Zadanie 3, matura maj 2025, matematyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Polecenie
3 punktyW trójkącie równobocznym ABC punkt D leży na boku BC. Stosunek pola trójkąta ABD do pola trójkąta ADC jest równy .
Oblicz miarę kąta . Zapisz obliczenia.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Sposób I (stosunek pól i trygonometria)
Niech a oznacza bok trójkąta równobocznego, b = ∣AD∣, a . Wówczas . Stosunek pól wynosi . Rozwijamy sinus różnicy: . Stąd , więc i α = 45°.
Sposób II (wysokość z punktu D)
Trójkąty ABD i ADC mają wspólną wysokość opuszczoną z wierzchołka A, więc stosunek ich pól jest równy stosunkowi podstaw: .
Oznaczmy ∣CD∣ = x, wtedy . Niech E będzie spodkiem wysokości trójkąta ADC opuszczonej z D.
Z własności trójkąta o kątach 30°, 60°, 90° otrzymujemy i .
Ponieważ ∣AE∣ + ∣EC∣ = ∣AC∣, to , stąd .
Zatem ∣AE∣ = ∣DE∣, co oznacza, że trójkąt DEA jest równoramienny i prostokątny, więc .
Sposób III (twierdzenie o dwusiecznej)
Niech F będzie spodkiem wysokości z A na BC. Ze stosunku pól mamy , ∣CD∣ = 2m dla pewnego m > 0. Wtedy , , oraz .
Zatem . Z odwrotności twierdzenia o dwusiecznej półprosta AD jest dwusieczną kąta BAF. Stąd , a .
Sposób IV (twierdzenia cosinusów i sinusów)
Przyjmujemy , ∣CD∣ = 2m, , b = ∣AD∣ i . Z twierdzenia cosinusów w ADC:
, więc .
Z twierdzenia sinusów , więc . Ponieważ 0° < α < 60°, mamy α = 45°.
Alternatywnie można drugi raz użyć twierdzenia cosinusów: . Stąd , zatem α = 45°.
Sposób V (twierdzenie Stewarta)
Oznaczamy a = ∣AB∣ = ∣BC∣ = ∣CA∣, b = ∣AD∣, x = ∣BD∣, y = ∣CD∣, . Stosunek pól daje , y = 2m oraz , gdzie m > 0.
Z twierdzenia Stewarta a2x + a2y = (x + y)(b2 + xy), zatem a2 = b2 + xy. Po podstawieniu otrzymujemy .
Twierdzenie cosinusów w ADC daje , czyli . Stąd i α = 45°.
Sposób VI (analitycznie)
Niech a oznacza bok trójkąta, , . Przyjmujemy A = (0, 0), B = (a, 0), . Ze stosunku pól .
Rzuty prostokątne C, D na oś Ox oznaczamy odpowiednio K, L, a na oś Oy – M, N. Z twierdzenia Talesa oraz .
Stąd , , więc .
Współczynnik kierunkowy prostej AD wynosi , czyli . Zatem , a α = 45°.
Schemat punktowania
Zasady oceniania dla sposobów I oraz VI
zastosowanie poprawnej metody i poprawny wynik: 45°.
zapisanie równania z jedną niewiadomą – jednym z kątów CAD, BAD, CDA, ADB, w którym wszystkie funkcje trygonometryczne są tego samego argumentu, np. , gdzie ,
– obliczenie współczynnika kierunkowego prostej AD: .
albo
zapisanie równania z jedną niewiadomą – jednym z kątów CAD, BAD, CDA, ADB, np. , gdzie ,
– zapisanie związku .
albo
rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.
Zasady oceniania dla sposobu II
zastosowanie poprawnej metody i poprawny wynik: 45°.
wyznaczenie długości czterech spośród pięciu odcinków BD, CD, CE, DE, AE w zależności od jednej zmiennej, np. ∣CD∣ = x, , i ,
– wyznaczenie długości odcinków BD, CD, CE w zależności od długości AE i tangensa kąta DAC, np. , i , gdzie α jest kątem DAC.
albo
zapisanie związku ,
– wyznaczenie długości dwóch odcinków spośród BD, BC, CD w zależności od jednej zmiennej, np. ∣CD∣ = x i ,
ALBO
– wyznaczenie długości boków trójkąta CED w zależności od jednej zmiennej, np. ∣CD∣ = x, , ,
ALBO
– wyznaczenie długości odcinka CE (albo CD) w zależności od długości odcinka AE i tangensa kąta DAC: (albo ), gdzie α jest kątem DAC.
albo
rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.
Zasady oceniania dla sposobów III–V
zastosowanie poprawnej metody i poprawny wynik: 45°.
obliczenie oraz : oraz
– wyznaczenie długości odcinków AD oraz CD w zależności od jednej zmiennej, np. oraz ∣CD∣ = 2m.
albo
wyznaczenie długości odcinków BD i CD w zależności od jednej zmiennej, np. ∣CD∣ = 2m i .
rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.
Uwagi ogólne:
1. Akceptowane są wszystkie rozwiązania merytorycznie poprawne i spełniające warunki zadania.
2. Jeżeli zdający popełni błędy rachunkowe, które na żadnym etapie rozwiązania nie upraszczają i nie zmieniają danego zagadnienia, lecz stosuje poprawną metodę i konsekwentnie do popełnionych błędów rachunkowych rozwiązuje zadanie, to może otrzymać co najwyżej (n − 1) punktów (gdzie n jest maksymalną możliwą do uzyskania liczbą punktów za dane zadanie).