Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Polecenie
Układ dwóch soczewek umieszczonych na wspólnej osi optycznej można wykorzystać do zmiany szerokości (średnicy) wiązki światła, biegnącej równolegle do osi optycznej układu. W zadaniach 9.1. i 9.2. przedstawiono różne przykłady takich układów soczewek.
Na rysunku 1. przedstawiono bieg wiązki światła przechodzącej przez układ soczewek.
Ten układ składa się z dwóch soczewek skupiających S1 i S2 o ogniskowych odpowiednio
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Szerokość wiązki światła, która pada na soczewkę S1, jest równa mm.
Uwaga: Wymiary na rysunku 1. są umowne (rysunek jest poglądowy).
Oblicz – szerokość wiązki światła, która wychodzi z soczewki S2. Zapisz obliczenia.
Ocena według schematu punktowania CKE, zwykle w 15–30 s
Dowiedz się, ile punktów naprawdę zdobywasz. Zrób zdjęcie kartki albo wklej odpowiedź: Maturownik+ porówna ją ze schematem punktowania, policzy punkty i wytłumaczy, gdzie i dlaczego je tracisz.
mm
Sposób 1 (podobieństwo trójkątów):
Promienie światła przed i po wspólnym ognisku F tworzą ze sobą oraz osią optyczną trójkąty podobne.
Z podobieństwa trójkątów:
poprawna metoda obliczenia szerokości wiązki oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką: mm
zapisanie proporcji wynikającej z podobieństwa trójkątów i zidentyfikowanie wysokości jako ogniskowych, lub zapisanie proporcji z powiększenia obrazu i równań soczewek, lub prawidłowe wyznaczenie położenia soczewki S
rozwiązanie z niepoprawną metodą albo brak rozwiązania
Alternatywnie: poprzez analizę powiększenia obrazu przedmiotu przy wykorzystaniu równania soczewki dla obu soczewek.