Zadanie 10.3, matura czerwiec 2016, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Uczniowie postanowili wyznaczyć doświadczalnie współczynnik załamania światła dla materiału galaretki spożywczej. W tym celu przygotowali płytkę prostopadłościenną z tego materiału i umieścili ją na kartce papieru w kratkę. Na płytkę skierowano promień światła, tak że na papierze można było obserwować bieg promienia załamanego (rysunek poniżej).
PowiększPolecenie
3 punktyDla innej płytki prostopadłościennej (długiej) współczynnik załamania światła miał wartość 1,45. Uczniowie kierowali promień lasera na boczną ścianę S1 tej płytki i zmieniali kąt padania promienia od 0° do 90°.
PowiększWyjaśnij, wykonując obliczenia, dlaczego w opisanej sytuacji dla żadnego kierunku promienia padającego nie zaobserwowano promienia wychodzącego z płytki przez ścianę S2.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
Najmniejszy kąt padania na ścianę S2 uzyskamy, gdy kąt padania na ścianę S1 będzie niemal równy 90°. Wtedy kąt załamania na ścianie S1 będzie mniejszy od 45° (bo ), a kąt padania na ścianę S2 – większy od 45°, czyli (tym bardziej) większy od kąta granicznego dla całkowitego wewnętrznego odbicia (, αgr ≈ 44° < 45°).
Schemat punktowania
rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90° i wykazanie, że kąt załamania będzie mniejszy od 45°, a kąt padania na S2 – większy od kąta granicznego dla całkowitego wewnętrznego odbicia
rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90° i oszacowanie kąta granicznego (może być „około 45°”, niekoniecznie „mniejszy od 45°”)
rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90°
lub
– oszacowanie kąta granicznego