Zadanie 1.2, specimen 2023, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Z niewielkiej wysokości nad poziomym podłożem uczniowie rzucili małą metalową kulkę. Prędkość kulki w chwili początkowej ruchu (t0 = 0) miała kierunek poziomy. Gdy kulka się poruszała, uczniowie wykonali serię zdjęć stroboskopowych (w jednakowych odstępach czasu) kulki w płaszczyźnie ruchu. Na zdjęciu przedstawiającym położenia kulki uczniowie dorysowali kartezjański układ współrzędnych (x, y) oraz tor ruchu kulki (zobacz rysunek poniżej).
PowiększNastępnie uczniowie wyznaczyli równanie toru ruchu kulki. W tym celu założyli, że torem ruchu jest fragment paraboli. W równaniu toru współczynniki liczbowe wyrażono w podstawowych jednostkach układu SI:
W zadaniach 1.1.–1.2. pomiń opór powietrza i przyjmij do obliczeń wartość przyśpieszenia ziemskiego g = 9,81 m/s2.
Polecenie
3 punktyOblicz v0 – wartość prędkości początkowej tej kulki. Zapisz obliczenia.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
v0 ≈ 9,4 m/s
Sposób 1. (wyprowadzenie równania toru ruchu)
Rzut poziomy jest złożeniem spadku swobodnego w kierunku pionowym i ruchu jednostajnego prostoliniowego w kierunku poziomym.
Krok 1. oraz x(t) = v0t, gdzie h jest wysokością, z jakiej rozpoczyna się rzut.
Krok 2.
Krok 3. Przyrównanie współczynników równania i równania (z uwzględnieniem jednostki współczynnika przy x2):
Sposób 2. (związek między wysokością, zasięgiem a prędkością początkową)
Wysokość rzutu to y(0), zasięg to dodatnie miejsce zerowe y(x):
oraz
Sposób 3. (zasięg i czas spadku)
Jak w sposobie 2.: h = 2 m, z = 6 m. Czas rzutu poziomego z wysokości h jest równy czasowi spadku swobodnego z tej wysokości:
Prędkość początkowa jest równa stałej poziomej składowej prędkości:
Schemat punktowania
Sposób 1.:
poprawna metoda obliczenia prędkości początkowej, tzn. poprawne wyprowadzenie równania toru ruchu: , przyrównanie współczynników równań toru ruchu: oraz zapisanie prawidłowego wyniku wraz z jednostką: .
poprawna metoda wyprowadzenia równania toru ruchu na symbolach wielkości fizycznych, z wykorzystaniem prawidłowych równań rzutu poziomego oraz otrzymanie równania .
zapisanie poprawnych równań rzutu poziomego (jako ruchu złożonego w kierunku poziomym i pionowym): x(t) = v0t oraz .
rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.
Sposób 2. lub 3.:
poprawna metoda obliczenia prędkości początkowej oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką.
wyznaczenie na podstawie równania toru wysokości h i zasięgu z rzutu poziomego oraz zastosowanie związku (z wyeliminowanym czasem) między prędkością a zasięgiem i wysokością
LUB
– wyznaczenie na podstawie równania toru wysokości h i zasięgu z rzutu poziomego oraz obliczenie czasu trwania ruchu (ze wzoru dla spadku swobodnego) i wykorzystanie obliczonego czasu do wzoru na prędkość poziomej składowej ruchu.
wyznaczenie na podstawie równania toru wysokości h i zasięgu z rzutu poziomego
LUB
– wykorzystanie zależności między wysokością i czasem dla pionowej składowej ruchu (spadku swobodnego) oraz wykorzystanie zależności między zasięgiem a prędkością i czasem dla poziomej składowej ruchu (ruchu jednostajnego prostoliniowego).
rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.
Komentarz. Akceptowane są rozwiązania wykorzystujące warunki brzegowe (wysokość i zasięg wyznaczone z równania toru) lub czas spadku wyznaczony ze wzoru na spadek swobodny.