Zadanie 6.3, matura maj 2023, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
W cylindrze szczelnie zamkniętym ruchomym tłokiem znajduje się n = 1 mol jednoatomowego gazu doskonałego. Ten gaz poddano kolejno dwóm przemianom.
• W pierwszej przemianie gaz ogrzewano, utrzymując stałą objętość, i dostarczono do tego gazu Q1 = 100 J ciepła.
• W drugiej przemianie gaz ogrzewano, utrzymując stałe ciśnienie, i dostarczono do tego gazu Q2 = 100 J ciepła, czyli tę samą ilość ciepła, ile dostarczono w pierwszej przemianie.
Ciepło molowe tego gazu przy stałej objętości wynosi , gdzie R jest stałą gazową.
Polecenie
3 punktyOblicz pracę, którą wykonała siła parcia gazu na tłok w drugiej przemianie. Zapisz obliczenia.
Korepetytor
Nie wiesz, jak ruszyć? Korepetytor zna to zadanie i poprowadzi Cię krok po kroku, bez gotowca.
5 rozmów · bez karty · Zaloguj się
Sprawdź się
Jak poszło?
Pokaż rozwiązanieUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
∣W2∣ = 40 J
Sposób 1. (z zastosowaniem I zasady termodynamiki)
Przyjmujemy konwencję, zgodnie z którą stratę energii przez układ w postaci ciepła lub pracy oznaczamy znakiem minus, a wzrost energii w postaci ciepła lub pracy – znakiem plus. W drugiej przemianie gaz pobiera ciepło, siła parcia wykonuje pracę, przyrost energii wewnętrznej jest dodatni (indeks dolny 2 oznacza wielkości w drugiej przemianie):
1) ∣ΔU2∣ = ∣Q2∣ − ∣W2∣
Związek między przyrostem temperatury a przyrostem energii wewnętrznej gazu doskonałego:
2)
Związek między ciepłem Q2 pobranym w przemianie przy stałym ciśnieniu a przyrostem temperatury:
3) 4)
Podstawiamy 4) do 2):
5)
6)
Sposób 2. (z zastosowaniem wzoru na pracę siły parcia)
1) ∣W2∣ = p2∣ΔV2∣
Przyrost objętości z równania stanu gazu doskonałego przy stałym ciśnieniu:
2) p2ΔV2 = nRΔT2 → 3) ∣W2∣ = nR∣ΔT2∣
Związek między ciepłem Q2 a przyrostem temperatury:
4) 5)
6)
Schemat punktowania
Sposób 1. (z zastosowaniem I zasady termodynamiki):
poprawna metoda obliczenia pracy siły parcia gazu w drugiej przemianie oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką (znak może być dowolny).
zapisanie I zasady termodynamiki dla drugiej przemiany z poprawnym uwzględnieniem konwencji znaków (stosowanej konsekwentnie) oraz zapisanie związku między ciepłem pobranym w przemianie izobarycznej a przyrostem temperatury, oraz zapisanie związku między przyrostem energii wewnętrznej a przyrostem temperatury, oraz wykorzystanie związku między CV a Cp, np. zapisy (lub zapisy równoważne): oraz .
zapisanie I zasady termodynamiki dla drugiej przemiany z poprawnym uwzględnieniem konwencji znaków (stosowanej konsekwentnie) oraz zapisanie związku między ciepłem pobranym w przemianie izobarycznej a przyrostem temperatury, np. zapisy (lub zapisy równoważne): ΔU2 = ∣Q2∣ − ∣W2∣ oraz Q2 = nCpΔT2
LUB
– zapisanie I zasady termodynamiki dla drugiej przemiany z konsekwentnym uwzględnieniem konwencji znaków oraz zapisanie związku między przyrostem energii wewnętrznej a przyrostem temperatury, np. zapisy (lub zapisy równoważne): ΔU2 = ∣Q2∣ − ∣W2∣ oraz ΔU2 = nCVΔT2.
rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.
Sposób 2. (z zastosowaniem wzoru na pracę siły parcia):
poprawna metoda obliczenia pracy siły parcia gazu w drugiej przemianie oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką (znak może być dowolny).
zapisanie (wykorzystanie) wzoru na pracę siły parcia oraz zapisanie (wykorzystanie) związku między ciepłem pobranym w przemianie izobarycznej a przyrostem temperatury, oraz zapisanie (wykorzystanie) związku (wynikającego z równania stanu gazu) między przyrostem temperatury a przyrostem objętości w przemianie izobarycznej, oraz wykorzystanie związku między CV a Cp, np. zapisy (lub zapisy równoważne): ∣W2∣ = nR∣ΔT2∣ oraz
LUB
– zapisanie (wykorzystanie) wzoru na pracę siły parcia oraz zapisanie (wykorzystanie) związku (wynikającego z równania stanu gazu) między przyrostem temperatury a przyrostem objętości w przemianie izobarycznej, oraz zapisanie I zasady termodynamiki dla drugiej przemiany z poprawnym (konsekwentnym) uwzględnieniem konwencji znaków, oraz zapisanie związku między przyrostem energii wewnętrznej a przyrostem temperatury: ∣W2∣ = nR∣ΔT2∣ oraz .
zapisanie wzoru na pracę siły parcia oraz zapisanie związku (wynikającego z równania stanu gazu) między przyrostem temperatury a przyrostem objętości w przemianie izobarycznej, np. zapisy (lub zapisy równoważne): ∣W2∣ = p2∣ΔV2∣ oraz p2ΔV2 = nRΔT2 albo ∣W2∣ = nR∣ΔT2∣
LUB
– zapisanie wzoru na pracę siły parcia oraz zapisanie związku między ciepłem pobranym w przemianie izobarycznej a przyrostem temperatury, np. zapisy (lub zapisy równoważne): ∣W2∣ = p2∣ΔV2∣ oraz Q2 = nCpΔT2.
rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.