoenergetycznych cząstek.
W roku 1932 naukowcy J.D. Cockcroft i E.T. Walton zbudowali urządzenie, dzięki któremu mogli przyśpieszać naładowane cząstki. Urządzenie zawierało pojemnik z gazowym wodorem. Wodór ostrzeliwany był elektronami, które powodowały jego jonizację. Powstawały swobodne protony, które następnie były przyśpieszane napięciem 0,15 MV. Rozpędzone protony padały na cienką folię z litu 7Li i powodowały emisję cząstek alfa (patrz rysunek na następnej stronie). Każda z tych cząstek alfa uzyskiwała energię 8,6 MeV.
PowiększPolecenie
2 punktyOblicz prędkość, jaką osiągają protony w akceleratorze Cockcrofta–Waltona przy założeniu, że ich początkowa prędkość (w chwili jonizacji) jest znikomo mała.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
(lub )
Przykładowe rozwiązanie:
Praca sił pola elektrycznego jest równa energii kinetycznej uzyskanej przez proton:
Schemat punktowania
obliczenie wartości prędkości protonu v = 5,36 ⋅ 106 m/s (lub 5,4 ⋅ 106 m/s).
napisanie wzoru lub równoważnego.
rozwiązanie, w którym nie ma istotnego postępu, lub brak rozwiązania.
Komentarz. Akceptowalne są wyniki w postaci √(2qU/m) lub obliczone numerycznie v ≈ 5,4·10⁷ m/s. Można również przedstawić wynik jako część prędkości światła (v ≈ 0,18c). Ważne jest zastosowanie zasady energetycznej (praca sił elektrycznych = zmiana energii kinetycznej).