Zadanie 2.1, matura maj 2026, fizyka rozszerzona
Darmowe konto pozwoli wrócić do niego później.
Zadanie
Wspólne informacje do wiązki zadań
Do jednego z końców nierozciągliwej nici o długości l zamocowano niewielkie ciało o masie m. Drugi koniec nici jest unieruchomiony w punkcie S. Następnie ciało wprawiono w ruch po okręgu o środku w punkcie S w płaszczyźnie pionowej.
Przyjmij model zjawiska, w którym:
• na ciało podczas ruchu działają dwie siły: – siła grawitacji oraz – siła reakcji nici
• pomijamy wszelkie opory ruchu, masę nici, a ciało traktujemy jako punkt materialny
• ciało porusza się w inercjalnym układzie odniesienia, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym.
PowiększSytuację ilustruje rysunek powyżej, na którym oznaczono przyśpieszenie ziemskie .
Polecenie
2 punktyNa poniższym rysunku przedstawiono wektory prędkości ciała w dwóch różnych chwilach czasu podczas opisanego ruchu tego ciała po okręgu.
Długość boku kratki odpowiada umownej jednostce odległości.
PowiększNa rysunku powyżej wyznacz konstrukcyjnie środek okręgu, po którym porusza się ciało . Podpisz środek tego okręgu jako S.
Zapisz w wykropkowanym miejscu poniżej długość l promienia tego okręgu. Wyraź tę długość w umownych jednostkach odległości.
l = długości boku kratki
Uwaga! W tym przykładzie środek S okręgu leży w punkcie kratowym.
Pan Zenon
Nauczyciel fizyki, który zna to zadanie i klucz CKE. Wybierz, od czego zaczynasz.
Rozbierze polecenie, zakreśli dane w treści i rozpisze plan na tablicy.
Utknięcie w połowie? Poprowadzi krok po kroku, bez podawania gotowca.
Zdjęcie kartki albo tekst: punkty jak w kluczu CKE i to, co poprawić.
Jak oceniasz to zadanie?
Zaznacz po porównaniu z kluczem. Ocena trafia do Mojej nauki.
Rozwiązanie
Odpowiedź i schemat punktowania z klucza CKE.
Sprawdź rozwiązanie CKEUkryj rozwiązanie
Odpowiedź z klucza CKE
l = 10 długości boku kratki
Konstrukcja: z punktów zaczepienia wektorów i (położeń ciała ) prowadzimy proste prostopadłe do tych wektorów (albo symetralną odcinka łączącego początki wektorów i prostą prostopadłą do jednego z wektorów). Punkt przecięcia prostych to środek S okręgu (leży w punkcie kratowym); promień to odległość S od początku każdego z wektorów: 10 kratek.
Schemat punktowania
poprawne wyznaczenie konstrukcyjne położenia środka S okręgu oraz wpisanie prawidłowej wartości liczbowej dla długości promienia okręgu.
poprawna (co do zasady) metoda przeprowadzenia konstrukcji położenia środka S okręgu za pomocą prostych prostopadłych do wektorów prędkości (albo symetralnej odcinka łączącego początki wektorów prędkości i prostej prostopadłej do jednego z wektorów prędkości)
LUB
– poprawne oznaczenie położenia środka S okręgu bez konstrukcji oraz wpisanie prawidłowej wartości liczbowej dla długości promienia okręgu.
rozwiązanie niepoprawne albo brak rozwiązania.
Komentarz. Akceptowane są różne sposoby konstruowania środka okręgu: za pomocą symetralnych, prostych prostopadłych do prędkości, lub innych metod geometrycznych. Wartość promienia można odczytać jako długość w kratkach.