Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.

Mocowanie pojedynczej podpory do belki umożliwia jej obrót bez tarcia w płaszczyźnie pionowej. Gdy belka jest przymocowana do obu podpór, to utrzymuje się nieruchomo w pozycji poziomej (zobacz rysunek 1.).

Odległość między punktami $A$ i $B$ wynosi $|AB| = 1,0$ m. Na rysunku poniżej przedstawiono opisaną sytuację. Punkt środka masy belki oznaczono jako $C$. Przyjmij, że belka spoczywa poziomo w inercjalnym układzie odniesienia, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym.

Siły, z jakimi podpory PA i PB działają na belkę w punktach $A$ i $B$, oznaczymy – odpowiednio – jako $\vec{F}_A$ i $\vec{F}_B$. Siłę ciężkości działającą na belkę oznaczymy jako $\vec{F}_C$.

Zadanie 2.1.

Na rysunku 2. narysuj i oznacz wektory sił $\vec{F}_A$, $\vec{F}_B$ i $\vec{F}_C$ w opisanej sytuacji. Zachowaj odpowiednie kierunki i zwroty tych sił oraz relacje (większy, równy, mniejszy) między ich wartościami.

- $\vec{F}_B$ skierowana w górę, o wartości większej niż $\vec{F}_C$ (około 1646 N)

Stosunek: $F_A + F_B = F_C$

Rysunek powinien pokazywać:

1. Punkt A po lewej, punkt B po prawej

2. $\vec{F}_A$ zaczepionym w A, skierowanym w górę, krótszy wektor

3. $\vec{F}_C$ zaczepionym w C, skierowanym w dół

4. $\vec{F}_B$ zaczepionym w B, skierowanym w górę, najdłuższy wektor